Als je een mediaserver hebt met Plex, stream je je gedownloade films en series eenvoudig naar al je apparaten. De Raspberry Pi 2 is de perfecte computer om zo'n mediaserver op te installeren, omdat het minicomputertje goedkoop en energiezuinig is. In dit artikel leggen we je uit hoe dat gaat.

01 Raspbian installeren

We gaan ervan uit dat je in de basiscursus over de Raspberry Pi 2 het besturingssysteem Raspbian met de hulp van NOOBS hebt geïnstalleerd. Heb je een ander besturingssysteem met NOOBS geïnstalleerd, zoals OpenELEC, dan is dat eenvoudig terug te draaien. Steek de voeding van je Raspberry Pi in een stopcontact en houd onmiddellijk de Shift-toets ingedrukt om het installatieprogramma opnieuw te openen. Staat er nog helemaal geen besturingssysteem op de microSD-kaart van je Pi, kijk dan in de basiscursus hoe je NOOBS installeert en start je Pi ervan op.

©PXimport

02 Locale

Log in op je Pi (via PuTTY of een aangesloten toetsenbord en scherm) en geef de opdracht locale -a in (een 'locale' is een set definities voor instellingen op het gebied van taal, land, tijd/datum, valuta etc.). Als je in de lijst geen en_US.utf8 ziet staan, moet je die nog aanmaken. Open daarvoor het juiste configuratiebestand met de opdracht sudo nano /etc/locale.gen, zoek de regel met # en_US.UTF-8 UTF-8 en verwijder het hekje (#). Sluit het bestand af met de toetscombinatie Ctrl+X, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Voer daarna de opdracht sudo locale-gen uit om de locales opnieuw aan te maken.

03 GPG-sleutel importeren

Gebruiker uglymagoo biedt een pakket aan van Plex Media Server dat op de Raspberry Pi 2 draait. Eerst zorgen we ervoor dat we het Plex-pakket via https kunnen downloaden. Daarvoor updaten we de pakketlijst met de opdracht sudo apt-get update en installeren we het juiste pakket met sudo apt-get install apt-transport-https. Daarna voegen we de GPG-sleutel van uglymagoo toe via het commando: wget -O - https://dev2day.de/pms/dev2day-pms.gpg.key | sudo apt-key add -.

©PXimport

04 Pakket installeren

We maken nu een configuratiebestand aan waarin we de repository (softwarebron) van uglymagoo toevoegen. Open daarvoor het nieuwe bestand met de opdracht sudo nano /etc/apt/sources.list.d/pms.list en voeg de regel deb https://dev2day.de/pms/ wheezy main toe. Sluit het bestand af met Ctrl+X, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Update opnieuw de pakketlijst met sudo apt-get update, waarna je uiteindelijk Plex Media Server uit de repository van uglymagoo kunt installeren met de opdracht sudo apt-get install plexmediaserver.

05 Webinterface

Na de installatie van het pakket draait Plex Media Server automatisch en kun je het programma via je browser aansturen via de webinterface die draait op http://IP-ADRES:32400/web, waarbij je IP-ADRES vervangt door het IP-adres van je Pi. Weet je het IP-adres niet, voer dan de opdracht ip addr show uit of kijk in de lijst met uitgedeelde IP-adressen van de DHCP-server van je router. Bevestig op de webinterface de algemene voorwaarden van Plex, waarna je lege pagina's voor kanalen en afspeellijsten te zien krijgt.

©PXimport

Banana Pi

Wil je serieus aan de slag met Plex Media Server met films in hoge kwaliteit, overweeg dan als alternatief voor de Raspberry Pi 2 de Banana Pi. Dit minicomputertje beschikt namelijk over een gigabit-ethernetverbinding (tegenover 100 Mbit/s voor de Raspberry Pi) en over een SATA-poort voor een externe harde schijf (bij de Raspberry Pi moet dat met het tragere USB 2.0). Raspbian bestaat ook voor de Banana Pi en ook het Plex Media Server-pakket dat we in deze workshop installeren draait op het alternatieve minicomputertje.

