Voordat je een usb-stick of een externe harde schijf in gebruik neemt, dien je deze te formatteren. Geen probleem, want dat weten en kunnen we allemaal. Daarbij moet je dan de keuze maken tussen FAT en NTFS. En die keuze kan weleens verkeerd uitpakken … Zo formateer je een usb-stick of harde schijf van NTFS naar FAT.

Het formatteren van een usb-stick of een externe harde schijf is het werk niet. Je gaat naar Deze pc, je klikt het opslagapparaat in kwestie aan met de rechtermuisknop en je kiest voor de contextmenu-optie Formatteren. Het gelijknamige dialoogvenster springt tevoorschijn en vervolgens kun je – onder andere – kiezen welk Bestandssysteem je wilt gebruiken op het te formatteren opslagapparaat. Het wordt of NTFS of iets FAT-achtigs. NTFS staat voor New Technology File System en dat bestandssysteem staat ook op de interne C:-partitie. FAT staat voor File Allocation Table en dat is eerlijk gezegd iets uit het verleden van DOS. Het is dan ook niet onlogisch om voor NTFS te kiezen. NTFS namelijk, brengt je veel goeds, waaronder het gedetailleerd kunnen toekennen van gebruikersrechten; iets wat in een omgeving met veel gebruikers essentieel kan zijn!

Alleen… NTFS kan soms ook tégen je werken. Bijvoorbeeld als je het verwisselbare opslagapparaat op meerdere plekken en in meerdere situaties gebruikt. Met een andere pc, met een mediaspeler, met een smart-tv, enzovoort. Dan opeens kunnen de toegekende gebruikersrechten je dwarszitten, maar het is ook mogelijk dat het gastheer-apparaat van dat moment niet overweg kan met NTFS. Wat dan te doen als je (1) niet in het bezit bent van een tweede stick en/of als je (2) niet in de gelegenheid bent om de bestanden van NTFS naar FAT te kopiëren?

Schijfbeheer

Voordat we serieus gaan beginnen, klik je op Windows-toets+X om naar Schijfbeheer te gaan. Je krijgt dan te zien welke opslagapparaten op de pc zijn aangesloten. Een van die opslagapparaten is de primaire hdd/ssd met daarop de C:-partitie die Windows 10 bevat. Een ander opslagapparaat is dan de usb-stick of de externe harde schijf, waarbij je controleert welk bestandssysteem er wordt gebruikt. Is NTFS dat bestandssysteem? Mooi: “Dan ga je door naar de volgende ronde!”

Intussen tóch nog een kleine tussenstap. Ga nog eens naar Deze pc en klik het externe NTFS-opslagapparaat aan met de rechtermuisknop. Kies voor de contextmenu-optie Eigenschappen en ga naar het tabblad Beveiliging. Dat tabblad Beveiliging is dus een púúr NTFS-ding, waarbij kan worden ingesteld dat bijvoorbeeld alléén de Administrator alle rechten heeft. Dit even als voorbeeld om je te laten zien waar je (aangesloten op een ander systeem) kan worden tegengewerkt als je van NTFS gebruik maakt.

©PXimport

Terug naar FAT

Als je tot de conclusie bent gekomen dat NTFS een ongelukkige keuze is geweest en je eigenlijk wilt ‘downgraden’ naar FAT, dan begint de ellende. Windows 10 kent een DOS-achtig commando (= CONVERT (stationsletter): /fs:ntfs) om van FAT naar NTFS te converteren, maar andersom is niet het geval; want wie zou dat tenslotte willen?

Tijd voor hulp van buitenaf in de vorm van EaseUS Partition Master Free. En we kunnen nu al verklappen dat we creatief te werk gaan. Dat moet ook wel, want als je in één keer van NTFS naar FAT wilt converteren, dan gaat dat steevast geld kosten; en dat moet natuurlijk niet! Met voor onze gratis oplossing de eis dat het NTFS-opslagapparaat niet helemaal vol mag staan met mappen en bestanden. Een vullingsgraad van nét onder de 50 procent is ideaal en anders wordt het eenvoudig een herhaling van zetten. Enfin, we gaan het ongeveer zó doen:

We verkleinen de NTFS-partitie, waardoor er lege opslagruimte vrijkomt. De lege opslagruimte initialiseren we als een FAT-partitie met een eigen stationsletter. Dan kopiëren we bestanden van de NTFS-partitie naar de FAT-partitie. Als niet alles is gekopieerd, dan verkleinen we de NTFS-partitie en we vergroten de FAT-partitie. Daarna kopieren we weer bestanden van de NTFS-partitie naar de FAT-partitie. Als niet alles is gekopieerd, verkleinen we opnieuw de NTFS-partitie en vergroten we weer de FAT-partitie. Als alles is overgezet naar de FAT-partitie, verwijderen we de NTFS-partitie. Tot slot vergroten we de FAT-partitie zodat ze alle beschikbare opslagruimte in beslag neemt.

