Televisies worden, net zo als heel veel andere apparaten in huis, steeds slimmer. Maar dat betekent niet dat iedereen daar behoefte aan heeft. Sommige mensen zijn op zoek naar een moderne tv zonder al te veel toeters en bellen. Wellicht brengt Google met de ‘domme modus’ voor Google TV, op basis van Android TV, de verlichting voor die groep mensen.

Het is nog even wachten tot we de eerste televisie met de ‘domme modus’ van Google TV op de markt zien verschijnen. Maar wanneer dat gebeurt, dan krijg je als kersverse eigenaar van die tv de keuze of je de tv slim wil maken of dom wil houden. De Basic TV-modus van Google TV stript het besturingssysteem Android TV namelijk van al zijn slimme functies, waardoor je dus een ouderwetse televisie overhoudt die content afspeelt door alleen rekening te houden met gekoppelde apparaten.

Google TV en Android TV

Het is mogelijk een beetje verwarrend, maar Google TV is geen nieuw apparaat of compleet nieuwe software. Je moet dit zien als een softwareschil voor mediaspelers en televisies waar Android TV op aanwezig is. Denk dan bijvoorbeeld aan de schil die je tegenkomt op smartphones van Samsung, Huawei en OnePlus: hoewel de basis van het besturingssysteem hetzelfde is, zijn de mogelijkheden dat vaak niet. Android-apparaten onderling delen daardoor veel van dezelfde (basale) functies, terwijl de uitgebreidere mogelijkheden vaak onderling wel verschillen.

©PXimport

Datzelfde zien we nu gebeuren in televisieland, met de introductie van Google TV. Die softwareschil is, vooralsnog, alleen beschikbaar op de nieuwe Chromecast met Google TV. Officieel is dat product niet in Nederland te koop, maar een snelle zoekopdracht levert al gauw koopmogelijkheden op. Over het algemeen biedt Google TV een aantal slimme functies aan die Android TV zelf nog niet aanbiedt, maar dat is niet waar we het hier over hebben; in tegenstelling zelfs.

Geen slimme functies

De nieuwe ‘domme modus’ zorgt er dus voor dat alle elementen van een smart tv verdwijnen en ruimte maken voor een ouderwets systeem waar je zelf apparaten op moet aansluiten voor het bekijken van content. Tijdens het installeren van een nieuw product met Google TV (in de toekomst worden dit televisies, mediaspelers en mogelijk ook soundbars), krijg je verschillende opties tot je beschikking. Dit zijn vijf kernelementen van het systeem.

Het gaat om de kernelementen apps, contentaanbevelingen, Google Assistent, Live TV en externe inputs (via hdmi, bijvoorbeeld). Wanneer je kiest voor de volledige functionaliteit, dan krijg je toegang tot alle vijf de elementen. Kies je echter voor de basale modus, dan krijg je alleen toegang tot Live TV (wanneer je een antennekabel in de tv steekt) en de externe bronnen. Zelfs de Chromecastoptie werkt niet in deze modus, dus dat is iets wat je even goed moet overwegen.

©PXimport

In de domme modus zie je binnen het hoofdmenu ook weinig opties staan. Waarschijnlijk zie je hier alleen de opties die beschikbaar zijn via hdmi, maar dat is nu nog niet met zekerheid te zeggen. Goed om te weten is dat je achteraf altijd terug kunt keren naar de volledige Google TV-ervaring. Daar bestaat een speciale snelkoppeling voor. Ook is er een prominente knop voor die handeling in het menu opgenomen.

De domme modus is vooral bedoeld voor mensen die (wellicht voor het eerst) een smart tv kopen en niet overladen willen worden met (nieuwe) mogelijkheden. Ook is het zo dat beschikbare software niet voor altijd relevant blijft. En wanneer je lang met je tv doet, dan is het fijn om gewoon bepaalde onderdelen uit te kunnen schakelen wanneer je ze niet gebruikt of niet meer kunt gebruiken. Dat scheelt een hoop gedoe en zo blijft het ook nog eens overzichtelijk allemaal.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.