ID.nl logo
Een e-mtb kopen: waar moet je op letten?
© Roel van Schalen
Mobiliteit

Een e-mtb kopen: waar moet je op letten?

E-mountainbikes komen steeds meer in zwang. Mountainbiken is een heerlijke manier om in de natuur te sporten, en als je er dan nog wat (motor)hulp bij krijgt, wordt het alleen maar leuker! Alle bekende sportieve fietsmerken hebben inmiddels e-mtb’s in het assortiment, en de keuzemogelijkheden breiden steeds verder uit. Hoe bepaal je welke fiets je moet kiezen en waar moet je op letten bij de aankoop van een elektrische mountainbike? Wij zetten het voor je op een rijtje.

Net als bij veel consumentenproducten is er ook in het geval van elektrische mountainbikes een groot aanbod wat betreft types en modellen. En hoe meer keuze er is, hoe moeilijker het kiezen kan worden. In dit artikel leggen we uit hoe je de keuzemogelijkheden stap voor stap beperkt, totdat je uitkomt bij de fiets die het best bij jou past.

Ook interessant: E-bikes in de uitverkoop: waarom je nu een elektrische fiets moet kopen

Je hebt besloten dat het tijd is voor een nieuwe mountainbike. Na wat rondstruinen op internet heb je gemerkt dat behalve traditionele mountainbikes ook hun elektrische varianten prominent aanwezig zijn op de websites van de fabrikanten. Je interesse is gewekt. De e-bike waarmee je naar je werk fietst bleek immers óók al een goede zet, want die trapondersteuning geeft je net op de mindere momenten – bij harde wind tegen, of bergop – dat zetje in de rug dat het verschil maakt. Zo werkt het dan natuurlijk ook in de bossen, op hellinkjes of op stukken met veel los zand. Je besluit voor een e-mtb te gaan. Maar welke moet je kiezen?

Aan de elektrische mountainbike?

Kijk hier of jouw ideale fiets er voor je tussen zit!

Stap 1: Hardtail, fully of light-e-mtb?

In tegenstelling tot een full-suspension mountainbike (ook wel fully genoemd) heeft een hardtail alleen een verende voorvork, maar geen schokdemper in het frame. De voordelen van een hardtail in vlakke landen als Nederland ten opzichte van een fully (lager gewicht, reactiever en efficiënter rijgedrag) gelden amper nog voor hun elektrische varianten. Het nadeel van het hogere fully-gewicht wordt gecompenseerd door de hulpmotor en de lagere reactiviteit van een fully wordt ruimschoots overtroffen door het veel hogere rijcomfort ervan. Dat een e-hardtail onderhoudsarmer is en minder kost, weegt wat ons betreft niet op tegen het comfort en het grotere plezier van een e-fully. Aan de andere kant: als je een beperkt budget hebt en vooral op mooie paden en op gravelwegen rijdt, dan is met een e-hardtail natuurlijk niks mis.

Ook lezen: Elektrische mountainbikes: welke soorten zijn er?

Voor rijders bij wie het eergevoel nog wat in de weg zit om zomaar ‘elektrisch te gaan’, is de zich nieuw ontwikkelende categorie van ‘light e-mtb’s’ wellicht een optie. Het gaat daarbij om fietsen met een minder krachtige, maar stille en lichtgewicht motor die zo veel mogelijk de rijervaring van een gewone mountainbike willen benaderen. Deze light-fietsen zijn lichter van gewicht dan doorsnee e-mtb’s en dus gemakkelijker hanteerbaar. Ze zijn dankzij de compacte motor bovendien minder herkenbaar als e-bike.

©Roel van Schalen

Een display zit niet standaard inbegrepen bij elk e-bikesysteem.

Stap 2: Bepaal je budget

De prijzen van e-mtb’s starten voor een e-hardtail bij 2.500 euro en voor een e-fully bij 4.000 euro – en kunnen zomaar oplopen tot 15.000 euro. Bepaal van tevoren goed hoeveel je aan je nieuwe mountainbike wilt uitgeven en houd meteen ook rekening met de onderhoudskosten van de fiets. Een fully heeft meer onderdelen en meer technologie aan boord dan een hardtail, en dus is de kans groter dat onderdelen defect raken of verslijten. Daarnaast vergt de fully-techniek – met name de vering – meer onderhoud. Ook bij een hardtail slijten evenwel de banden, de ketting, de cassette, het kettingblad, de remblokken en de remschijven. En dat kost al snel tientallen tot honderden euro’s per jaar.

Stap 3: Waar ga je rijden?

Net als bij elk consumentenproduct dat je overweegt aan te schaffen, moet je je eerst afvragen: wat ga je met je nieuwe e-bike doen? Trek je de plaatselijke bossen in of plan je regelmatig een weekend naar ruiger terrein in de Ardennen, de Eifel of nog verder weg? Dat een beginnende e-mtb’er zich niet hoeft te oriënteren op een World Cup-waardige downhill-bike is logisch, maar meestal ligt de keuze subtieler.

Een goede maatstaf om een mountainbike op te selecteren, is de veerweg. Voor Nederland volstaat 120-140 mm veerweg vooraan en achteraan om perfect comfortabel te kunnen biken. Trek je geregeld naar het buitenland, dan is 150-170 mm veerweg geen overbodige luxe. Rijd je vooral op het vlakke en op bospaden, dan is een hardtail met een 100-120 mm voorvork helemaal prima.

