Uit eten gaan doen we graag, maar het kan wel een aanslag zijn op je portemonnee. Gelukkig kun je met eenvoudige aanpassingen flink besparen op de rekening. In dit artikel delen we een aantal handige tips om de kosten te drukken. Van het kiezen van het juiste restaurant tot de ideale reserveringstijd: ontdek de zeven tips om goedkoper uit eten te gaan.

Tip 1: Vermijd à la carte

Wie goedkoop uit eten wil, maar wel langdurig wil tafelen, kan voordeliger uit zijn bij een all-you-can-eat-concept, zoals een buffet-, sushi- of tapasrestaurant. Voor een vaste prijs mag je enkele uren of zelfs onbeperkt eten van de kaart bestellen of met een bord langs de buffetten gaan. 

Dit soort restaurants kunnen een lagere prijs rekenen doordat de gerechten in grote hoeveelheden worden bereid, maar ook doordat er minder personeel nodig is als gasten de bestellingen via een tablet plaatsen of zelf het eten op het bord scheppen. 

Bij een à-la-carterestaurant ligt dat wat anders. Het is lastiger in te schatten hoeveel er van ieder ingrediënt moet worden ingekocht en er is meer personeel nodig in de bediening en keuken. 

Jammer, maar wel waar: drankjes zijn ook bij all-you-can-eatrestaurants meestal niet bij de prijs inbegrepen, al zijn ze soms tegen een meerprijs onbeperkt af te nemen. In tip 6 vertellen we je hoe je eenvoudig op drinken kunt besparen.

©creative soul - stock.adobe.com

Tip 2: Kies een driegangenmenu in plaats van losse gerechten

Toch liever van een menukaart kiezen? Veel restaurants bieden een driegangenmenu aan, waarbij je de keuze hebt uit een selectie voor-, hoofd- en nagerechten. Het restaurant kan door middel van dergelijke menu’s gerichter inkopen doen. Bovendien bestel je als gast waarschijnlijk wat meer drankjes als je diner langer duurt. Dit zie je terug in de prijs van de standaardmenu’s. De prijzen zijn over het algemeen dan ook lager dan het los bestellen van precies dezelfde gerechten. 

Het enige nadeel van deze optie is dat je een beperktere keuze hebt, aangezien je niet alles van de kaart mag kiezen. Over het algemeen zijn de populairste gerechten terug te vinden op het menu, waardoor je vrijwel altijd kunt genieten van een heerlijke maaltijd.

Lees ook: Meer tips om je uitgaven onder controle te houden met een klein budget.

Tip 3: Kies voor twee voorgerechten

Voorgerechten zijn in veel gevallen goedkoper dan hoofdgerechten. Bovendien zijn het doorgaans kleinere porties, wat ze ideaal maakt voor minder grote eters die wel graag van meerdere gangen genieten. 

Twee voorgerechten kunnen prima vullen, indien juist geselecteerd. Denk aan soep en steak tartaar of een (bieten)carpaccio en salade. Vergeet niet door te geven dat je graag een tweede voorgerecht wil in plaats van een voor- en hoofdgerecht. Zo voorkom je dat je twee voorgerechten tegelijk geserveerd krijgt.

©Nelea Reazanteva - stock.adobe.com

Tip 4: Kies de datum en tijd van je reservering zorgvuldig

Wanneer je uit eten gaat, kan zomaar eens invloed hebben op de hoogte van de uiteindelijke rekening. Steeds meer restaurants bieden namelijk speciale kortingen aan voor gasten die op minder drukbezette momenten komen dineren, ook wel bekend als de early bird.

Ga je voor een all-you-can-eatrestaurant met meerdere tijdsduren om uit te kiezen, zoals 2 uur, 3 uur of zelfs onbeperkt? Vaak geeft een tijdsvenster van 2 uur je meer dan genoeg tijd om je trek te stillen. Laat je dus niet verleiden om meer af te nemen dan nodig is.

Tip 5: Minder (of geen) bijgerechten

Een salade, portie uienringen of maïskolf on the side: ontzettend lekker, maar het maakt je uitstapje naar een restaurant al snel duurder dan nodig. Bovendien zit je na twee of drie gangen waarschijnlijk al behoorlijk vol. Het vermijden van bijgerechten scheelt je al snel 2 tot 5 euro per persoon. 

©brent Hofacker

Tip 6: Water!

Een slimme manier om geld te besparen als je uitgebreid uit eten gaat, is om water te bestellen in plaats van bier, wijn of frisdrank. Bestel indien mogelijk meteen een kan of karaf met water. Dat is niet alleen goedkoper dan het bestellen van meerdere individuele flessen, maar het zorgt er ook voor dat je niet telkens opnieuw drinken hoeft te bestellen. Water is daarnaast ook gezonder om te drinken, waardoor je in één klap aan je (eventuele) goede voornemens werkt.

Tip 7: Eet ergens anders een dessert (of sla het over)

Een avond dineren wordt vaak afgesloten met een dessert of koffie (al dan niet met likeur). Hoewel het meestal de goedkopere onderdelen op het menu zijn, kun je makkelijk enkele euro’s per persoon besparen door het dessert of de koffie na over te slaan of op een andere locatie te bestellen. Thuis een toetje eten of koffie zetten is natuurlijk het goedkoopst. Wil je toch buiten de deur een nagerecht nuttigen, dan kun je besparen door het ‘toetje’ bij een ijssalon, cafetaria of fastfoodrestaurant te halen. Of koop een ijsje bij het tankstation!

Toch zelf koken? Zo kook je een heerlijke gezonde maaltijd voor een groot gezelschap.

Tip: met een goede vriezer bespaar je uiteindelijk geld: desserts en lekkere voedingsmiddelen koop je in het groot in. En zeg nu zelf: tegen een mooie ijscoupe uit eigen vriezer kan toch geen restaurant op?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.