De terugkeer van het startmenu is één van de belangrijkste veranderingen in Windows 10, en ja, het is een verademing om het eindelijk weer te kunnen gebruiken. We zullen proberen niet te veel gal te spuwen op de verguisde Metro-interface van Windows 8, maar te kijken naar de voor- en nadelen van het startmenu. Werkt dat in de praktijk nou prettig?

1. Inleiding

2. Het uiterlijk

3. Dagelijks gebruik

4. Het vernieuwde startmenu

5. Virtuele bureaubladen

6. Standaard-apps

7. Edge

8. Cortana

9. Store10. Conclusie

We hebben een ander artikel waarin we tot in de kleinste details ingaan op het nieuwe startmenu. Je kunt er hier alles over lezen.

Vertrouwde plek

Het nieuwe startmenu zit weer lekker op zijn oude plaats, linksonder in de hoek. Het is ook op te roepen met de Windows-toets.
 

Beste van beide werelden

Het startmenu in Windows 10 heeft in de praktijk het meest weg van het écht klassieke menu uit Windows 7, maar leent ook de goede elementen uit de Metro-UI uit Windows 8. Dat laatste zie je terug in de grote blokken aan de rechterkant, de zogeheten 'interactieve tegels'. Hoewel die in het startscherm van Windows 8 nogal intimiderend konden overkomen, worden ze in dit startmenu met mate gebruikt.
 

Tegels

Je kunt in principe ieder programma als tegel aan het startmenu vastmaken, maar alleen sommige tegels hebben een 'live'-functie waarmee ze interactief worden. Aanvankelijk zijn dat alleen nog maar de standaard Windows-apps, zoals Mail, Agenda, of Foto's.

©CIDimport

Live-informatie

Die geven informatie zoals hoeveel ongelezen emails je nog hebt, welke agenda-afspraak je nu hebt, of een dia-show met je meest recente foto's. In de toekomst moeten ook ontwikkelaars hun eigen live-tegels kunnen maken, zodat je bijvoorbeeld een Facebook-tegel krijgt waarmee je kunt zien hoeveel likes je nieuwste foto heeft gekregen.

Die live-functies zijn handig, al zien ze er soms wat opdringerig uit. Als je veel live-tegels tegelijk hebt aan staan, dan beweegt alles van hot naar her, verandert alles van kleur en wordt het soms even te veel. Handig is wel dat je alle apps handmatig kunt aanpassen op grootte of ze juist helemaal kan verwijderen, want grote kans dat je de 'Geldzaken'-tegel helemaal niet hoeft te zien.

Lijst

Aan de linkerkant van het startmenu vind je een lijstje met programma's. Standaard zie je er een lijst met je meest-gebruikte programma's. Die zijn niet te veranderen - Windows maakt ze uit zichzelf voor je aan. Wel is het mogelijk met je rechtermuisknop op een programma te klikken en te kiezen om het niet in de lijst weer te geven. Er komt dan altijd een ander programma voor in de plaats.

Meest gebruikt

De lijst bestaat standaard uit 6 programma's, en werkt niet altijd even goed. De 'People'-app heb ik bijvoorbeeld hooguit één keer aangeklikt, maar toch is het nu blijkbaar mijn 'favoriete app'. Ook lijkt 'meest gebruikt' een relatieve term omdat ik heus niet zo vaak het Kladblok open. Dat heb ik toevallig de afgelopen week een paar achter elkaar gedaan, en voìla, daar staat het in mijn lijst.

Favorieten

Je hebt uiteraard heel veel meer aan een lijst met alle apps, die je met de gelijknamige knop onderaan kunt oproepen. In de praktijk zul je deze lijst misschien wel vaker willen gebruiken dan de 'Favorieten', maar daarvoor is helaas geen optie. Je moet deze lijst dus handmatig aanklikken.

Verwarrend alfabet

In de lijst met 'Alle apps' staan je programma's in alfabetische volgorde geordend. Let daarbij op dat sommige belangrijke programma's hier weer niet in één keer te vinden zijn, want neem een klein programma als Paint, of de Opdrachtprompt, en je zoekt je suf. In de praktijk vind je die programma's onder het subkopje 'Accessoires', maar dat moet je maar net weten. Het is jammer dat het niet mogelijk is die programma's in de algemene lijst weer te geven, al heb je wel voor ieder programma de optie om het als tegel vast te maken aan de rechterkant van het startmenu.

©CIDimport

Alles-veranderende zoekfunctie

Maar eigenlijk maakt het zoeken naar die apps niet zo uit, want de verademing van het startmenu ziet 'em in de zoekfunctie, een onmisbare en alles-veranderende optie waarbij je alleen maar hoeft te typen om een programma te vinden.

Toch werkt ook die zoekfunctie nog niet perfect. Soms gaat de zoekfunctie alleen op zoek naar je documenten, maar niet naar programma's. Maar waarschijnlijk is ook dat één van die kinderziektes die nog uit het OS worden gehaald.

Hub

Het startmenu is ook in andere opzichten de centrale hub van je computer, want naast programma's opstarten kun je er nog veel meer mee. Je kunt er bijvoorbeeld direct naar je Verkenner, waarmee je gelijk ook mappen als Mijn Afbeeldingen kunt openen. Ook is het mogelijk er de 'Instellingen' mee te openen - of het Configuratiescherm, als je goed kunt zoeken. Uiteraard is dit ook weer de plaats waar je je computer kunt afsluiten of opnieuw op kunt starten, en je kunt er afmelden met je ene account en aanmelden met het andere.

©CIDimport

Conclusie: Eindelijk.

Het startmenu is een verademing, en één van de belangrijkste features van Windows 10 waar we heel erg enthousiast van worden. Alles eraan klopt weer, het is duidelijk weergegeven en uitgebreid aan te passen, en dat maakt het startmenu de centrale hub van Windows 10 van waaruit je alles kunt regelen. Het is zonder twijfel het grootste pluspunt van het besturingssysteem - al zitten er nog een paar kleine kinderziektes in.

<- Vorige: Het dagelijks gebruikVolgende: Virtuele bureaubladen en taakweergave ->

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.