Ook interessant: 10 mooie plekken om te e-mountainbiken in Nederland

Stap 4: Motor en accu

Op een zeldzame uitzondering na hebben e-mtb’s allemaal een middenmotor. Dat is niet alleen omdat de gewichtsverdeling daarbij in ruw terrein veel praktischer is dan bij een achterwielmotor. Door de hoge offroad-belasting zou een achterwielmotor ook te snel oververhit raken. Het type motor hoef je dus niet te kiezen, en wat betreft het merk van de motor beslist de fietsfabrikant voor jou. Fietsmerken werken met maximaal één of twee motorfabrikanten, waaronder Bosch, Yamaha, Brose, Bafang en Shimano. Fazua en TQ zijn namen die je tegenkomt als je op zoek gaat naar een light-e-mtb.

De accu’s van een e-mountainbike hebben een capaciteit van 400 tot 750 Wh. Hoe hoger de capaciteit, hoe groter het rijbereik (en hoe prijziger). Hoevéél groter is afhankelijk van je rijstijl, het terrein en het ondersteuningsniveau, dus het is lastig om daar absolute getallen aan te koppelen. Wil je per se lange tochten kunnen maken? Kies dan een e-mtb met de mogelijkheid om een extra accu aan te sluiten (ook wel range-extender genoemd).

©Roel van Schalen

Een middenmotor is praktisch gezien de enige juiste optie voor een e-mtb.

Stap 5: Met extra’s of met eenvoud?

Zoals eerder aangehaald lopen prijzen van elektrische mtb’s op tot 15.000 euro. Hoe meer geld je neertelt, hoe meer opties je krijgt en hoe lichter en luxueuzer de onderdelen zijn. Denk bijvoorbeeld aan een elektronisch schakelsysteem of een dropper-zadelpen. Of aan de mogelijkheid bij duurdere e-bikes om de motorinstellingen naar wens aan te passen aan je rijstijl. Voor doorgewinterde shredders is dat een pluspunt, voor beginnende bikers zou het een onnodige kopzorg zijn. Ga ook na of je een e-mtb met of zonder display wilt en hoeveel rij-informatie je daarop wilt hebben.

Stap 6: Kies de juiste maat fiets

De vorige vijf stappen zou je oriënterende stappen kunnen noemen die je allemaal online kunt doorlopen. Stap 6 is de allereerste stap die je in de praktijk zou moeten zetten: kies de juiste framemaat! Want een fiets die te klein of te groot voor je is, rijdt niet lekker. En daar verandert zelfs een rocketmachine van 14.999 euro met de fraaiste high-end componenten erop niets aan!

Als eerste richtlijn voor de juiste maat fiets kun je de volgende tabel aanhouden. Wil je helemaal zeker zijn van je zaak, laat dan een fietsmeting uitvoeren bij een deskundige fietsenwinkel.

LichaamslengteFramemaat
148-158 cmXS
158-168 cmS
168-178 cmM
178-185 cmL
185-193 cmXL
193-198 cmXXL

Stap 7: Maak testritten

Is je online zoekwerk afgerond en heb je een goede indruk van wat er op de markt is, ga dan bij een paar fietsenwinkels langs en laat je voorlichten. Een goede winkel zal je testritten op verschillende merken en modellen e-mtb laten maken, zodat je bijvoorbeeld kunt ervaren hoe het ene motorsysteem zich gedraagt in vergelijking met het andere (wat betreft aangrijping, geluidsniveau en bedieningsgemak), en wat de invloed is van veel veerweg ten opzichte van minder veerweg. Maak vóór aankoop sowieso altijd een testrit.

Conclusie

Voordat je een elektrische mountainbike aanschaft, is het goed om te bepalen wat je ermee wilt en welk budget je eraan wilt besteden. Op internet kun je jezelf prima inlezen om vertrouwd te raken met e-mtb-jargon, en in dit artikel kon je lezen waar je op moet letten. De beste garantie op jarenlang plezier van je nieuwe e-mtb is dat hij de juiste framemaat heeft én dat je er voor de aanschaf een goede testrit op hebt gemaakt.

▼ Volgende artikel
Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film
Huis

Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Watch on YouTube

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

▼ Volgende artikel
Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden
© MG | ID.nl
Huis

Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Bij minder dan 20 procent vrije schijfruimte kan Windows in ademnood raken.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Windows toont je de gebruikte schijfruimte per datacategorie.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Met TreeSize vind je snel welke mappen veel ruimte innemen.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De tool Schijfopruiming is ook in Windows 11 nog goed bruikbaar.

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Heel wat programma’s laten sporen na die je wellicht liever opgeruimd ziet.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

Sommige programma’s kun je vanuit het Configuratiescherm verwijderen.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

BCU laat je het verwijderproces van applicaties nauwkeurig sturen.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Op een Windows-pc is vaak veel ‘bloatware’ geïnstalleerd die je wellicht liever kwijt dan rijk bent.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Dubbele bestanden opsporen doe je liever niet helemaal handmatig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Bij acute schijfnood kun je eventueel ook de gemaakte herstelpunten verwijderen.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always


comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Als de nood het hoogst is, is compressie nabij.
Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Je kunt diverse opschoonoperaties bij een tekort aan schijfruimte automatisch laten uitvoeren.