Het is moeilijk te geloven dat we al halverwege 2014 zijn. Zes maanden geleden keken we nog uit naar Titanfall en Watch Dogs. Een spel als Wolfenstein: The New Order was nog nauwelijks bekend bij de meeste mensen. En het kwijlen begon bij veel gamers direct zodra er geruchten rond Fallout 4 opdoken.

En moet je nu eens kijken. We zijn de Xbox One en PlayStation 4 'current gen' gaan noemen in plaats van 'next gen', de pc port van Dark Souls II was verrassend solide, en... tja, we wachten nog steeds op Fallout 4.

Het is zomer, en dat betekent dat het tijd is om verkoeling op te zoeken, de zonneschijn buiten te negeren, en wat spelletjes te spelen. Op zoek naar suggesties? Dit zijn de beste pc games die tot nog toe dit jaar zijn uitgebracht.

Wolfenstein: The New Order

Deze kwam uit het niets. Toen ik Wolfenstein zag op PAX in 2013, dacht ik dat het er in het beste geval middelmatig uitzag. Maar ik had geen idee dat het één van de beste 'schlock' verhalen zou bieden die ik in jaren in een shooter gespeeld heb, gecombineerd met een verrassend diepe emotionele kern.

Het speelt heel anders dan de oude Wolfenstein, maar misschien is dat juist goed - dit is de beste Wolfenstein in jaren. Dit is waarschijnlijk te danken aan de ontwikkelaars bij MachineGames, wat is opgericht door ex-Starbreeze (Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay) werknemers.

©PXimport

Wolfenstein: The New Order

SCORE: 4,5/5

Transistor

Transistor, het tweede spel van Supergiant Games, heeft niet dezelfde stevige identiteit als zijn voorganger Bastion, maar toch was ik dol op dit kleine en subtiele indie spel. De soundtrack van Darren Korb is prachtig, en de grafische stijl is fenomenaal. Ik denk dat ik tijdens het spelen van Transistor meer screenshots genomen heb dan van enig ander spel dit jaar.

Je speelt als Red, een zangeres wier stem gestolen is, terwijl ze vecht tegen de corrupte invloed van The Process - een virus, of misschien een onbezonnen computerprogramma dat haar hele wereld dreigt uit te roeien. Het is een prachtig, zij het ingetogen, verhaal dat gekoppeld is aan geweldige art en muziek. Transistor is echt een compleet pakket - je ervaart het echt tijdens het spelen.

©PXimport

Transistor

SCORE: 4,5/5

Dark Souls II

Het is duivels moeilijk en ronduit een bestraffing. Met andere woorden, nog meer Dark Souls, en dat is precies wat de fans van de hels moeilijke actie RPG wilden.

From Software verdient ook een pluim omdat het bedrijf deze keer een goede pc port heeft uitgebracht. Er waren een aantal problemen met de pc port van de originele Dark Souls, maar Dark Souls II werkt zo soepel dat je zou denken dat het door een pc ontwikkelaar gemaakt is. Het is zo moeilijk dat je in razernij je controller zult wegsmijten, maar toch zul je van elke minuut van Dark Souls II genieten.

©PXimport

Dark Souls II

SCORE: 4,5/5

Valiant Hearts: The Great War

De Eerste Wereldoorlog is een relatief onontgonnen gebied in games, en terecht: Het conflict zit vol met morele ambiguïteit, en een loopgravenoorlog biedt minder kansen op heldendaden dan een gehaktmolen vol met gifgas. De Eerste Wereldoorlog was gewoon troosteloos.

Valiant Hearts legt deze gevoelens vast in een tweedimensionaal puzzelspel, prachtig geanimeerd (dankzij het UbiArt Framework van Ubisoft) en deprimerend grimmig. Hoewel het soms cartoonachtig is, gaat het spel geen moeilijke onderwerpen uit de weg, zoals het grootschalige gebruik van chemische wapens en willekeurig schieten. Het wordt allemaal bijeengehouden door een sensationeel verhaal dat je diep zal raken. Oh. en er is een hond.

©PXimport

Valiant Hearts: The Great War

SCORE: 4,5/5

Titanfall

Okay, deze FPS was niet helemaal wat ervan verwacht werd. Het heeft niet de doodsteek voor Call of Duty betekend, en de 'campagne' was eigenlijk een verwrongen hoorspel.

Hoe dan ook, ik heb flink plezier gehad met Titanfall. Hoewel first-person platforming vaak een hele klus is, is het bewegingssysteem van Titanfall zo soepel en verfijnd dat manoeuvres voor iedereen gemakkelijk te doen zijn. De algemene vuurgevechten en het gebruik van mechs verdient ook veel lof.

Ja, Titanfall is een verdomd leuk spel, en als ik over iets moet klagen zou ik zeggen dat het te kort is - je komt snel door de 'unlocks' heen, wat in principe betekent dat het spel afgelopen is. Laten we hopen dat Titanfall 2 wat meer body heeft.

