Vergelijk het thuisnetwerk van vijf jaar geleden met dat van nu en je ziet twee totaal verschillende werelden. Pc en tablet hebben hun koppositie verloren aan de smartphone en daarmee zijn we zelfs thuis altijd online. Een snel en veilig netwerk is dan ook geen optie meer, het is een must. Een kleine, maar gestaag groeiende groep gebruikers wil meer dan een standaard draadloze router biedt en kijkt steeds nadrukkelijker naar semiprofessionele netwerkapparatuur. Dit zijn de beste zakelijke accesspoints voor thuis.

Hoewel het gebruik van het thuisnetwerk de laatste jaren ingrijpend is veranderd, is het thuisnetwerk dat zelf niet. Het bestaat onveranderd uit een router die tegelijkertijd ook switch en accesspoint is, en waarmee alle apparaten, snel én langzaam, maar moeten verbinden. Gaten in de dekking nemen we voor lief of dichten we zo goed als het gaat met een wifi-extender of powerline-verbinding. En ook het roaminggedrag valt tegen, inherent aan netwerken die uit meerdere oplossingen van verschillende merken bestaan. Dat we al deze ellende voor lief nemen, komt doordat we weten dat zelfs de nieuwste draadloze router in een huis met meerdere verdiepingen en vloeren van gewapend beton geen volledige dekking geeft. Wat valt de (oude) router die bij het internetabonnement hoort, dan te verwijten?

©PXimport

Betere wifi is nodig

Er is wel een oplossing voor het wifi-probleem en dat is werken met meerdere accesspoints. De oplossing die momenteel het meest in de belangstelling staat én toegespitst is op gebruik door consumenten, zijn de mesh-systemen. Deze bestaan uit twee of meer accesspoints die samen één draadloos netwerk vormen en die zo een grotere ruimte van een beter signaal kunnen voorzien. Roaminggebruik gaat ineens ook beter en de configuratie gebeurt vaak zeer vriendelijk via een app. Technische kennis is er niet voor nodig. Toch lost ook een mesh-systeem niet alle problemen op. Doordat de communicatie tussen de accesspoints bij de meeste mesh-systemen draadloos is, zullen de prestaties altijd lager zijn dan technisch mogelijk is. Ook is – om het beheer makkelijk te houden – het aantal configureerbare opties vaak erg beperkt.

©PXimport

Prosumer

Omdat ze de beperkingen van routers en wifi-systemen voor consumenten zat zijn, kijken steeds meer gebruikers naar zakelijke netwerkoplossingen. Ze ervaren op het werk of in een hotel dat je wel degelijk grote gebouwen van een stabiel en snel draadloos netwerk kunt voorzien. Ze zien dan echter zonder uitzondering apparatuur hangen die ze niet in de gewone winkel of webshop tegenkomen. Gespecialiseerde handelaren kennen die oplossingen echter wel en weten dat deze steeds meer ook geschikt zijn voor de ‘prosumer’: de goed onderlegde consument die niet terugdeinst voor enig configuratiewerk of daar zelfs uit liefhebberij in is geïnteresseerd. En die bovendien ook bereid is meer te betalen voor een betere oplossing. Want zakelijke netwerksystemen zijn zonder uitzondering duurder dan de gewone consumentenhardware.

Mogelijkheden producten

Maar de zakelijke netwerkoplossingen wijken niet alleen wat de prijs betreft af van wat consumenten gewend zijn. Zo is er veel meer specialisatie wat de hardware betreft. De router is een router en niet ook een switch en accesspoint, zoals ook de switch alleen een switch is en het accesspoint alleen een accesspoint. Hierdoor zijn er natuurlijk meer apparaten nodig voor dezelfde functionaliteit, maar de specialisatie heeft ook voordelen. Elk onderdeel kan heel specifiek voor zijn taak worden ontworpen en zal mogelijk beter of efficiënter presteren en in elk geval veel meer opties bieden om de werking van het apparaat tot in de puntjes te regelen. Denk daarbij aan bandbreedtemanagement, meerdere ssid’s, een volledig aanpasbare gastenportal en naadloze roaming binnen het hele netwerk. Configuratie en onderhoud gebeurt daarbij liefst in één keer voor alle apparaten in het netwerk. Een aanpassing in de configuratie van het wifi-netwerk in één keer aan alle accesspoints toezenden in plaats van elk accesspoint apart te moeten aanpassen, bespaart tijd en verkleint vooral de kans op fouten.

De apparaten moeten ook ‘manageable’ zijn. Vooral bij de switches is dit belangrijk en lang niet standaard, integendeel – doorgaans bieden alleen de duurdere switches opties om deze tot op poortniveau te configureren. Daarbij geven de zakelijke oplossingen ook meer inzicht in wat er gebeurt op het netwerk, welke apparaten er verbonden zijn en hoeveel dataverkeer die verbruiken. In het verlengde hiervan bieden de zakelijke oplossingen meer mogelijkheden voor het instellen van zelf te bepalen waarschuwingen.

