Een basiszorgverzekering is verplicht voor iedereen. Maar of je een aanvullende zorgverzekering neemt, dat kies je helemaal zelf. Bijvoorbeeld omdat je een vergoeding wilt voor fysiotherapie, alternatieve geneeswijzen of de tandarts. Is een aanvullende verzekering het geld wel waard? Het antwoord op deze vraag lees je in dit artikel.

Ook interessant voor jou: In 7 stappen naar een nieuwe zorgverzekering

Soorten aanvullende verzekeringen

Aanvullende verzekeringen zijn er in soorten en maten. Sommige verzekeraars werken met modules voor zorgsoorten, bijvoorbeeld voor zorg op reis, voor spieren en gewrichten en voor brillen en lenzen. Maar bij de meeste verzekeraars kun je kiezen uit een aantal verzamelpakketten, die oplopen in prijs, in de hoeveelheid vergoedingen en in de hoogte van de vergoedingen. Het goedkoopste pakket bevat bijna altijd fysiotherapie plus nog een paar andere vergoedingen, bijvoorbeeld voor anticonceptie, alternatieve geneeswijzen en de eigen bijdrage voor kraamzorg. Maar er zijn ook combinaties met spoedzorg in het buitenland, vaccinaties en tandzorg na een ongeval. Verder kun je kiezen voor een vergoeding voor brillen en contactlenzen, tandzorg, hoortoestellen, vruchtbaarheidsbehandelingen en sterilisatie.

Er zijn speciale aanvullende verzekeringen voor studenten en jongeren, voor gezinnen en voor ouderen. In het aanvullende pakket kunnen ook verschillende preventieve vergoedingen zitten, zoals toegang tot gezondheidsapps, online zelfhulpcursussen en een online check op huidkanker. 

©Production Perig - Perig MORISSE

Fysiotherapie

Voor veel mensen is de dekking van fysiotherapie een belangrijke reden om een aanvullend pakket te kiezen. De basisverzekering vergoedt alleen voor kinderen maximaal 18 behandelingen door een fysiotherapeut. Volwassenen betalen de fysiotherapeut vanaf de eerste behandeling zelf. Alleen als je een bepaalde chronische aandoening hebt, kun je vanaf de 21ste behandeling een vergoeding krijgen uit de basisverzekering.

Maar wat vergoedt een aanvullende verzekering dan precies als je fysiotherapie nodig hebt? Dat kunnen 3 behandelingen per jaar zijn, maar ook 27. Het aantal verschilt per verzekeraar. Veel verzekeraars bieden goedkope verzamelpakketten met fysiotherapie aan voor tussen de 6 en 10 euro per maand. Daarvoor heb je zo’n 6 tot 9 behandelingen fysiotherapie per jaar.

🖩 Rekenvoorbeeld fysiotherapie

Stel je wilt een aanvullende verzekering voor het geval dat je in 2024 fysiotherapie nodig hebt. Je kiest voor een aanvullend pakket van 9,75 euro per maand met een vergoeding voor 9 behandelingen fysiotherapie plus nog een paar andere vergoedingen, zoals anticonceptie en een gedeeltelijke vergoeding voor alternatieve geneeswijzen en voetzorg. Je betaalt voor dit pakket 117 euro per jaar.

Een behandeling van een halfuur door een fysiotherapeut kost gemiddeld 45 euro.  Dat betekent dat je de aanvullende verzekering er al uit hebt als je drie behandelingen door een fysiotherapeut nodig hebt.

©Lubo Ivanko

Alternatieve geneeswijzen

Wil je graag een vergoeding voor alternatieve geneeswijzen, zoals homeopathie, acupunctuur of chiropractie? Dan moet je een aanvullende verzekering kiezen met een vergoeding voor alternatieve geneeswijzen. Meestal heb je hiervoor een iets duurder aanvullend pakket nodig, bijvoorbeeld vanaf 20 euro. Maar er zijn ook verzekeraars die alternatieve geneeswijzen in het goedkoopste aanvullende pakket hebben zitten. De vergoedingen lopen uiteen van bijvoorbeeld 25 tot 40 euro per behandeldatum met een maximum van 250 tot 350 euro per jaar. Duurdere verzekeringen hebben hogere maximale vergoedingen per jaar, maar de vergoeding per behandeldag stijgt niet mee. De meeste behandelingen bij een alternatief genezer kosten meer dan het maximale bedrag per behandeldag. Je betaalt dus vrijwel altijd een deel zelf. 

🖩 Rekenvoorbeeld haptotherapie

Stel je wilt een zo hoog mogelijke vergoeding voor alternatieve geneeswijzen, omdat je gebruik wilt maken van een vergoeding voor haptotherapie, die 90 euro per behandeling kost. Je kiest een uitgebreide aanvullende verzekering van 41 euro per maand, die 40 euro per behandeling vergoedt met een maximum van 500 euro per jaar. Je betaalt voor deze verzekering 492 per jaar. Als je in 2024 meer dan 12 behandelingen krijgt, kun je dit bedrag terugverdienen. Je betaalt 50 euro per behandeling zelf. Heb je ook nog een andere vergoeding nodig, bijvoorbeeld voor fysiotherapie, anticonceptie of een bril, dan kun je de kosten van de aanvullende verzekering eerder terugverdienen. 

