ID.nl logo
Zet je Android-telefoon in als beveiligingscamera
© Reshift Digital
Huis

Zet je Android-telefoon in als beveiligingscamera

De camera op je Android-telefoon is in staat om meer te doen dan leuke kiekjes schieten. Waarom zet je deze niet in als beveiligingscamera in je huis of op het dashboard van je auto? Hoe je dat configureert leggen wij je in deze how to uit.

Er bestaan heel wat Android-apps die de camera van je telefoon inzetten als uitgebreid beveiligingsmiddel, zowel voor thuis als in de auto. Daarmee kan je jouw oude Android-telefoon een tweede leven geven en inzetten als beveiligingscamera of dashcam (dashboardcamera).

Zo'n complete camera-applicatie is veel uitgebreider dan nodig is, hij doet veel meer dan alleen video opnemen. Daarom kan je beter voor een app kiezen die zich specifiek op de gewenste situatie richt: een beveiligingscamera in huis of een mobiele camera op het dashboard van je auto.

©PXimport

De camera van je smartphone kan voor meer ingezet worden dan het maken van wat leuke foto's.

Is een dashcam legaal?

Als je een dashcam in je auto monteert, is dat dan wel legaal? Volgens ICT-jurist Arnoud Engelfriet is er geen enkel probleem: je mag filmen op de openbare weg, want iedereen heeft recht op vrije nieuwsgaring, niet alleen journalisten. Je hoeft ook geen sticker met "Let op: cameratoezicht" op je auto te plaatsen, want die verplichting geldt volgens Engelfriet alleen voor camera's die ergens opgehangen of neergezet zijn om de hele dag op dezelfde plaats te filmen.

Zodra je jouw opgenomen filmpjes publiceert, kom je wél juridische obstakels tegen. Wie herkenbaar in beeld is op je filmpje, kan immers een beroep doen op zijn recht op privacy. En met een herkenbare nummerplaat is het filmpje onderworpen aan de Wet bescherming persoonsgegevens.

Gelukkig zijn de beelden van een dashcam wel bruikbaar als bewijs, dus je kunt ermee aangifte doen bij de politie als je een ongeval meemaakt. (Bron: http://ct.link.ctw.nl/aeb)

Een dashcam met AutoGuard Blackbox

Een dashcam is in Nederland nog niet zo populair, maar je kent het wellicht van al die Russische filmpjes op YouTube. In Rusland verplichten verzekeringsmaatschappijen om een dashcam te gebruiken tijdens het rijden.

Er bestaan speciale compacte camera's die je op de voorruit bevestigt, maar waarom zou je daar geld aan uitgeven als je misschien nog een oude Android-telefoon hebt liggen die je niet meer gebruikt? De camera in je telefoon volstaat voor video-opnames en met de ingebouwde gps kan je in principe je locatie opslaan en later op een kaartje bekijken, samen met de beelden.

Een interessante app als dashcam is AutoGuard Blackbox (http://ct.link.ctw.nl/bbx). Zoals de naam al zegt maak je hiermee van je Android-telefoon een zwarte doos die alles registreert. Het is een gratis app, maar sommige functionaliteiten zijn alleen beschikbaar als je AutoGuard Pro Unlocker (http://ct.link.ctw.nl/bbu) koopt voor 2,19 euro. Dan kan je de app bijvoorbeeld in de achtergrond draaien, zodat je jouw telefoon gelijktijdig voor navigatie of telefoongesprekken kunt gebruiken. Bovendien worden er dan geen advertenties meer getoond.

©PXimport

AutoGuard Blackbox is gratis, maar in Google Play vind je ook een betaalversie met extra functionaliteit.

De first run wizard vraagt je om een hele reeks basisinstellingen in te geven, zoals de eenheid van afstand (kilometer of mijl), of er constant video moet opgeslagen worden of enkel bij een botsing, of video's van een ongeval altijd gearchiveerd moeten worden of niet en welk telefoonnummer gebeld moet worden bij een botsing. Je kunt ook instellen dat audio opgenomen wordt samen met de video, maar dan kan je niet gelijktijdig telefoneren met je Android.

Daarnaast geef je in hoeveel opslagruimte de app maximaal mag gebruiken voor de opnames. Gearchiveerde video's worden nooit verwijderd, maar als de opgegeven ruimte overschreden wordt, worden de andere video's verwijderd in volgorde van ouderdom. Je kiest tot slot ook hoe vaak de video opgeslagen wordt.

©PXimport

Met een oude Android-telefoon, een autohouder en AutoGuard Blackbox heb je een dashcam.

Je telefoon als dashcam: praktisch?

Als je jouw Android-telefoon als dashcam gebruikt, moet je op een aantal praktische zaken letten. Continu filmen zal de batterij van je telefoon snel leegzuigen, dus je kunt de telefoon maar beter op de aanstekeraansluiting van je auto aansluiten. Bovendien heb je een autohouder nodig die de camera van je telefoon niet bedekt. Je moet misschien even zoeken naar de juiste houder voor je telefoon - of met wat handigheid een gat boren in je huidige houder.

