Nanoleaf is vooral bekend van de opvallende lichtpanelen. Naast panelen biedt het merk nu ook modulaire backlit-ledverlichting aan. Deze ledverlichting wordt op een verbindingsstukje richting de muur geplaatst zodat de verlichting op de muur wordt weerkaatst. ID.nl heeft deze Nanoleaf Lines voor je getest.

Nano Lines: wat zit er in de doos?

De Lines Squared Smarter Kit is de voordeligste kit om mee te starten. Voor 99,99 euro krijg je vier Lines en vijf verbindingsstukjes. Bij de Squared Lines kun je de ledverlichting aan vier zijden van het vierkante verbindingsstuk verbinden. Bij de reguliere Lines Starter Kit krijg je negen Lines en tien zeshoekige verbindingsstukjes waarbij de ledverlichting op zes verschillende zijden geklikt kan worden. Met de zeshoekige verbindingsstukjes maak je vanzelfsprekend andere vormen dan de vierkante verbindingsstukjes. De verschillende vormen kunnen ook gecombineerd worden. In de verpakking vinden we een kaartje met verschillende voorbeelden van vormen die we kunnen maken.

Bij elke Starter Kit zit een verbindingsstukje met een kabel waar aan de andere zijde de processor zit. Hierin zitten verstopt de wifimodule en de microfoon om je voice-assistent mee aan te sturen én de lichten met je muziek mee te laten knipperen. Plaats de processor in de buurt van je speakers als je gebruik wilt maken van deze functionaliteit (Music Sync). Aan de andere kant van de processor wordt de adapter aangesloten. De volgorde waarin de verbindingsstukjes worden aangesloten heeft geen invloed op de werking. Het stukje met de kabel kun je zonder problemen op de plek monteren waar het het minste opvalt. De kabel van het verbindingsstuk en de kabel van de adapter zijn twee meter lang. Dit geeft lekker veel bewegingsvrijheid bij het monteren van de Nanoleaf Lines.

Eerst denken, dan opplakken

Je kunt de Lines het beste op een gladde muur plakken, maar ze kunnen desgewenst ook op een andere ondergrond worden vastgeschroefd. Elk verbindingsstuk bestaat uit drie onderdelen: het montagestuk dat op de muur wordt geplakt, het verbindingsstuk waar de Lines op geklikt worden en een opzetstuk voor de afwerking en extra stevigheid. Je krijgt bij de set ook een opzetstukjes met knoppen zodat je de Lines ook zonder app kunt bedienen. Het maakt niet uit waar het opzetstuk met de knoppen geplaatst wordt.

Voordat de je Lines op de muur plakt, is het verstandig om eerst een ontwerp te kiezen. Je kunt het ontwerp prima op tafel in elkaar puzzelen en alvast monteren. Hoewel de plastic onderdelen er wat kwetsbaar uitzien, konden we ze zonder problemen meerdere keren los en weer vastklikken en zit het geheel vrij stevig aan elkaar vast. Het was voor ons prima te doen om het ontwerp in zijn volledigheid op te tillen en in één keer op de muur te pakken. De instructievideo’s van Nanoleaf op YouTube helpen ook erg goed en zijn duidelijk geïnstrueerd.

Na het plakken zit de verlichting wel echt vast. Bij het loshalen van de Nanoleaf Lines is het de bedoeling dat het montagestukje op de muur blijft vastzitten. Je zou dus voor extra stevigheid het stukje dus ook kunnen vastschroeven; daardoor zou het in theorie makkelijker moeten zijn het plakband onder het montagestuk los te trekken zonder dat je direct de bepleistering van de muur meetrekt.

Verbinden en instellen

Als de Lines aan de muur hangen en op de stroom zijn aangesloten, is het tijd om ze te verbinden met de Nanoleaf-app. Verbinden kan op verschillende manieren: op de processor staat een QR-code die je kunt scannen, je kunt de NFC-chip met je smartphone scannen of de verlichting handmatig toevoegen. Via de stappen in de Nanoleaf-app was dit in een klein minuutje geregeld.

In dezelfde app kun je de verlichting bedienen. Er zijn vooraf een aantal scenes beschikbaar en er is de optie om ze helemaal zelf te ontwerpen. Kies tussen een basiskleur, een scene met meerdere kleuren of een dynamisch kleurenschema waardoor de kleuren veranderen. Nieuw is de optie om een scene met een woord te creëren. Helaas werkte die functie tijdens de test nog niet zoals we hadden verwacht. Zo verscheen bij het woord ‘sunshine’ een blauwe scene, en geen oranje/gele.

Een kleurrijke game-ervaring

Naast een app voor de smartphone is er ook software voor de pc. Het leukste aan Nanoleaf Desktop is Screen Mirror. Hiermee laat je de kleuren van het beeldscherm weerspiegelen in de lampen. Dit geeft vooral tijdens het gamen een grandioos effect en is echt een waardige toevoeging aan je game-ervaring. Nanoleaf werkt ook met veel partijen samen. Gebruik je de rgb-verlichting van Razer of Corsair iCUE, dan kun je ook deze koppelen aan de Nanoleaf-software. Zo kun je kleuren van rgb-muis, -muismat of -toetsenbord laten samenvloeien met je Nanoleaf-verlichting.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.