©Lazy_Bear

Brillen en contactlenzen

Wil je een vergoeding voor een bril of contactlenzen, dan moet je meestal genoegen nemen met een gedeeltelijke vergoeding of een vergoeding per 2 of 3 jaar. De verzekeraar kan de vergoeding ook alleen geven bij een minimale brilsterkte. Soms kun je voor een bril of contactlenzen terecht bij iedere opticien in Nederland, soms krijg je de maximale vergoeding alleen bij gecontracteerde opticiens. Maar het komt ook voor dat je bij bepaalde opticiens korting kunt krijgen zonder aanvullende verzekering.

Ooglaseren kan ook voor een gedeeltelijke vergoeding in aanmerking komen. Sommige verzekeraars doen dat alleen bij een bepaalde minimale brilsterkte. Je krijgt nooit de volledige kosten vergoed.

🖩 Rekenvoorbeeld bril

Je hebt in 2024 een bril nodig. Je kiest daarom voor een module lenzen en brillen van 3,75 per maand. Je krijgt hiermee bij bepaalde opticiens een korting van maximaal 100 euro per jaar. De aanvullende verzekering kost 45 euro per jaar, dus op het eerste gezicht haal je de kosten er wel uit. Maar het kan ook zijn dat je bij een andere opticien goedkoper uit zou zijn. Bovendien zijn er ook verzekeraars die een vergelijkbare kortingsregeling aanbieden aan klanten met alleen een basisverzekering. 

©Tommaso Lizzul

Tandarts en orthodontie

Het basispakket geeft een paar vergoedingen voor tandartskosten. Jongeren tot 18 jaar krijgen voor de meeste kosten een volledige vergoeding, maar niet voor een beugel. Volwassenen krijgen alleen een (gedeeltelijke) vergoeding voor een uitneembaar kunstgebit, röntgenonderzoek en een behandeling bij de kaakchirurg.

Met een aanvullende verzekering kun je een (gedeeltelijke) vergoeding krijgen voor controles, vullingen en andere reparaties en orthodontie. Een vergoeding voor tandzorg is altijd gelimiteerd. De verzekeraar kan een aantal kostensoorten voor vergoeding aanwijzen, zoals consulten en gebitsreiniging door een mondhygiënist. Hiervoor gelden dan meestal maximale bedragen per behandeling en per jaar. Heb je een vulling, brug of kroon nodig? Of ga je naar een orthodontist? Dan krijg je vaak maar een gedeelte van de kosten vergoed tot een bepaald maximum per jaar. Voor een behandeling door de orthodontist geldt meestal een wachttijd, voor bruggen en kronen soms ook. Tandartskosten na een ongeval worden vaak ruimer vergoed.

🖩 Rekenvoorbeeld kroon

Stel je weet dat je in 2024 een kroon nodig hebt. Je tandarts heeft je verteld dat de behandeling 700 euro gaat kosten. Je neemt een tandartsverzekering zonder wachttijd voor bruggen en kronen die 26,75 euro per maand kost. De verzekering vergoedt maximaal 500 euro per jaar. Sommige tandartskosten worden voor 100 procent vergoed, andere voor 80 procent. Je betaalt voor de verzekering 321 euro per jaar. Je krijgt voor de behandeling de maximale vergoeding van 500 euro, maar je betaalt ook een deel zelf (circa 120 euro).

©Dilok

Verzekeren of sparen?

Een aanvullende zorgverzekering is in de eerste plaats een verzekering. Je betaalt premie om je in te dekken tegen het risico van onverwacht hoge kosten. Of je de jaarpremie nu terugverdient of niet, de verzekering geeft je het hele jaar het veilige gevoel dat je extra zorg kunt krijgen.

Toch kan het verstandig zijn om te berekenen of de kosten opwegen tegen de vergoedingen die je denkt te gaan gebruiken. Zet daarvoor op een rijtje welke zorg je nodig hebt en maak een schatting van de kosten.

Je kunt ook overwegen om de kosten voor een aanvullende verzekering maandelijks op een spaarrekening te zetten. Misschien vind je dat bedrag genoeg als buffertje voor de eventuele kosten in 2024.

Tips

• Neem de tijd om aanvullende verzekeringen te vergelijken, bijvoorbeeld met de vergelijker van Kieskeurig.
• Heb je een voorkeur voor een bepaalde zorgverlener? Kijk dan of je verzekeraar hiermee een contract heeft. Anders loop je je vergoeding misschien (gedeeltelijk) mis.
• Ga na of er een wachttijd geldt voor de vergoedingen die je belangrijk vindt. Dit kan voorkomen bij bepaalde tandheelkundige behandelingen en orthodontie.
• Betaal je nu abonnementskosten voor bepaalde gezondheidsapps? Bij sommige verzekeraars zit het gebruik van gezondheidsapps inbegrepen in het aanvullende pakket.
• Ben je zwanger of wil je dat worden in 2024? Let dan ook op de vergoedingen voor kraamzorg.
• Heb je een gezin? Kijk dan of je voordeliger uit bent met een gezinspolis.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.