Sommige usb-sticks en sd-kaarten hebben een sterke beveiliging, waardoor het wissen ervan een uitdaging kan zijn. Geen zorgen, je kunt deze beveiliging verwijderen zodat je het opslagapparaat alsnog probleemloos kunt formatteren. In dit artikel laten we je zien hoe je dat aanpakt.

Lees ook: Usb-stick werkt niet meer? Zo kun je hem (misschien) nog redden

Wanneer je opslagapparaat tegen schrijven is beveiligd, kun je weliswaar de opgeslagen bestanden bekijken en kopiëren, maar je hebt geen mogelijkheid om deze te verwijderen, nieuwe bestanden toe te voegen of het apparaat te formatteren. Het kan zelfs gebeuren dat je denkt dat je bestanden hebt verwijderd, maar als je het opslagmedium de volgende keer weer aansluit op je computer, staan alle bestanden er nog steeds op. Dit kan gebeuren bij de volgende twee scenario's:

Scenario 1: fysieke beveiliging

Bepaalde usb-sticks en sd-kaarten beschikken over een fysieke schakelaar waarmee je kunt voorkomen dat de opgeslagen data wordt verwijderd. Deze schakelaars zijn doorgaans te vinden aan de zijkant van het opslagapparaat en overschrijven zelfs eventuele beveiligingsinstellingen die je op je computer hebt ingesteld. Hoewel zo'n fysieke schakelaar nuttig kan zijn om te voorkomen dat je per ongeluk bestanden kwijtraakt, kan het voorkomen dat het besturingssysteem van je computer, zoals Windows, je opslagmedium nog steeds als beveiligd ziet, zelfs nadat je de schakelaar hebt omgezet om de beveiliging te deactiveren.

Scenario 2: geen fysieke beveiliging

Wat ook kan, is dat je usb-stick of sd-kaart geen schakelaar (of schuifje of pinnetje) heeft, maar toch nog steeds als 'beveiligd' wordt aangemerkt.

Lees ook: In 3 stappen: Zo beveilig je een usb-stick.

Maar je wilt toch echt bestanden verwijderen...

Heb je een Windows-pc of laptop, dan kun je dat op een aantal manieren doen. Hieronder bekijken we deze twee manieren.

1: Register-editor gebruiken

Je kunt de Register-editor tool van Windows gebruiken om ervoor te zorgen dat Windows de drive niet langer als beveiligd beschouwt. Om dit te doen moet je naar Regedit zoeken en het programma openen. Navigeer naar:

Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\StorageDevicePolicies

Dubbelklik in het rechterpaneel op de waarde WriteProtect en verander de waarde onder Value van 1 naar 0. Klik op OK om de nieuwe waarde op te slaan.

Als je de drive weer in de computer stopt zal Windows deze als niet beveiligd beschouwen. Je kunt hem dan weer zoals altijd gebruiken.

Als je de registersleutel StorageDevicePolicies niet kunt vinden, kun je er eentje aanmaken.

Om dit te doen, moet je met de rechtermuisknop in de map

Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\ in de lege ruimte in het rechterpaneel klikken en New > Key selecteren. Voer de naam StorageDevicePolicies precies zo in, met de hoofdletters op de juiste plaats.

Dubbelklik op de nieuw aangemaakte sleutel, klik opnieuw met de rechtermuisknop in de lege ruimte en kies New > DWORD (32-bit) Value. Geef de waarde de naam WriteProtect en kies als waarde 0. Klik op OK om de wijzigingen op te slaan. Sluit de Register-editor af en start de computer opnieuw op.

2: Opdrachtprompt gebruiken

Als de oplossing hierboven niet werkt, kun je Opdrachtprompt gebruiken om de beveiliging van de drive op te heffen en alle inhoud te wissen.

Zorg dat je Opdrachtprompt opent als administrator. Dit kun je doen door met de rechtermuisknop op het programma te klikken en Als administrator uitvoeren te kiezen.

Typ het commando diskpart en druk op Enter. Typ vervolgens list disk en druk weer op Enter. Typ select diskX (waarbij X het nummer van je drive is) en druk op Enter. Typ nu attributes disk clear readonly en druk op Enter.

Typ clean en druk op Enter. Typ vervolgens create partition primary en druk op Enter. Typ create partition primary en druk op Enter. Typ nu format fs=fat32 (je kunt ook format fs=ntfs kiezen als je de drive alleen op Windows computers zult gebruiken) en druk op Enter. Typ exit en druk op Enter, en Opdrachtprompt zal worden afgesloten.

Je drive is nu geformatteerd en Windows zal hem voortaan als onbeveiligd herkennen. Mocht je later besluiten dat je de usb-stick of sd-kaart alsnog wilt beschermen, dan zijn er verschillende manieren om dat te doen. Een van de eenvoudigste methoden is waarschijnlijk om de gegevens op het opslagmedium te versleutelen en te beveiligen met een wachtwoord. Met software zoals Rohos Mini Drive kun je bijvoorbeeld vrij simpel een verborgen partitie creëren op je usb-stick. De bestanden die je daar opslaat, worden dan automatisch versleuteld, zodat ze extra beveiligd zijn.

Meer Opdrachtprompt-tips

Nieuwe laptop nodig? Kijk de video voor handige tips! ⮯

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.