©PXimport

Kabels

Een ander verschil bij zakelijke netwerksystemen is de voorkeur voor aansluiting via een netwerkkabel. Dat kan een standaard ethernetkabel zijn, maar eventueel ook glasvezel. In elk geval niet draadloos, dat geldt binnen zakelijke netwerken als ‘alleen geschikt voor de verbinding tussen accesspoint en mobiel apparaat’. Alle andere verbindingen moeten betrouwbaar en voorspelbaar presteren en dat kan alleen wanneer je de betreffende apparaten met netwerkkabels met de backbone van het netwerk verbindt.

Behalve de snelheid, biedt een netwerkkabel nog een belangrijk voordeel die zakelijke netwerkoplossingen bijna zonder uitzondering toepassen: Power over Ethernet (PoE). De netwerkkabel wordt dan behalve om het netwerkverkeer te transporteren ook gebruikt om het aangesloten apparaat, zoals een accesspoint, van elektriciteit te voorzien. Dit maakt het mogelijk elk apparaat op elke plek te installeren, ook als er geen stopcontact in de buurt is. Waar mogelijk gaat de functionaliteit van de zakelijke oplossing ook verder dan alleen het draadloze netwerk. Anders dan bij de mesh-systemen, vallen nu liefst ook routers en switches en andere netwerkapparaten zoals de nas en ip-camera’s erbinnen en zijn die centraal te beheren. En van al die apparaten wil je op één plek de meldingen en waarschuwingen ontvangen. Het zakelijke netwerk moet immers vooral geen verrassingen opleveren.

©PXimport

Dekking

Er zijn ook nadelen

De lijst met pluspunten van zakelijke netwerkapparatuur is lang. Geen wonder dus dat deze oplossingen steeds meer in de belangstelling staan, ook van niet-zakelijke gebruikers. Voordat je de oude router het huis uit doet en overstapt, is het wel belangrijk ook de nadelen te kennen.

Behalve de al eerder genoemde hogere prijs die ook nog voor meerdere losse apparaten moet worden betaald, is de vendor lock-in een risico. De kracht van zakelijke netwerksystemen berust erin dat alle apparatuur van hetzelfde merk is. Elke volgende aanschaf moet dus weer van dat merk zijn om in het systeem te passen. Dit maakt je kwetsbaar voor prijsverhogingen, veranderingen in licentievoorwaarden als die van toepassing zijn, of de grillen van de producent als die ineens een model dat nog naar tevredenheid werkt niet meer ondersteunt na een update van de centrale beheersoftware.

Een ander nadeel is dat zakelijke netwerkapparatuur ook al snel semi-professionele netwerkkennis vereist. Meer opties betekent meer denkwerk en vaker de noodzaak de juiste beslissing te nemen. Online forums en support van de leverancier zijn goede ondersteuning, maar zoals zo vaak geldt ook daar dat de kwaliteit van de input de output bepaalt. Het geduld met absolute beginners is – zeker op de online forums – vaak beperkt. Kun je die nadelen en risico’s overzien, dan kan een zakelijke netwerkoplossing de aanschaf zeker waard zijn.

Je kunt ook gedeeltelijk overstappen op een zakelijk systeem door enkel de wifi-accesspoints aan te schaffen. Die kun je dan aansluiten op je eigen router. Let er wel op dat de zakelijke accesspoints doorgaans via PoE gevoed worden, waarvoor je een speciale switch nodig hebt. Ubiquiti levert als alternatief bij elk accesspoint een PoE-injector mee en TP-Link een gewone losse voeding, waardoor je in beide gevallen geen speciale switch nodig hebt. Het geteste accesspoint van Netgear kun je optioneel via een voeding voeden, net als de D-Link DAP-2610. De D-Link DAP-3662 heeft geen ingang voor een aparte voeding en dus is daar PoE verplicht.

Een zakelijk netwerksysteem biedt meer opties om het netwerk volledig naar eigen wens in te richten. Bovendien komt het standaard met meerdere wifi-accesspoints waarmee je eindelijk wel het hele huis van goede wifi kunt voorzien. Maar hoe zit het met de nadelen en welk systeem is dan de beste keuze?

Wij testen vier zakelijke netwerkoplossingen van Ubiquiti, Netgear, TP-Link en D-Link die ook thuis niet misstaan. Het uitgangspunt van de test is het vergelijken van de vier systemen, waarbij we vooral letten op gebruiksgemak, mogelijkheden en het aanbod aan componenten. Uiteraard hebben we ook de snelheid van de geteste accesspoints getest, deze vind je ook terug in de tabel. Prijzen vergelijken van vier uiteenlopende systemen is weinig zinnig. Als alternatief hebben we de prijs voor een set van respectievelijk alleen twee accesspoints, twee accesspoints en een switch en twee accesspoints, een switch en een router in de tabel vermeld. Uitgangspunt zijn de laagste prijs voor elk soort apparaat per merk in de hier geteste productserie.

