Als je je iPhone wel eens als persoonlijke hotspot voor je Mac gebruikt, weet je dat het enorm veel data uit je mobiele bundel kan slurpen. Met TripMode heb je een applicatie in je menubalk die je precies vertelt hoeveel data welk programma verbruikt en kun je individuele slurpers uitzetten.

Gratis proefversie

Je kunt TripMode gratis uitproberen voor zeven dagen. Na die zeven dagen kun je het programma overigens ook nog vijftien minuten per dag gratis gebruiken. Voor veel gebruikers waarschijnlijk voldoende.

Wil je het programma langere tijd gebruiken, dan moet je eenmalig 7,99 euro betalen. Ga naar www.tripmode.ch en klik op de groene Buy-knop of kies voor Download Free Trial.

Begin je trip

Kopieer de app naar je programmamap en zodra je het opent, kun je een korte inleiding lezen. TripMode moet nog een paar dingen installeren en heeft daarvoor autorisatie nodig. Klik op Autoriseren en geef je administrator-wachtwoord op.

Zet een vinkje voor Start TripMode bij het openen van de sessie en klik op Beginnen. Op deze manier kan het programma zichzelf activeren als het detecteert dat je verbinding met een persoonlijke hotspot maakt.

©PXimport

Menubalk

Het programma nestelt zich in de menubalk en kun je handmatig aanzetten mocht TripMode dit niet automatisch doen zodra je verbinding maakt met een persoonlijke hotspot.

Als je nu op het TripMode-icoontje klikt, zie je een lijst met programma´s en processen die gebruik kunnen maken van je data. Standaard zet TripMode alleen iCloud en Safari aan, andere processen kunnen zo geen verbinding maken met het internet.

©PXimport

Processen toevoegen

Om een programma of proces toegang te geven, kun je gewoon een vinkje voor de naam zetten. Nu kun je dit programma ook gebruiken. Onderaan zie je bovendien hoeveel data je al hebt verbruikt in je huidige sessie.

Achter Data gebruikt kun je ook een andere tijdsperiode kiezen, zo zie je je verbruik voor bijvoorbeeld de gehele maand of voor de dag.

Profielen aanmaken

Klik op het tandwiel en vervolgens op Instellingen. Standaard geeft TripMode een waarschuwing als een geblokkeerde applicatie toegang wil krijgen. Je zet dit uit door het vinkje voor Flits icoon in menubalk uit te zetten.

Onder Profielen maak je verschillende profielen aan. Je moet hiervoor wel eerst het selectiemenu op Handmatig zetten, daarna kun je pas op het plusje klikken om een nieuw profiel aan te maken. Bij elk profiel bepaal je of er een limiet is aan het aantal megabytes. Zet een vinkje voor Data gebruik monitor en geef een waarde in achter Alles blokkeren na.

Heb je geen profielen aangemaakt, dan kun je ook een maximum instellen. Dit doe je door in het standaard profiel het vinkje aan te zetten voor Houd data gebruik bij wanneer er geen profiel is ingebruikname is (ja, de Nederlandse vertaling heeft een hoog Babelfish-gehalte).

©PXimport

Geavanceerde opties

Onder Geavanceerd vind je nog een interessante functie, al is door de gebrekkige vertaling niet geheel duidelijk wat er mee wordt bedoeld. Zet je het vinkje voor Behandel lokaal als herhaallus aan, dan telt TripMode verkeer dat van je computer naar een andere computer in je netwerk wordt verstuurd en ontvangen als loopback traffic. Meer informatie over dit concept vind je in de handleiding of op de website.

Wil je de programma´s in de lijst anders sorteren, dan klik je op het tandwiel en ga je naar Sorteer applicaties op en selecteer je één van de andere opties.

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.