Sommige usb-sticks en sd-kaarten hebben een sterke beveiliging, waardoor het wissen ervan een uitdaging kan zijn. Geen zorgen, je kunt deze beveiliging verwijderen zodat je het opslagapparaat alsnog probleemloos kunt formatteren. In dit artikel laten we je zien hoe je dat aanpakt.

Lees ook: Usb-stick werkt niet meer? Zo kun je hem (misschien) nog redden

Wanneer je opslagapparaat tegen schrijven is beveiligd, kun je weliswaar de opgeslagen bestanden bekijken en kopiëren, maar je hebt geen mogelijkheid om deze te verwijderen, nieuwe bestanden toe te voegen of het apparaat te formatteren. Het kan zelfs gebeuren dat je denkt dat je bestanden hebt verwijderd, maar als je het opslagmedium de volgende keer weer aansluit op je computer, staan alle bestanden er nog steeds op. Dit kan gebeuren bij de volgende twee scenario's:

Scenario 1: fysieke beveiliging

Bepaalde usb-sticks en sd-kaarten beschikken over een fysieke schakelaar waarmee je kunt voorkomen dat de opgeslagen data wordt verwijderd. Deze schakelaars zijn doorgaans te vinden aan de zijkant van het opslagapparaat en overschrijven zelfs eventuele beveiligingsinstellingen die je op je computer hebt ingesteld. Hoewel zo'n fysieke schakelaar nuttig kan zijn om te voorkomen dat je per ongeluk bestanden kwijtraakt, kan het voorkomen dat het besturingssysteem van je computer, zoals Windows, je opslagmedium nog steeds als beveiligd ziet, zelfs nadat je de schakelaar hebt omgezet om de beveiliging te deactiveren.

Scenario 2: geen fysieke beveiliging

Wat ook kan, is dat je usb-stick of sd-kaart geen schakelaar (of schuifje of pinnetje) heeft, maar toch nog steeds als 'beveiligd' wordt aangemerkt.

Lees ook: In 3 stappen: Zo beveilig je een usb-stick.

Maar je wilt toch echt bestanden verwijderen...

Heb je een Windows-pc of laptop, dan kun je dat op een aantal manieren doen. Hieronder bekijken we deze twee manieren.

1: Register-editor gebruiken

Je kunt de Register-editor tool van Windows gebruiken om ervoor te zorgen dat Windows de drive niet langer als beveiligd beschouwt. Om dit te doen moet je naar Regedit zoeken en het programma openen. Navigeer naar:

Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\StorageDevicePolicies

Dubbelklik in het rechterpaneel op de waarde WriteProtect en verander de waarde onder Value van 1 naar 0. Klik op OK om de nieuwe waarde op te slaan.

Als je de drive weer in de computer stopt zal Windows deze als niet beveiligd beschouwen. Je kunt hem dan weer zoals altijd gebruiken.

Als je de registersleutel StorageDevicePolicies niet kunt vinden, kun je er eentje aanmaken.

Om dit te doen, moet je met de rechtermuisknop in de map

Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\ in de lege ruimte in het rechterpaneel klikken en New > Key selecteren. Voer de naam StorageDevicePolicies precies zo in, met de hoofdletters op de juiste plaats.

Dubbelklik op de nieuw aangemaakte sleutel, klik opnieuw met de rechtermuisknop in de lege ruimte en kies New > DWORD (32-bit) Value. Geef de waarde de naam WriteProtect en kies als waarde 0. Klik op OK om de wijzigingen op te slaan. Sluit de Register-editor af en start de computer opnieuw op.

2: Opdrachtprompt gebruiken

Als de oplossing hierboven niet werkt, kun je Opdrachtprompt gebruiken om de beveiliging van de drive op te heffen en alle inhoud te wissen.

Zorg dat je Opdrachtprompt opent als administrator. Dit kun je doen door met de rechtermuisknop op het programma te klikken en Als administrator uitvoeren te kiezen.

Typ het commando diskpart en druk op Enter. Typ vervolgens list disk en druk weer op Enter. Typ select diskX (waarbij X het nummer van je drive is) en druk op Enter. Typ nu attributes disk clear readonly en druk op Enter.

Typ clean en druk op Enter. Typ vervolgens create partition primary en druk op Enter. Typ create partition primary en druk op Enter. Typ nu format fs=fat32 (je kunt ook format fs=ntfs kiezen als je de drive alleen op Windows computers zult gebruiken) en druk op Enter. Typ exit en druk op Enter, en Opdrachtprompt zal worden afgesloten.

Je drive is nu geformatteerd en Windows zal hem voortaan als onbeveiligd herkennen. Mocht je later besluiten dat je de usb-stick of sd-kaart alsnog wilt beschermen, dan zijn er verschillende manieren om dat te doen. Een van de eenvoudigste methoden is waarschijnlijk om de gegevens op het opslagmedium te versleutelen en te beveiligen met een wachtwoord. Met software zoals Rohos Mini Drive kun je bijvoorbeeld vrij simpel een verborgen partitie creëren op je usb-stick. De bestanden die je daar opslaat, worden dan automatisch versleuteld, zodat ze extra beveiligd zijn.

Meer Opdrachtprompt-tips

Nieuwe laptop nodig? Kijk de video voor handige tips! ⮯

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.