Ubiquiti UniFi

Ubiquiti Networks is misschien een relatief onbekende naam, toch levert het bedrijf al jaren meerdere series netwerkhardware. Daarvan staat vooral de UniFi-serie in de belangstelling bij wie thuis met een zakelijke netwerkoplossing aan de slag wil. De kracht van UniFi is een ruime keuze in hardware, gecombineerd met zeer krachtige en flexibele UniFi-controllersoftware voor discovery, configuratie en beheer.

Een 802.11ac-accesspoint is er vanaf zo’n 85 euro (UAP-AC-Lite). De voor configuratie benodigde software draait op Windows, Linux en macOS, maar veel interessanter is de installatie op een nas, een Raspberry Pi en vooral de eigen Ubiquiti Cloud Key. De Cloud Key is een minicomputer (12 x 4 x 2 cm) met een quadcore-processor en 2 GB RAM. Verbind de Cloud Key met een PoE-switchpoort en het werkt. Eventueel kan voeding ook via een micro-usb-poort. Via de browser of de UniFi-app voor iOS en Android kun je contact maken met de controller en alle UniFi-apparaten opsporen, updaten en daarna configureren. De controller is behalve op het lokale netwerk ook via de online Ubiquiti-portal te bereiken. De login met gebruikersnaam en wachtwoord kan worden versterkt met tweefactorauthenticatie via de Google Authenticator-app.

De UniFi-software ziet er extreem gelikt uit, met een dashboard dat overzicht biedt over het hele netwerk. Hierin kun je inzoomen op wan, lan en wlan, een overzicht krijgen van alle apparaten en gebruikers waarop je ook weer kunt inzoomen. Je configureert hier ook je opties, en krijgt een groot aantal statistieken en doorsnedes van inrichting en gebruik van het netwerk. Een loginpagina voor gastgebruik laat zich met enkele klikken maken, net als de gast-gebruikersgroep en de bijbehorende policy om gasten bijvoorbeeld alleen toegang tot het internet te geven. Er zijn uitgebreide opties voor wifi-management zoals bandsteering om gebruikers zo veel mogelijk naar de 5GHz-band te verplaatsen, en voor naadloze roaming.

Ubiquiti biedt in de UniFi-serie behalve voip-telefoons en ip-camera’s, meerdere 802.11ac accesspoints, PoE-switches én als enige van de geteste oplossingen ook een router-firewall. Van deze UniFi Security Gateway is de kleine versie uitermate geschikt voor thuis. Met de USG in je netwerk worden ineens de toegang tot het netwerk en de beveiliging configureerbaar. Je kunt regels opstellen voor groepen of apparaten en je krijgt dankzij de deep packet inspection heel veel inzicht in het netwerk.

Je kunt de Ubiquiti UniFi-accesspoints uiteraard ook zonder aanvullende Ubiquiti-apparatuur gebruiken in combinatie met een andere router. Interessant om te weten is dan dat de losse UniFi-accesspoints inclusief een PoE-voeding verkocht worden, waardoor je niet per se een PoE-switch nodig hebt. De bundels die uit vijf accesspoints bestaan, worden overigens verkocht zonder die PoE-voedingen.

©PXimport

Ubiquiti UniFi

Adviesprijs
Ubiquiti Cloud Key € 85,00
Security Gateway € 115,00
UniFi Switch US-8-150W € 210,00
UniFi AP AC Lite € 83,00
UniFi AP AC Pro € 135,00
Websitewww.ubnt.com9Score90

Netgear Insight

Netgear is een grote naam in netwerken, maar lijkt de ontwikkeling van eenvoudig te beheren zakelijke netwerken aanvankelijk wat gemist te hebben. Maar het bedrijf laat het er duidelijk niet bij zitten en heeft met Netgear Insight inmiddels een eerste versie klaar van een via een app eenvoudig te beheren set switches en accesspoints, die thuis zeker ook niet misstaan. Anders dan bij Ubiquiti, waar de controllersoftware ergens in het eigen netwerk aanwezig moet zijn, gebeuren configuratie en beheer bij Netgear via de cloud (Amazon). De Netgear Insight-app, beschikbaar voor iOS en Android, spoort nieuwe Insight-compatibele apparaten op en verbindt deze daarna met het netwerk. Daarna kun je de apparaten configureren en word je via meldingen op smartphone en tablet of e-mail geïnformeerd over belangrijke gebeurtenissen in het netwerk. Het aanbod aan Insight-compatibele apparaten is nog beperkt. Voor onze test gebruikten we een 8poorts-PoE-switch met twee SFP-poorten (zie kader) en twee WAC505-accesspoints. Allemaal werden ze probleemloos ontdekt en geconfigureerd, gemakkelijker kan echt niet.

