Review: Het is vooral leuk dat Nintendo Switch Sports Resort er is

Het is echt niet dat ik niet naar de sportschool wil gaan, maar dat ik een half uur heen en weer moet lopen om daar te komen. Vraag me vooral niet naar wat er met mijn fiets gebeurd is; het punt is dat die afstand in combinatie met de gedachte dat mijn twijgjes die zich voordoen als armen zo volop te zien zijn, waardoor ik toch het zonnige, virtuele Wuhu Island verkies.

Ik overdrijf natuurlijk een beetje: laat vooral duidelijk zijn dat een uurtje Nintendo Switch Sports Resort niet volstaat als substituut voor een daadwerkelijke workout. Maar het voordeel voor deze game is, net als met zijn voorgangers, dat het een uitermate toegankelijke ervaring is.

Switch Sports Resort windt er geen doekjes om: je start de game op, krijgt de beschikbare sporten te zien, en na twee keer klikken begin je met spelen. Tutorials zijn snel en functioneel, net als de daadwerkelijke sporten zelf. Veel van de gebruikelijke genodigden zijn aanwezig: boogschieten, (tafel)tennis, bowlen, golf en boksen bijvoorbeeld.

Een opmerkelijke nieuwkomer is het duimworstelen. Hiervoor houd je een Joy-Con vast, en druk je op ZR- of ZL-knop om je duim omlaag te brengen. Het liefst bovenop die van je tegenstander, maar als ‘ie elders terechtkomt: niet getreurd. Als je je duim laag houdt, wordt die namelijk sterker. Dit maakt het makkelijker om los te breken van de grip van je tegenstander, maar maakt het ook moeilijker om te ontsnappen wanneer jij beet hebt.

De Joy-Con lijkt speciaal voor het duimworstelen in deze game te zijn gemaakt, al is het skateboarden dat écht gebruik maakt van de Joy-Con 2 van Nintendo’s Switch 2-console. Het is namelijk de enige sport waarvoor je de controller op een oppervlak moet plaatsen, en een combinatie van de motion controls en de unieke muisfunctie gebruikt. Naast dat het nogal ongemakkelijk is dat je vrijwel iedere sport, behalve deze, waarschijnlijk staand speelt, is het continu naar achter schuiven van je liggende Joy-Con simpelweg geen prettige besturingswijze.

De ongemakkelijkheden met de besturing beperken zich echter niet tot de muisfuncties van de controller; ook de motion controls zelf laten soms wat te wensen over. In boksen, tennis en tafeltennis lijkt de gyroscoop van de Joy-Con het vooral lastig te hebben. In de twee laatstgenoemde sporten wil je racket of badje zich nog weleens aan de andere kant van je lichaam begeven, zonder dat jij daar zelf de beweging voor maakt. Als je dan een bal van de tafel af slaat, voelt dat vooral zuur - en niet als je eigen fout.

Wat deze kwalen nog frappanter maakt, is dat bepaalde sporten hier speciale ‘kuurtjes’ voor ingebouwd hebben. In tafeltennis bijvoorbeeld kun je met een druk op de knop een nieuwe ‘startpositie’ instellen op basis van je huidige positie. Van de drie eerder genoemde sporten is dit daarom de meest dragelijke, maar het maakt de vraag des te groter waarom dit geen optie is in boksen en regulier tennis. Juist door een vergelijkbare ‘positiereset’ is golf namelijk ook een van de fijnere sporten in het spel geworden.

In sommige gevallen vecht je dus net zo erg tegen de besturing van Nintendo Switch Sports Resort, als de tegenstander voor je neus. Die tegenstander kan een door de computergestuurde Mii of zogenaamde ‘Sportsmate’ zijn, of de avatar van een ander persoon - zowel via het internet of iemand in dezelfde kamer.

In mijn ervaring blijft laatstgenoemde context dé perfecte manier om Nintendo’s Sports-franchise te beleven. Het vijandige NPC-duo trash talken tijdens een potje basketbal, elkaar sarren omdat die persoon zes knallen boven een ‘par’ zit tijdens het golfen: Switch Sports Resort schittert als vanouds door het nog altijd simpele en toegankelijke karakter. Als je vooral gaat voor plezier, en niet zozeer competitie, is de twijfelachtige gyroscoop zelfs een mogelijke bron van vermaak.

De ware winnaars onder ons kunnen zich daarbij ook in de strijd werpen voor verschillende Island Crowns. Er zijn twintig kampioenen in iedere sport van Switch Sports Resort. Die worden geleidelijk aan lastiger te verslaan, en weten je uiteindelijk flink uit te dagen. Dit betreft in essentie ook de singleplayercontent van het spel. Heel speciaal is het niet, maar het drijft je wel tot het uiterste.

Daarbij krijg je hoe dan ook speciale munten als beloning voor het afmaken van een match, die vervolgens te gebruiken zijn om cosmetische items vrij te spelen. De beschikbare beloningen veranderen iedere week, wat voor mij wat langzaam voelt, maar als je geeft om sporten in stijl - ik zeker, met m’n Captain America-shirt - is het een functionele vorm van progressie.

Functioneel is eigenlijk de beste manier om Nintendo Switch Sports Resort in zijn geheel te beschrijven. Het is de meest neutraal mogelijke toevoeging aan je Switch 2-gamecollectie: fijn dat het er is, maar hoe vaak je er écht aan denkt is een tweede. De game doet zich niet voor als meer dan het is: je komt om wat simpele versies van bekende sporten te spelen, en dat was het weer. Dat is prima, al laat de soms onbetrouwbare gyroscoop zo nu en dan een zure nasmaak achter.

Nintendo Switch Sports Resort komt op 22 oktober uit voor Nintendo Switch 2.