Als je een televisie zoekt voor de kleinere woonkamer of bijvoorbeeld de werkkamer, kan het vaak geen kwaad om voor een kleiner model te kiezen. Een televisie van 32 inch kan dan letterlijk en figuurlijk precies in je straatje passen. Hoe goed presteert de Philips 32PFS5362/12?

Van deze 32 incher moet je geen designhoogstandjes verwachten. Rond het scherm zit een glanzend zwart kader van een centimeter, en hij heeft een vrij dik profiel. De centrale, open voet is uit plastic en alhoewel hij stevig staat, behandel je hem best met voorzichtigheid. Op een model van deze maat hadden we graag een draaivoet gezien.

Aansluitingen

Met slechts twee hdmi-aansluitingen, een vooraan en een aan de zijkant, ben je licht beperkt in aansluitmogelijkheden. Aan de zijkant is hij verder uitgerust met twee usb-aansluitingen. Achteraan vinden we wel nog een componentvideo-aansluiting voor oudere apparaten, en de hoofdtelefooningang. Om hem aan te sluiten op je netwerk is hij voorzien van een bedrade én draadloze netwerkaansluiting.

Beeldkwaliteit

Een klein toestel, met kleine prijs, maar zeker geen kleine beeldprestaties. Deze Philips zet met al je bronnen een erg mooi beeld op het scherm. De beeldverwerking rekent indien nodig ook af met ruis, en geeft het beeld mooi en gedetailleerd weer. Beperk de scherpte-instelling tot ‘1’ om lelijke, witte randen te vermijden. Bewegingsscherpte is zijn zwak punt, snel bewegende beelden hebben een licht wazige, dubbele rand. Dat is echter te verwachten in deze prijscategorie.

©PXimport

De 32PF5362 is voorzien van een IPS-scherm dat een redelijke kijkhoek biedt, maar matig contrast. Dat kan je licht verbeteren door in de gevorderde instellingen, bij contrastmodi, te kiezen voor ‘standaard’ of ‘beste beeld’. De kalibratie in film-mode is degelijk. Het scherm toont een lichtjes te helder beeld, met ietwat koele tint, en sommige kleuren (rood en cyaan) zijn een tikkeltje te flets. Toch geven we het toestel nog een ruime voldoende voor beeldkwaliteit.

Smart TV

Dit is een volwaardige televisie, uitgerust met een volledige tunerset voor DVB-T2 (antenne), DVB-C (kabel) en DVB-S2 (satelliet). Wie dat wenst kan opnemen naar een externe harde schijf met usb-aansluiting. Een degelijke mediaspeler die alle moderne muziek -en videoformaten (inclusief ondertitels) ondersteunt is ook aanwezig. Als enige minpunt vermelden we dat de speler sommige bestanden niet in de correcte beeldverhouding afspeelt, maar er het volledige scherm mee vult.

©PXimport

Er is ook een basisversie smart tv voorzien. Die bevat onder andere YouTube, Netflix, MovieMax, Videoland, en diensten zoals NPO Start, RTL XL, en Pathé. De interface is netjes en overzichtelijk, maar wel traag. Dat zien we overigens in alle menu’s van de televisie. In sommige gevallen moet je letterlijk een seconde wachten voor het effect van een toetsaanslag zichtbaar is.

Afstandsbediening

De afstandsbediening is erg licht, uitgevoerd in zwart plastic, met een glanzende accentrand. De aangename rubbertoetsen zijn makkelijk in te drukken. Boven de d-pad vind je toetsen voor de internet-apps, het Home Scherm en de tv-tuners. Voor Netflix is een extra toets voorzien. De layout is goed, enkel de cijfertoetsen onderaan en afspeeltoetsen bovenaan zijn misschien net iets te klein. Met de d-pad sla je soms ongewild de foute pijltjestoets aan, ook al staat je vinger wel degelijk op de juiste toets. 

©PXimport

Geluidskwaliteit

Deze Philips heeft voldoende volume en goede, volle klank voor doordeweeks kijkvoer. Voor een echte filmbeleving of om rustig van je muziek te genieten schiet hij te kort, al scoort hij op dat vlak zeker niet slechter dan andere modellen van dezelfde maat.

Conclusie

Ben je op zoek naar een televisie voor de slaapkamer, bureau of kinderkamer, of wens je een kleinere tv voor de woonkamer die goed uitgerust is en prima beeld heeft? Dan is deze Philips zeker kandidaat. Hij combineert een volledige uitrusting met prima beeld.

De 32PFS5362 gaat soms gebukt onder zijn wat slome interface, maar dat is enkel een probleem als je regelmatig aan de instellingen sleutelt en veel van bron verandert. Wie daar mee kan leven krijgt een televisie die voorzien is van een volledige set tv-tuners, ingebouwde wifi, een mediaspeler, en de meest essentiële smart tv-toepassingen. De beeldkwaliteit is goed, zeker als we ook zijn prijs in het achterhoofd houden. Niet de juiste keuze als je een thuisbioscoop wenst, of voor grote sportervaring gaat, wel als je een goed tweede toestel zoekt. Ook voor gamers is het een prima keuze. Zijn zuinig energieverbruik is mooi extraatje dat je er bovenop krijgt.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.