Drie jaar geleden trad de AVG in werking. Deze Europese wet, ook bekend onder het Engelse acroniem GDPR, bracht bij veel bedrijven een aardschok teweeg. Maar wat betekent dit eigenlijk nu in de praktijk voor jou? Tijd voor een opfriscursus in begrijpelijke taal.

Gebruik van persoonlijke gegevens werd met de komst van de AVG - Algemene Verordening Gegevensbescherming - strenge regels en hoge boetes aan banden gelegd. Bovendien konden burgers ineens hun dossiers opvragen, vernietiging eisen en bezwaar maken. 

Het eerste recht dat mensen hebben, is inzage in hun persoonsgegevens en het gebruik daarvan. Je kunt een bedrijf vragen om een elektronische kopie van de gegevens plus uitleg wat ze daarmee doen. En dat is handig, want daarmee kun je meteen je andere rechten uitoefenen, met name het recht van correctie en verwijdering. Wat klopt er niet meer, wat voor verouderde informatie zit er in je dossier en wat kan worden geactualiseerd?

Van een andere orde is het recht van bezwaar: als een organisatie je gegevens verwerkt, dan kun je bezwaar maken op grond van persoonlijke omstandigheden. Het bedrijf moet dan de reden voor de verwerking opnieuw beoordelen. (Bij toestemming is het simpeler: je hebt te allen tijde het recht je toestemming in te trekken.) Ook is er de mogelijkheid persoonsgegevens tijdelijk te laten bevriezen in het kader van een dispuut.

Boetes en schadeclaims

Al deze redenen moeten eenvoudig te halen zijn, dus zonder nodeloze hindernissen en sowieso zonder betaling van kosten. Alleen is de praktijk vaak weerbarstig. Bedrijven eisen identificatie met een paspoortkopie, stellen dat je maar langs moet komen om te kijken of beweren dat je überhaupt niet bevoegd bent. Of, nog simpeler, men reageert gewoon niet op je verzoek of volstaat met een mooie volzin dat men echt de AVG naleeft. En dan wordt het ingewikkeld.

De eerste stap die je bij een onwillig of hardhorend bedrijf kunt volgen, is de functionaris gegevensbescherming (ook wel ‘privacy officer’ genoemd) opzoeken. Veel, met name de grotere, bedrijven hebben zo’n speciale privacyfunctionaris en die hoort snel op klachten te reageren. 

©PXimport

Lukt ook dat niet, dan kun je bemiddeling door de Autoriteit Persoonsgegevens verzoeken, maar gezien de beperkte capaciteit en drukte is de kans niet heel groot dat men onmiddellijk tussenbeide komt.

De AVG biedt verder ook de mogelijkheid om een schadeclaim in te dienen. Diverse rechtszaken hebben laten zien dat je zeker in je recht staat als persoonsgegevens worden misbruikt of als je rechten niet worden gehonoreerd. Alleen is de rechter vervolgens heel streng tegen ‘Amerikaanse toestanden’; zomaar grote bedragen eisen, werkt niet.

In Nederland moet er echt een onderbouwing zijn van het schadebedrag. Zonder bonnetjes geen claim. Maar wat dan weer wel kan, is eisen dat men ook in de toekomst gewoon gehoor geeft op korte termijn, op straffe van een dwangsom. Een boete dus voor de volgende keer.

Tekst: Arnoud Engelfriet

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.