Aan de slag

Deze stappen kun je natuurlijk ook uitvoeren met een andere partition manager dan EaseUS Partition Master Free, maar dat terzijde. We gaan nu concreet aan de slag met het programma van EaseUS:

Klik het verwisselbare opslagapparaat aan met de rechtermuisknop en kies voor Vergroot/Verplaats partitie. Als het gelijknamige dialoogvenster verschijnt, dan maak je de bestaande NTFS-partitie zo klein als mogelijk dan wel nodig. Klik op OK en laat de wijziging doorvoeren. Klik dan de Niet toegewezen opslagruimte aan met de rechtermuisknop en kies voor Aanmaken partitie. Kies nu voor een Logische partitie met het bestandssysteem FAT32 en klik opnieuw op OK. Het verwisselbare opslagapparaat heeft nu twee partities: een NTFS en een FAT32. Met elk een eigen stationsletter.

De volgende stap is het kopiëren van de gegevens van de NTSF-partitie naar de FAT32-partitie. Om meteen daarna alles weg te gooien wat van NTFS naar FAT32 is overgeheveld. (Dat werkt uiteraard alleen als de bestanden ‘passen’ op het FAT32-bestandssysteem.)

Als de NTFS-partitie leeg wordt opgeleverd, dan gaan we verder. Zo niet dan (zoals hierboven) de NTFS-partitie verkleinen, de FAT32-partitie vergroten en de gegevens kopiëren.

Goed, de NTFS partitie is nu leeg. Klik die lege NTFS-partitie aan met de rechtermuisknop en kies voor Verwijder partitie. Klik de FAT32-partitie aan met de rechtermuisknop en kies voor Vergroot/Verplaats partitie. Geef vervolgens álle vrijgekomen opslagruimte aan de FAT32-partitie. Klik tot slot de FAT32-partitie aan met de rechtermuisknop en maak er een primaire partitie van.

Met als uiteindelijk resultaat een verwisselbaar opslagapparaat met, zoals gewenst, een FAT-achtig bestandssysteem. Dat ook nog eens gratis en voor niets geregeld! En zoveel werk was het nu ook weer niet…

©PXimport

Simpeler

De procedure die we hier beschrijven is natuurlijk omslachtig. Een snellere route zou zijn: alles van de stick kopiëren naar een mapje op de pc. De stick vervolgens formatteren als FAT en daarna alles weer terug kopiëren naar de stick. Maar door de procedure in deze workshop heb je een goed beeld gekregen van de mogelijkheden om te spelen met partities. En die kennis komt ook van pas als je partities op je harde schijf wilt vergroten of verkleinen.

©PXimport

De belofte is duidelijk: sneller op temperatuur, krokanter van buiten, malser van binnen. Met de Easy Fry Infrared zet Tefal als eerste bekende fabrikant infraroodtechnologie in bij een airfryer. De warmte van boven zorgt voor snelle opwarming; het klassieke element onderin zou garant moeten staan voor gelijkmatiger garing. ID test deze noviteit uit.

Wat is er écht nieuw?

Airfryers zijn er in allerlei uitvoeringen. Eén bakmand, twee, naast elkaar, boven elkaar, met stoom, zonder stoom. De meeste modellen zijn varianten op een eerder model met net een extra toevoeging of snufje. Tefal kwam recent met iets wat wel nieuw te noemen is, en dat is de combinatie van hitte via een element en hitte via infraroodlampen. De IR-straling komt van boven, de hitte van het metalen element van onderen. Samen zouden ze moeten zorgen voor enerzijds snelle opwarming en anderzijds gelijkmatige garing. Infraroodlampen kun je kennen vanuit warmtelampen of sauna's. Ze verwarmen vooral het oppervlak waarop ze schijnen. Zou dit een slimme combinatie zijn?

