Wist je dat mannen dagelijks gemiddeld 18 keer in de spiegel kijken en vrouwen zelfs 38 keer? Obsessieve spiegelkijkers worden wel geadviseerd om eens een tijdje te 'detoxen', want te vaak checken of je eyeliner niet is uitgelopen, kan je flink onzeker maken. Geen haar op je hoofd die aan een spiegelboycot denkt? Hang ze dan op strategische plekken in huis, zodat de spiegels ook nog een andere functie krijgen.

Na het lezen van dit artikel weet je: Hoe spiegels ervoor kunnen zorgen dat een kamer lichter wordt en groter lijkt | Hoe spiegels jouw huis een flinke sfeerinjectie geven.

Nog zo'n makkelijke sfeermaker? Bloemen! Lees het artikel Het is bewezen: bloemen in huis maken je écht blij.

Kamer optisch vergroten

Als de muren bijna op je afkomen in de woon- of slaapkamer, dan doet een flinke spiegel al wonderen. Je kamer wordt er natuurlijk geen centimeter groter door, maar het heeft wel een positief effect op jouw ruimtelijk gevoel. Dit krijg je voor elkaar door een spiegel op een strategische plek en ook een spiegelend tafeltje weerkaatst het licht en maakt de ruimte groter. Zorg ervoor dat het daglicht zoveel binnen kan komen en hang een grote wandspiegel - als het even kan van plint tot plafond - op tegenover het raam. Kies wel een spiegel met een niet al te dikke rand, want anders gaat het vergrotende effect al snel verloren. Zo’n XL-spiegel kun je ook heel mooi tegen de muur zetten.

Naast spiegels kun je ook glanzende accessoires en meubels in de strijd gooien om de kamer groter en hoger te laten lijken. Een hoogglans tafeltje of glanzende tegelwand bijvoorbeeld.

©IKEA

Meer licht

In een donkere kamer met weinig ramen kunnen spiegels heel slim en simpel zorgen voor meer licht in huis. Door een spiegel tegenover een raam te hangen of te zetten, krijg je reflectie en dit licht weerkaatst weer op die donkere muur ertegenover. De beste plek vind je zelf uit door met een spiegel op verschillende plekken in de kamer te staan en te kijken hoe je het maximale effect bereikt.

Geen raam of geen muur er tegenover waar je een spiegel kwijt kunt? Zet de spiegel dan schuin tegenover een lamp en laat zo het licht de kamer invallen. En hoe groter de spiegel, hoe meer licht er binnenkomt. Een wand met meerdere spiegels geeft hetzelfde effect en is net even speelser. En wat dacht je van een grote ronde of ovale spiegel?

Sfeerinjectie

Waren spiegels vroeger vooral rechthoekig en puur praktisch, tegenwoordig vind je steeds meer spiegels om je vingers mee af te likken. Ze zijn er in iedere woonsmaak en daarom echt een aanvulling op jouw interieur. Bontgekleurd en chubby, met een knipoog naar de seventies, of juist van een natuurlijk materiaal zoals rotan om je Scandinavische of natuurlijke interieur een sfeerinjectie te geven. Speels organisch of kingsize en met strakke lijnen.

©IKEA

Nog wat ideeën met spiegels:

Even checken

Laten we vooral niet vergeten waar de spiegel vooral voor wordt gebruikt: om te zien hoe gekreukeld je uit bed bent gekomen en hoe je je hebt weten op te lappen. En dat nog zeker 20 keer per dag.

De plek waar iedereen een spiegel heeft hangen is natuurlijk de badkamer. Zorg voor een exemplaar waarin je jezelf goed kunt zien, eventueel aangevuld met een scheerspiegel met vergrotend effect. Ideaal zijn spiegels met geïntegreerde verlichting langs de randen, zodat je niet in je eigen schaduw staat.

En nog zo’n uitvinding: spiegels met verwarming. Dit zorgt ervoor dat je de spiegel niet beslaat tijdens het douchen. Je kunt zo’n verwarmingselement ook los kopen, zodat je ‘m achter je huidige spiegel kunt plakken. Zo’n element hoeft niet de hele spiegel te beslaan, met de helft tot twee derde van het oppervlak bereik je al het gewenste effect.

©IKEA

Nog zo’n ruimte in huis waar altijd een spiegel te vinden is, is de hal. Voor een laatste check voordat je de deur uitgaat of om je make-up nog even bij te werken. Zo’n hal is vaak niet heel groot, dus een flinke spiegel zorgt ook nog eens voor meer licht en het gevoel in een grotere ruimte te staan. Ga ook voor praktisch en kijk of je een exemplaar kunt vinden waaraan ook een plankje of haken zijn bevestigd. Zo heb je je gel, make-up, airpods en autosleutels altijd voor het grijpen tijdens de drukke ochtendspits.

Spiegels maak je snel schoon met een elektrische raamwisser👇🏻

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.