Het is een alledaags tafereel: je parkeert je fiets, haast je naar je bestemming en hoopt dat je tweewieler er nog staat als je terugkomt. Maar hoe zeker kun je daarvan zijn? Het antwoord ligt grotendeels in het type slot dat je gebruikt. Het beugelslot is een sterke speler, bekend vanwege zijn robuuste constructie en betrouwbare beveiliging.

De voordelen van beugelsloten

Beugelsloten hebben verschillende voordelen. Ten eerste zijn ze lekker licht, wat betekent dat ze gemakkelijk mee te nemen zijn. Bovendien zijn ze over het algemeen goedkoper dan kettingsloten, waardoor ze een betaalbare optie zijn voor veel fietsers. Een van de grootste voordelen van beugelsloten is echter hun robuuste constructie. Ze zijn gemaakt van massief staal en zijn ontworpen om bestand te zijn tegen pogingen tot doorknippen, waardoor ze een sterke verdediging bieden tegen diefstal.

©Ivan

De beperkingen van beugelsloten

Hoewel beugelsloten allerlei voordelen bieden, hebben ze ook een paar beperkingen. Eén daarvan is het gebrek aan flexibiliteit. In tegenstelling tot kabel- of kettingsloten, die kunnen worden gebogen en rond verschillende objecten kunnen worden gewikkeld, hebben beugelsloten een vaste vorm. Dat kan het soms moeilijk maken om je fiets aan bepaalde objecten vast te maken.

©wisanuboonrawd

Het ART-keurmerk

Het ART-certificaat, verstrekt door Stichting ART, vormt een betrouwbare graadmeter voor de betrouwbaarheid van fietssloten in Nederland. Het bewijs dat een slot aan de strenge veiligheidseisen voldoet en bestand is tegen verschillende inbraaktechnieken. Zo zijn kettingsloten met een ART-2 certificaat passend voor de meeste fietsen.

In gevallen waar extra beveiliging nodig is, zoals bij duurdere fietsen of in regio's met een hoog risico op diefstal, wordt een ART-3 slot geadviseerd. Een slot met dit certificaat biedt een hoger niveau van beveiliging en is specifiek ontworpen om meer geavanceerde en agressieve diefstalpogingen te weerstaan.

©Reshift Digital

Onze aanbevelingen

1) Vinz Grivola Beugelslot

Dit is een veelzijdig slot dat kan worden gebruikt voor motoren, scooters en fietsen. Het slot is 26 cm lang en heeft een ART4-certificering, wat betekent dat het een hoge mate van beveiliging biedt. Het slot is gemaakt van gehard staal en is bestand tegen zowel snij- als slagkrachten. Het slot wordt geleverd met drie sleutels en een sleutelnummer, zodat je altijd een back-up hebt.

2) Dresco Beugelslot

Dit Dresco-beugelslot is een betrouwbaar en robuust slot dat je fiets beschermt tegen diefstal. Het slot is 18 cm lang en 24,5 cm breed, waardoor het een goede keuze is voor de meeste fietsen. Het slot is gemaakt van gehard staal en is bestand tegen pogingen tot doorzagen of breken. Het slot wordt geleverd met twee sleutels.

3) ABUS GRANIT XPlus 540

De GRANIT XPlus 540 van ABUS biedt optimale diefstalbeveiliging voor fietsen. Het slot is vervaardigd van gehard speciaalstaal, heeft een 13 mm dikke beugel en maakt gebruik van de Power Cell-technologie en een XPlus-cilinder, die bescherming bieden tegen slaan, trekken en manipulaties. Het slot is erkend en getest door verschillende internationale instituten. De automatische afsluiting beschermt tegen vuil en vocht. Het slot is aanbevolen voor waardevolle fietsen met een hoog risico op diefstal.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.