Insight-switches met meer poorten zijn inmiddels aangekondigd, maar een router ‘nog’ niet. Die router zal er zeker moeten komen om van Insight een echt concurrerend product te maken. Wel ondersteunt Insight ook bepaalde modellen ReadyNAS-apparaten. Hiervan kan, nadat de nas is opgenomen in Insight via de app, de netwerkconfiguratie worden aangepast, de firmware geüpgraded en de app biedt informatie over gebeurtenissen en het opslaggebruik. Echt beheren zoals het inschakelen van services of het toevoegen van gebruikers is niet mogelijk.

De prestaties van de accesspoints zijn goed en doordat PoE wordt ondersteund, is het aansluiten erg eenvoudig. Wifi-netwerken laten zich eenvoudig inrichten, evenals een gastenportal waar een eigen welkomsttekst en gebruiksvoorwaarden geplaatst kunnen worden. De verdere configureerbare opties verschillen niet van wat we van Netgears draadloze routers gewend zijn zoals kanalen en radio’s, met nu wel bandbreedtebeheer en vlan’s als extra’s.

Netgear levert Insight als dienst en koppelt het aan een abonnement. Tot twee apparaten is gratis, daarna betaal je – afhankelijk van de abonnementsvorm – 5, 10 of 15 dollar per apparaat per jaar. Insight Basic, het goedkoopste abonnement, biedt volledige functionaliteit behalve toegang tot de webportal, dus dan moet alles via de app. Ook is terugkijken van logfiles beperkt tot 24 uur.

©PXimport

Netgear Insight

Adviesprijs
GC110P-100PES € 194,99 (switch)
WAC505 € 99,99 (accesspoint)
RN21200-100NES € 345,99 (nas)
Website https://insight.netgear.com7Score70

Optische verbinding

©PXimport

TP-Link Auranet EAP

EAP is de afkorting van Enterprise Access Point en over deze producten vind je op de TP-Link website bij de consumentenproducten inderdaad niets. En toch zijn het ook voor thuisgebruikers uitermate interessante én betaalbare producten. Daarbij heeft TP-Link een goede naam, die het bedrijf een flinke installed base heeft bezorgd bij thuisgebruikers en zakelijke klanten. De EAP-producten behoren tot de ‘software managed accesspoints’ en behalve accesspoints kan je met de bijbehorende EAP Controller-software inderdaad geen andere apparaten zoals routers of switches beheren. Alle EAP-accesspoints ondersteunen PoE, maar TP-Link levert losse voedingen mee voor wie geen PoE-switch of -router heeft.

De EAP-controllersoftware is beschikbaar voor Linux en Windows. Doordat verreweg de meeste functionaliteit ook op de accesspoints wordt opgeslagen en uitgevoerd, is het maar voor een zeer gering aantal functies nodig dat de pc ook echt aanstaat. Dat geldt natuurlijk voor het centrale beheer en zaken als firmware-upgrades (niet automatisch!) en het wijzigen van configuraties, en verder alleen voor de zaken als authenticatie van gebruikers via een externe services of wanneer met vouchers voor gastgebruik wordt gewerkt. Alle overige functies werken altijd en worden alleen via de controllersoftware beheerd. Dat de EAP-controller op een lokale pc of server draait, betekent wel dat standaard geen remote-beheer mogelijk is.

Dat beheer gaat prima met de EAP-controllersoftware. De software, eigenlijk een webservice waar je met de browser op inlogt, werkt vlot en logisch en is gebruiksvriendelijk. Nadat eerst het beheeraccount is aangemaakt en voorzien van een wachtwoord, worden de accesspoints opgespoord. Deze kun je via een adoptie opnemen in het netwerk en voorzien van centraal ingestelde opties, zoals de wifi-netwerken, wachtwoorden, beveiliging en ook een gebruikersportal. Er zijn ook geen bijkomende licenties, de software is gratis ongeacht het aantal beheerde accesspoints. Gezien de snelheid en het gemak is het jammer dat TP-Link niet ook andere producten aan de EAP-serie toevoegt dan alleen accesspoints. Een app om de EAP-systemen te beheren is in ontwikkeling en wordt komende zomer verwacht.

©PXimport

TP-Link Auranet EAP

Adviesprijs
EAP245 € 74,99 (accesspoint)
EAP330 € 149,99 (accesspoint)
Websitewww.tp-link.com/nl7Score70

Power-over-Ethernet

©PXimport

D-Link DAP

Van de twee componenten waar een zakelijk netwerksysteem minimaal uit bestaat, heeft D-Link er één op orde en één helemaal niet. Met de hardware is niets mis, het probleem zit bij de software: de Central WifiManager. Het is lang geleden dat we zo’n matig programma moesten gebruiken.

