Hoge resolutie, helder beeld en een goede geluidsweergave: dat belooft deze Samsung tv. Kan deze UHD-tv zijn beloftes waarmaken? Je leest het in deze Samsung UE55NU8000 review.

Dit lcd-model is net onder de QLED-modellen van Samsung in de markt gezet. Een mooi, slank design met een dunne schermrand en de stijlvolle T-voet zorgen voor een moderne look in de woonkamer.

Aansluitingen

De One Connect box en Invisible connection van de QLED-modellen moet je inleveren. De aansluitingen zijn allemaal aan de zijkant geplaatst; het toestel is uitgerust met vier HDMI-aansluitingen en twee USB-ingangen. De hoofdtelefoon aansluiting ontbreekt, maar het toestel heeft wel Bluetooth.

Beeldkwaliteit

De beeldverwerking op deze Samsung is uitstekend. Al je bronnen worden optimaal weergegeven. Er is naast de uit- en auto-stand voor ‘Clean Digital View’ - wat instaat voor de ruisonderdrukking- opnieuw een laag-stand (dat was niet zo op de 2017 modellen). Die stand is ideaal als je lichte ruis wil wegwerken. De bewegingsscherpte is goed en snel bewegende beelden tonen veel detail, maar hebben hier en daar een kleine dubbele rand. Wie het lichte schokken in beelden waarbij de camera snel beweegt wil vermijden, kan ‘Auto Motion Plus’ in auto-mode zetten, of manueel wazigheidsvermindering op 8-10, en trilvermindering tussen 6 en 8. Vermijdt ‘Led Clear Motion’; dat veroorzaakt flikkering in het beeld.

©PXimport

Het scherm gebruikt een edge led achtergrondverlichting met local dimming in zes kolommen en een VA-paneel. De local dimming heeft beperkt effect omdat Samsung er zo veel mogelijk naar streeft om geen segmentgrenzen of andere negatieve effecten zichtbaar te maken. Toch scoort deze combinatie een erg goed contrast. De film beeldmode is goed gekalibreerd. Enkel in de helderste grijstinten zien we een lichte blauwe overtoon, en een wat grillig resultaat. Uitstekende kleurweergave gecombineerd met het diepe contrast leveren erg knappe beelden. Gamers activeren de Spelmodus, zo krijg je een erg lage input-lag.

HDR

De enorme helderheid van de QLED-modellen haalt deze Samsung televisie niet, maar met een maximale helderheid van 822 nits kun je hem bijna in het premium-segment plaatsen. Gecombineerd met een mooi, rijk kleurpalet en een goede kalibratie die alle witdetail correct weergeeft, kun je uit deze televisie overtuigende HDR-beelden halen. De Samsung tv ondersteunt HDR10, HDR10+ en HLG standaarden.

Smart TV

Samsungs eigen smart tv-systeem, de Smart Hub, is met stip een van onze favoriete smart tv-systemen. De interface is compact, erg overzichtelijk, werkt vlot, en je vindt er snel alle functies, apps, live tv, externe bronnen en instellingen van de televisie in terug. Met een paar klikken zet je bovendien je favoriete zaken vooraan in de lijst. Er is een dubbele tv-tuner voorzien zodat je kunt kijken, en tegelijk een ander kanaal opnemen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Smart Controller

De slanke Smart Controller remote is uitgevoerd in zwart plastiek. De gebogen vorm ligt prima in de hand, en is makkelijk te bedienen. Maak je geen zorgen over het beperkt aantal toetsen, dankzij de uitstekende Smart Hub omgeving, is zowat elke actie vlot en snel terug te vinden en uit te voeren.

De Smart Controller kun je na een eenvoudige installatieprocedure ook gebruiken om aangesloten apparaten als een Blu-ray-speler, spelconsole of settopbox voor digitale tv te besturen. Zo liggen er minder remotes op de salontafel.

Geluidskwaliteit

Een slanke behuizing en goed geluid: deze Samsung tv kan het allebei. De dialogen zijn duidelijk en zodra de soundtrack of een stukje muziek afspeelt, hoor je dat de televisie ook een stevige portie bas in huis heeft. Het blaast je niet omver, maar voor een gemiddelde film of wat muziek volstaat het zeker. Een nieuwe ‘auto volume’-functie houdt het verschil in geluidsniveau tussen verschillende programma’s en verschillende bronnen goed onder controle. Zo wordt je niet verrast door veel te harde reclame.

Conclusie

De Samsung UE55NU800 heeft voor ieder wat wils. Sportliefhebbers en gamers kunnen van de grote, scherpe en heldere beelden genieten, terwijl filmliefhebbers van het uitstekende contrast, goede kleuren en prima HDR-weergave een enorm pluspunt zullen vinden.

De Samsung UE55NU8000 scoort nergens ondermaats. De beperkte kijkhoek is te wijten aan het VA-paneel, maar je krijgt daardoor ook prima contrast. De local dimming verbetert dat nog verder, maar wel in beperkte mate. Goed gebalanceerde beeldverwerking, prima detail in snel bewegende beelden, een mooie kalibratie met flink wat helderheid, natuurlijke en rijke kleuren, en uitstekend contrast: allemaal eigenschappen die we graag zien. Een leuk en vlot smart tv-systeem maakt deze televisie helemaal af.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.