Nee, ook voor Star Wars ga ik Fortnite niet weer installeren - De Nieuwsupdate

Maar uiteraard ram ik er graag nog even een Nieuwsupdate uit. Zoals altijd ben ik benieuwd naar wat jullie van het format vinden, en wat voor eventuele feedback of veranderingen jullie zouden willen zien. Goed, naar het nieuws.

Eerder deze week stuurde Jacco het nieuws in onze werkgroep: er komen drie nieuwe Star Wars-games aan. Soort van, tenminste. De spellen zijn namelijk gemaakt met de speciale Star Wars-toolkit in Unreal Engine 5, en toegankelijk via Fortnite. En eerlijk gezegd, hoewel de games écht best leuk klinken, maakt dat mij een stuk minder enthousiast.

Tot op een zekere hoogte heb ik wel respect voor wat Epic Games van Fortnite heeft gemaakt. De continue updates en nu tools voor de community om zelf ervaringen als een Escape Vader-game te maken zijn wonderbaarlijk. Tegelijkertijd is het overduidelijk geen houdbaar model, anders gooi je niet duizend werknemers op straat.

Het is ook één grote indicatie van het feit dat we ons massaal naar platforms aan het bewegen zijn, meer dan je misschien denkt. Uiteraard zitten we op Instagram, TikTok, ennuh... nou ja, Reddit. Maar gaming draait ook steeds meer om platformen, niet de Nintendo's en PlayStations, maar de Robloxen en wat er nu met Fortnite gebeurt. Ik doe momenteel veel trendonderzoek voor mijn afstudeervraagstuk, en steeds meer kom ik tegen dat bedrijven geadviseerd wordt om op platformen als Roblox ervaringen aan te bieden. En ik ben bang wat dat voor gaming betekent.

Want laten we heel eerlijk zijn: eigenlijk is het uitermate fijn, toch? Eén game installeren, en vanuit daar allerlei verschillende soorten games en ervaringen kunnen bereiken. Voor werkzaamheid in de industrie lijkt het ook voordelig: voor de Escape Vader-gamemodus heeft Epic samengewerkt met Beyond Creative: een studio die zich specialiseert in het maken van dergelijke Fortnite-ervaringen. Maar het probleem met zo'n universele gereedschapskist is ook dat alles dezelfde fundering heeft.

Zo'n 'one-size-fits-all'-aanpak klinkt inderdaad utopisch. Ik herinner mij goed van de Battlefront 2-dagen, dat ik met vrienden fantaseerde over de gestoorde modi die DICE toe kon voegen na Ewok Hunt. Youngling Hunt, bijvoorbeeld. Of Escape Vader, letterlijk dat concept. Maar des te meer tijd er voorbij gaat, des te meer ik eigenlijk snak naar unieke ervaringen, die gemaakt zijn door teams met een geheel eigen visie, en dat vervolgens uitwerken.

Tien Star Wars-games tegelijk in ontwikkeling, waaronder dus een Droid Tycoon van een team dat de lore aan mag vullen, of een For Honor-achtige lightsaber duelling-game. Maar de industrie is daar niet op ingesteld. In plaats van meerdere kleinere ervaringen moet alles altijd groter. In principe is deze Fortnite-aanpak dus een soort compromis, maar schijnbaar is die tegelijkertijd ook niet per se rendabel.

Ik vraag me af of dit is waarom de Assassin's Creed Nexus van Ubisoft nog niet van de grond is gekomen. Dat was immers een vergelijkbaar idee: één hub of platform waarmee je in de verschillende Assassin's Creed-games kon springen. De hooibaal is echter nooit neergelegd.

Maar goed, het is nog niet allemaal voorbij. Dit jaar staan er immers twee vrij unieke en eerlijk gezegd risicovolle Star Wars-games op stapel. Galactic Racer - waarvan de releasedatum bevestigd is, 6 oktober - heeft een duidelijk focus op, nou ja, racen. En Zero Company lijkt de Star Wars-game van mijn dromen te worden met zijn tactische gameplay en sociale aspecten. Dát zijn de ervaringen waar ik enthousiast van word, dus hopelijk raken die niet verloren.

Hulde! De eerste trailer van Zach Creggers Resident Evil-film is hier. Ziet er fantastisch uit, maar wat verwacht je dan ook van de man achter Weapons? En Barbarian, maar die heb ik nog niet gezien. Horror is immers niet geheel mijn ding, wat het mijner inziens nog interessanter maakt dat deze film mij zo enthousiasmeert. Zelfs als Resident Evil-leek, al heb ik Resident Evil 2 praktisch in een dag uitgespeeld omdat ik 'm zó mokervet vond.

