Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een betaalbare draadloze hoofdtelefoon met een goed geluid? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de bluetooth-koptelefoons bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 100 euro. De prijzen kunnen schommelen.

Marshall Major IV

De Marshall Major IV is momenteel flink afgeprijsd. Het iconische audiomerk fabriceert deze draadloze on-ear-koptelefoon in een zwarte en bruine uitvoering. Het stijlvolle retrodesign is een lust voor het oog. Dankzij de witte letters valt het overbekende Marshall-logo aan de buitenzijde van de oorschelpen nogal op. Deze hoofdtelefoon heeft zachte oorkussens, zodat je urenlang comfortabel naar een mooie afspeellijst of interessante podcast kunt luisteren. Hierbij komt de krachtige accu goed van pas. Op een enkele batterijlading ondersteunt de Major IV een indrukwekkende speeltijd tot maar liefst tachtig uur.

In de behuizing bevinden zich audiodrivers met een diameter van veertig millimeter. Die leveren volgens Marshall een nadrukkelijke bas, helder middengebied en duidelijke hoge tonen. Verder springt de gouden bedieningsknop onder de oorschelp direct in het oog. Daarmee wijzig je het volume en skip je nummers. Ontvang je een inkomende oproep? Geen probleem, want met behulp van deze veelzijdige hoofdtelefoon bel je voortaan handsfree. Tot slot is het vanuit praktisch oogpunt handig dat je de Major IV volledig kunt opvouwen. Hierdoor past hij makkelijk in een tas.

Sennheiser HD 350 BT

Als je een hoge geluidskwaliteit belangrijk vindt, zit je met dit betaalbare over-ear-model van Sennheiser wel goed. De gerenommeerde Duitse audiospecialist staat tenslotte bekend om zijn hoogwaardige luisterapparatuur. Hoewel de HD 350 BT bij diverse verkoopadressen inmiddels is uitverkocht, bieden enkele webwinkels het product voor een zacht prijsje aan. De ruime oorkussens vallen volledig over je oren. Hierdoor sluit je jezelf optimaal af van de omgeving.

De aanwezige bluetooth 5.0-adapter verzorgt een stabiele draadloze verbinding met een smartphone, tablet of laptop. Gunstig is hierbij de ondersteuning voor de breed gewaardeerde aptX-codec. Daarmee profiteer je van een hoge audiokwaliteit. Je laadt de ingebouwde batterij via de bijgesloten usb-c-kabel op. Vervolgens kun je zo’n dertig uur luisteren. Een nuttige optie is dat je met een app op een smartphone diverse geluidsinstellingen kunt wijzigen. Speel bijvoorbeeld wat met de virtuele equalizer of leg extra nadruk op stemmen. Laatstgenoemde functie is met name zinvol voor luisteraars van podcasts en audioboeken. De HD 350 BT is verkrijgbaar in een zwarte en witte versie.

JBL Tune 760 NC

Zoek je een draadloze hoofdtelefoon met actieve ruisonderdrukking voor minder dan honderd euro? Dan is de JBL Tune 760 NC hét product dat je moet hebben. Dit luistermaatje is te koop in een zwarte en hagelwitte uitvoering. Zoals we van JBL gewend zijn, focust ook dit model zich op een stevige bas. De rand van de rechteroorschelp bevat enkele kleine bedieningstoetsen. Daarmee wijzig je onder meer het volume en schakel je actieve ruisonderdrukking in. De Tune 760 NC berekent op jouw verzoek een antigeluid, zodat je minder storende omgevingsgeluiden hoort. Op rumoerige plekken helpt dat je om een film, podcast of luisterboek beter te volgen.

Volgens de fabrikant ondersteunt de accu een maximale speeltijd van zo’n 35 uur. Als je actieve ruisonderdrukking uitzet, gaat de batterij zelfs tot vijftig uur mee. Overigens kun je de koptelefoon met een lege accu gewoon nog gebruiken. In de productdoos zit namelijk een analoge audiokabel. Dankzij de verstelbare hoofdband en zachte over-ear-kussens heeft dit luisterapparaat een hoog draagcomfort. Bovendien is hij met een gewicht van 220 gram ook niet zo zwaar.

Sony WH-CH520

Met een prijs van rond de veertig euro is deze bluetooth-hoofdtelefoon van Sony wel héél goedkoop. Kies hierbij tussen een zwarte, witte, beige of blauwe uitvoering. Het betreft een on-ear-model, zodat je de dikke kussens rechtstreeks op je oren klemt. Dankzij de verstelbare hoofdband kies je de meest comfortabele pasvorm. Ondanks de lage aanschafprijs is er een behoorlijke batterij ingebouwd. Die biedt namelijk een maximale speeltijd van vijftig uur. Is de accu leeg? Na slechts drie minuten opladen kan dit luisterapparaat er weer anderhalf uur tegenaan.

De rand van de rechteroorschelp heeft enkele fysieke knoppen. Daarmee breng je eenvoudig een bluetooth-koppeling met een bronapparaat tot stand, zoals een smartphone of tablet. Verder kun je het volume aanpassen en nummers overslaan. Installeer eventueel de Headphones Connect-app op een mobiel toestel en kies via de virtuele equalizer je favoriete geluid. De Sony WH-CH520 heeft ook een ingebouwde microfoon. Je kunt daarmee een spraakassistent bedienen (Google Assistent of Siri) en handsfree bellen. Opvallend is het lage gewicht van 147 gram. Hierdoor is deze draadloze koptelefoon ook geschikt voor kinderen. Lees voor meer informatie deze positieve review op ID.nl.

Philips TAH4205

Veel goedkoper ga je een bluetooth-koptelefoon van een bekend merk niet vinden. De Philips TAH4205 kost zo’n drie tientjes! De fabrikant biedt dit on-ear-model aan in een zwarte, witte, rode en blauwe kleurstelling. Voor opzwepende muziekstijlen als dance en hiphop komt de aanwezige Bass-knop goed van pas. Daarmee intensiveer je de laagweergave, zodat beats heftiger klinken. Verder is er ook nog een multifunctionele knop. Skip daarmee nummers en neem inkomende gesprekken aan.

Ondanks de lichtgewicht behuizing van 150 gram heeft de geïntegreerde accu een behoorlijke batterij. Een volgeladen accu is goed voor een speeltijd tot zo’n 29 uur. Wil je bijna weggaan en is de batterij onverhoopt leeg? Na slechts een kwartier opladen kun je weer vier uur luisteren. De zachte oorkussens en gewatteerde hoofdband zorgen ervoor dat je het luisterapparaat uren achtereen kunt dragen. Het ontwerp is opvouwbaar, dus je stopt de TAH4205 moeiteloos in een tas.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.