©PXimport

De Banana Pi heeft Gigabit Ethernet en een SATA-poort

06 Opslag

Nu moet je je mediabestanden beschikbaar maken. Dat kan door een externe harde schijf aan te sluiten op de Pi, of door bestanden van je NAS via het netwerk met je Pi te delen. Gebruik je een externe harde schijf, kijk dan naar het artikel over de Raspberry Pi als fotolijstje. In deze workshop koppelen we een netwerkschijf aan. Maak eerst een subdirectory onder /mnt/share aan voor elke Windows-share waarvan je mediabestanden wilt gebruiken. Dat kan bijvoorbeeld met het commando sudo mkdir -p /mnt/share/nas. Deel dan op je NAS of Windows-pc de directory en onthoud het IP-adres en pad, bijvoorbeeld //192.168.0.63/downloads.

07 Netwerkopslag aankoppelen

Voer de opdracht sudo nano /etc/fstab uit en voeg onderaan de regel //192.168.0.63/downloads /mnt/share/nas cifs guest,uid=1000,gid=1000,iocharset=utf8 00 toe. Indien je niet met gasttoegang werkt, gebruik dan username=gebruiker,password=wachtwoord in plaats van guest, waarbij je uiteraard de juiste waardes invult. Druk op Ctrl+X om nano af te sluiten, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Voer daarna sudo mount -a uit om de netwerkshare te koppelen. Voer de opdracht sudo nano /etc/rc.local uit, plaats de opdracht mount -a vóór de regel exit 0 en sla deze wijziging op.

©PXimport

08 Bibliotheek toevoegen

Klik in de webinterface van Plex linksboven op het plusteken om een bibliotheek toe te voegen en kies dan het type bibliotheek: films, tv-series, muziek, foto's of home-video's. Geef dan je bibliotheek een naam en kies een taal. Elke bibliotheek mag slechts één type media bevatten, dus zorg dat je je mappen eerst op orde hebt gemaakt. Klik op Volgende en dan op Blader naar de media map. Kies daar / en navigeer dan naar je map /mnt/share/nas, waarna je achtereenvolgens op Toevoegen klikt en op Voeg een bibliotheek toe.

09 Bibliotheken

Aan de linkerkant zie je de bibliotheken die je juist toegevoegd hebt. Klik op een bibliotheek om meer te zien. Zo kun je bij tv-series bovenaan kiezen om je media per tv-serie, per seizoen of per aflevering te bekijken. Klik je rechtsboven op het icoontje met de negen vierkantjes, dan kun je kiezen uit de weergave van posters, details en een lijst. In principe kun je in deze webinterface ook media afspelen, maar in het pakket van de Plex Media Server van uglymagoo was tijdens onze test transcoding niet goed geconfigureerd. Andere clients werken wel, maar voorlopig zonder ondertitels.

©PXimport

10 Door kanalen bladeren

Plex Media Server kent naast de bibliotheken met je eigen media ook kanalen voor online media. Klik in de linkerzijbalk op Kanalen en dan op Installeer kanalen. Je krijgt dan toegang tot de lijst met beschikbare kanalen. Standaard krijg je eerst een vijftal 'featured' kanalen te zien, maar je kunt ook de nieuwe kanalen bekijken, de populairste kanalen en recent bijgewerkte kanalen. De beschikbare kanalen zijn ook per categorie of per mediatype te doorbladeren. En met More... / All Available Plug-ins krijg je de volledige lijst met beschikbare kanalen te zien.

11 Kanalen installeren

Heb je een interessant kanaal gevonden, klik erop en klik dan op Installeren. Na de installatie krijg je het kanaal te zien als je in de linkerzijbalk op Kanalen klikt. Blijf je met je muiscursor over het kanaal hangen, klik dan op het tandwiel dat verschijnt om het kanaal te configureren (voor YouTube kun je bijvoorbeeld je gebruikersnaam en wachtwoord en je voorkeursregio opgeven). Of klik op het kruisje om het kanaal te sluiten zonder de wijzigingen op te slaan. Media uit het kanaal afspelen gaat gewoon door op het kanaal te klikken en naar het gewenste online mediabestand te navigeren.