Net als de controller van TP-Link bestaat ook de WifiManager van D-Link uit een webserver waar je met de browser contact mee maakt. Maar alleen met de server kom je er niet, er is ook nog een AP installation utility for CWM nodig om de accesspoints te vinden en aan de Central WifiManager te koppelen. En daarvoor moet dan nog weer voor elk model accesspoint een module worden gedownload en daarna in de server worden geüpload. Al met al vooral heel veel gedoe en zonder de handleiding vaak niet te doen. En dat geldt ook voor het verdere gebruik: het is weinig intuïtief, en wanneer je even afwijkt van hoe D-Link het heeft bedacht, werkt het direct niet meer.

De magere kwaliteit van de software doet helaas echt afbreuk aan de prima hardware. Daar is namelijk niets mis mee, beide geteste accesspoints voldoen prima en bieden uitgebreide functionaliteit. Behalve een goed signaal en de mogelijk via de software – dat wel – van meerdere accesspoints één netwerk te maken, kun je natuurlijk ook per accesspoint meerdere ssid’s opgeven, meerdere netwerken bouwen, gebruikers op basis van capaciteit naar de 5GHz-band verplaatsen en nog veel meer. Ook een gastenportaal is er en kan zelfs worden gekoppeld aan een PayPal-betaalsysteem.

Hoewel D-Link met deze accesspoints en de gratis Central WifiManager een werkbare oplossing heeft ook voor thuis, zal het vooral in grotere professionele omgevingen echt tot zijn recht komen.

©PXimport

D-Link DAP

Adviesprijs
DAP-2610 € 114,50 (accesspoint)
DAP-3662 € 262,95 (accesspoint)
Websitewww.dlink.com6Score60

Conclusie

Dat zakelijke netwerkapparatuur interessant is voor gebruik thuis, hadden we al gezien, en de test van deze vier merken en sets bevestigt dat. Het is met alle vier mogelijk in relatief weinig tijd en met meer of minder netwerkkennis en doorzettingsvermogen een werkend en beter thuisnetwerk te maken. En niet alleen werkend, veel van de wensen en tekortkomingen van een standaard draadloze router worden ermee opgelost.

Het mooiste product komt zonder twijfel van Ubiquiti dat prima hardware combineert met prachtige software. TP-Link en Netgear doen daar wat voor onder, maar vallen vooral op doordat hun productaanbod minder uitgebreid is. Bij TP-Link is dat een bewuste keuze, bij Netgear wordt er hard aan gewerkt dat verschil weg te werken. Beide kunnen daardoor goede alternatieven zijn. D-Link doet met zijn software onrecht aan de hardware en kunnen we daardoor op dit moment niemand aanbevelen.

Alle testresultaten vind je hieronder in de tabel (.pfd).

©PXimport

Chatplatform Discord gaat functies voor volwassenen standaard uitzetten bij accounts. Deze worden alleen toegankelijk via een identiteitscheck.

Het bedrijf schrijft dat deze nieuwe regelgeving wereldwijd in maart wordt uitgerold. Discord heeft bijvoorbeeld kanalen die specifiek voor volwassenen zijn bedoeld, en wanneer de nieuwe regels zijn doorgevoerd kunnen leden daar niet meer standaard toegang tot krijgen.

Dat komt omdat gebruikers vanaf dat moment standaard als minderjarig worden gezien. Mensen kunnen aantonen dat ze volwassen zijn door hun identiteit en dus leeftijd te bewijzen, bijvoorbeeld door een foto van een identiteitskaart door te sturen of een video op te nemen, waarna een model checkt of de persoon volwassen is.

Voordelen van volwassen account

Naast dat bewezen volwassen Discord-leden toegang krijgen tot Discord-servers voor volwassenen, kunnen ze ook bepaalde contentfilters omzeilen die volwassen content weren. Ook kunnen mensen instellen dat privéberichten van leden die ze niet kennen in dezelfde mailbox komen, in plaats van een afzonderlijke inbox.

Lek van identiteitsbewijzen

De keuze voor deze nieuwe regels zijn niet zonder controverse: vorig jaar kwamen er identiteitsbewijzen die mensen naar Discord hadden gestuurd op straat via het bedrijf dat dit regelde. Discord laat nu echter weten dat ze de beelden van identiteitsbewijzen of video-opnames snel of zelfs direct na de check zullen verwijderen.

Overigens maken diverse Discord-gebruikers in Nederland, België, Australië en het Verenigd Koninkrijk al sinds vorig jaar melding van dergelijke identiteitschecks op de chatapp. Dit wordt in maart dus wereldwijd en voor iedereen uitgerold.

Over Discord

Discord is een chatplatform die voornamelijk door gamers wordt gebruikt, bijvoorbeeld om via tekst, stem of video te communiceren met vrienden waarmee games worden gespeeld. Ook buiten de gamesector wint het platform echter aan populariteit.

Hoewel oude arcadekasten en klassieke spelcomputers op den duur verdwijnen, hebben de bijbehorende games het eeuwige leven. Met MAME boots je de originele hardware namelijk exact na. Daarmee wek je oude videospelletjes op je pc, laptop of Mac weer tot leven! Lijkt het spelen van nostalgische Atari-, Sega- en (S)NES-spellen je wel wat? In dit artikel leggen we uit hoe je dat doet.

