Wist je dat mannen dagelijks gemiddeld 18 keer in de spiegel kijken en vrouwen zelfs 38 keer? Obsessieve spiegelkijkers worden wel geadviseerd om eens een tijdje te 'detoxen', want te vaak checken of je eyeliner niet is uitgelopen, kan je flink onzeker maken. Geen haar op je hoofd die aan een spiegelboycot denkt? Hang ze dan op strategische plekken in huis, zodat de spiegels ook nog een andere functie krijgen.

Na het lezen van dit artikel weet je: Hoe spiegels ervoor kunnen zorgen dat een kamer lichter wordt en groter lijkt | Hoe spiegels jouw huis een flinke sfeerinjectie geven.

Nog zo'n makkelijke sfeermaker? Bloemen! Lees het artikel Het is bewezen: bloemen in huis maken je écht blij.

Kamer optisch vergroten

Als de muren bijna op je afkomen in de woon- of slaapkamer, dan doet een flinke spiegel al wonderen. Je kamer wordt er natuurlijk geen centimeter groter door, maar het heeft wel een positief effect op jouw ruimtelijk gevoel. Dit krijg je voor elkaar door een spiegel op een strategische plek en ook een spiegelend tafeltje weerkaatst het licht en maakt de ruimte groter. Zorg ervoor dat het daglicht zoveel binnen kan komen en hang een grote wandspiegel - als het even kan van plint tot plafond - op tegenover het raam. Kies wel een spiegel met een niet al te dikke rand, want anders gaat het vergrotende effect al snel verloren. Zo’n XL-spiegel kun je ook heel mooi tegen de muur zetten.

Naast spiegels kun je ook glanzende accessoires en meubels in de strijd gooien om de kamer groter en hoger te laten lijken. Een hoogglans tafeltje of glanzende tegelwand bijvoorbeeld.

©IKEA

Meer licht

In een donkere kamer met weinig ramen kunnen spiegels heel slim en simpel zorgen voor meer licht in huis. Door een spiegel tegenover een raam te hangen of te zetten, krijg je reflectie en dit licht weerkaatst weer op die donkere muur ertegenover. De beste plek vind je zelf uit door met een spiegel op verschillende plekken in de kamer te staan en te kijken hoe je het maximale effect bereikt.

Geen raam of geen muur er tegenover waar je een spiegel kwijt kunt? Zet de spiegel dan schuin tegenover een lamp en laat zo het licht de kamer invallen. En hoe groter de spiegel, hoe meer licht er binnenkomt. Een wand met meerdere spiegels geeft hetzelfde effect en is net even speelser. En wat dacht je van een grote ronde of ovale spiegel?

Sfeerinjectie

Waren spiegels vroeger vooral rechthoekig en puur praktisch, tegenwoordig vind je steeds meer spiegels om je vingers mee af te likken. Ze zijn er in iedere woonsmaak en daarom echt een aanvulling op jouw interieur. Bontgekleurd en chubby, met een knipoog naar de seventies, of juist van een natuurlijk materiaal zoals rotan om je Scandinavische of natuurlijke interieur een sfeerinjectie te geven. Speels organisch of kingsize en met strakke lijnen.

©IKEA

Nog wat ideeën met spiegels:

Even checken

Laten we vooral niet vergeten waar de spiegel vooral voor wordt gebruikt: om te zien hoe gekreukeld je uit bed bent gekomen en hoe je je hebt weten op te lappen. En dat nog zeker 20 keer per dag.

De plek waar iedereen een spiegel heeft hangen is natuurlijk de badkamer. Zorg voor een exemplaar waarin je jezelf goed kunt zien, eventueel aangevuld met een scheerspiegel met vergrotend effect. Ideaal zijn spiegels met geïntegreerde verlichting langs de randen, zodat je niet in je eigen schaduw staat.

En nog zo’n uitvinding: spiegels met verwarming. Dit zorgt ervoor dat je de spiegel niet beslaat tijdens het douchen. Je kunt zo’n verwarmingselement ook los kopen, zodat je ‘m achter je huidige spiegel kunt plakken. Zo’n element hoeft niet de hele spiegel te beslaan, met de helft tot twee derde van het oppervlak bereik je al het gewenste effect.

©IKEA

Nog zo’n ruimte in huis waar altijd een spiegel te vinden is, is de hal. Voor een laatste check voordat je de deur uitgaat of om je make-up nog even bij te werken. Zo’n hal is vaak niet heel groot, dus een flinke spiegel zorgt ook nog eens voor meer licht en het gevoel in een grotere ruimte te staan. Ga ook voor praktisch en kijk of je een exemplaar kunt vinden waaraan ook een plankje of haken zijn bevestigd. Zo heb je je gel, make-up, airpods en autosleutels altijd voor het grijpen tijdens de drukke ochtendspits.

Spiegels maak je snel schoon met een elektrische raamwisser👇🏻

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.