Als je een mediaserver hebt met Plex, stream je je gedownloade films en series eenvoudig naar al je apparaten. De Raspberry Pi 2 is de perfecte computer om zo'n mediaserver op te installeren, omdat het minicomputertje goedkoop en energiezuinig is. In dit artikel leggen we je uit hoe dat gaat.

01 Raspbian installeren

We gaan ervan uit dat je in de basiscursus over de Raspberry Pi 2 het besturingssysteem Raspbian met de hulp van NOOBS hebt geïnstalleerd. Heb je een ander besturingssysteem met NOOBS geïnstalleerd, zoals OpenELEC, dan is dat eenvoudig terug te draaien. Steek de voeding van je Raspberry Pi in een stopcontact en houd onmiddellijk de Shift-toets ingedrukt om het installatieprogramma opnieuw te openen. Staat er nog helemaal geen besturingssysteem op de microSD-kaart van je Pi, kijk dan in de basiscursus hoe je NOOBS installeert en start je Pi ervan op.

©PXimport

02 Locale

Log in op je Pi (via PuTTY of een aangesloten toetsenbord en scherm) en geef de opdracht locale -a in (een 'locale' is een set definities voor instellingen op het gebied van taal, land, tijd/datum, valuta etc.). Als je in de lijst geen en_US.utf8 ziet staan, moet je die nog aanmaken. Open daarvoor het juiste configuratiebestand met de opdracht sudo nano /etc/locale.gen, zoek de regel met # en_US.UTF-8 UTF-8 en verwijder het hekje (#). Sluit het bestand af met de toetscombinatie Ctrl+X, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Voer daarna de opdracht sudo locale-gen uit om de locales opnieuw aan te maken.

03 GPG-sleutel importeren

Gebruiker uglymagoo biedt een pakket aan van Plex Media Server dat op de Raspberry Pi 2 draait. Eerst zorgen we ervoor dat we het Plex-pakket via https kunnen downloaden. Daarvoor updaten we de pakketlijst met de opdracht sudo apt-get update en installeren we het juiste pakket met sudo apt-get install apt-transport-https. Daarna voegen we de GPG-sleutel van uglymagoo toe via het commando: wget -O - https://dev2day.de/pms/dev2day-pms.gpg.key | sudo apt-key add -.

©PXimport

04 Pakket installeren

We maken nu een configuratiebestand aan waarin we de repository (softwarebron) van uglymagoo toevoegen. Open daarvoor het nieuwe bestand met de opdracht sudo nano /etc/apt/sources.list.d/pms.list en voeg de regel deb https://dev2day.de/pms/ wheezy main toe. Sluit het bestand af met Ctrl+X, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Update opnieuw de pakketlijst met sudo apt-get update, waarna je uiteindelijk Plex Media Server uit de repository van uglymagoo kunt installeren met de opdracht sudo apt-get install plexmediaserver.

05 Webinterface

Na de installatie van het pakket draait Plex Media Server automatisch en kun je het programma via je browser aansturen via de webinterface die draait op http://IP-ADRES:32400/web, waarbij je IP-ADRES vervangt door het IP-adres van je Pi. Weet je het IP-adres niet, voer dan de opdracht ip addr show uit of kijk in de lijst met uitgedeelde IP-adressen van de DHCP-server van je router. Bevestig op de webinterface de algemene voorwaarden van Plex, waarna je lege pagina's voor kanalen en afspeellijsten te zien krijgt.

©PXimport

Banana Pi

Wil je serieus aan de slag met Plex Media Server met films in hoge kwaliteit, overweeg dan als alternatief voor de Raspberry Pi 2 de Banana Pi. Dit minicomputertje beschikt namelijk over een gigabit-ethernetverbinding (tegenover 100 Mbit/s voor de Raspberry Pi) en over een SATA-poort voor een externe harde schijf (bij de Raspberry Pi moet dat met het tragere USB 2.0). Raspbian bestaat ook voor de Banana Pi en ook het Plex Media Server-pakket dat we in deze workshop installeren draait op het alternatieve minicomputertje.

