Het is moeilijk te geloven dat we al halverwege 2014 zijn. Zes maanden geleden keken we nog uit naar Titanfall en Watch Dogs. Een spel als Wolfenstein: The New Order was nog nauwelijks bekend bij de meeste mensen. En het kwijlen begon bij veel gamers direct zodra er geruchten rond Fallout 4 opdoken.

En moet je nu eens kijken. We zijn de Xbox One en PlayStation 4 'current gen' gaan noemen in plaats van 'next gen', de pc port van Dark Souls II was verrassend solide, en... tja, we wachten nog steeds op Fallout 4.

Het is zomer, en dat betekent dat het tijd is om verkoeling op te zoeken, de zonneschijn buiten te negeren, en wat spelletjes te spelen. Op zoek naar suggesties? Dit zijn de beste pc games die tot nog toe dit jaar zijn uitgebracht.

Wolfenstein: The New Order

Deze kwam uit het niets. Toen ik Wolfenstein zag op PAX in 2013, dacht ik dat het er in het beste geval middelmatig uitzag. Maar ik had geen idee dat het één van de beste 'schlock' verhalen zou bieden die ik in jaren in een shooter gespeeld heb, gecombineerd met een verrassend diepe emotionele kern.

Het speelt heel anders dan de oude Wolfenstein, maar misschien is dat juist goed - dit is de beste Wolfenstein in jaren. Dit is waarschijnlijk te danken aan de ontwikkelaars bij MachineGames, wat is opgericht door ex-Starbreeze (Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay) werknemers.

©PXimport

Wolfenstein: The New Order

SCORE: 4,5/5

Transistor

Transistor, het tweede spel van Supergiant Games, heeft niet dezelfde stevige identiteit als zijn voorganger Bastion, maar toch was ik dol op dit kleine en subtiele indie spel. De soundtrack van Darren Korb is prachtig, en de grafische stijl is fenomenaal. Ik denk dat ik tijdens het spelen van Transistor meer screenshots genomen heb dan van enig ander spel dit jaar.

Je speelt als Red, een zangeres wier stem gestolen is, terwijl ze vecht tegen de corrupte invloed van The Process - een virus, of misschien een onbezonnen computerprogramma dat haar hele wereld dreigt uit te roeien. Het is een prachtig, zij het ingetogen, verhaal dat gekoppeld is aan geweldige art en muziek. Transistor is echt een compleet pakket - je ervaart het echt tijdens het spelen.

©PXimport

Transistor

SCORE: 4,5/5

Dark Souls II

Het is duivels moeilijk en ronduit een bestraffing. Met andere woorden, nog meer Dark Souls, en dat is precies wat de fans van de hels moeilijke actie RPG wilden.

From Software verdient ook een pluim omdat het bedrijf deze keer een goede pc port heeft uitgebracht. Er waren een aantal problemen met de pc port van de originele Dark Souls, maar Dark Souls II werkt zo soepel dat je zou denken dat het door een pc ontwikkelaar gemaakt is. Het is zo moeilijk dat je in razernij je controller zult wegsmijten, maar toch zul je van elke minuut van Dark Souls II genieten.

©PXimport

Dark Souls II

SCORE: 4,5/5

Valiant Hearts: The Great War

De Eerste Wereldoorlog is een relatief onontgonnen gebied in games, en terecht: Het conflict zit vol met morele ambiguïteit, en een loopgravenoorlog biedt minder kansen op heldendaden dan een gehaktmolen vol met gifgas. De Eerste Wereldoorlog was gewoon troosteloos.

Valiant Hearts legt deze gevoelens vast in een tweedimensionaal puzzelspel, prachtig geanimeerd (dankzij het UbiArt Framework van Ubisoft) en deprimerend grimmig. Hoewel het soms cartoonachtig is, gaat het spel geen moeilijke onderwerpen uit de weg, zoals het grootschalige gebruik van chemische wapens en willekeurig schieten. Het wordt allemaal bijeengehouden door een sensationeel verhaal dat je diep zal raken. Oh. en er is een hond.

©PXimport

Valiant Hearts: The Great War

SCORE: 4,5/5

Titanfall

Okay, deze FPS was niet helemaal wat ervan verwacht werd. Het heeft niet de doodsteek voor Call of Duty betekend, en de 'campagne' was eigenlijk een verwrongen hoorspel.

Hoe dan ook, ik heb flink plezier gehad met Titanfall. Hoewel first-person platforming vaak een hele klus is, is het bewegingssysteem van Titanfall zo soepel en verfijnd dat manoeuvres voor iedereen gemakkelijk te doen zijn. De algemene vuurgevechten en het gebruik van mechs verdient ook veel lof.

Ja, Titanfall is een verdomd leuk spel, en als ik over iets moet klagen zou ik zeggen dat het te kort is - je komt snel door de 'unlocks' heen, wat in principe betekent dat het spel afgelopen is. Laten we hopen dat Titanfall 2 wat meer body heeft.