©PXimport

Titanfall

SCORE: 4/5

Metal Gear Rising: Revengeance

Het duurde ongeveer een jaar tot Metal Gear Rising: Revengeance op de pc verscheen, maar het was het wachten waard. In dit Japanse actiespel ben je een ninja cyborg die zich kleedt in een mariachi kostuum en een 60 meter hoge robot in stukken hakt met een zwaard. En er vervolgens een achterwaartse salto vanaf doet.

Het is absoluut gestoord, tegelijkertijd zowel een legitiem onderdeel van de Metal Gear franchise, en een knipoog naar alles waar de serie voor staat. Combineer die gekheid met een veeleisend actiespel, waarbij zelfs op de gemakkelijkere niveaus je goede reflexen nodig hebt.

©PXimport

Metal Gear Rising: Revengeance

SCORE: 4/5

Shadowrun: Dragonfall

Heb je afgelopen zomer Shadowrun Returns, de via Kickstarter gefinancierde cyberpunk CRPG van legende Jordan Weissman,, gespeeld en gedacht "Dit is bijna precies wat ik zoek, maar het voelt op bepaalde gebieden wat dunnetjes en onderontwikkeld aan"? Dan moet je echt Dragonfall spelen.

Dragonfall is nog steeds niet perfect, maar deze uitbreiding van tien tot vijftien uur is wat minder lineair, wat beter geschreven, en wat beter gebalanceerd dan de oorspronkelijke campagne. Je metgezellen hebben allemaal hun eigen persoonlijkheid, en de opdrachten zijn op hun best moreel dubbelzinnig. Het is bijna jammer dat dit niet de originele campagne was die met Shadowrun Returns werd meegeleverd.

©PXimport

Shadowrun: Dragonfall

SCORE: 4,5/5

Goat Simulator

De ontwikkelaars zelf noemen het "een klein, kapot, en dom spel", maar Goat Simulator is geweldig om een middag eens goed te lachen. Het was oorspronkelijk een kleine demo die gebouwd was voor een jamsessie van spelontwikkelaars, maar het internet eiste meer. En dus werd Goat Simulator als een echt spel uitgebracht.

Stap in het leven van een gewone, alledaagse geit terwijl je ramen breekt, aangereden wordt, op trampolines springt, demonstranten aanvalt, ontvoerd wordt door aliens, en meer - zo ontzettend veel meer. Bovendien hebben de ontwikkelaars na de release multiplayer aan het spel toegevoegd. Stel je voor hoeveel belachelijke ravage je met twee geiten kunt aanrichten!

©PXimport

Goat Simulator

SCORE: 4/5

Age of Wonders III

Er zijn al twee 4X strategiespellen met een fantasy-thema uitgebracht in de eerste helft van 2014 - Age of Wonders III en Warlock II. Age of Wonders III vertelt een serieus verhaal van verraad en lotsbestemming, terwijl Warlock II wat humoristischer is. Age of Wonders III heeft een steile leercurve, maar biedt over het algemeen een diepere ervaring, terwijl Warlock II wat gebruikersvriendelijker is.

Het is aan jou welke je kiest. Of als je dol op 4X games bent, neem ze dan allebei. Het zijn allebei goede strategiespellen - alleen met een verschillende benadering.

©PXimport

Age of Wonders III

SCORE: 3,5/5

Tropico 5

Heers over je Caribische eiland als dictator met een ijzeren vuist of een progressieve leider met een bloedend hart - het maakt niet uit, zolang je de boel maar onder controle houdt.

De manier waarop Tropico 5 de vooruitgang van steden uit de koloniale tijd tot moderne toeristische trekpleisters neerzet is goed gerealiseerd en voegt een extra laag van complexiteit toe aan deze stedenbouwer. Ik hoop dat Tropico 6 uitgebreidere veranderingen zal brengen, maar Tropico 5 is een leuk spel om de tijd mee te doden - vooral als je de serie nog nooit gespeeld hebt.

©PXimport

Tropico 5

SCORE: 4/5

South Park: The Stick of Truth

Het is kleiner en geringer dan wat mensen normaal gesproken verwachten van een Obsidian RPG, maar South Park: The Stick of Truth is een traktatie voor fans van de TV-serie - het spel is er enorm goed in geslaagd om de look en het gevoel van South Park vast te leggen. De grappen zijn niet altijd even goed, en het spel duurt een paar uur langer dan waarschijnlijk noodzakelijk is, maar Stick of Truth is toch een luchtige reis langs nazi's en foetussen en Canadezen. Met andere woorden, perfect om een aantal zomerdagen mee te vullen.

©PXimport

South Park: The Stick of Truth

SCORE: 3,5/5

Diablo III: Reaper of Souls

Het is een uitbreiding, niet een volledig spel, maar Diablo III: Reaper of Souls verdient een speciale vermelding omdat het iets gered heeft uit het brandende wrak van Diablo III en het vervangen heeft door een leuk, verslavend loot-spel. Het zal de pijn van Diablo II fans niet verzachten, maar voor ieder ander is Reaper of Souls een goedmakertje voor de zonden van Diablo III.

©PXimport

Diablo III: Reaper of Souls

SCORE: 4/5

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.