©PXimport

De Banana Pi heeft Gigabit Ethernet en een SATA-poort

06 Opslag

Nu moet je je mediabestanden beschikbaar maken. Dat kan door een externe harde schijf aan te sluiten op de Pi, of door bestanden van je NAS via het netwerk met je Pi te delen. Gebruik je een externe harde schijf, kijk dan naar het artikel over de Raspberry Pi als fotolijstje. In deze workshop koppelen we een netwerkschijf aan. Maak eerst een subdirectory onder /mnt/share aan voor elke Windows-share waarvan je mediabestanden wilt gebruiken. Dat kan bijvoorbeeld met het commando sudo mkdir -p /mnt/share/nas. Deel dan op je NAS of Windows-pc de directory en onthoud het IP-adres en pad, bijvoorbeeld //192.168.0.63/downloads.

07 Netwerkopslag aankoppelen

Voer de opdracht sudo nano /etc/fstab uit en voeg onderaan de regel //192.168.0.63/downloads /mnt/share/nas cifs guest,uid=1000,gid=1000,iocharset=utf8 00 toe. Indien je niet met gasttoegang werkt, gebruik dan username=gebruiker,password=wachtwoord in plaats van guest, waarbij je uiteraard de juiste waardes invult. Druk op Ctrl+X om nano af te sluiten, druk op J om de wijzigingen op te slaan en bevestig met Enter. Voer daarna sudo mount -a uit om de netwerkshare te koppelen. Voer de opdracht sudo nano /etc/rc.local uit, plaats de opdracht mount -a vóór de regel exit 0 en sla deze wijziging op.

©PXimport

08 Bibliotheek toevoegen

Klik in de webinterface van Plex linksboven op het plusteken om een bibliotheek toe te voegen en kies dan het type bibliotheek: films, tv-series, muziek, foto's of home-video's. Geef dan je bibliotheek een naam en kies een taal. Elke bibliotheek mag slechts één type media bevatten, dus zorg dat je je mappen eerst op orde hebt gemaakt. Klik op Volgende en dan op Blader naar de media map. Kies daar / en navigeer dan naar je map /mnt/share/nas, waarna je achtereenvolgens op Toevoegen klikt en op Voeg een bibliotheek toe.

09 Bibliotheken

Aan de linkerkant zie je de bibliotheken die je juist toegevoegd hebt. Klik op een bibliotheek om meer te zien. Zo kun je bij tv-series bovenaan kiezen om je media per tv-serie, per seizoen of per aflevering te bekijken. Klik je rechtsboven op het icoontje met de negen vierkantjes, dan kun je kiezen uit de weergave van posters, details en een lijst. In principe kun je in deze webinterface ook media afspelen, maar in het pakket van de Plex Media Server van uglymagoo was tijdens onze test transcoding niet goed geconfigureerd. Andere clients werken wel, maar voorlopig zonder ondertitels.

©PXimport

10 Door kanalen bladeren

Plex Media Server kent naast de bibliotheken met je eigen media ook kanalen voor online media. Klik in de linkerzijbalk op Kanalen en dan op Installeer kanalen. Je krijgt dan toegang tot de lijst met beschikbare kanalen. Standaard krijg je eerst een vijftal 'featured' kanalen te zien, maar je kunt ook de nieuwe kanalen bekijken, de populairste kanalen en recent bijgewerkte kanalen. De beschikbare kanalen zijn ook per categorie of per mediatype te doorbladeren. En met More... / All Available Plug-ins krijg je de volledige lijst met beschikbare kanalen te zien.

11 Kanalen installeren

Heb je een interessant kanaal gevonden, klik erop en klik dan op Installeren. Na de installatie krijg je het kanaal te zien als je in de linkerzijbalk op Kanalen klikt. Blijf je met je muiscursor over het kanaal hangen, klik dan op het tandwiel dat verschijnt om het kanaal te configureren (voor YouTube kun je bijvoorbeeld je gebruikersnaam en wachtwoord en je voorkeursregio opgeven). Of klik op het kruisje om het kanaal te sluiten zonder de wijzigingen op te slaan. Media uit het kanaal afspelen gaat gewoon door op het kanaal te klikken en naar het gewenste online mediabestand te navigeren.

