Zo’n beetje elk modern besturingssysteem met een grafische gebruikersinterface beschikt over de mogelijkheid om een bureaubladachtergrond in te stellen. Zorg voor het best passende exemplaar!

Hoewel computers tegenwoordig standaard voorzien zijn van tenminste 8GB ram-geheugen, is het onzin om nodeloos geheugenruimte te verspillen aan een Bureaublad-achtergrond. Zeker 24megapixel-foto’s of groter zijn nog altijd zwaar in omvang. Natuurlijk: je besturingssysteem schaalt de foto’s wel voor u. Maar daarbij kun je in ‘problemen’ terechtkomen. Wellicht oogt je foto vreemd omdat hij niet goed is afgesneden, of ziet het er uitgerekt of in elkaar gedrukt uit. Allemaal oplosbaar door vooraf de foto bedoeld voor een bureaubladachtergrond aan te passen.

Achterhaal de schermresolutie

Dat aanpassen kan in ieder fotobewerkingsprogramma. In dit artikel gebruiken we voor de verandering Artstudio Pro, een app voor iOS/iPadOS. Maar dat had net zo goed GIMP onder Linux of Photoshop of Paint.Net onder Windows kunnen zijn. Voordeel van de iOS-weg is, dat je op de bank of onderweg wat foto’s van je filmrol kunt prepareren! Hoe dan ook, het eerste wat je moet doen voor je begint met bewerken, is achterhalen welke schermresolutie de monitor heeft. Bij Windows 10 doe je dat door de app Instellingen (menu Start) te starten. Klik daarin op Systeem en vervolgens op Beeldscherm, waar je onder Schermresolutie het gezochte vindt. Noteer of onthoud dit.

©PXimport

Verhouding

Start je fotobewerker en open een foto die je als bureaubladachtergrond wilt gebruiken. Klik dan op het bijsnijdgereedschap van deze fotobewerker. In meeste van dit soort programma’s kun je bij hier dan de gewenste beeldverhouding opgeven. In bijvoorbeeld Artstudio Pro en Photoshop kan dat heel makkelijk door gewoon de gevonden getallen van de horizontale en verticale resolutie in te vullen. Ofwel: heb je een beeldscherm met een resolutie van 1920 × 1080 (full hd), dan vul je simpelweg die waarden in bij het bijsnijdgereedschap. Oudere en vaak net wat minder flexibele beeldbewerkers kunnen alleen overweg met een setje standaardwaarden.

Daarbij is het goed om in het achterhoofd te houden dat een full-hd-scherm een beeldverhouding heeft van 16:9. Een antieke resolutie die vroeger heel gangbaar was, is 1024 × 768, wat gelijk staat aan een beeldverhouding van 4:3 (de meer vierkant ogende monitoren). Foto’s gemaakt met een compactcamera zijn veelal opgeslagen in die 4:3-beeldverhouding; foto’s gemaakt met een spiegelreflex- of systeemcamera in 3:2-verhouding. Kortom: soms val er wat te rekenen en is uitsnijden nodig.

©PXimport

Van 4:3 naar 16:9

In ons voorbeeld pakken we een 12megapixel-smartphonefoto met een resolutie van 4032 × 3024. Dat is even rekenen 4032 : 3024 = 1,333. We willen de foto als Bureaublad-achtergrond gebruiken op een scherm met een resolutie van 1920 × 1080, dus vul die waarden in bij de verhoudingsvelden van je bijsnijdgereedschap (of kies voor 16:9). Maak vervolgens een uitsnede in die 16:9-verhouding. Verklein de foto dan naar 1920 × 1080 pixels. In Artstudio Pro kies je daarvoor in het menu Image de optie Resize Image. Vul de gewenste waarden in bij daarvoor bestemde velden. Kies – indien beschikbaar in je programma – de beste resample-methode of laat de software die zelf selecteren. Na verkleinen helpt een unsharp-mask vaak om de foto (weer) haarscherp te krijgen. Je vindt dat onscherpte-masker veelal in de afdeling filters van de bewerker (in ArtStudio Pro onder Filters, Sharpen en Unsharp Mask).

©PXimport

Bestandsformaat

Nu de foto nog opslaan. Om geen jpeg-compressie-bijeffecten in beeld te zien (je zit wel de hele dag tegen dit plaatje aan te kijken …) kun je het best kiezen voor .bmp (Windows) of .png (Linux). Het ís trouwens mogelijk om .jpeg gebruiken in Windows 10, maar stel dan de hoogste kwaliteit in op 100 procent als je exporteert (of gebruikmaakt van Opslaan als) in je fotobewerker. Let daarbij op dat je niet het ‘gewone’ Opslaan gebruikt, want dan overschrijf je de originele foto! In ons geval bewaren we het plaatje dan toch maar in als .jpeg. Daarbij moet je wel bedenken dat Windows er intern nog een compressieronde overheen gooit.

©PXimport

Achtergrond instellen

Tijd om de afbeelding daadwerkelijk als bureaubladachtergrond in te stellen. Als voorbeeld gebruiken we Windows 10. Bewaar de aangepaste afbeelding bijvoorbeeld in een speciaal daarvoor aangemaakte map op de systeemschijf, iets als Bureaubladachtergronden volstaat. Klik in de Verkenner met de rechtermuisknop op de afbeelding en klik dan in het geopende contextmenu op Als bureaubladachtergrond gebruiken. In principe ben je nu klaar, als is het altijd de moeite waard om nog even met de rechtermuisknop op een leeg stukje bureaublad te klikken. Selecteer in het menu de optie Aan persoonlijke voorkeur aanpassen.

©PXimport

Finetunen en diashow

Als je alles goed hebt gedaan, dan kun je in het geopende venster de optie Centreren kiezen onder Kies de gewenste weergave. Je afbeelding wordt dan precies passend getoond. Een afbeelding die een andere beeldverhouding heeft, kan ‘passend’ gemaakt worden via de optie Vullen (maar dan heb je dus geen controle over afsnijdingen en dergelijke). Bevalt de achtergrond je niet en wil je weer terugkeren naar de standaard-achtergrond, dan vind je die onder Kies uw afbeelding. Ben je tot slot een type dat niet kan kiezen, dan loont het de moeite om een hele serie foto’s te prepareren voor je scherm, op de eerder beschreven wijze. Plaats ze allemaal in de map met Bureaublad-achtergronden. Kies dan in het venster Instellingen (met rechts klikken op leeg stukje Bureaublad, Aan persoonlijke voorkeur aanpassen) onder Achtergrond op Diavoorstelling. Klik op Bladeren en blader naar de map met Bureaublad-achtergronden. Klik op Deze map kiezen en je zult zien dat de achtergrond op gezette tijden verandert. De tijdsinterval is instelbaar met het selectiemenu onder Afbeelding wijzigen elke (standaard is 30 minuten). Ook de afspeelvolgorde is instelbaar. Onder Kies de gewenste weergave kun je bij voorbereide afbeeldingen weer kiezen voor Centreren.

©PXimport

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.