©Tefal

Formaat, bouw en mand: 7 liter

Eerst wat praktische informatie. De Tefal Easy Fry Infrared is een apparaat van 27,9 × 31,3 × 42,1 cm (B/H/D). Hij weegt iets meer dan 5 kilo en heeft een snoer van 1,20 meter. De bakmand trek je in zijn geheel uit het apparaat, onderin zit een verwijderbaar roostertje voor luchtcirculatie. De inhoud van de mand is 7 liter en je zou er 1,5 kilo aan eten in kunnen bereiden. Dat is theorie, in de praktijk werken lagere hoeveelheden beter - maar dit geldt voor elke airfryer. Bovenop zitten de aan-uitknop, twee tiptoetsen voor tijd en temperatuur, toetsen voor de voorkeuzeprogramma's en een extra knop voor een extra crispy finish (daarover verderop meer).

Wat meteen opvalt, is de grote bakmand. Die biedt ruim plaats aan bijvoorbeeld vier kaiserbroodjes of een royale hoeveelheid groenten om te grillen. De bak is rechthoekig, en het rooster onderin zorgt voor een kleine verhoging. Je etenswaren liggen niet direct op de bodem van de mand maar iets erboven; dit is nodig voor de circulatie van lucht.

©Saskia van Weert

Kijkvenster met led: handig meekijken of gimmick?

Opvallend is het transparante kijkvenster boven de lade. Hierdoor zie je de inhoud van de mand liggen en kun je de garing in de gaten houden. Dat werkt goed, en is ook handig om bij te houden of je je eten al moet omdraaien.

©Tefal

Bediening en programma's: snel kiezen, extra crispy-knop

De bediening wijst zichzelf, zeker na doornemen van de gebruiksaanwijzing. Je kiest zelf een combinatie van tijd en temperatuur, of een van de voorkeuzeprogramma's. Standaard start het apparaat in de stand Airfryer. De andere opties zijn roosteren, grillen, toasten, opwarmen, bakken, dehydrateren, en tot slot knapperige finish (crispy finish). Dit laatste is een leuk snufje. Je voegt deze optie met een druk op de knop toe aan een gekozen programma en de bereidingstijd wordt uitgebreid met 2 minuten extra op 230 graden. Speciaal bedoeld voor eten dat je extra krokant wilt hebben.

De voorkeuzeprogramma's zijn instellingen met een vastgestelde tijd en temperatuur. Zo start Airfryen met 190 graden en 10 minuten. Zowel tijd als temperatuur pas je eventueel aan voordat de bereiding start, en tijdens de bereiding gaat dat ook prima. Het programma om te drogen (dehydrate) heeft een vaste temperatuur van 70 graden, dit kun je niet zelf aanpassen. Je start het programma met de startknop. Als je tussentijds de bak opent om je eten op te schudden of om te keren, pauzeert het programma. Het gaat automatisch verder als je de bak weer sluit.

©Tefal

Merkbaar sneller zonder voorverwarmen

De airfryer is opvallend stil en ook het piepje als het eten klaar is, is bescheiden. Prettig, want airfryers maken vaak best een hoop herrie. Na einde van het programma staat de machine in stand by-stand. Na een minuut of vijf piept hij nog eens. Het doel daarvan is ons onduidelijk. Om ongewenste geluiden te voorkomen, is het aan te raden na gebruik de stekker uit het stopcontact te halen.

Prestaties: van kip en friet tot broodjes en groente

Dan de prestaties. Die zijn zonder meer goed. In enkele weken tijd is er van alles in deze airfryer bereid. Van kippendijen tot frites en snacks, van groenten tot aan afbakbroodjes. Voorverwarmen is niet nodig, want de airfryer is zeer snel warm. De resultaten zijn meer dan uitstekend en het eten is ook daadwerkelijk sneller klaar dan in eerder geteste machines. Reken op een tijdsbesparing van zo'n 20 procent. Dit hangt natuurlijk af van wat je precies maakt en hoeveel, maar gerechten waren in de testperiode eigenlijk altijd sneller klaar dan vooraf verwacht.

Na bereiding haal je je eten met een siliconen tang uit de bak. In de gebruiksaanwijzing staat dat je de bak niet ondersteboven mag houden om eten in een schaal te kieperen, vanwege eventuele hete olie of heet vocht dat zich onder het rooster verzamelt. Een nuttig advies, zeker voor de bereiding van vlees, maar bij iets als broodjes afbakken natuurlijk wat overbodig.

