Op zoek naar een kinderwagen? Veiligheid is een belangrijke factor. Je wilt immers dat je kleintje niet alleen comfortabel, maar ook veilig zit. Tegenwoordig worden er in Europa strenge veiligheidseisen gesteld aan baby- en kinderartikelen. Zo moet een veilige kinderwagen onder andere beschikken over meerdere ventilatiemogelijkheden, een drie-of vijfpuntstuigje per zitje en een stevige rem. Kijk als je kinderwagens vergelijkt altijd of de wagen van jouw keuze voldoet aan de Europese norm NEN-EN 1888. In dit artikel geven wij jou tips en uitleg over deze Europese norm, zodat je zeker weet dat je een veilige kinderwagen aanschaft.

Europese veiligheidsnorm bij kinderwagens

Als je een kinderwagen koopt, dan moet deze voldoen aan de Europese veiligheidsnorm NEN-EN 1888. Deze is in 2012 geheel herzien. In de NEN-EN 1888 staan de veiligheidseisen voor kinder-en wandelwagens voor één of meer kinderen en voor kinder- en wandelwagens waar eventueel een loopplankje voor een extra kind aan is bevestigd.

De veiligheidseisen zijn streng. Een kinderwagen is bedoeld om je kindje veilig te vervoeren. Daarom gaan de producteisen van de NEN-EN 1888 vooral over de hoogte van de bak, kwaliteit van de rem en stabiliteit van de kinderwagen.

Zo zijn er onder andere eisen vastgelegd voor de rugleuning. Natuurlijk is de comfort van je kind belangrijk, maar de veiligheid ook. Er wordt bijvoorbeeld gelet op de zithouding. De wervelkolom van je kindje moet maximaal worden ontlast als hij in de kinderwagen zit. Daarom wordt er gekeken naar de juiste hellingshoek van de rugleuning. 

©PXimport

Belangrijke eigenschappen van een veilige kinderwagen

Als je je oriënteert op een kinderwagen, is denken aan de Europese veiligheidseisen wellicht wat abstract. Daarom lichten wij een aantal belangrijke eigenschappen van een veilige kinderwagen uit, zodat je beter weet waar je op moet letten.

Zonbescherming

Als de dagen warmer worden en we gaan richting de zomer, stijgen de temperaturen soms tot tropische hoogte. En met dat mooie weer wil je waarschijnlijk lekker naar buiten. Ga je in het zomerweer wandelen met de kinderwagen, zorg dan wel dat je je kindje goed bescherming biedt tegen zon. Kinderwagens zijn vaak standaard voorzien van een parasol of zonnekap die schaduw creëert voor je kindje. Zorg er wel voor dat, als je een zonnekap gebruikt, er nog voldoende frisse lucht in de kinderwagen komt. Een hydrofiele doek gebruiken om de zon tegen te houden is minder veilig: de temperatuur in de wagen stijgt dan veel harder en zo’n doek beschermt ook niet tegen schadelijke UV-straling.

Bescherming in het vliegtuig

Als je kindje jonger is dan 6 maanden, dan zul je een kinderwagen mee moeten nemen in het vliegtuig. De ruggenwervel is nog niet helemaal volgroeid, waardoor je kleintje nog niet in een buggy mag. Een kinderwagen gaat op het vliegveld altijd mee als ruimbagage.

Natuurlijk wil je bescherming van je kinderwagen in het vliegtuig, zodat je deze onbeschadigd en veilig terugvindt op de plek van bestemming. Pak je kinderwagen daarom stevig in. Er zijn vele transporttassen voor kinderwagens te verkrijgen die goedgekeurd zijn door luchtvaartmaatschappijen. Zo is je kinderwagen altijd goed verpakt en beschermd tegen beschadigingen. In een transport of reistas passen meestal het onderstel, de reiswieg en zitgedeelte van de kinderwagen. Dit hangt wel af van welk soort transporttas je koopt.

Nog meer veilige eigenschappen van een kinderwagen

In het kort zijn dit nog meer belangrijke eigenschappen van een veilige kinderwagen:

Goede vering
Zo rijd je op elke ondergrond soepel en stabiel.

Stevige rem
Op minimaal 2 wielen, om stabiel te remmen.

Dubbele beveiliging op inklappen
Zo klapt de wagen niet ‘zomaar’ in en komen er geen ledematen tussen.

Ventilatiemogelijkheden
Voldoende ventilatie zodat je kindje goed kan ademen en genoeg frisse lucht heeft.

Tuigje in het zitoppervlak
Drie- of vijfpuntstuigje zodat je kindje niet kan vallen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.