ID.nl logo
Huis

De beste speakers voor pc vergeleken

Goed geluid is ook achter de pc geen overbodige luxe, met alle muziek- en videodiensten die er zijn. Daarnaast verdienen games natuurlijk ook een degelijke speakerset voor de weergave van mooie geluidseffecten. In dit artikel vergelijken we zeven van de beste speakers voor pc, in verschillende prijsklassen.

Pc’s hebben geen krachtige versterker­module en om die reden hebben pc-speakers vrijwel altijd een geïntegreerde versterker. Vaak zit die in één luidspreker, samen met de volumeregelaar. Bij een 2.1-opstelling zit de versterker meestal in de subwoofer verwerkt, die de gekoppelde speakers aanstuurt. Uiteraard is een actieve speakerset uitgerust met een voeding. Hoe krachtiger die is, hoe natuurgetrouwer de audioweergave doorgaans klinkt.

Zeker in combinatie met een goede (externe) geluidskaart inclusief nauwkeurige digitaal/analoog-converter (dac) is er een prima audio­kwaliteit op de pc haalbaar. Voor muziekliefhebbers is het een pluspunt wanneer de dac audiobestanden in hoge resolutie kan verwerken, bijvoorbeeld 24bit/192kHz of zelfs hoger. Met de juiste afspeelsoftware en audiobestanden, luister je in dat geval studiokwaliteit.

De verschillen in geluidskwaliteit tussen de vele pc-speakers zijn enorm. Spotgoedkope plastic luidsprekers hebben meer kans op vervorming. Exemplaren met een houten klankkast zijn duurder, maar daar krijg je wel een warmer en gebalanceerder geluid voor terug.

Audioengine HD3 (399 euro)

©PXimport

Wie een kwalitatieve 2.0-geluidsset zoekt tegen een reële prijs, komt wellicht bij de HD3 van Audioengine uit. De mdf-behuizing is zo’n dertig centimeter hoog, waarbij er een woofer en tweeter zijn geïntegreerd. De versterkermodule bevindt zich in de linkerspeaker. De voorzijde heeft om die reden een volumeregelaar en hoofdtelefoonuitgang, terwijl de overige aansluitingen aan de achterzijde zitten.

Naast analoge outputs naar de passieve rechterspeaker zien we rca-inputs (tulp) en een lijningang voor het verbinden van een pc (of andere audiobron). Desgewenst verbind je de pc bovendien ook via een usb-aansluiting, waarbij het audiospoor een dac met een capaciteit van 16bit/48kHz passeert. Voor Spotify en consorten is dat ruim voldoende, maar voor high-res muziek is deze maximale audioresolutie te beperkt.

Opvallend is dat de HD3 het geluid via een analoge uitgang naar een ander apparaat kan doorsturen. Verder heeft deze desktopspeaker een bluetooth-adapter ingebouwd, waarbij er ondersteuning is voor de aptX-codec. Ondanks dat je meerdere audiobronnen naar deze speakerset kunt sturen, is het niet mogelijk om de bron handmatig te kiezen. De HD3 kiest de actieve input namelijk automatisch.

Voor de aansturing van de speakerunits is er een klasse A/B-versterker verantwoordelijk met een opgegeven piekvermogen van 60 watt. De HD3 is beschikbaar in walnoot, wit, satijnzwart en kersen.

Razer Nommo Chroma (169 euro)

©PXimport

De Nommo Chroma heeft wel iets weg van een klassieke schijnwerper, het is écht een pc-speaker. De reden dat de speaker afwijkt van traditionele speakerkasten is dat Razer heeft gekozen voor een fullrange-audiodriver met een diameter van zo’n 7,5 centimeter. Met slechts één audiodriver had het designteam meer vrijheid om een alternatieve behuizing te ontwikkelen.

De Nommo Chroma oogt dan ook erg stilistisch, al is het audiotechnisch gezien wel een uitdaging om zowel het hoog, midden als laag uit een enkele unit te persen. Ga je voor meer muzikaliteit, dan geniet een woofer/tweeter-combinatie de voorkeur. Overigens is dat binnen dezelfde speakerserie wel mogelijk, want de Nommo Pro bevat bovenop de cilindervormige behuizing een tweeter. Bovendien wordt er bij dat product een subwoofer meegeleverd.

