Hackers, coders en programmeurs opgelet: de DSM-330 van D-Link is uw perfecte media streamer.

De D-Link DSM-330 begon aanvankelijk aan zijn levensloop als de DivX Connected, een berucht apparaatje dat gratis door DivX naar een hoop betatesters werd verstuurd. De DivX Connected (en nu ook de DSM-330, die één op één overgenomen is van het oorspronkelijke ontwerp) is een klein, plat en vooral vederlicht kastje met als doel het overbrengen van content van de pc naar de tv. Een nieuw concept is dit zeker niet, want Pinnacle, Hauppauge, TViX en ook D-Link zelf hebben hier al enige jaren oplossingen voor, maar wat de DSM-330 zo speciaal maakt zijn compatibiliteit met high-definition-materiaal en vooral zijn uitbreidbaarheid.

Het DivX-team heeft het kastje uitgerust met een eigen chip die het beeldmateriaal decodeert. Deze chip kan overweg met (hoe kan het ook anders) alle divx- en xvid-formaten die in omloop zijn. Dat betekent dat er een érg grote kans is, dat u een gedownloade film kunt afspelen met dit apparaat. Het andere formaat dat het nog redelijk doet op het internet is Microsoft's wmv; sinds korte tijd kan de DSM-330 ook probleemloos met dit formaat overweg. De DivX Connected was aanvankelijk vooral bedoeld om het divx-hd-formaat te streamen. Divx-hd kent resoluties tot 1080p en zou zich dus bij uitstek lenen voor het maken van kopieën van hd-dvd- en blu-ray-films, of uiteraard het omzetten van eigen hd-camcordermateriaal naar dit formaat.

Een korte reality check leert ons dat het divx-hd-formaat helemaal niet zo populair is als DivX ons wil doen geloven. We moeten op torrentsites zelfs enige moeite doen om content in dit formaat te vinden. Daar ligt dan ook meteen de zwakte van de DSM-330: voor videobestanden in standard definition is de speler uitermate geschikt, maar high-definition-liefhebbers hebben meer aan een speler die mkv-containers en de x264- en vc1-codecs ondersteunt. En dat doet de DSM-330 dus niet. Althans, niet zomaar.

Oplettende hackers merkten op dat de DSM-330 oorspronkelijk geen wmv ondersteunde, en na een update van de serversoftware ineens wel. DivX gebruikt hiervoor een truukje: op een pc met een krachtige processor wordt het wmv-bestand on-the-fly (dus in realtime) omgezet naar een divx-stroom die de DSM-330 wél kan afspelen. Maar als dit met wmv kan, waarom zou het dan niet voor andere formaten werken? Een forumlid met de naam Kamikawa publiceerde op zijn weblog al snel een methode om uit te vinden welke ffdshow-codecs er aan bepaalde formaten verbonden waren, en hoe de DSM-330 erin 'genept' kan worden deze overige formaten te accepteren. Dat werkt ook met de meeste mkv-bestanden, maar het aanpassen van de configuratiebestanden is zeker niet voor beginners weggelegd -- sterker nog, er zijn maar weinig mensen die het proces geheel onder de knie hebben.

Uitbreidbaarheid is wel hét kenmerk van de DSM-330. De api's voor de server zijn opengesteld, waardoor iedereen plugins kan schrijven. Dat is ook hard nodig: aanvankelijk leunde de DSM-330 sterk op de Stage6-videodienst van DivX, maar deze is inmiddels opgeheven. Er zijn plugins voor Google Maps, National Geographic, Flickr en naar verluidt wordt er ook druk aan een YouTube-plugin gewerkt. Iedereen die het aandurft kan zijn eigen plugins schrijven, een mogelijkheid die maar door bar weinig concurrenten geboden wordt. Dat maakt de DSM-330 tot een leuk speeltje voor de avontuurlijke programmeur.

De interface van het apparaat zelf is behoorlijk prettig, evenals de meegeleverde afstandsbediening. Menu's kunnen behoorlijk vlotjes worden doorlopen, thumbnails zien er goed uit en vrijwel alle soorten hdtv-resoluties worden ondersteund (naast uiteraard gewone sd-resoluties). De DSM-330 kan alleen samenwerken met zijn eigen serversoftware, rechtstreeks bestanden aftrekken van samba- of nfs-shares is niet mogelijk. Tijdens het afspelen moet de server-pc dus constant aan blijven staan, al zien we dit nadeel bij zeer veel media streamers terug. De serversoftware houdt zelf de door uw ingegeven mappen in de gate op veranderingen, al werkt dit bij shares op nas-schijven niet helemaal goed. Een volgende firmwareupdate moet hier verandering in brengen.

Verder is het natuurlijk ook mogelijk om met de DSM-330 muziek en foto's weer te geven. De functionaliteit hierbij is, zoals we bij de meeste streamers zijn, behoorlijk beperkt. Er zijn maar weinig opties, vooral als het om het afspelen van muziek gaat, dus een concurrent voor de Squeezebox zal de DSM-330 nooit worden. Wie af en toe een muziekje wil afspelen heeft echter voldoende functionaliteit tot zijn beschikking.

Qua aansluitingen hebben we ook weinig te klagen. De DSM-330 werkt zowel bedraad als draadloos en is voorzien van zowel een hdmi-, een component- als een ouderwetse composietaansluiting. Het beeld via hdmi is haarscherp, via component ziet het er iets zachter uit maar blijft desondanks een tractatie om te zien. Geluid kan zowel analoog als digitaal worden uitgestuurd en wordt ook netjes op de hdmi-kabel gezet. Qua beeldkwaliteit en reactiesnelheid van het apparaat zijn we uiterst tevreden en scoort de DSM-330 beter dan de recentelijk geteste TViX HD-M4100SH.

PluspuntenMinpuntenConclusie

D-Link's DSM-330, oftewel de DivX Connected, is een erg leuk apparaatje om mee te spelen. In zijn standaardconfiguratie heeft hij wat vervelende beperkingen, zoals het onvermogen om de vele hd-rips op het internet af te kunnen spelen, maar wie in de materie durft te duiken en hier en daar wat aan te passen krijgt dit uiteindelijk wel aan de gang. De speler heeft een mooie interface, reageert snel op commando's en levert haarscherpe plaatjes op 720p, 1080i of 1080p. Eigen plugins ontwerpen is één van de grote pluspunten van de DSM-330, maar de community is nog niet vreselijk actief. Het is alleen jammer dat Stage6 gesloten is, want de DSM-330 mist nu aansluiting met online videodiensten; volgens de programmeurs valt er overgiens het één en ander te verwachten op dit gebied.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.