Als beginnend ethisch hacker kun je wel een duwtje in de juiste richting gebruiken. Je hoeft echt niet alles zelf te verzinnen, online staat het bol van de informatieve sites en software die je kunnen helpen. We zetten de beste hacking-tools voor je op een rijtje.

Lees ook:Ethisch hacken voor beginners: Wat moet je kunnen (en weten?)

Om als hacker aan de slag te kunnen moet je veel leren. Snap je een term op internet niet? Zoek het meteen uit, zodat je kennis opbouwt. Dat leren is een belangrijke stap. Start met de werking te begrijpen van netwerken, besturingssystemen, webtechnologieën en software. Veel van de hulpmiddelen maken gebruik van de command prompt, soms in Windows, maar meestal in Linux.

Vooral op het laatste platform zijn veel tools beschikbaar die helpen ingewikkelde aanvallen simpel uit te voeren met een script of programma. Programmeerkennis is ook noodzakelijk om problemen in programmatuur om te hacken te fixen simpel te verhelpen, het begrijpen hoe een systeem werkt of om een zelfbedachte aanval uit te werken.

Veel zwakheden die naar boven worden gehaald zitten in webservers en dan het meest ook nog in webapplicaties. Het Open Web Application Security Project, ofwel OWASP probeert op een open source-manier zoveel mogelijk kennis te verzamelen en te delen over zwakheden in applicaties en manieren om deze te voorkomen. De site bevat veel presentaties, documentatie en tools om te zoeken naar zwakheden en ze te verhelpen. Het project heeft ook een afdeling in Nederland die bijeenkomsten organiseert.

OWASP stelt ook bewust kwetsbaar gemaakte webapplicaties beschikbaar waarmee je zelf aanvallen kunt oefenen. Daarmee beschik je over een eigen omgeving om in te breken. Ook Metasploitable doet iets dergelijks, door een virtuele server met zwakheden aan te bieden waarop je je hackersvaardigheden kunt oefenen. Hiervoor is wel de (gratis) virtuele machine VirtualBox nodig.

Netcraft en Shodan

Bij het testen van de beveiliging is het hebben van zoveel mogelijk informatie over de omgeving van belang. Bij het kijken naar een website of een domein is Netcraft een mooi startpunt. Via deze site is informatie te vinden over het besturingssysteem, software en andere technische zaken van de site. Daarmee ontstaat een eerste beeld van de website, met als prettige bijkomstigheid dat de informatie wordt verzameld zonder zelf een test te hebben gedaan en zo sporen achter te laten.

©PXimport

Datzelfde geldt ook voor de zoekmachine Shodan. Deze indexeert namelijk geen documenten, maar computers en de daarbij horende kenmerken. Op zoek naar computers met standaard wachtwoorden, zwak beveiligde webcamera’s of Windows XP-systemen in Nederland of juist liever aan de andere kant van de wereld? Met deze zoekmachine tover je ze zo naar boven.

NMAP en ZAP

Naast de theorie en websites zijn ook hulpmiddelen om zelf te installeren onmisbaar voor een ethische hacker. Zo is het open source NMAP een mooi beginpunt om computers in kaart te brengen: hoe ziet de route (via internet) naar het apparaat eruit, welke poorten zijn er open en welk besturingssysteem is in gebruik? Nuttige basale informatie om op gang te komen. NMAP heeft ook een grafische schil genaamd Zenmap, die werkt op Windows, macOS en Linux.

©PXimport

Wie een webapplicatie wil testen kan goed beginnen met ZAP, één van de projecten van OWASP. De software werkt onder Windows, Linux en macOS. Het project heeft veel uitleg over de werking van de tool gegeven en er zijn zelfs videocursussen beschikbaar. Met behulp van deze tool is duidelijk waar eventuele zwakheden zich bevinden in een server.

Armitage

Wie minder subtiel te werk wil gaan, kan ook kiezen om Armitage te installeren. Deze tool is een grafisch front-end voor het Metasploit-framework en werkt onder Windows, macOS en Linux. De software kan heel snel een scan uitvoeren en vervolgens tot een volledig geautomatiseerde aanval overgaan. De software detecteert belangrijke kenmerken en bij de aanval wordt geprobeerd op zoveel mogelijke manieren toegang tot de computer te krijgen.

Een niet goed bijgewerkte site of een foute configuratie kan met de inzet van Armitage met een beetje geluk leiden tot volledige toegang van het hele systeem als beheerder in soms minder dan een minuut. Subtiel is deze tool niet en na een hack zijn er vaak veel sporen achtergelaten, maar snel is het wel.

Conclusie

De tools om mee te beginnen zullen allemaal even wennen zijn en een leercurve hebben. Wie als – echte hacker – leergierig gaat oefenen zal dit snel onder de knie krijgen. Oefen niet zonder toestemming en bij voorkeur alleen op eigen machines, bij voorkeur een eigen virtuele server.

Wie dan nog niet genoeg heeft, kan ook Kali Linux downloaden en installeren. Je kunt dit bijvoorbeeld op een pc of een Raspberry Pi installeren, of als virtuele machine draaien. Deze Linux-distributie heeft een hele grote collectie aan allerhande tools voor ethische hackers om zo’n beetje alles te doen wat denkbaar is. Happy hacking!

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.