Emuleren

Emuleren betekent dat speciale software de elektronica van een bestaand apparaat nabootst. In plaats van de originele printplaten en chips te gebruiken, vertaalt een emulator de instructies en signalen van die hardware naar je huidige pc of laptop. Een voordeel, want oude spelcomputers gaan op den duur namelijk kapot. Bovendien zijn reserveonderdelen schaars.

MAME is de bekendste emulator voor arcadekasten. De afkorting van deze freeware staat voor Multi Arcade Machine Emulator. Daarnaast ondersteunt dit programma tegenwoordig ook allerlei klassieke spelconsoles.

De doelstelling van de softwareontwikkelaars is om de hardware tot in detail na te bootsen en daarmee de technische kennis te behouden. Hierdoor speel je de games zoals ze oorspronkelijk bedoeld waren. Prettig is dat MAME iedere maand een nieuwe update vrijgeeft. Hierdoor weet je vrijwel zeker dat deze populaire emulator op jouw systeem goed blijft werken.

©jon anders wiken

Installatie

Met het opensource-project MAME bouw je een nauwkeurige digitale replica van één of meerdere spelcomputers. Je hoeft hiervoor alleen gratis emulatiesoftware op je systeem te installeren. MAME is voor Windows, macOS en Linux beschikbaar.

Nuttig om te weten is dat de makers nauwkeurigheid boven snelheid prefereren. Bepaalde games vormen dan ook een behoorlijke belasting voor jouw pc of laptop. Installeer het programma daarom bij voorkeur op een vlot systeem met minimaal 4 GB werkgeheugen. Volgens de ontwikkelaars werkt MAME ook op gedateerde computers van hooguit tien jaar oud, maar hierbij ervaren gebruikers wel eerder vertraging.

Ga naar www.mamedev.org en scrol een stukje omlaag. Klik onder Supported Platforms op de downloadknop van jouw besturingssysteem. Bij dit artikel werken we met de Windows-versie. Je downloadt het exe-bestand naar de computer en dubbelklikt hierop. Kies Uitvoeren en bepaal via de knop met de drie puntjes in welke map je de bestanden van het programma wilt opslaan. Bevestig met OK / Extract.

MAME verkennen

Ga naar de map waarin je in de vorige tip MAME hebt geïnstalleerd. Je ziet hierin flink wat mappen en bestanden. Dubbelklik op mame.exe. Er verschijnt een ietwat onorthodoxe gebruikersomgeving met de namen van tienduizenden systemen en games. Aan de linkerkant kun je het aanbod onder meer op jaartal of fabrikant sorteren.

Je kunt ook de zoekfunctie gebruiken. Begin in dat geval gewoon met typen. Zo krijg je een idee welke emulators er allemaal beschikbaar zijn. Typ je bijvoorbeeld Nintendo, dan komen iconische spelcomputers als Game Boy (Color) en Entertainment System tevoorschijn. Klik bovenaan op het sterretje om een emulator als favoriet te markeren. Op die manier vind je die later makkelijker terug.

Je kunt alvast de status van een geselecteerde emulator controleren. Als onderin beeld Status: Working verschijnt, kan MAME deze spelcomputer of arcadekast goed nabootsen. Is dat niet het geval, dan voegt de emulatiesoftware wellicht later ondersteuning toe via een update. Controleer verder ook of het beeld en geluid goed werken. In dat geval staat er OK achter respectievelijk Graphics en Sound.

Configuratiebestand

Ten opzichte van veel andere programma's wijkt de werking van MAME op bepaalde punten nogal af. Je dient bijvoorbeeld eerst twee zogeheten configuratiebestanden aan te maken. Doe je dat niet, dan slaat de emulatiesoftware jouw voorkeursinstellingen slechts tijdelijk op. Denk onder meer aan de gewenste beeldresolutie, geluidsinstellingen en invoerapparatuur.

Dubbelklik onderin beeld op General Settings en dubbelklik op Save Settings. De melding Settings saved verschijnt. Kies Return to Previous Menu om weer terug te keren naar het beginscherm. Je kunt hiervoor trouwens ook de Escape-toets gebruiken. Controleer voor de zekerheid of er in de MAME-map op de computer twee nieuwe configuratiebestanden staan, namelijk mame.ini en ui.ini.

Nederlandse taal

De voertaal is weliswaar standaard Engels, maar er is ook een Nederlandse vertaling beschikbaar. Ga naar General Settings / Customize UI en dubbelklik op Language. Klik vervolgens twee keer op Dutch. Zodra je nu Return to Previous Menu kiest, verandert het menu direct naar het Nederlands. Bevestig met Instellingen opslaan en sluit het menu af. Houd er rekening mee dat niet alle onderdelen in MAME correct zijn vertaald.

