Of je de boom direct na Kerst opruimt of pas eind januari, vroeg of laat moet alles weer de doos in. Maar hoe zat het ook alweer met die wirwar aan lichtjes? Maak het jezelf volgend jaar makkelijker met deze handige opruimtips.

Lees ook: Alles aan kant als je haast hebt: de beste tips voor een opgeruimd huis

Wanneer 'moet' de kerstboom weer weg?

Er is geen vaste regel, maar tradities geven houvast. Volgens de Bijbel eindigt de kerstperiode met Driekoningen op 6 januari. Sommigen geloven zelfs dat het ongeluk brengt als je de boom daarna nog laat staan.

Toch halen veel mensen de boom rond Oud & Nieuw weg, vaak op 2 januari. De boom en versiering verdwijnen naar de tuin, de milieustraat of terug de doos in. Tijd voor een frisse start!

©Michelle Hebel

Zo berg je kerstverlichting op zonder knopen

Je weet: nadat je de kerstverlichting hebt uitgepakt, krijg je het nooit meer fatsoenlijk in de oorspronkelijke verpakking. Toch is het verstandig om de doos te bewaren, want die komt wel degelijk goed van pas bij het opruimen. Je voorkomt bovendien knopen in de lichtsnoeren door ze na gebruik netjes om iets stevigs te wikkelen. Doe je dat zorgvuldig, dan hoef je volgend jaar niet opnieuw te worstelen met de lampjes.

Volgend jaar geen frustratie? Kerstverlichting opbergen doe je zo:

Makkelijk: gebruik een haspel

Geen zin in DIY? Gebruik dan een speciale haspel voor het opruimen van kerstverlichting. Hiermee wikkel je snoeren eenvoudig op zonder geknoei. Voor een paar euro koop je al een kunststof haspel met slimme klemmetjes. Ze zijn er in verschillende formaten, van platte modellen tot ronde uitvoeringen die je kunt koppelen.

Haspel en lichtsnoer in één

Is het tijd voor een nieuw lichtsnoer en wil je de kerstversiering volgend jaar aanpakken als een pro? Dan heeft het Zweedse merk Konstsmide een lichtsnoer op een kabelhaspel voor je in het assortiment. Vooral handig als je een enorme boom in de tuin wilt verlichten of de hele pui van lampjes wilt voorzien. Hij is er zelfs met 42 meter aan lichtsnoer, en dan komt een haspel wel heel erg van pas.

Kerstverlichting recyclen of weggooien

Wanneer de knopen in het lichtsnoer hebben gezorgd voor kortsluiting in je hoofd en ontrafelen niet meer mogelijk is, dan kun je er misschien nog iets anders mee doen. Een niet al te lang snoer verstop je in een kerstster van karton voor wat extra sfeerverlichting voor het raam. Of leg het snoer onder een grote glazen stolp of in een vaas. Duurzame recycle-ideeën voor kerstlampen en -versiering vind je ook op dit Pinterestboard van Milieucentraal.

Is het echt tijd om afscheid van elkaar te nemen, gooi het snoer dan niet in de gewone afvalbak. Kerstverlichting heeft meestal een snoer en valt daardoor onder de categorie elektrische apparaten. Soms kun je ze kwijt in speciale Wecycle-bakken bij bouwmarkten of supermarkten. Je kunt ze natuurlijk ook naar de milieustraat brengen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.