Bang voor gegevensverlies? Met een goedkoop abonnement bij de online opslagdienst STRATO HiDrive van de bekende Duitse provider verdwijnen in één klap al je digitale zorgen. Maak online back-ups van je voltallige foto- en videoverzameling, zodat je deze waardevolle data gegarandeerd nooit kwijtraakt. Een geruststellende gedachte! Hoog tijd voor een nadere kennismaking

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Strato

De moderne mens verzamelt een steeds grotere hoeveelheid digitale gegevens. Zo fotografeert  en filmt zo’n beetje elke smartphonebezitter er lustig op los. Verder gebruiken fotografieliefhebbers toestellen met torenhoge resoluties, waardoor de bestandsomvang in snel tempo toeneemt. Vanwege die enorme brei aan data is het tegenwoordig een hele uitdaging om waardevolle gegevens zorgvuldig te back-uppen via de cloud. Gratis aanbieders stellen namelijk veelal weinig online opslagcapaciteit beschikbaar en betaalde alternatieven zijn vaak duur. STRATO HiDrive vormt hierop een positieve uitzondering. 

Naast het maken van online back-ups ondersteunt deze klimaatneutrale cloudaanbieder een heleboel nuttige functies. Bewerk onder meer Office-documenten via internet, deel bestanden met bekenden en synchroniseer gegevens tussen verschillende (mobiele) apparaten.

Back-ups buitenshuis opslaan  

 Iedereen die back-ups serieus neemt, slaat kopieën van belangrijke bestanden extern op. Denk aan foto’s van een bruiloft, je digitale boekhouding of filmpjes van onvergetelijke reizen. Dergelijke data wil je beslist niet kwijtraken. Met een HiDrive-abonnement bewaar je waardevolle bestanden in streng beveiligde Europese datacenters. Na een schijfcrash,  woningbrand of (digitale) diefstal zijn je dierbare bestanden in elk geval niet weg.

In tegenstelling tot diverse concurrerende clouddiensten blijven je gegevens bovendien op het Europese vasteland. Dankzij privacyvriendelijke gegevensbescherming kunnen inlichtingendiensten niet zomaar persoonlijke data opvragen, iets wat bij datacentra in de Verenigde Staten wel anders is.  

Bestanden overal beschikbaar

We gebruiken massaal verschillende systemen door en met elkaar. Kantoorpersoneel werkt bijvoorbeeld na een dagje achter de desktop op de terugweg in de trein nog even door. En een fotograaf wil op locatie met de tablet wellicht alvast wat correcties aanbrengen. In dergelijke situaties heb je bestanden het liefst op elk apparaat bij de hand. Je grijpt dan nooit mis. HiDrive synchroniseert data soepel met al je systemen. Dat werkt erg eenvoudig. Voeg op een Windows- of macOS apparaat een synchronisatiemap toe. Gegevens die je in deze map opslaat, belanden vanzelf op de online server van HiDrive. Zo ontstaat er dus een back-up in de cloud. Voeg deze synchronisatiemap aan al je systemen toe. Op een smartphone of tablet installeer je hiervoor de HiDrive app. Zodra je bent ingelogd, verschijnen de mappen en bestanden op het scherm. 

STRATO’s online opslagdienst regelt dat de map inhoud op elk (mobiel) apparaat hetzelfde is. Hierdoor heb je altijd en overal toegang tot je persoonlijke gegevens

©PXimport

Snel gegevens delen  

Meerdere foto’s of een video versturen lukt vaak niet via e-mail. Mailservers zijn nu eenmaal niet gemaakt om grote hoeveelheden data te verwerken. Deel een bestand of map daarom liever rechtstreeks vanuit HiDrive. Je creëert voor een familielid, vriend(in) of collega een unieke link, waarna de ontvanger de gegevens direct kan downloaden. Het downloadproces verloopt soepel door de snelle verbinding.

Een map of bestand delen is erg simpel. Klik binnen de webomgeving of synchronisatiemap van  HiDrive maar eens met de rechtermuisknop op een item. De mobiele app bevat eveneens een deelfunctie. Creëer gemakkelijk zogeheten sharelinks, waarbij je desgewenst een wachtwoord en vervaldatum instelt. Je kopieert de downloadlink bijvoorbeeld naar een andere app of verstuurt een uitnodiging per e-mail. De ontvanger heeft geen HiDrive-account nodig om de data uit de cloud te gebruiken. Goed om te weten is dat je de sharelink op elk moment weer kunt intrekken.

©PXimport

Veiligheid voor alles

Zoals we eerder noemden, vallen HiDrivegebruikers onder de brede paraplu van de Europese privacywetgeving vanwege de ligging in Duitsland van de datacenters. Zeker bij de opslag van privacygevoelige of bedrijfsmatige gegevens is dat een prettige gedachte. Als beheerder van een HiDrive-account schroef je naar behoefte het veiligheidsniveau op. Schakel in de instellingen bijvoorbeeld tweestapsverificatie in. Je ontvangt dan in het vervolg tijdens de inlogprocedure een verificatiecode op een mobiel toestel. Deze extra beveiligingslaag biedt een betere bescherming tegen hackers. Verder biedt HiDrive optioneel end-toend-encryptie, zodat de verbinding van begin tot eind is gecodeerd. Ontsleutelen werkt via apps voor Windows, iOS (iPhone en iPad) en Android. Digitale pottenkijkers maken zo geen schijn van kans. 

Cloudopslag op maat  

Met HiDrive kies je voor veilige cloudopslag op maat. Dreig je de gegevenslimiet van het online opslagabonnement te overschrijden? Geen probleem, want je vraagt bij STRATO gewoon een upgrade aan. Het maakt niet uit of je 500 GB, 1 TB of zelfs 3 TB data in de cloud wilt stallen, want voor iedere gebruiker is er een passend abonnement tegen een aantrekkelijk prijs beschikbaar. Betaal bovendien alleen voor de functies die je daadwerkelijk nodig hebt. Na bijbetaling gebruik je onder meer HiDrive Office (inbegrepen in de lezersaanbieding), end-to-end-encryptie en apparaatback-up. Vanwege de talrijke opties biedt STRATO HiDrive betrouwbare en flexibele cloudopslag. Schrijf je daarom nu in voor de lezersactie en ontvang blijvend 50 procent korting.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.