Helaas is de Nommo Pro op het moment van schrijven slecht verkrijgbaar. Terug naar de Nommo Chroma, waarbij gebruikers keuze hebben tussen een usb-poort en lijningang om een pc te verbinden. Naast een volumeregelaar heeft de rechterspeaker ook een draaiknop om het basniveau in te stellen en een hoofdtelefooningang. Een leuk extraatje is de ledverlichting in de voet. Je stelt hiervoor zelf een lichtschema in.

Geen behoefte aan ledverlichting en een usb-poort? In dat geval kun je wellicht ook uit de voeten met de goedkopere Razer Nommo.

Edifier S880DB (279 euro)

©PXimport

Edifier maakt al ruim twintig jaar prima pc-speakers tegen een betaalbare prijs en de S880DB is daar weer een goed voorbeeld van. Het betreft een traditioneel boekenplankmodel waarin een tweeter en woofer zijn verwerkt. De zijpanelen van de speakerkast hebben een houten afwerking, terwijl de voor-, achter-, boven- en onderkant een witte deklaag van kunststof hebben.

Beide audiodrivers van iedere speaker zijn zwartgekleurd en springen daardoor direct in het oog. Opvallend genoeg levert Edifier geen grill mee, al heeft de tweeter wel een stevig rooster. De woofer is open en bloot, dus deze unit is gevoelig voor beschadigingen. Met usb en tweemaal s/pdif (optisch en coaxiaal) beschikt de S880DB over meerdere digitale ingangen. Gelukkig heeft Edifier gekozen voor een redelijke dac, namelijk de PCM9211 van Burr-Brown. Deze chip ondersteunt een maximale resolutie van 24bit/192kHz, zodat je probleemloos audiobestanden op hoge resolutie kunt afspelen.

Overigens sluit je ook moeiteloos geluidsbronnen analoog aan, want er zijn twee paartjes rca-ingangen beschikbaar. Wie liever muziek streamt vanaf smartphones of tablets, gebruikt de bluetooth-ontvanger. Dankzij ondersteuning voor de aptX-codec blijft er na compressie nog een behoorlijke audiokwaliteit over. Houd er rekening mee dat een hoofdtelefooningang ontbreekt.

Dankzij de meegeleverde afstandsbediening wissel je makkelijk tussen verschillende bronnen. Verder pas je hiermee het volume aan en selecteer je het gewenste nummer.

Creative Sound BlasterX Kratos S5 (149 euro)

©PXimport

De Sound BlasterX Kratos S5 bestaat uit twee houten boekenplankspeakers en een subwoofer. Veel ruimte hoef je overigens niet voor deze set te reserveren. De speakers zijn amper 20 centimeter hoog, de subwoofer 30,6 centimeter. Creative levert een ronde afstandsbediening mee waarop je eventueel een headset of microfoon kunt aansluiten.

Aan het ietwat speelse uiterlijk is te zien dat het bedrijf uit Singapore met dit product voornamelijk mikt op gamers. Zo bevatten beide speakers ledverlichting die gebruikers naar eigen wens kunnen instellen met software. Dit zogeheten Aurora Reactive System werkt desgewenst samen met overige randapparatuur van Creative.

Voor de geluidsoverdracht heb je keuze tussen een analoge lijningang of usb-poort. Kies je voor laatstgenoemde optie, dan passeert het audiosignaal een dac met een capaciteit van 24bit/96kHz. Handig is dat Creative een adapter meelevert, waardoor je via de lijningang eventueel ook een andere bron analoog kunt aansluiten middels twee tulpsnoertjes. Volgens eigen metingen van Creative bedraagt het piekvermogen van deze set 120 watt.

Het nominale uitgangsvermogen is voor beide boekenplankmodellen overigens 12 watt en voor de subwoofer 36 watt. Zoals bij zo’n beetje alle 2.1-audiosystemen is de versterker verwerkt in de subwoofer, waardoor de volume- en basregelaar op dit onderdeel te vinden zijn.

Logitech Z537 (119 euro)

©PXimport

Logitech staat bekend om zijn spotgoedkope pc-speakersetjes, maar het Zwitserse bedrijf heeft ook luidsprekers die iets duurder zijn geprijsd. Toch behoort de Z537 met een adviesprijs van 119 euro nog tot de goedkopere producten in dit overzicht. Het betreft een 2.1-kanaals-audiosysteem dat zeer breed verkrijgbaar is. De ronde afstandsbediening springt direct in het oog. Dit onderdeel is met een snoertje aan de subwoofer bevestigd en dus louter bedoeld om vanaf een bureau te bedienen.