©PXimport

Titanfall

SCORE: 4/5

Metal Gear Rising: Revengeance

Het duurde ongeveer een jaar tot Metal Gear Rising: Revengeance op de pc verscheen, maar het was het wachten waard. In dit Japanse actiespel ben je een ninja cyborg die zich kleedt in een mariachi kostuum en een 60 meter hoge robot in stukken hakt met een zwaard. En er vervolgens een achterwaartse salto vanaf doet.

Het is absoluut gestoord, tegelijkertijd zowel een legitiem onderdeel van de Metal Gear franchise, en een knipoog naar alles waar de serie voor staat. Combineer die gekheid met een veeleisend actiespel, waarbij zelfs op de gemakkelijkere niveaus je goede reflexen nodig hebt.

©PXimport

Metal Gear Rising: Revengeance

SCORE: 4/5

Shadowrun: Dragonfall

Heb je afgelopen zomer Shadowrun Returns, de via Kickstarter gefinancierde cyberpunk CRPG van legende Jordan Weissman,, gespeeld en gedacht "Dit is bijna precies wat ik zoek, maar het voelt op bepaalde gebieden wat dunnetjes en onderontwikkeld aan"? Dan moet je echt Dragonfall spelen.

Dragonfall is nog steeds niet perfect, maar deze uitbreiding van tien tot vijftien uur is wat minder lineair, wat beter geschreven, en wat beter gebalanceerd dan de oorspronkelijke campagne. Je metgezellen hebben allemaal hun eigen persoonlijkheid, en de opdrachten zijn op hun best moreel dubbelzinnig. Het is bijna jammer dat dit niet de originele campagne was die met Shadowrun Returns werd meegeleverd.

©PXimport

Shadowrun: Dragonfall

SCORE: 4,5/5

Goat Simulator

De ontwikkelaars zelf noemen het "een klein, kapot, en dom spel", maar Goat Simulator is geweldig om een middag eens goed te lachen. Het was oorspronkelijk een kleine demo die gebouwd was voor een jamsessie van spelontwikkelaars, maar het internet eiste meer. En dus werd Goat Simulator als een echt spel uitgebracht.

Stap in het leven van een gewone, alledaagse geit terwijl je ramen breekt, aangereden wordt, op trampolines springt, demonstranten aanvalt, ontvoerd wordt door aliens, en meer - zo ontzettend veel meer. Bovendien hebben de ontwikkelaars na de release multiplayer aan het spel toegevoegd. Stel je voor hoeveel belachelijke ravage je met twee geiten kunt aanrichten!

©PXimport

Goat Simulator

SCORE: 4/5

Age of Wonders III

Er zijn al twee 4X strategiespellen met een fantasy-thema uitgebracht in de eerste helft van 2014 - Age of Wonders III en Warlock II. Age of Wonders III vertelt een serieus verhaal van verraad en lotsbestemming, terwijl Warlock II wat humoristischer is. Age of Wonders III heeft een steile leercurve, maar biedt over het algemeen een diepere ervaring, terwijl Warlock II wat gebruikersvriendelijker is.

Het is aan jou welke je kiest. Of als je dol op 4X games bent, neem ze dan allebei. Het zijn allebei goede strategiespellen - alleen met een verschillende benadering.

©PXimport

Age of Wonders III

SCORE: 3,5/5

Tropico 5

Heers over je Caribische eiland als dictator met een ijzeren vuist of een progressieve leider met een bloedend hart - het maakt niet uit, zolang je de boel maar onder controle houdt.

De manier waarop Tropico 5 de vooruitgang van steden uit de koloniale tijd tot moderne toeristische trekpleisters neerzet is goed gerealiseerd en voegt een extra laag van complexiteit toe aan deze stedenbouwer. Ik hoop dat Tropico 6 uitgebreidere veranderingen zal brengen, maar Tropico 5 is een leuk spel om de tijd mee te doden - vooral als je de serie nog nooit gespeeld hebt.

©PXimport

Tropico 5

SCORE: 4/5

South Park: The Stick of Truth

Het is kleiner en geringer dan wat mensen normaal gesproken verwachten van een Obsidian RPG, maar South Park: The Stick of Truth is een traktatie voor fans van de TV-serie - het spel is er enorm goed in geslaagd om de look en het gevoel van South Park vast te leggen. De grappen zijn niet altijd even goed, en het spel duurt een paar uur langer dan waarschijnlijk noodzakelijk is, maar Stick of Truth is toch een luchtige reis langs nazi's en foetussen en Canadezen. Met andere woorden, perfect om een aantal zomerdagen mee te vullen.

©PXimport

South Park: The Stick of Truth

SCORE: 3,5/5

Diablo III: Reaper of Souls

Het is een uitbreiding, niet een volledig spel, maar Diablo III: Reaper of Souls verdient een speciale vermelding omdat het iets gered heeft uit het brandende wrak van Diablo III en het vervangen heeft door een leuk, verslavend loot-spel. Het zal de pijn van Diablo II fans niet verzachten, maar voor ieder ander is Reaper of Souls een goedmakertje voor de zonden van Diablo III.

©PXimport

Diablo III: Reaper of Souls

SCORE: 4/5

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.