Goedkope draadloze access points zijn een prima manier om een klein netwerk van wifi-gebruikers mogelijk te maken, maar schaalbaar zijn deze access points over het algemeen niet. Als het aantal gebruikers groeit loopt u tegen prestatie- en roamingproblemen aan, en uiteindelijk bent u een groot aantal losse access points aan het beheren.

Dit soort scenario's kunt u voorkomen met de Colubris Wireless Multiservice Controller (MSC) die, samen met speciale Multiservice Access Points (MAPs), een ongekende mate van wifi-toegang bieden dankzij een centraal beleid van alle toegangs- en beveiligingsinstellingen.

Colubris-controllers zijn bedoeld voor het bedienen van honderden access points en duizenden wifi-gebruikers. Voor deze test kiezen we voor een instapmodel, de MSC-5100, bedoeld voor kleine bedrijven tot 100 gebruikers over 10 access points. Bij deze access points is er een ruime keuze, maar we maken voor de test gebruik van een aantal eenvoudige MAP-320-units met 802.11a/b/g-mogelijkheden.

De MSC-5100 is eenvoudig te installeren. Het apparaat is een kleine, duurzame metalen doos en betrekt zijn stroom via het stopcontact of via Power-over-Ethernet (PoE). Een consolepoort is aanwezig voor lokaal beheer, een tweetal gigabit ethernet-interfaces zijn er voor lan- en internetconnectiviteit. De MAP-320 is eveneens duurzaam gebouwd en kan aan het plafond of de muur worden gemonteerd. Ook deze apparaatjes ondersteunen PoE en twee poorten voor netwerkverkeer.

We kunnen de configuratie en het beheer geheel uitvoeren via een webinterface, waarbij de access points automatisch ontdekt worden en een standaard policy (VSC, Virtual Service Community) toegepast wordt zodat ze meteen gereed zijn voor gebruik. Deze standaard policy kan vervolgens naar eigen inzicht aangepast worden, of we kunnen een compleet nieuwe VSC inladen. De VSC bepaalt de regels die gevolgd worden bij de authenticatie van gebruikers, de encryptie van draadloze sessies en het bepalen van de Quality of Service, etc.

Een voorbeeldje: we kunnen één VSC ingesteld hebben voor gastgebruikers, zodat zij alleen mogen webbrowsen. Een andere VSC is bedoeld voor lan-gebruikers, die verbinding mogen maken met de file- en printservers. VLan-mapping is aanwezig voor de beveiligde transport van het gastverkeer over het lan, een interne Radius-server zorgt voor de authenticatie en ondersteuning voor externe Radius- en Active Directory-services.

Zijn alle gebruikers aangemeld bij de MSC, dan worden alle taken gedelegeerd naar de access points die, in tegenstelling tot andere oplossingen, ook geheel zelfstandig kunnen opereren wanneer nodig. De impact op de bandbreedte van het netwerk is daarmee een stuk lager. De beveiliging wordt geregeld door geëncodeerde management tunnels tussen de MSC en de access points.

De installatie van de hardware is relatief eenvoudig. We komen maar weinig problemen tegen bij het zodanig instellen van de Colubris-hardware dat ons testnetwerk uitgebreid wordt met wireless networking en de toegang te regelen per gebruikerstype. Graven we dieper, dan is het gemakkelijk om het overzicht te verliezen in de enorme hoeveelheid functies, vooral omdat er maar weinig wizards of andere hulpmiddelen zijn om taken te vereenvoudigen. Om volledig gebruik te maken van wat de hardware biedt, is het raadzaam om de installatie en configuratie over te laten aan een gespecialiseerd bedrijf die ook de hardware en service levert.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Wilt u volledig beheer over uw draadloze gebruikers? Dan kunt u eigenlijk niet om dit product heen.NetwerkverbindingenGigabit
-
WLAN: Encryptieprotocollen-
WLAN: WPS-WLAN: DHCP-server-LAN: Aantal poorten2Overige aansluitingen-
Firewall-USB: Nas-functionaliteit-USB: Printserver-USB: Bewaking via webcam-

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.