De laatste jaren is de vraag naar luchtreinigers enorm toegenomen. Niet in de laatste plaats door corona en het feit dat we massaal thuis op elkaars lip zaten, maar ook omdat we ons steeds bewuster worden van de wereld waarin we leven. Moesten de luchtreinigers het eerst vooral van hun werking hebben en niet bepaald van hun looks, de nieuwste exemplaren vinken beide vakjes aan. Zo belanden ze niet meer in een verdomhoekje of verstopt achter de bank, maar passen ze juist helemaal in jouw interieur.

Waarom zou je een luchtreiniger aanschaffen?

Waarom een luchtreiniger, vraag je je misschien af, is dat nou echt zinvol? Als je een goed exemplaar in huis haalt zeker. Een luchtreiniger zuigt lucht aan, haalt alle vieze geuren en stofdeeltjes door een filter en blaast de schone lucht daarna weer terug de ruimte in. Zo blijven niet alleen pollen, allergenen en hondenharen achter, maar bijvoorbeeld ook kookluchtjes en uitlaatgassen. Tenminste, als je er eentje aanschaft die naast fijnstoffen ook ultrafijnstoffen te lijf gaat. Of de luchtreiniger zelfs de kleinste stoffen kan opnemen, ligt aan het filter dat wordt gebruikt. Meer hierover weten? Lees dan over de precieze werking van een luchtreiniger.

Voor wie is een luchtreiniger?

Ook als je geen gezondheidsfanaat of allergiegevoelig bent, geeft een luchtreiniger in huis je een gezond en ‘schoon’ gevoel. Het maakt je daarnaast veel bewuster van alle stoffen die er in de lucht dwarrelen en die we dus inademen. En ben je wél die pechvogel die met dikke, rode ogen aan een stuk door blijft niezen door pollen en huisstofmijt, dan heb je helemaal profijt van een reiniger in huis. 

Waar zet je 'm neer?

Een luchtreiniger zet je bij voorkeur op die plek in huis waar jij en je huisgenoten het meest te vinden zijn. Dat is meestal de woonkamer, maar sommigen kiezen ook voor de keuken, werkplek of slaapkamer. Zorg in elk geval voor genoeg ruimte - minimaal 20 centimeter - rondom de reiniger, want dan is hij het meest effectief. Wegstoppen achter een kast of bank heeft dus weinig zin, en met een plek op de grond bereik je ook al niet het maximale effect. Vermijd plekken dicht bij de verwarming, open haard of andere plek waar warmte vrijkomt. Midden in de kamer en op ooghoogte zou ideaal zijn, maar daar zul jij dan misschien weer niet zo blij van worden. Gelukkig worden de nieuwste luchtreinigers steeds mooier en zitten ze soms zelfs bijna onherkenbaar verstopt onder een bijzettafel. Daarover later meer.

Een luchtreiniger kopen? Let dan hier op

Het is nog een behoorlijke uitdaging om in het ondoordringbare woud van luchtreinigers de juiste te vinden. Op Kieskeurig.nl wordt een groot aantal merken en types met elkaar vergeleken en kun je onder meer filteren op de capaciteit. Zeker even doen dus. Neem ook deze punten mee bij de aankoop:

Wat kost dat?

De kosten van een luchtreiniger bestaan niet alleen uit de aanschaf, maar ook uit het vervangen van de filters en de elektriciteit die het apparaat verbruikt. 

Aanschafprijs

Hoeveel je aan een reiniger uitgeeft, ligt natuurlijk helemaal aan je wensen, oftewel: hoeveel capaciteit en welke filters heb je nodig en in wat voor designjasje moet hij worden gestoken. De prijzen lopen uiteen van een paar tientjes tot ruim 1000 euro. Zoek je een echt goed apparaat, laat de hele goedkope apparaten dan links liggen; deze hebben over het algemeen weinig effect. 

Filters van een luchtreiniger vervangen

Na de aanschaf zul je na verloop van tijd de HEPA- en koolstoffilters moeten vervangen. De meeste apparaten geven aan wanneer dat nodig is, maar reken op elke twaalf maanden. Toch is het slim om af en toe even een snelle check te doen, want soms zijn de filters viezer dan je denkt en kun je met de stofzuiger eenvoudig het meeste vuil wegzuigen. Bedenk ook dat hoe schoner het filter, hoe effectiever het apparaat en des te minder stroom je verbruikt. 

Het voorfilter - dat de eerste stoffen en geuren opvangt - hoef je niet te vervangen; wel moet je het elke maand schoonmaken. De prijzen van filters lopen ook nogal uiteen, van 10 tot 100 euro, afhankelijk van het type en vermogen.

Elektriciteitskosten luchtreiniger

Wanneer je bedenkt dat de luchtreiniger hele dagen draait, vermoed je misschien met een energieslurper te maken te hebben. Gelukkig valt dat best mee: het verbruik is gelijk aan het stroomverbruik van een ledlamp en vele malen minder dan bijvoorbeeld een airco. De mooie en compacte Dyson Pure Cool Me kost op jaarbasis bijvoorbeeld 12 euro wanneer je ‘m dag in dag uit 8 uur lang aan hebt staan.

©benlaisheying

Matchen met je interieur

Hoewel veel luchtreinigers er nog echt als ‘apparaat’ uitzien (lees: groot, wit en glanzend), komen er meer en meer types op de markt waarbij echt goed over het design is nagedacht. Zo heb je nog steeds een reiniger in de kamer staan, maar zou het net zo goed een lamp of ander esthetisch object kunnen zijn. De Blueair Blue met Scandinavische touch is zo’n mooi voorbeeld, net als de Dyson Purifier Humidify+Cool Formaldehyde. Ook worden de luchtreinigers steeds stiller, en dat draagt natuurlijk ook bij aan de 'ik-heb-geen-apparaat-midden in-de-woonkamer-staan'-beleving. 

Kies als het even kan voor een kleur of vorm die past bij jouw woonstijl. Heb je een basic of Scandinavisch interieur, kies dan voor niet te opvallend matwit of lichtgrijs, en check ook deze luchtreinigers in pastelkleuren. Heb je een klassieke stijl of verzamel je graag designmeubels en -objecten om je heen, dan past een apparaat in nachtblauw, donkergroen of bordeauxrood daar prachtig bij in. Knappe jongen die nog kan zien dat het eigenlijk een luchtreiniger is.

Onopvallend en gecamoufleerd

Op het gebied van luchtreinigers heb je dus steeds meer keuze in kleur en vorm, en daarnaast wordt ook flink nagedacht over twee-in-één-oplossingen: een reiniger verstopt onder een tafeltje bijvoorbeeld. Handig voor kleinbehuisden, maar ook als die luchtververser maar een doorn in het oog blijft. Zo heeft IKEA met de bijzetter en luchtververser Starkvind een mooie oplossing beschikbaar. Ook bij de designtafel van LG moet je een paar keer kijken voordat je ziet dat het eigenlijk een vermomde luchtreiniger is.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.