Met sommige dashcam-apps kan je tegelijk met de dashcam ook de gps gebruiken voor navigatie en bellen, wat handig is omdat je dan maar één toestel in je auto nodig hebt. Uiteraard bestaan er ook gespecialiseerde dashcams die je op het dashboard of aan de binnenspiegel van je auto bevestigt. Het voordeel is dat zo'n dashcam minder opvalt en tegenwoordig vind je ook al vrij betaalbare modellen.

©PXimport

Tegenwoordig zijn de instapmodellen van gespecialiseerde dashcams al redelijk betaalbaar.

Onderweg

Wanneer je nu de weg op moet, plaats je je gsm in de autohouder. Klik in het hoofdvenster van AutoGuard Blackbox op Start. Je kunt dan nog enkele instellingen kiezen, zoals voor de flits en focus en of er gefilmd wordt of periodiek foto's genomen worden. Klik op het bolletje linksonder om de opname te starten.

Rechtsboven wordt een kadertje van Google Maps getoond met je huidige locatie, terwijl in het midden het beeld getoond wordt. Rechts onderaan krijg je informatie over je snelheid te zien. De opname stopzetten doe je door nog eens op het bolletje linksonder te klikken. Wanneer je een ongeluk hebt gehad, klik je op het uitroepteken. Je kunt dan met een druk op de knop het ingestelde noodnummer bellen of er een sms naar sturen.

©PXimport

Ben je tegen een andere auto gebotst? AutoGuard Blackbox toont je automatisch het noodnummer.

Een nadeel is wel dat de opname in de gratis versie automatisch stopgezet wordt wanneer een andere app op de voorgrond komt. Nog een reden dus om AutoGuard Blackbox niet op je primaire telefoon te draaien, maar op een oude telefoon die je nergens anders voor gebruikt. Wanneer je de betaalde versie koopt, kan je AutoGuard Blackbox wel op je huidige telefoon gebruiken.

Een andere eenvoudige, handige functie is de knop Snap, waarmee je vanuit de app een foto kunt maken. Dat is bedoeld voor als je bijvoorbeeld een ongeval hebt en foto's wilt nemen als bewijsmateriaal voor de verzekering. Ga daarna naar Gallery om al je foto's te bekijken en druk op het blauwe icoontje om een actie met die foto te voltooien, zoals het uploaden naar een album op je Picasa-account.

Hetzelfde kan je met je video's doen als je in het hoofdscherm van AutoGuard Blackbox op Video klikt, een video selecteert en dan Share kiest: je kunt dan je video's naar je YouTube-account uploaden. Bij de video's waar een ongeval gebeurd is, is de begintijd en duur overigens in het rood weergegeven.

©PXimport

De video van je dashcam upload je eenvoudig naar YouTube of een andere website.

Alles automatisch

Het leuke aan AutoGuard Blackbox is dat heel wat taken geautomatiseerd kunnen verlopen, zodat je nergens meer aan hoeft te denken. Klik in het hoofdscherm op Settings. Als je in de Basic settings je Google-account selecteert, de app toegang tot het account geeft en dan Auto Upload aanvinkt, worden je video's automatisch na de opname naar YouTube geüpload.

Helemaal onderaan onder Emergency contact settings kan je Instant call aanvinken. Je telefoon detecteert automatisch een botsing dankzij de accelerometer en opent dan de telefoonkiezer zodat je sneller het alarmnummer kunt bellen. De gevoeligheid van de accelerometer stel je in onder Sensor settings, waar je overigens ook kunt instellen dat de app automatisch een opname start als je de telefoon in je car dock of autolader stopt en automatisch de opname stopt wanneer je de telefoon eruit haalt.

Een beveiligingscamera met IP Webcam

Een andere interessante situatie is dat je jouw oude Android-telefoon thuis als beveiligingscamera inzet. Daarvoor kan je de gratis app IP Webcam gebruiken (http://ct.link.ctw.nl/ipw), dat een videostream van de telefooncamera via internet bereikbaar maakt.

De werking hiervan heeft eigenlijk niet veel uitleg nodig: de app toont je wat voor de hand liggende instellingen zoals de resolutie, kwaliteit en oriëntatie. Je doet er hier ook goed aan een login en wachtwoord aan te maken, omdat anders iedereen toegang tot je camera krijgt. Het is handig ook Stream on device boot aan te vinken, zodat je beveiligingscamera weer actief wordt wanneer je telefoon onverwachts herstart.

Klik tot slot helemaal onderaan op Start server. Op het scherm dat verschijnt, klik je op How do I connect? om het webadres van je camera te zien. Dat is gelijk aan http://IP:8080/, waarbij IP staat voor je IP-adres. Dit kan zowel een intern IP-adres zijn, als een extern IP-adres, waardoor je ook buitenshuis het beeld kunt zien.

©PXimport

Met IP Webcam maak je van elke Android-telefoon een beveiligingscamera.

