Heb je altijd al willen leren coderen in Javascript? Dan zijn er naast een heleboel opleidingen ook een heleboel gratis apps, YouTube-kanalen en weblogs te vinden om je de fijne kneepjes te leren. Een nieuwe ster tussen al die apps is Google Grasshopper: een gratis manier om te leren coderen in Javascript.

Google staat erom bekend een speciale regeling te hebben waarbij werknemers 20 procent van hun werktijd mogen spenderen aan zijprojecten. Deze incubator heet Area 120 en heeft al mooie dingen voortgebracht zoals Gmail en Google Maps. Grasshopper is hun nieuwste uitvinding die openbaar is gemaakt en je vindt de applicatie in de Google Play Store of -verrassend genoeg- de App Store.

Spelenderwijs

In Grasshopper wordt je spelenderwijs met behulp van puzzels geleerd te coderen. Het is bijna alsof je een nieuwe game op je telefoon hebt, maar dan met een stevig educatief karakter. Je leert hoe je dingen kunt maken met behulp van code, wat nogal verschilt van de aanpak van veel andere educatieve websites met betrekking tot coderen.Dat is een belangrijk verschil, want het daagt je uit na te denken over wat je doet, voordat je begint. Immers is het in de praktijk ook zo dat iemand een eindresultaat van je verwacht en niet per se hoeft te weten hoe je het doet.

©PXimport

Wat ook heel fijn is, is dat er niet veel ruimte is voor te veel tekst. Daardoor worden er ook niet direct hele lappen code van je gevraagd. Er zijn simpelweg wat stukken weggelaten, en je mag de missende code zelf kiezen uit de rijtje met coderegels. Dat werkt heel prettig, want het zorgt ervoor dat je alleen maar op het scherm hoeft te tikken en niet zelf de code moet invullen.

Levels en beloningen

Grasshopper is heerlijk gestructureerd. Elk hoofdstuk heeft zo zijn eigen ‘levels’, wat wordt weergegeven met een soort wandelpad. Je kunt de verschillende delen code door drag and drop gebruiken en ze zijn ook met kleuren aangegeven om het nog overzichtelijker te maken. De levels zijn klein en behapbaar en daardoor zeer geschikt voor onderweg. De app helpt je ook nog eens herinneren dat hij bestaat, door af en toe een bericht te pushen om je te vragen of je toevallig tijd hebt voor een leveltje in Grasshopper. Als dat nog niet motiverend genoeg is, dan is de app ook heel belonend: zelfs als je maar een vlag hebt gemaakt (dat is namelijk je eerste opdracht), dan geeft de applicatie je al voldoening door je te prijzen en de opdracht af te vinken in dat looppad.

©PXimport

Het klinkt als een game waarin veel wordt uitgelegd en je veel makkelijk wordt gemaakt. Is dat kinderachtig? Laat je vooral niet misleiden door de schattige sprinkhanen die je vergezellen in de app. Dit is absoluut geen kinderapplicatie. Google heeft Grasshopper echt bedoeld als iets voor volwassenen die naast hun baan willen leren coderen, of die overwegen de IT in te gaan en eens willen snuffelen aan de wereld van code kloppen. Of misschien kun je al HTML en wil je eens kijken of je je talenkennis kunt uitbreiden. Natuurlijk kunnen kinderen het ook proberen, maar zeker later in de app wordt het veel ingewikkelder.

Een bewezen IT-bedrijf

Een gratis app die er geweldig uitziet, gemaakt is door een bekend en bewezen IT-bedrijf en ook nog eens goed te begrijpen is, dat klinkt allemaal wel erg positief. Er is echter ook kritiek op de app en die komt vooral van professionals die nog in QBASIC leerden coderen. Zij menen dat coderen iets is dat je moet leren door het echt te doen en fouten te maken. Door zo te leren wat er niet kan, zou je eerder buiten de lijntjes durven gaan, dan wanneer je in een heel programma juist alleen binnen de voorgeschreven banen leert wat wel kan. Liever een tool dan een toy dus.

Het gros van de mensen die Grasshopper al hebben getest is positief over de app. Je wordt er wellicht geen Javascript-meester van, maar je leert wel wat de fundering van deze programmeertaal is zodat je deze kunt herkennen en er wat simpele zaken mee kunt maken. Je hebt snel een stukje bijgeleerd en omdat het op een apparaat staat dat je vrijwel altijd bij je hebt, hoef je er ook niet helemaal voor te gaan zitten. Even tussendoor. Dat Grasshopper ook nog gratis is, maakt het helemaal een applicatie om op zijn minst eens te proberen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.