Maplocatie ROM's

MAME heeft standaard géén spellen. Die ga je zo dadelijk namelijk zelf toevoegen. Je regelt dat door zogenoemde ROM-bestanden in het programma te laden. Zo'n ROM-bestand is kort gezegd een digitale kopie van een klassieke game. Handig, want je kunt tenslotte niet zomaar een oude spelcartridge of floppydisk op een hedendaagse computer aansluiten.

Geef in MAME aan waar je ROM's bewaart. Navigeer hiervoor achtereenvolgens naar General Settings / Mappen configureren / ROMs / Map toevoegen en selecteer de map roms binnen de MAME-opslagmap. Je bevestigt met Enter, waarna je driemaal klikt op Terug naar vorig menu. Bewaar de wijzigingen met Instellingen opslaan en sluit het menu af.

ROM's downloaden?

Hoewel emulators zoals MAME legaal zijn, ligt dat voor de benodigde ROM-bestanden van games helaas iets anders. Het is dan ook begrijpelijk dat de videospellen niet bij de emulatiesoftware zijn inbegrepen, want hierop rust auteursrecht. Bovendien zouden tienduizenden spellen te veel opslagcapaciteit opeisen.

Wie op Google speurt, vindt al gauw allerlei downloadbare ROM-bestanden van bekende gametitels. Kijk daarmee uit! Je mag officieel alleen een digitale back-up maken van een origineel videospel dat je zelf bezit. Het kopiëren van een authentieke cartridge is nogal complex. Je hebt hiervoor namelijk specifieke apparatuur en software nodig. Bovendien is het niet toegestaan om eventuele kopieerbeveiliging te omzeilen. Om de genoemde redenen is het natuurlijk verleidelijk om ROM-bestanden uit illegale bron te downloaden, maar volgens de Nederlandse wet is dat dus verboden.

Op talloze websites liggen illegale ROM-bestanden van bekende spellen voor het oprapen.

ROM's downloaden

Auteursrechtelijk beschermde ROM's mag je niet downloaden. Gelukkig beheert MAME zelf ook een behoorlijke collectie klassieke games. De originele makers hebben toestemming gegeven om deze ROM-bestanden gratis te gebruiken. Het betreft tientallen titels die tussen 1977 en 2001 zijn uitgebracht.

Ga naar www.mamedev.org/roms/ en klik op een interessante titel. Je zet een vinkje voor I understand that these ROM images are for non-commercial use only, waarna je op de downloadknop klikt. Bewaar het zip-bestand nu in de ROM-map van MAME. Pak dit zip-bestand beslist niet uit, want anders werkt de emulatie niet.

Retrogame starten

Zodra je de ROM's eenmaal in de juiste map hebt geplaatst, kun je deze games in MAME starten. Overigens circuleren er op internet ook ROM's die in de praktijk helaas niet werken. Het is dus echt een kwestie van uitproberen. Als je in de vorige tip legale kopieën vanaf de website van MAME hebt gedownload, krijg je die relatief eenvoudig aan de praat.

Klik in het linkermenu op Beschikbaar en druk vervolgens op de F1-toets. Bevestig met Enter. De emulatiesoftware controleert nu alle aanwezige ROM's. Na even wachten zie je in de lijst verse titels die je kunt spelen. Klik hierop en controleer onderaan of de status, het beeld en het geluid in orde zijn. Je opent rechtsboven eventueel het tabblad Informatie om extra details te tonen, zoals jaartal en fabrikant. Kun je een bepaalde titel niet vinden? Gebruik dan de zoekfunctie! Klik tweemaal op een titel om het videospel te starten.

Gamen maar!

Een game start met de standaardinstellingen altijd op volledige schermgrootte. Vind je dat niet prettig, dan druk je in Windows op de sneltoets Alt+Enter om de vensterweergave te openen. Pixelachtige videospelletjes kun je vaak beter in een wat kleinere weergave spelen. Je past de grootte van het dialoogvenster naar eigen wens aan.

De bediening verschilt per spel. Vaak verschijnt er eerst een korte animatie, waarna je het spel kunt starten. Het loont de moeite om eerst even de invoerinstellingen door te nemen. Druk in de spelweergave op de Tab-toets en ga naar Invoerinstellingen / Input Assignments (this system). Je ziet nu welke knoppen je kunt gebruiken. Liever een andere indeling? Geen probleem, want het is mogelijk om de bedieningsknoppen te wijzigen. Selecteer een functie en druk vervolgens op Enter. Druk nu op de toets die je voortaan wilt gebruiken.

Klaar met spelen? Klik dan rechtsboven op het kruisje om weer terug te gaan naar het beginscherm van MAME. Je kunt als alternatief ook op de Escape-toets drukken.

Let op: artikel gaat verder onder de afbeelding en de video.

