Er verschijnen steeds meer laptops met een AMD-processor op de markt. Niet alleen gaminglaptops, maar er zijn ook betaalbare modellen voor alledaags gebruik. De Huawei MateBook D 15 is zo'n laptop. Wij hebben hem getest.

Net als de vorige twee Huawei-laptops die we getest hebben is de behuizing van de Huawei MateBook D 15 prima voor elkaar. De laptop is vervaardigd uit aluminium dat een mooie grijze tint heeft meegekregen. Prettig, want deze MateBook D 15 is een flink stuk goedkoper als bijvoorbeeld de MateBook 13. Met een gewicht van 1,52 kilo is de laptop voor een 15inch-model ook nog een prettig draagbaar. Huawei is nog al eens in het nieuws als gevolg van het handelsconflict tussen de VS en China. Zo zijn Huaweis nieuwste smartphones niet meer voorzien van de Play Store. Op laptopgebied is het gelukkig rustiger, op deze laptop staat gewoon Windows 10 zonder enige beperkingen.

Qua aansluitingen lijkt de MateBook D 15 met een hdmi-aansluiting, usb-c-poort en drie usb-poorten rijk bedeelt. Helaas zijn twee van de drie usb-poorten slechts usb2.0-poorten. Prima voor een muis of toetsenbord, maar niet helemaal wat we in 2020 verwachten. Alleen de andere is een usb3.0-poort. Opladen gaat zoals we van een moderne laptop verwachten via usb-c. Helaas ondersteunt de usb-c-poort geen video-uitvoer, waardoor de hdmi-aansluiting de enige vorm van video-uitvoer is.

©PXimport

Om het nog even over het uiterlijk te hebben: normaal peuter je stickers met logo’s van bijvoorbeeld processorfabrikanten van je nieuwe laptop af zonder hier over na te denken. Op de palm van de laptop zit naast de sticker van AMD een sticker van Huawei zelf. In de verpakking vind je een waarschuwing om deze sticker vooral niet te verwijderen. Het is namelijk niet zomaar een sticker, maar een nfc-tag die gebruikt wordt door Huawei Share. Dit is een app op Huaweis eigen telefoons waarmee je direct bestanden kunt delen tussen Huawei-apparaten. Ben je niet van plan dit te gebruiken, dan kun je de lelijke sticker gerust verwijderen. Handige functionaliteit wellicht, maar Huawei kan de nfc-tag beter ergens in de laptop verstoppen.

©PXimport

Goede prestaties

AMD is sinds de derde generatie Ryzen-processors echt een geduchte concurrent van Intel geworden, ook op mobiel vlak. Vandaar dat er steeds meer op AMD gebaseerde laptops op de markt verschijnen. De Huawei MateBook D 15 is opgetrokken rondom een AMD Ryzen 3500U, een quadcoreprocessor die de concurrentie aan moet gaan met Core i5-processors van Intel. En dat lukt erg goed. In PCMark 10 scoort de laptop 3748 punten terwijl Digital Content Creation op 3416 punten komt. Dat gewoon nette scores. Daarbij is de geïntegreerde grafische chip ook nog eens sneller dan wat Intel biedt. Het is natuurlijk geen gamingmonster, maar oudere spellen moet je prima in 1080p kunnen spelen. De laptop is voorzien van 8 GB ram, dat helaas niet uitbreidbaar is. Opvallend goed is ook de gebruikte nvme-ssd van Samsung die met 3557 en 1678 MB/s prima lees- en schrijfsnelheden neerzet. De wifi-chip is een Realtek 822CE met een 2x2 ac-verbinding, voor nu is het ontbreken van wifi 6 een begrijpelijke keuze. De batterijduur is zo’n 8 uur bij normaal kantoorwerk.

Onhandige camera

Deze MateBook D15 is voorzien van de pop-up-camera die we eerder in de MateBook X Pro zagen. Deze camera is verwerkt in een valse toets in de rij met functietoetsen. Je drukt op deze toets, waarna de camera openklapt. Een groot voordeel van deze webcam is dat je zeker weet dat je niet bespioneerd wordt als deze is ingeklapt. De camera kan overigens wel aanstaan als deze is ingeklapt, iets dat ik met een zaklamp heb gecontroleerd. Qua privacy is er toch iets voor te zeggen, daar staat tegenover dat de beeldhoek zeker als je de laptop op schoot hebt, bijzonder onhandig is. Je gezicht is dan regelmatig helemaal niet in beeld en je gesprekspartner zal hooguit je kin in beeld zien. Onhandig, zeker nu de webcam belangrijker is dan ooit. Met je laptop op een bureau ben je beter zichtbaar, maar je kunt de camera qua hoek niet verstellen. Kortom, de webcam op de traditionele plaats bovenin beeld is veel handiger.

©PXimport

Geen toetsverlichting

Het toetsenbord tikt op zich best fijn, maar de toetsen zijn van een goedkoop voelend ruw plastic gemaakt. Erger is dat de toetsen niet verlicht zijn, functionaliteit die ik gezien het fraaie uiterlijk van de laptop wel verwacht had. De touchpad voelt wat stroef aan, maar werkt wel goed en is een precisie-touchpad waardoor multitouch-gebaren optimaal door Windows ondersteund worden. Waar de luxe van verlichting mist, is de aan/uit-schakelaar weer voorzien van een vingerafdrukscanner. Deze scanner werkt uitstekend waardoor je razendsnel in kunt loggen als je dat wilt.

Het scherm is een 15,6 inch ips-paneel met een resolutie van 1920 x 1080 pixels dat voorzien si van een matte coating. De basis voor een prettige werkervaring is dus zeker aanwezig en in de praktijk is het scherm best oké. De inkijkhoek is prima en ook de helderheid voldoet. Een groot minpunt is dat de kleurtemperatuur niet goed is afgeregeld, het is met het blote oog goed zichtbaar dat de kleuren aan de koele (blauwe) kant zijn.

©PXimport

Conclusie

AMD speelt weer mee: ondanks dat niet AMD’s nieuwste laptopprocessor presteert de Ryzen 5 3500U bijzonder goed. Huawei heeft de processor bovendien samen met een uitstekende ssd in een fraaie behuizing verpakt. Helaas kent de op zich prima laptop wel een paar minpuntjes. De belangrijkste is de onhandige webcam. Tot voorkort vaak een bijzaak, maar de webcam is momenteel belangrijker dan ooit. De enige ‘luxe’ die we echt missen is een verlicht toetsenbord, iets dat extra opvalt omdat een vingerafdrukscanner wel aanwezig is. Al met al is deze laptop voor wat hij kost wel een goede deal.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.