Elk jaar een nieuw model met flinke verbeteringen introduceren begint ook bij de Apple Watch een hele kluif te worden. Toegegeven, de verbeteringen van de Apple Watch Series 7 ten opzichte van de Series 6 zijn echt wel interessant, maar wie al een Series 6 heeft zal weinig redenen vinden om te upgraden. In deze review lees je waarom.

Gelijk maar met de opvallendste verbetering beginnen: de Series 7 heeft een wat groter formaat. Van 40mm en 44 mm naar 41mm en 45mm. Daardoor is de Series 7 ook iets zwaarder geworden. Voordeel is en iets groter schermpje wat in de praktijk echt wel prettig is. Nodig was het niet, comfortabel wel. Om naar te kijken dan, want bij sommige pols(jes) kan de Apple Watch voor het gevoel nu net te grof worden. Gelukkig passen alle bandjes voor de eerdere versies gewoon op de nieuwe Apple Watch. Dat zou ook op teveel commentaar van bestaande gebruikers stuiten, want officiële Apple-bandjes zijn niet goedkoop. Naast het iets groter formaat is de behuizing nu ook volledig stofdicht volgens de IP-6X-rating. Waterbestendig tot 50 meter zijn Apple Watches al sinds de Series 2.

©PXimport

Krasbestendiger scherm

Persoonlijk vind ik een van de grootste verbeteringen het krasbestendiger scherm. Tenminste, ik hoop dat dat op de langere termijn zo blijkt te zijn. Want tot en met de Series 6 was het scherm wel stevig, maar op een gegeven moment kwamen er wel krassen in. En door het ontwerp, vangt het glas vrijwel altijd een val op en dan is er relatief vaak schade. In verhouding veel vaker dan bij de val van een telefoon. Het glas/schermpje vervangen is er bij de Apple Watch niet bij, je krijgt voor gereduceerd tarief een nieuw klokje maar dat gereduceerde tarief is fors. Voor de Series 7 is dat ruim 327 euro dus dat is maar 102-132 euro verschil met een heel nieuw klokje waar je een bandje van 49 euro bijkrijgt. Reken het verschil maar uit en je weet dat je je Apple Watch nooit op de grond moet laten vallen.

©PXimport

Sneller opladen

De accu van de Series 7 heeft dezelfde capaciteit als die van de Series 6 maar hij kan nu wel sneller worden opgeladen. De gebruiksduur op een acculading is nog steeds ongeveer 18 uur. Maar de Series 7 kan nu wel sneller worden opgeladen. Daarvoor wordt een draadloos laadsnoertje met een usb-c-stekker geleverd. Laad je je Apple Watch altijd ’s nachts op, dan maakt het niet uit. Wil je ’s nachts ook je slaapritme bijhouden, dan is zo kort mogelijk laden heel belangrijk. Volgens Apple gaat het opladen van de Series 7 met het snellere snoertje een derde sneller dan de reguliere versie met gewone usb-aansluiting. Van leeg tot 80% lading duurt nu 45 minuten. Oudere Apple Watches kunnen met deze Magnetic Fast Charger worden opgeladen, maar volgens Apple gaat dat niet sneller dan met de reguliere lader.

©PXimport

Veel is gelijk gebleven

Verder is er qua hardware-specificaties alles hetzelfde gebleven. De processor noemt Apple een dualcore S7 SiP. Dat lijkt nieuw ten opzichte van de S6 SiP van de Series 6 maar qua specificaties zijn de Series 6 en 7 helemaal hetzelfde. Dus 32GB opslag, U1-chip, saturatiemeter, elektrische en optische hartslagsensor, hoogtemeter en bluetooth 5.0.

Je komt overigens niets tekort want ook de nieuwste de Apple Watch is gewoon lekker snel en gaat vlot door alle menu’s en animaties heen. 

©PXimport

Conclusie

Heb je al een Series 6, dan is de nieuwste Apple Watch maar een beperkte upgrade. Toch went het grotere en helderder scherm heel snel en de mogelijkheid om op een qwerty-toetsenbordje iets in te voeren is grappig. Sneller opladen en een krasbestendiger scherm zijn ook waardevolle verbeteringen. Kortom, de Apple Watch is weer een stukje beter geworden en blijft veruit de beste en meest bruikbare smartwatch die je kunt kopen.

Ons oordeel

8Score

Apple Watch Series 7

Prijs € 429,- (41mm) / € 459,- (45mm)
Kleuren blauwgrijs, champagne, groen, blauw, rood
Display 352 x 430 (41mm) of 396 x 484 (45mm) pixels LTPO OLED always-on Retina
Accu Tot 18 uur gebruiksduur
Afmetingen 41 x 35 x 10,7mm (41mm), 45 x 38 x 10,7mm (45mm)
Gewicht 32 gram (41mm), 38,8 gram (45mm)
Overig Zuurstofsaturatie- en hartslag + ECG-sensoren, GPS, kompas, always-on hoogtemeter, microfoon en speaker, waterdicht tot 50 meter. IP-6X stofdicht
Websitewww.apple.nl

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.