Fitbit verkoopt naast wearables ook een abonnementsdienst genaamd Fitbit Premium. Deze dienst coacht je om net even wat fitter en gezonder te worden met Fitbit. Ongeacht dat nu een Sense, Charge, Inspire of Versa is. Voordat je voor een Fitbit en mogelijk een abonnement kiest, is het goed om je hier even in te verdiepen, want Fitbit Premium kan een serieuze teleurstelling bieden.

Fitbit is niet de enige fabrikant die zijn producten met abonnementsdienst verkoopt. Zo heeft Stoytell een e-reader die alleen werkt met bijbehorende dienst. Ook komen veel slimme deurbellen met abonnementsdiensten om beelden online op te slaan. Dat kan best vervelend zijn, vooral omdat je product niet werkt of maar halfbakken werkt zonder abonnement, terwijl je al de portemonnee hebt getrokken.

Met Fitbit Premium gaat Fitbit mee in dit concept. Begrijpelijk, want zo garandeert de fabrikant inkomsten die niet afhankelijk zijn van de verkoop van smartwatches en fitnessarmbandjes. En Fitbit is niet de enige die een abonnement aanbiedt die samenwerkt met een wearable. Apple Fitness+ (dat nog niet in Nederland beschikbaar is) is een abonnement voor bij je Apple Watch.

Sportschool om je pols

Apple Fitness+ is eigenlijk een soort sportschool aan je pols. Met veel video’s, tutorials en begeleiding met je smartwatch heb je je eigen sportschoolklasjes met persoonlijke coach die je assisteert om de oefeningen goed uit te voeren. Slim. Zo maakt Apple zich concurrent van de sportschool.

Niet gek ook dat Fitbit dat ook wil. Fitness+ is natuurlijk alleen voor Apple-apparaten, en Fitbit werkt ook met Androids. Dus er is potentieel nog een grote markt te bedienen.

Waar gaat het mis met Fitbit Premium?

Je Fitbit-apparaat werkt ook zonder Premium. Basisfunctionaliteit is gewoon beschikbaar, zoals je trainingen vastleggen, stappentellen, slaapanalyse, enzovoort. In de app probeert het merk je te verleiden om een abonnement af te sluiten. Net als Apple biedt Fitbit veel interessante video-begeleiding, die als Premium-functie beschikbaar is.

So far so good. Maar Fitbit heeft enkele keuzes gemaakt die niet van deze tijd zijn en ethische grenzen passeren. Veel nieuwe functies verdwijnen achter de Fitbit Premium-betaalmuur. Data-analyses, zoals uitgebreidere slaapmeting en hartslagvariabiliteit, je herstelscore na een workout, stressbeheersing en andere functies zijn achter een betaalmuur verdwenen. Dat zijn geen extraatjes, maar basale functies die draaien op jouw data. Je eigen persoonlijke lichaamsdata is dus pas beschikbaar als je bijbetaalt. Daar gaat Fitbit een ethische grens over die Apple niet overgaat en ook wezenlijk anders is dan de andere voorbeeldproducten uit het begin van dit artikel, die extra functies tegen betaling aanbiedt.

Fitbit Premium is niet van deze tijd

Fitbit schermt dus met Premium je eigen data af, tenzij je betaalt. Daarmee gaat Fitbit ook een stapje verder in z’n koers. Andere fabrikanten zoals Garmin hebben functies om andere apps te koppelen en zo je data te delen, bijvoorbeeld met Strava, Runkeeper of Komoot. Fitbit biedt dit niet, al je data is alleen beschikbaar in de Fitbit-app en mag niet naar andere diensten. Een rudimentaire exportmogelijkheid, die al je data in een onoverzichtelijke spreadsheet zet is de enige manier om je data uit Fitbit te krijgen.

Kortom, je hebt geen zeggenschap over je eigen data: je gezondheidsgegevens worden opgesloten in de Fitbit-app en vaak gegijzeld door Fitbit Premium. Deze koers maakt Fitbit niet populair: nieuwe aankondigingen worden met een negatief sentiment ontvangen op fora en Reddit vanwege Fitbit Premium. Op korte termijn is het lucratief voor Fitbit, op lange termijn lijkt de koers niet houdbaar. Vooral binnen de EU, waarbij regelgeving steeds meer controle over eigen data neerlegt bij de gebruiker. De gegevens die Fitbit verzamelt zijn gebruikersdata, geen data van Fitbit.

De hand van Google

En de EU te vriend houden, dat is iets waar moederbedrijf Google veel aan gelegen is. Niet krijgt Google regelmatig boetes te verwerken over hoe het bedrijf met persoonsgegevens om gaat, ook werden er strenge eisen gesteld aan de voorwaarden waarop Fitbit overgenomen mocht worden. Wanneer de EU beweegt naar meer controlevrijheid voor gebruikers over hun eigen data, zal vooral Google hierin mee moeten bewegen.

Tot nu toe is de hand van Google nog nauwelijks zichtbaar geweest in het beleid van Fitbit. Het lijkt een kwestie van tijd voordat de twee merken steeds meer integreren. Fitbit Premium in zijn huidige vorm lijkt hierbij geen duurzame oplossing: aankomende wetgeving, populariteit en ethiek zitten in de weg. Tenzij Fitbit teruggaat naar de basics die Apple biedt: de sportschool en -coach om de pols.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.