Aldi blijft telefoons verkopen. En dat is niet meer dan logisch, want de goedkope Wolfgang-smartphones gaan doorgaans als warme broodjes over de toonbank. Mocht je de tel kwijt zijn: dit jaar lagen er al tien verschillende Wolfgang-toestellen bij Aldi. Waaronder deze Wolfgang AT-AS45Q.

Waren er eerder nog de AS45Q1 en de AS45Q2, nu gaat Wolfgang terug naar de basis met deze AS45Q. Overigens niet met teruggeschroefde specificaties. Net als de Q1 bevat dit toestel Android 4.4 en een 1,3 GHz quadcore-processor, nu zelfs van een kleine update voorzien door de Cortex-A7-chip. De processor wordt hierdoor een stuk zuiniger. De Q2 heeft overigens een 1,5 GHz quadcore-processor, maar dit toestel is beduidend duurder dan het in dit artikel besproken exemplaar.

Er is wel gesneden in de opslagcapaciteit. Had de Q1 nog 8GB geheugen, de Q moet het doen met de helft. Je zult dus mogelijk eerder je geheugen moeten uitbreiden met een micro-SD-kaartje, wat gelukkig dus wel mogelijk is.

©PXimport

De AT-AS45Q lijkt erg veel op zijn voorgangers.

Weinig aanpassingen

Voor de rest zijn er weinig inhoudelijke veranderingen doorgevoerd ten opzichte van de andere telefoons uit de Q-serie. De afmetingen, de accu en het scherm zijn niet of nauwelijks aangepast. Gelukkig was daar al niet veel op aan te merken. De smartphone is net een tikje groter dan bijvoorbeeld de iPhone 5 en is daarmee iets zwaarder, maar dat is verder niet hinderlijk. Het scherm beschikt over een 4,5 inch qHD IPS-display met een resolutie van 960 bij 540 pixels. Wel blijven eerder genoemde minpunten staan. Het scherm is nog steeds slecht af te lezen in de volle zon, de aansluiting voor oordopjes gaat niet in zijn geheel in de telefoon en de matzwarte achterkant van het toestel is krasgevoelig.

©PXimport

Op de achterkant van de smartphone zie je snel krasjes.

Multi-touch niet ideaal

De smartphone komt nu standaard met het Android 4.4-besturingssteem (KitKat). Het besturingssysteem ziet er hierdoor net iets gestroomlijnder uit. Applicaties zijn ook vlotter op te roepen en je scrolt net wat vloeiender door de menu's. Slechts enkele overschakelingen (van bijvoorbeeld het hoofdmenu naar de browser) lopen soms wat stroef, iets wat er op termijn mogelijk verder inslijt.

Ook reageert het scherm niet altijd lekker op het indrukken van kleine knoppen, waardoor je soms meerdere keren moet tikken voordat er iets gebeurt. Bij multi-touch is dit helemaal een probleem: foto's of de camera inzoomen door een spreidbeweging met twee vingers te maken, is geen pretje.

Acceptabele fotocamera

De 8 megapixel-camera van de Wolfgang AS45Q maakt zeer acceptabele foto's. De foto's zijn niet haarscherp en kunnen niet meten aan de camerakwaliteit van enkele andere smartphones uit het middensegment, maar voor de gelegenheidsfotograaf is het voldoende. Enig nadeel is dat de lens tijd nodig heeft om te focussen op het object dat je wilt fotograferen. Ongeduldige fotografen komen dus thuis met onscherpe foto's.

©PXimport

De camera van het toestel maakt acceptabele foto's.

De camera-applicatie is wat onoverzichtelijk, vooral omdat het niet altijd helder is waar je bepaalde instellingen kunt terugvinden. Het is daarnaast onduidelijk welk plaatje voor welke fotomodus staat. Pas wanneer je erop klinkt, wordt duidelijk dat je de panorama- of gezichtsmodus hebt geselecteerd. De verschillende voorgeprogrammeerde fotomodi zijn beperkt, maar wederom voldoende voor smartphone-gebruikers die slechts af en toe een foto maken. Overigens kun je wel zelf redelijk wat aanpassingen doorvoeren in de camera-instellingen, door de belichting, kleureffecten, witbalans, antiflikkering en zelfs beeldeigenschappen (scherpte, tint, verzadiging) in te stellen.

Conclusie

Al met al heb je voor het geld een prima smartphone. De AS45Q is in prijs zelfs enkele tientjes goedkoper dan sommige Wolfgang-voorgangers, waardoor deze nog aantrekkelijker wordt voor mensen met een beperkt budget. Door de kleine kijkhoek, het krasgevoelige design en een niet zo fijngevoelig scherm, is het toestel verre van perfect, maar dit valt weg te strepen tegen de vele pluspunten.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.