©PXimport

12 Plex for Android installeren

Nu Plex Media Server je media streamt, heb je alleen nog maar een Plex-client nodig. Op Android is dat Plex for Android. De app is gratis, maar het streamen is beperkt tot één minuut per video of muziekbestand. Met een Plex Pass (vijf euro per maand) abonnement wordt die beperking opgeheven en krijg je toegang tot heel wat Premium-features, zoals het opslaan van je media op je mobiele apparaten om ze offline te bekijken en synchronisatie van je media in de cloud. Ook voor de Chromecast, Xbox 360, PlayStation 3 en 4, smart-tv's, iOS, Windows Phone 8, Mac, Windows en Linux bestaan er clients.

13 Plex for Android

De Plex-app detecteert automatisch de Plex Media Server op je Raspberry Pi wanneer je Android-apparaat met hetzelfde netwerk verbonden is. Je bladert eenvoudig door je bibliotheken en kanalen. Druk op een film of aflevering van een serie om een beknopte beschrijving te zien en klik op Afspelen om het streamen te beginnen. Rechtsboven heb je icoontjes om een mediabestand aan je afspeellijst toe te voegen of om het op een andere speler af te spelen. Je kunt ook een film die je op een ander apparaat aan het bekijken was, op je Android-apparaat voortzetten.

14 Plex-account

Heb je een Plex-account, klik dan in de webinterface van je Plex Media Server rechtsboven op het icoontje van de instellingen, ga dan naar Server, geef in het tabblad Algemeen je gebruikersnaam en wachtwoord in en klik op Log in. In dit tabblad verander je ook de naam waaronder je Plex Media Server bij de clients beschikbaar is en kies je of je Raspberry Pi automatisch controleert of er updates beschikbaar zijn. Klik je rechtsboven op Toon geavanceerd, dan krijg je meer instellingen te zien, met Verberg geavanceerd zie je daarna weer enkel de basisinstellingen.

15 Plug-ins

In het tabblad Agents kies je welke plug-ins er ingeschakeld worden om extra informatie over je mediabestanden te tonen. Zijn er meerdere plug-ins ingeschakeld, dan sleep je ze in deze lijst naar de juiste plaats om de volgorde aan te passen aan je voorkeur. Zo kun je filmposters van MoviePosterDB gebruiken, beschrijvingen van Wikipedia en fan-art van fanart.tv. Klik je naast een plug-in op het tandwiel, dan kun je instellingen van de plug-in aanpassen. Vaak is dat nodig om accountgegevens bij de dienst in te vullen.

©PXimport

16 Bibliotheken instellen

Ga naar het tabblad Bibliotheek om daar de bijbehorende instellingen aan te passen. Vink bijvoorbeeld de optie Update mijn bibliotheek automatisch om Plex Media Server automatisch veranderingen in je mappen te laten detecteren. Een andere optie is Update mijn bibliotheek regelmatig, waarmee je instelt dat Plex Media Server volgens een bepaalde interval (kwartier, uur, dag etc.) je bibliotheek bijwerkt. Voor muziekbibliotheken gebeuren de automatische updates overigens niet, tenzij je dat expliciet aanvinkt, want het scannen van je muziek duurt lang. Klik tot slot op Bewaar wijzigingen.

RasPlex

Wil je ook graag een Plex-client op een Raspberry Pi draaien in plaats van op je computer of mobiel apparaat? Dat kan! Het project RasPlex is de ideale gezel voor de Plex Media Server. Download het imagebestand, schrijf het naar een (micro-)SD-kaart en start je Raspberry Pi (2) ervan op. Dit moet wel op een andere Pi dan die waar je Plex Media Server op draait, want het image van RasPlex is gebaseerd op OpenELEC, zodat je het Plex Media Server-pakket voor Raspbian er niet op kunt installeren.

©PXimport

Met RasPlex maak je van je Raspberry Pi een Plex-client.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.