Schoonmaken: vaatwasser kan, maar let op inbranden

Zowel de bak als het uitneembare rooster kan na gebruik en afkoelen in de vaatwasser. Wat betreft schoonmaken komt eigenlijk het enige (relatieve) nadeel aan het licht. Beide onderdelen bakken snel aan. Al na enkele keren ontstonden er zwarte aanbaksels op het rooster en in de bakmand. Deze zijn gelukkig met bbq-reiniger wel weg te krijgen uit de mand, maar het is wel een aandachtspunt. Ook de behuizing, het gedeelte waar de mand op staat in de airfryer, vertoont al wat zwarte inbrandplekken die niet weg te poetsen zijn.

©Saskia van Weert

Duurzaamheid & onderhoud

Let verder op met spetterend eten. Als vetspetters vanaf de binnenzijde tegen het transparante venster komen, zijn deze niet meer te verwijderen. Het venster is namelijk niet los te halen. Op de lange termijn kunnen we ons voorstellen dat er daardoor vlekken ontstaan, waardoor je minder zicht hebt op je voedsel.

©Tefal

Conclusie

De Easy Fry Infrared doet precies wat Tefal belooft: hij is razendsnel op temperatuur en levert mooi krokante resultaten met een sappige binnenkant. In de praktijk win je echt tijd, zonder te hoeven voorverwarmen, en de stille werking en het kijkvenster maken 'even tussendoor checken' prettig. De ruime 7-liter mand is fijn voor gezinnen of grotere porties, en de extra crispy-knop is een bruikbare bonus voor wie nét wat meer bite wil.

Daar staat tegenover dat dit een apparaat is dat aandacht vraagt bij schoonmaken. De mand en het rooster kunnen relatief snel inbranden, en vetspetters tegen het niet-losneembare kijkvenster zijn lastig of niet te verwijderen, iets om rekening mee te houden als je veel vette gerechten maakt.

Kortom: zoek je vooral snelheid, krokant resultaat en een ruime bak met handig zicht op de voortgang, dan is de Tefal Easy Fry Infrared een sterke keuze.

De servers van Call of Duty: Warzone Mobile gaan op 17 april voorgoed offline, waardoor de game vanaf dat moment niet meer speelbaar is.

Dat heeft Activision aangekondigd. Afgelopen jaar werd de game al uit app-winkels gehaald en werd de komst van nieuwe seizoensgebonden content al stopgezet, en het voorgoed offline halen van de servers is de laatste stap in het verdwijnen van de game. Mensen kunnen tot 17 april de game gewoon blijven spelen en hun verdiende in-game geld opmaken.

"We zijn enorm dankbaar voor de spelers die Call of Duty: Warzone Mobile hebben ondersteund, alsmede de ontwikkelaars die de ervaring tot leven hebben gewekt", aldus Activision. "De passie van spelers en hun feedback blijft de toekomst van de Call of Duty-franchise vormgeven, en we kijken er naar uit om betekenisvolle seizoensgebonden content en updates naar Call of Duty: Mobile te brengen."

Call of Duty: Mobile blijft er wel

Call of Duty: Warzone Mobile kwam in 2024 beschikbaar als mobiele versie van Call of Duty: Warzone, de battle royale-game voor consoles en pc. Op die platforms blijft Warzone wel speelbaar.

Activision zei het al: voor een mobiele Call of Duty-ervaring kunnen spelers terecht bij Call of Duty: Mobile. Die game kwam in 2019 uit op smartphones en geniet nog altijd van populariteit. Call of Duty: Mobile heeft ook een battle royale-modus - waar Warzone Mobile juist om draaide - alsmede modi als reguliere multiplayer en Zombies.

Activision Blizzard - en dus ook Call of Duty - werd enkele jaren geleden overgenomen door Microsoft. Buiten het feit dat de jaarlijkse nieuwe Call of Duty-game vanaf release ook meteen op Xbox Game Pass verschijnt, heeft dat echter niet veel aan de Call of Duty-franchise veranderd. Wel leek het meest recente deel, het vorig najaar uitgekomen Call of Duty: Black Ops 7, minder populair dan voorgaande delen. Mogelijk heeft dit te maken met dat het jaar daarvoor nog Black Ops 6 uitkwam, en spelers niet zo snel op een direct vervolg zaten te wachten.