Een slim huishouden moet ergens beginnen en devolo Home Control helpt je wat dat betreft op weg. Hoe presteert dit systeem? Wij hebben Home Control voor je getest.

Het samenstellen van je slimme huishouden is misschien nog wel leuker dan het uiteindelijk in gebruik nemen ervan; het alsmaar uitbreiden en er nieuwe toepassingen bij verzinnen is de helft van de pret. Het kan verslavend werken en zodoende ook een dure hobby blijken. Veel fabrikanten helpen je inmiddels een handje op weg met startpakketten. Waaronder devolo met devolo Home Control. Het systeem is inmiddels al een tijdje te koop en door devolo sindsdien uitgebreid met allerlei componenten waardoor je een uitgebreid systeem kan samenstellen. De devolo Home Control Starter Kit bestaat uit drie onderdelen, waarvan de Centrale de spil vormt rond alle andere apparatuur.

©PXimport

Eenvoudige installatie

De installatie van de bridge is kinderlijk eenvoudig en is te vergelijken met het plaatsen van een wifi-versterker. De Centrale wordt in een stopcontact geprikt en met een ethernetkabel op de router aangesloten. Let dus wel: de bridge ondersteunt geen wifi. Daarna volg je de installatie-stappen in de Home Control-app of via de webinterface. Binnen enkele minuten is de klus geklaard en kun je andere apparaten gaan koppelen. Verder bestaat de Starter Kit uit een slim stopcontact en een raam/deur-sensor. De eerste is een logische keuze voor een starterset, aangezien je hiermee ieder 'dom' apparaat in je huis slim kunt maken. De deur- en raamsensor valt wat uit de toon, omdat je daar op zichzelf niet zoveel aan hebt. Deze werkt bijvoorbeeld goed samen met de thermostaat van devolo, maar die zit er niet bij. De bewegingssensor van het bedrijf had wat dat betreft beter in het pakket gepast.

©PXimport

Als dit, dan dat

Desondanks typeren alle onderdelen zich door hun simpele installatie. Technische know-how is totaal niet vereist. Het toevoegen van een apparaat wordt bijgestaan door korte YouTube-video's, die je stap voor stap door het installatieproces leiden. Vaak is dat niet meer dan simpelweg een plakstrip aanbrengen en op een knop drukken. De nieuwe sensors maken vervolgens contact met de Centrale en zijn meteen klaar voor gebruik.

Vervolgens is het zaak om de apparaten met elkaar te laten samenwerken. Dit werkt volgens het 'als dit, dan dat'-principe. Op de verpakkingen staan enkele simpele gebruikstoepassingen, maar voor wat complexere taken ben je veelal op je eigen creativiteit aangewezen. Met de onderdelen uit de starterset kun je in elk geval al leuke dingen doen. Je kunt bijvoorbeeld een mail ontvangen zodra de sensor merkt dat de deur wordt geopend. En door een 'domme' lamp aan te sluiten op een slim stopcontact, kun je deze via je smartphone bedienen of op gezette tijden laten in- en uitschakelen. De app is verkrijgbaar voor zowel iOS als Android.

©PXimport

Uitbreiden met extra sensors

Haal je de bewegingssensor in huis, dan neemt je geautomatiseerde huis al wat serieuzere vormen aan. Dan kies je er onder andere voor om lampen automatisch aan te laten springen zodra je een kamer binnenstapt, door een combinatie van de motion-sensor en het slimme stopcontact. Koppel je er daarna ook nog de Home Control-alarmsirene aan, dan laat je de lampen aanspringen, het alarm afgaan én ontvang je een melding op je telefoon zodra je op vakantie bent en thuis ineens beweging wordt waargenomen. Devolo heeft inmiddels verschillende producten binnen zijn smart home-familie, waaronder een rookmelder, thermostaat en een watersensor. Die laatste komt goed tot zijn recht naast de wasmachine of onder de afvoer in de keuken. Komt de sensor in contact met water, dan krijg je daar een melding van (of je laat desgewenst het alarm afgaan) en kun je hopelijk op tijd ingrijpen - voordat je halve woning blank staat.

©PXimport

Integratie met andere producten

Alles goed en wel dus zolang je binnen het ecosysteem van devolo blijft, maar de kans is groot dat je ook slimme apparaten van andere merken in huis hebt of wilt halen. Dat blijft toch een beetje tricky, gezien de verschillende protocollen binnen dit segment. Devolo maakt als draadloos protocol gebruik van Z-Wave en je kunt dus Z-Wave-producten koppelen. De bridge is echter ook met je thuisnetwerk verbonden. Slimme producten die eveneens met je thuisnetwerk zijn verbonden kunnen in potentie dus ook geïntegreerd worden.

Er is bijvoorbeeld een koppeling met Philips Hue-lampen mogelijk. Ook de Echo-speaker van Amazon wordt, hoewel die nog niet in Nederland te koop is. Anderzijds is er geen verbinding tot stand te brengen met camera's en thermostaten van Nest, HomeKit-apparatuur of de nieuwe slimme verlichting van IKEA. Nu ligt de schuld niet per se bij devolo en de keuze voor Z-Wave is in elk geval beter dan een zelf ontwikkeld protocol. Toch moeten fabrikanten hier de komende tijd samen uitkomen. Tot er zoiets is als een universele standaard, blijft het voor de consument goed opletten of hun nieuwste aankopen wel compatibel zijn met elkaar.

Conclusie

Wil je alle mogelijkheden uit het devolo-systeem halen, dan wordt het wel een dure grap. Het had gescheeld als de deur/raam-sensor in de starter kit plaats had gemaakt voor de bewegingssensor, omdat die logischer te integreren is met het slimme stopcontact. Desondanks is de Smart Home Control Starter Kit van devolo een prima instapproduct voor wie aan een slim huishouden wil beginnen. Het gemak van de installatie is een groot pluspunt en er zijn veel toepassingen mogelijk, hoewel je daarvoor vaak wel weer in de buidel moet tasten.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.