Je gebruikt deze afstandsbediening onder meer om bluetooth-apparaten te koppelen, tussen audiobronnen te wisselen en het volume aan te passen. Dat laatste gebeurt via een draaiwiel aan de bovenzijde van de ronde behuizing. Overigens ondersteunt de geïntegreerde bluetooth4.1-adapter geen aptX. Er zijn twee satellietluidsprekers van zeventien centimeter hoog met de subwoofer verbonden. De speakers hellen iets achterover, waardoor beide fullrange-drivers op de oren van de luisteraar zijn gericht.

Naast bluetooth zijn er ook nog rca-inputs en een lijningang beschikbaar om analoog verbinding te maken. Digitale aansluitingen zijn er helaas niet. Het piekvermogen bedraagt volgens Logitech 120 watt. De belastbaarheid van de satellietspeakers is bij ieder exemplaar 15 watt, terwijl het nominale vermogen van de subwoofer 30 watt is. Aan de achterzijde van de subwoofer zit een draaiknop om het basniveau te regelen.

Trust Teros 2.1 (39,99 euro)

©PXimport

Luisteraars die weinig geld voor een speakersetje over hebben, komen al snel uit bij de goedkope producten van Trust. Dit merk fabriceert aan de lopende band desktopluidsprekers. Zo kost de Teros 2.1 nog geen vier tientjes. Zoals de naam al doet vermoeden gaat het hier om een 2.1-geluidsset. In de houten subwoofer zit een bescheiden versterker met een piekvermogen van 24 watt.

Voor het verbinden van een computer heb je alleen keuze uit de 3,5mm-lijningang. Verder zien we op de achterkant van de subwoofer uitgangen naar de twee passieve speakers en een volume- en basregelaar. Net zoals de eerder besproken 2.1-geluidssets heeft ook dit spotgoedkope exemplaar van Trust een afstandsbediening voor gebruik op een bureau. Naast een volumeregelaar is hierop een hoofdtelefooningang en een extra lijningang te vinden.

Beide satellietluidsprekers zijn van kunststof en beschikken over een metalen rooster om de audiodrivers te beschermen. Handig is dat de Teros 2.1 bij inactiviteit zichzelf automatisch uitschakelt, zodat je niet onnodig energie verspilt. Geen behoefte aan een forse subwoofer onder je bureau? Onder de naam Trust Teros is het product ook zonder subwoofer te koop (twintig euro). De versterkermodule bevindt zich in dat geval in de rechterluidspreker, waarbij er aan de voorzijde een volumeregelaar en hoofdtelefoonuitgang aanwezig zijn.

Edifier S2000PRO (499 euro)

©PXimport

Heb je echt geld over voor een goed pc-geluid, dan is de S2000PRO een uitstekende keuze. Dit vlaggenschip van Edifier is fraai afgewerkt, waarbij de speaker iets achterover helt. Zeker voor gebruik op een bureau is de hoek ideaal, al moet je wel voldoende ruimte hebben voor deze relatief forse mdf-behuizing.

Veruit de meeste tweeters zijn van kunststof of aluminium, maar Edifier heeft bewust gekozen voor een plat membraam. Dit draagt volgens de fabrikant bij aan een goed bereik in de hoogste frequenties en het verminderen van vervorming. Onder de tweeter zit voor pc-begrippen een forse woofer met een diameter van zo’n veertien centimeter. Fijn is dat een afneembare grill de gevoelige audiodrivers beschermt. De Klasse D-versterkermodule heeft een totaal uitgangsvermogen van 124 watt om de vier audiodrivers aan te sturen.

Achterop zien we verschillende ingangen om bronnen aan te sluiten, namelijk analoge rca-inputs, tweemaal s/pdif (optisch en coaxiaal) en gebalanceerde xlr-inputs. Een usb-ingang ontbreekt dus jammer genoeg en dat is iets wat we voor deze prijs eigenlijk wel hadden verwacht. Wel is er in de behuizing een bluetooth4.0-ontvanger geïntegreerd met ondersteuning voor de aptX-codec.

Wie kiest voor een digitale verbinding stuurt het audiosignaal langs de PCM9211-dac van Burr-Brown met een maximale capaciteit van 24bit/216kHz. Tot slot levert de fabrikant een nette afstandsbediening mee, zodat je eenvoudig de gewenste bron kunt selecteren. Verder kies je met behulp van de afstandsbediening uit vier verschillende luistermodi.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos