Aldi blijft telefoons verkopen. En dat is niet meer dan logisch, want de goedkope Wolfgang-smartphones gaan doorgaans als warme broodjes over de toonbank. Mocht je de tel kwijt zijn: dit jaar lagen er al tien verschillende Wolfgang-toestellen bij Aldi. Waaronder deze Wolfgang AT-AS45Q.

Waren er eerder nog de AS45Q1 en de AS45Q2, nu gaat Wolfgang terug naar de basis met deze AS45Q. Overigens niet met teruggeschroefde specificaties. Net als de Q1 bevat dit toestel Android 4.4 en een 1,3 GHz quadcore-processor, nu zelfs van een kleine update voorzien door de Cortex-A7-chip. De processor wordt hierdoor een stuk zuiniger. De Q2 heeft overigens een 1,5 GHz quadcore-processor, maar dit toestel is beduidend duurder dan het in dit artikel besproken exemplaar.

Er is wel gesneden in de opslagcapaciteit. Had de Q1 nog 8GB geheugen, de Q moet het doen met de helft. Je zult dus mogelijk eerder je geheugen moeten uitbreiden met een micro-SD-kaartje, wat gelukkig dus wel mogelijk is.

©PXimport

De AT-AS45Q lijkt erg veel op zijn voorgangers.

Weinig aanpassingen

Voor de rest zijn er weinig inhoudelijke veranderingen doorgevoerd ten opzichte van de andere telefoons uit de Q-serie. De afmetingen, de accu en het scherm zijn niet of nauwelijks aangepast. Gelukkig was daar al niet veel op aan te merken. De smartphone is net een tikje groter dan bijvoorbeeld de iPhone 5 en is daarmee iets zwaarder, maar dat is verder niet hinderlijk. Het scherm beschikt over een 4,5 inch qHD IPS-display met een resolutie van 960 bij 540 pixels. Wel blijven eerder genoemde minpunten staan. Het scherm is nog steeds slecht af te lezen in de volle zon, de aansluiting voor oordopjes gaat niet in zijn geheel in de telefoon en de matzwarte achterkant van het toestel is krasgevoelig.

©PXimport

Op de achterkant van de smartphone zie je snel krasjes.

Multi-touch niet ideaal

De smartphone komt nu standaard met het Android 4.4-besturingssteem (KitKat). Het besturingssysteem ziet er hierdoor net iets gestroomlijnder uit. Applicaties zijn ook vlotter op te roepen en je scrolt net wat vloeiender door de menu's. Slechts enkele overschakelingen (van bijvoorbeeld het hoofdmenu naar de browser) lopen soms wat stroef, iets wat er op termijn mogelijk verder inslijt.

Ook reageert het scherm niet altijd lekker op het indrukken van kleine knoppen, waardoor je soms meerdere keren moet tikken voordat er iets gebeurt. Bij multi-touch is dit helemaal een probleem: foto's of de camera inzoomen door een spreidbeweging met twee vingers te maken, is geen pretje.

Acceptabele fotocamera

De 8 megapixel-camera van de Wolfgang AS45Q maakt zeer acceptabele foto's. De foto's zijn niet haarscherp en kunnen niet meten aan de camerakwaliteit van enkele andere smartphones uit het middensegment, maar voor de gelegenheidsfotograaf is het voldoende. Enig nadeel is dat de lens tijd nodig heeft om te focussen op het object dat je wilt fotograferen. Ongeduldige fotografen komen dus thuis met onscherpe foto's.

©PXimport

De camera van het toestel maakt acceptabele foto's.

De camera-applicatie is wat onoverzichtelijk, vooral omdat het niet altijd helder is waar je bepaalde instellingen kunt terugvinden. Het is daarnaast onduidelijk welk plaatje voor welke fotomodus staat. Pas wanneer je erop klinkt, wordt duidelijk dat je de panorama- of gezichtsmodus hebt geselecteerd. De verschillende voorgeprogrammeerde fotomodi zijn beperkt, maar wederom voldoende voor smartphone-gebruikers die slechts af en toe een foto maken. Overigens kun je wel zelf redelijk wat aanpassingen doorvoeren in de camera-instellingen, door de belichting, kleureffecten, witbalans, antiflikkering en zelfs beeldeigenschappen (scherpte, tint, verzadiging) in te stellen.

Conclusie

Al met al heb je voor het geld een prima smartphone. De AS45Q is in prijs zelfs enkele tientjes goedkoper dan sommige Wolfgang-voorgangers, waardoor deze nog aantrekkelijker wordt voor mensen met een beperkt budget. Door de kleine kijkhoek, het krasgevoelige design en een niet zo fijngevoelig scherm, is het toestel verre van perfect, maar dit valt weg te strepen tegen de vele pluspunten.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.