De elektrische fiets is allang niet meer weg te denken uit het straatbeeld, maar ook de elektrische mountainbike wint steeds meer terrein. Een e-mountainbike geeft fietsers net dat beetje extra ondersteuning om langer en verder te kunnen fietsen. Maar wat zijn nu eigenlijk de belangrijkste verschillen tussen 'een gewone' en 'een elektrische'? In dit artikel bespreken we de voornaamste overeenkomsten en verschillen, zodat jij kunt bepalen welke fiets het best bij jou past.

Als je dit jaar een nieuwe mountainbike wilt kopen, sta je voor een grote keuze. Moet mijn volgende fiets een elektrische worden? De markt voor elektrische mountainbikes is de laatste vijf jaar enorm gegroeid. Toch kan gezegd dat de eerste generatie e-MTB's een beperkte aantrekkingskracht had voor trail- en enduro-liefhebbers. Maar dat is veranderd.

Tegenwoordig kun je een e-MTB kopen die minder dan 17 kg weegt, ongeveer net zoveel als sommige zwaardere endurofietsen. Hierdoor zijn e-MTB's een aantrekkelijke keuze voor zware trails. De voordelen van e-MTB's zijn duidelijk: je fietst sneller, kunt grotere afstanden afleggen en kunt in kortere tijd meer afdalen. In dit artikel praten we je bij, zodat je een weloverwogen keuze kunt maken.

©Mezzotint_fotolia

Elektromotor en accu

Een elektrische mountainbike, dus ook wel e-MTB genoemd, lijkt in eerste instantie erg op een normale mountainbike. Beide hebben brede banden met grof profiel, verende voorvorken en stevige remmen om alle uitdagingen op onverharde paden en in ruig terrein aan te kunnen.

Het meest opvallende verschil tussen een e-MTB en een gewone mountainbike is dan ook de aanwezigheid van een accu en een elektromotor. Deze motor geeft de berijder trapondersteuning tijdens het fietsen. Zodra je gaat trappen, schakelt de motor bij en geeft hij je extra power, bijvoorbeeld tijdens het beklimmen van een steile helling. De elektromotor zit in het frame van de fiets verwerkt en kan worden gevoed door een accu die eveneens in het frame is geïntegreerd. De motor levert trapondersteuning tot een snelheid van ongeveer 25 km/u. Boven die snelheid valt de ondersteuning weg en trapt de e-mountainbike als een gewone fiets.

Waar je op een gewone mountainbike al snel verzuring in je benen voelt tijdens het klimmen en regelmatig moet pauzeren, kan de elektromotor ervoor zorgen dat je een constante kracht kunt blijven zetten. De extra ondersteuning betekent ook dat je met een e-MTB langere afstanden kunt afleggen, zonder compleet uitgeput te raken.

De capaciteit van de accu drukken we uit in Wh (Wattuur). Accu's met een capaciteit tussen 300 en 750 Wh zijn gebruikelijk. Dat bepaalt grotendeels hoe ver je kunt fietsen voordat de accu weer moet worden opgeladen. De actieradius varieert meestal tussen 60 en 120 km, afhankelijk van gebruik en ondersteuningsmodus. Dus een meerdaagse trip door de bergen behoort zeker tot de mogelijkheden.

Ondersteuningsstanden

E-mountainbikes beschikken doorgaans over verschillende ondersteuningsstanden. In de laagste stand voelt het trappen natuurlijk aan en is de ondersteuning minimaal, net alsof je op een reguliere mountainbike rijdt. In de hoogste stand krijg je juist flink wat extra power van de motor. Door te schakelen tussen de standen pas je de hoeveelheid ondersteuning aan op basis van de omstandigheden. Zo gebruik je minder ondersteuning op vlakke stukken en juist meer ondersteuning in heuvelachtig gebied.

Gewichtsverschil

Vanwege de accu en de elektromotor weegt een e-MTB beduidend meer dan een gewone mountainbike: gemiddeld zo'n 5 tot 10 kg extra. Dat merk je vooral als je de fiets moet tillen, bijvoorbeeld om een riviertje over te steken of een trap op te lopen. De e-MTB is daarom logischerwijs een stuk zwaarder om even op je schouders te nemen.

Tijdens het fietsen valt het gewichtsverschil meestal wel mee, omdat de motor het extra gewicht compenseert. Toch maakt het meergewicht de e-MTB minder wendbaar dan een lichte mountainbike. Vooral in zeer technisch terrein of heel krappe bochten merk je dat de e-MTB iets lomper aanvoelt.

Aan de andere kant zorgt het extra gewicht wel weer voor meer stabiliteit bij hoge snelheden. Dus tijdens snelle afdalingen kan de zware e-MTB juist een voordeel bieden op ruig terrein. Al met al zijn de gewichtsverschillen niet enorm groot, maar zeker voelbaar.

©Angela Buzzi

Prijsverschil

Ook qua prijs zit er een aanzienlijk verschil tussen beide typen fietsen. Voor een e-mountainbike ben je gemiddeld zo'n 1500 tot 3000 euro meer kwijt dan voor een mountainbike zónder trapondersteuning. De adviesprijzen liggen doorgaans tussen de 2500 en 5000 euro. Je betaalt dus een flinke meerprijs voor het gemak en comfort van de elektrische ondersteuning.

©Oleshko Artem

Voordelen van een e-MTB

Maar wat zijn nu de belangrijkste voordelen van een elektrische mountainbike ten opzichte van een gewone mountainbike? Allereerst is de trapondersteuning natuurlijk een enorm voordeel in heuvelachtige gebieden. Klimmen gaat veel makkelijker en je houdt meer energie over voor het fietsplezier. Ook bij tegenwind en op lange afstanden is de ondersteuning zeer welkom.

Daarnaast maakt de e-mountainbike het mogelijk om samen te fietsen met vrienden die normaal een stuk fitter zijn. Je hoeft niet steeds achterop te raken. De elektrische motor compenseert als het ware de verschillen in fysieke conditie. Dat maakt groepsritten een stuk leuker. Ook voor minder ervaren mountainbikers en beginners zijn e-mountainbikes bijzonder geschikt. Je kunt direct van start op uitdagende routes, zonder eerst jarenlang je conditie op peil te moeten brengen.

Kiezen tussen modellen

Maar hoe maak je nu de keuze voor een specifiek model e-mountainbike? Er zijn namelijk nogal wat variaties verkrijgbaar. Allereerst is er de keuze tussen een elektrische mountainbike met starre achterbrug (hardtail) of met vering voor als achter (fully). Een e-mountainbike met hardtail-frame is vooral geschikt voor recreatief gebruik op goed begaanbare paden en trails. De voorvorkdemping vangt de meeste klappen wel voor je op.

In ons vlakke land is een e-hardtail dan ook voor de meeste mountainbikers prima te gebruiken. Ze zijn bovendien goedkoper in aanschaf en onderhoud dan de geveerde modellen. Kies je voor een elektrische mountainbike met dubbele vering, dan heb je een volwaardige e-fully. Deze bieden meer comfort, controle en grip op ruiger terrein met grotere hoogteverschillen. Je kunt er echt volop van genieten in heuvel- en bergachtige gebieden. Ook voor snelle afdalingen zijn ze uitermate geschikt.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?