🎢 Ook leuk: gratis achtbanen bouwen in je browser

Game-instellingen

Je kunt van iedere game de instellingen even doornemen. Klik met de rechtermuisknop op een titel om een contextmenu te openen. Zoals de naam al doet vermoeden, verschijnen er bij Geavanceerde opties allerlei complexe instellingen. Dat zijn er weliswaar flink wat, maar voor doorsneegebruikers zijn de meeste opties niet zo interessant.

Overigens is het wél de moeite waard om het onderdeel Automatisch opslaan/hervatten te activeren. Afhankelijk van het spel sla je daarmee de voortgang op. Kijk daarnaast ook even bij Invoerinstellingen. De Muis staat namelijk vaak uit, terwijl je veel games met dit bedieningsapparaat kunt spelen. Klik op Terug naar vorig menu.

Kijk verder ook even bij Video opties. Schakel bijvoorbeeld de Venstermodus in wanneer je liever niet wilt dat de game in een volledig scherm opent. Kies daarna Terug naar vorig menu en Save System Settings. Sluit ten slotte het menu.

Muntinworp

Veel oude arcadekasten hebben een muntgleuf. Pas wanneer iemand daar een gulden of rijksdaalder in gooide, begon het spel. Aangezien MAME de hardware van klassieke arcadespellen exact nabootst, is het veelal nodig om een virtueel muntje in het systeem te werpen. Anders kun je namelijk niet spelen. Meestal druk je hiervoor op 5 voor munt één en 6 voor munt twee. Druk meermaals op deze getallen om extra credits toe te voegen.

Bij veel virtuele arcadekasten druk je verder op 1 of 2 om respectievelijk met één of twee spelers te gamen. Daarnaast zijn F6 en F7 nuttige sneltoetsen. Daarmee bewaar of laad je namelijk zogeheten savestates. Wil je even pauzeren? Druk dan op F5. Je kunt meestal met de pijltjestoetsen bewegen. Als je een schietspel speelt, is de vuurknop natuurlijk cruciaal. Dat is veelal de Spatie-, Ctrl- of Alt-toets.

Extra credits

Speel je een arcadespel en blijf je telkens virtuele muntjes inwerpen? Bij een echte arcadekast is het via fysieke schakelaars op de printplaat vaak mogelijk om de instellingen te wijzigen. Een kastbeheerder kan zo bijvoorbeeld extra credits of levens aan een muntinworp toewijzen. MAME heeft hiervoor een aangepast menu, zodat je langer kunt doorspelen.

Druk binnen de spelomgeving op de Tab-toets en ga naar DIP-schakelaars. De beschikbare instellingen zijn afhankelijk van het gekozen arcadespel. Vaak kun je het aantal levens en/of credits opvoeren. Soms zijn er ook opties om de gametijd te verlengen, een andere taal te kiezen en de moeilijkheidsgraad te wijzigen. Tot slot kun je het geluid van de 'arcadekast' wellicht aan- of uitzetten. Klaar? Klik dan achtereenvolgens op Terug naar vorig menu en Close Menu.

Geluid

Tijdens het spelen van een spel kun je diverse geluidsopties aanpassen. Hoor je bijvoorbeeld deuntjes uit de monitorspeakers, maar gebruik je hiervoor liever aangesloten pc-speakers? Druk dan in het gamevenster op de Tab-toets. Via Audio Mixer verschijnt er een klein venster. Klik achter Device zo nodig meermaals op het pijltje totdat de juiste audiobron is geselecteerd. Daarnaast pas je optioneel ook nog het standaardvolume aan. Klik op Terug naar vorig menu.

MAME heeft ook nog diverse geavanceerde audio-opties. Open hiervoor het onderdeel Audio Effects. Via Equalizer kun je bijvoorbeeld de intensiteit van hoge en lage tonen wijzigen. Sluit het menu door twee keer op de Escape-toets te drukken.

Plug-ins

MAME ondersteunt het gebruik van plug-ins. Je voegt daarmee extra functies aan het programma toe. Ga vanuit het hoofdvenster naar General Settings en kies Plugins. Er wordt een lijst geopend van alle uitbreidingen die je kunt activeren.

Een leuke plug-in is bijvoorbeeld Hiscore support. Je bewaart daarmee je hoogste scores. Verder kun je met Input macro plugin een reeks toetsaanslagen aan een enkele knop toewijzen. Cheat finder helper library helpt je misschien met het vinden van handige trucs. Dat kan net het verschil zijn om een level of volledige game uit te spelen. Laat ten slotte met Game play timer tijdens het spelen desgewenst een tijdklok meelopen. Navigeer naar Terug naar vorig menu en kies Instellingen opslaan. Sluit het menu vervolgens af.

Ben je benieuwd hoe de plug-ins in de praktijk werken? Herstart dan eerst MAME en start een spel. Je drukt daarna op de Tab-toets, waarna je het onderdeel Plugin opties opent. Je kunt nu de aanwezige plug-ins configureren.