Neem het beeld op je computer op

IP Webcam zelf is een eenvoudige app die geen beeld kan opslaan. Dat kan je wel in IP Cam Viewer, die je normaal gezien op een andere smartphone of tablet draait. Maar als je IP Cam Viewer langdurig beeld laat opnemen, zal de lokale opslag al snel niet meer volstaan. Gelukkig kan je het beeld van de app ook op je computer opslaan. In VLC media player gaat dat als volgt: klik op het menu Media / Netwerkstream openen..., vul de url van de videostream van IP Webcam in om het beeld te tonen en druk dan op de opnameknop.

©PXimport

Bekijk het beeld van je beveiligingscamera in VLC.

IP Cam Viewer

Als je het webadres bezoekt in je browser, kan je het videobeeld rechtstreeks in je browser bekijken. De webpagina toont ook uitgebreide instructies over hoe je het beeld in andere software bekijkt. Een handige viewer voor Android, iOS en BlackBerry is IP Cam Viewer (http://ct.link.ctw.nl/icv), waarmee je diverse IP-camera's op je smartphone of tablet kunt bekijken, zelfs meerdere tegelijk.

Klik op het plus-icoontje om een camera toe te voegen, kies als type IP Camera, DVR, NVR, bij Make geef je Android in en bij Model kies je als type IP Webcam for Android. Vul dan het IP-adres van je Android-telefoon in en als poort 8080. In de extra opties kan je indien gewenst instellen dat de app een geluidje afspeelt als er beweging gedetecteerd wordt of als deze alleen maar beeld opneemt wanneer er beweging is. Klik op Save en ga een scherm terug, waarna je het beeld van je Android-telefoon te zien krijgt.

©PXimport

Voeg je Android-telefooncamera aan IP Cam Viewer toe.

Als je meerdere camera's hebt toegevoegd in IP Cam Viewer, kan je hun beelden gezamenlijk bekijken in de Matrix View. Schakel in Manage Cameras alle camera's in die je wilt bekijken en orden ze in je gewenste volgorde. Handig is dat IP Cam Viewer enorm veel cameratypes ondersteunt, zodat je tegelijk het beeld van je eigen Android-beveiligingscamera, van een professionele IP-camera en van een publieke videofeed kunt bekijken in één scherm. Een tablet met een groot scherm is dan wel nuttig.

©PXimport

Bekijk het beeld van je Android-beveiligingscamera op je tablet.

Gebruik je telefoon als webcam

Een andere interessante toepassing van IP Webcam is dat je jouw telefoon als webcam voor je computer kunt gebruiken, bijvoorbeeld om te videobellen in Skype. Daarvoor installeer je op Windows het programma IP Camera Adapter (http://ct.link.ctw.nl/ica). Het is een speciale driver die elke netwerkcamera die MJPG-beelden in Windows ondersteunt, toegankelijk maakt alsof het een usb-camera is.

Vul in de instellingen bij Camera feed url http://IP:8080/videofeed in, waarbij IP het IP-adres van je telefoon is. Vul indien nodig de gebruikersnaam en het wachtwoord in en klik op Autodetect om de resolutie van de camera te detecteren. Klik op OK, waarna je de camera kunt gebruiken in elk Windows-programma dat de DirectShow API voor usb-camera's ondersteunt.

©PXimport

Je kunt je Android-telefoon zelfs als webcam gebruiken in Windows.

▼ Volgende artikel
Pushnotificaties vanaf je thuisserver: zo werkt ntfy
© ID.nl
Huis

Pushnotificaties vanaf je thuisserver: zo werkt ntfy

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Dit gaan we doen

In dit artikel zetten we een ntfy-server op die je zelf beheert. We regelen eerst de randvoorwaarden: hoe je server van buitenaf bereikbaar wordt (bijvoorbeeld via vpn of portforwarding) en hoe je https netjes afhandelt met een reverse proxy en een certificaat van Let's Encrypt. Daarna bouwen we de basis: configuratiebestand, opslagmappen en een draaiende container met Docker.

Vervolgens maken we gebruikers en rechten aan, zodat niet iedereen zomaar kan publiceren of meelezen. Je test met de webinterface en met de mobiele app, zodat je zeker weet dat meldingen ook echt binnenkomen. Tot slot koppel je ntfy aan je eigen tools: eerst met een simpele curl-oproep vanuit een shellscript, daarna met extra's zoals titel, prioriteit en tags. Als je wilt, breid je dat uit naar meldingen met bijlagen, acties (doorklikken naar een url) en integratie vanuit Python. 

Lees ook: Je oude Windows-pc als thuisserver: zo zet je Jellyfin en Syncthing op

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Met ntfy kun je services pushnotificaties laten verzenden naar je telefoon of computer.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Sta notificaties in je webbrowser toe.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Publiceer notificaties in je webbrowser.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

De Android-app ontvangt een notificatie voor elk bericht dat op een geabonneerd onderwerp wordt verstuurd.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Een ntfy-bericht met een titel, prioriteit en pictogrammen.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Je services kunnen ook plaatjes naar ntfy sturen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Klik op een van de knoppen van het bericht in ntfy om een actie uit te voeren.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

Sssssssssschattig

Speciaal voor de kleinste Python-fans

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

De documentatie van ntfy is uitgebreid en praktisch. 

▼ Volgende artikel
Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2
Huis

Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

Watch on YouTube

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.