Dus als ik er zo warm voor loop, zal de Resident Evil-community er wel over in rep en roer zijn, toch? Niets blijkt minder waar. Mijn X-tijdlijn is gevuld met mensen die elkaar om de nek vliegen, en de YouTube-reacties staan vol met klaagzang over hoe "Cregger alleen de Resident Evil-naam gebruikt om een generieke horrorfilm te maken!" Het enige wat ik mij dan af kan vragen is: hebben wij dezelfde trailer gezien? Resident Evil (de film) voelt namelijk ontzettend Resident Evil (game).

En daar zit 't hem in: het gevoel. Want ja, Cregger hamert hard op het feit dat hij geen adaptatie maakt van een specifieke Resident Evil-game. Geen Leon S. Kennedy, Ada Wong of Jill Valentine die edelstenen verzamelen in het politiebureau van Raccoon City, dus. Natuurlijk begrijp ik dat je jouw favoriete personages meer wil zien, maar Resident Evil 2 bestaat al. Je kunt die game wanneer je maar wil gaan spelen en Leon door schimmige gangen begeleiden. Waarom zou je hem dat nog een keer willen zien doen?

Kijk, ergens begrijp ik het ook wel. Ik ben immers een superheldenfan, en wanneer een nieuwe film of serie uitkomt speelt hoe nauwkeurig een personage wordt neergezet ook absoluut mee in mijn plezier. Maar hoewel Creggers Resident Evil dus inderdaad niet per se de personages en plot van de games behandelt, voelt de film - op basis van deze trailer - wel geheel aan als de games. Kastjes open trekken op zoek naar wapens en ammo, een gigantische medpack mee moeten sleuren die heel veel ruimte in je inventory opslurpt, er lijkt zelfs een soort wapenprogressie in te zitten. Gameplayelementen die Resi, Resi maken.

Het is een soort verrijking van het merk. Mensen die nog nooit een Resident Evil-game hebben gespeeld, kijken deze film en vinden in de games vervolgens allerlei geheel nieuwe ervaringen. Er gaat een wereld voor hen open, en voor fans zou je denken dat zo'n nieuw verhaal de wereld waar ze van houden uitbreidt.

Kijk alleen maar naar andere gameverfilmingen. De Bill en Frank-aflevering van The Last of Us, Cyberpunk: Edgerunners, Castlevania en Arcane: stuk voor stuk adaptaties die een eigen verhaal vertellen om wat we kennen uit de games aan te vullen, in plaats van precies hetzelfde net iets anders te laten zien. Als je het mij vraagt is dat vele malen waardevoller en interessanter.

• Hades 2-ontwikkelaar Supergiant lijkt klaar te zijn met ondersteuning voor de vorig jaar uitgekomen roguelike. Na een geheel nieuw einde te hebben geschreven en recentelijk een laatste grote update uit te hebben gebracht lijkt de studio zich klaar te maken voor een nieuw project
• The Blood of Dawnwalker van ex-The Witcher 3-ontwikkelaars komt op 3 september uit, zo is aangekondigd. Twee weken voor Marvel's Wolverine, dus dat gaat een lastige keuze worden
• Misschien heb je meegekregen dat Sony onder vuur lag vanwege DRM-achtige praktijken, maar het bedrijf heeft eindelijk duidelijkheid gegeven over hoe de vork in de steel zit. Tl;dr: de console controleert maar één keer of je een game wel bezit, daarna is de licentie permanent. Meer duiding vindt je in dit artikel
• Valve bevestigt aan een Steam Deck 2 te werken, maar stelt ook dat wat zij voor ogen hebben voor de handheld "nu nog niet haalbaar is". We kunnen dus uitsluiten dat je zo'n rood-blauw 3d-brilletje op moet zetten
• En een verrassing: Nintendo werd op donderdagochtend wakker en besloot doodleuk een geheel nieuw hoofdstuk aan verhalende content toe te voegen aan Super Mario Galaxy 2, een game die in 2010 uitkwam. Wie de Switch-versie van de game opent en de stappen die hier uiteen zijn gezet volgt, krijgt toegang tot een nieuw hoofdstuk in Rosalina's Storybook. Vet!

En daarmee ronden we 'm af voor de week. Bedankt, en tot de volgende!