©PXimport

12 Plex for Android installeren

Nu Plex Media Server je media streamt, heb je alleen nog maar een Plex-client nodig. Op Android is dat Plex for Android. De app is gratis, maar het streamen is beperkt tot één minuut per video of muziekbestand. Met een Plex Pass (vijf euro per maand) abonnement wordt die beperking opgeheven en krijg je toegang tot heel wat Premium-features, zoals het opslaan van je media op je mobiele apparaten om ze offline te bekijken en synchronisatie van je media in de cloud. Ook voor de Chromecast, Xbox 360, PlayStation 3 en 4, smart-tv's, iOS, Windows Phone 8, Mac, Windows en Linux bestaan er clients.

13 Plex for Android

De Plex-app detecteert automatisch de Plex Media Server op je Raspberry Pi wanneer je Android-apparaat met hetzelfde netwerk verbonden is. Je bladert eenvoudig door je bibliotheken en kanalen. Druk op een film of aflevering van een serie om een beknopte beschrijving te zien en klik op Afspelen om het streamen te beginnen. Rechtsboven heb je icoontjes om een mediabestand aan je afspeellijst toe te voegen of om het op een andere speler af te spelen. Je kunt ook een film die je op een ander apparaat aan het bekijken was, op je Android-apparaat voortzetten.

14 Plex-account

Heb je een Plex-account, klik dan in de webinterface van je Plex Media Server rechtsboven op het icoontje van de instellingen, ga dan naar Server, geef in het tabblad Algemeen je gebruikersnaam en wachtwoord in en klik op Log in. In dit tabblad verander je ook de naam waaronder je Plex Media Server bij de clients beschikbaar is en kies je of je Raspberry Pi automatisch controleert of er updates beschikbaar zijn. Klik je rechtsboven op Toon geavanceerd, dan krijg je meer instellingen te zien, met Verberg geavanceerd zie je daarna weer enkel de basisinstellingen.

15 Plug-ins

In het tabblad Agents kies je welke plug-ins er ingeschakeld worden om extra informatie over je mediabestanden te tonen. Zijn er meerdere plug-ins ingeschakeld, dan sleep je ze in deze lijst naar de juiste plaats om de volgorde aan te passen aan je voorkeur. Zo kun je filmposters van MoviePosterDB gebruiken, beschrijvingen van Wikipedia en fan-art van fanart.tv. Klik je naast een plug-in op het tandwiel, dan kun je instellingen van de plug-in aanpassen. Vaak is dat nodig om accountgegevens bij de dienst in te vullen.

©PXimport

16 Bibliotheken instellen

Ga naar het tabblad Bibliotheek om daar de bijbehorende instellingen aan te passen. Vink bijvoorbeeld de optie Update mijn bibliotheek automatisch om Plex Media Server automatisch veranderingen in je mappen te laten detecteren. Een andere optie is Update mijn bibliotheek regelmatig, waarmee je instelt dat Plex Media Server volgens een bepaalde interval (kwartier, uur, dag etc.) je bibliotheek bijwerkt. Voor muziekbibliotheken gebeuren de automatische updates overigens niet, tenzij je dat expliciet aanvinkt, want het scannen van je muziek duurt lang. Klik tot slot op Bewaar wijzigingen.

RasPlex

Wil je ook graag een Plex-client op een Raspberry Pi draaien in plaats van op je computer of mobiel apparaat? Dat kan! Het project RasPlex is de ideale gezel voor de Plex Media Server. Download het imagebestand, schrijf het naar een (micro-)SD-kaart en start je Raspberry Pi (2) ervan op. Dit moet wel op een andere Pi dan die waar je Plex Media Server op draait, want het image van RasPlex is gebaseerd op OpenELEC, zodat je het Plex Media Server-pakket voor Raspbian er niet op kunt installeren.

©PXimport

Met RasPlex maak je van je Raspberry Pi een Plex-client.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.