Aldi blijft telefoons verkopen. En dat is niet meer dan logisch, want de goedkope Wolfgang-smartphones gaan doorgaans als warme broodjes over de toonbank. Mocht je de tel kwijt zijn: dit jaar lagen er al tien verschillende Wolfgang-toestellen bij Aldi. Waaronder deze Wolfgang AT-AS45Q.

Waren er eerder nog de AS45Q1 en de AS45Q2, nu gaat Wolfgang terug naar de basis met deze AS45Q. Overigens niet met teruggeschroefde specificaties. Net als de Q1 bevat dit toestel Android 4.4 en een 1,3 GHz quadcore-processor, nu zelfs van een kleine update voorzien door de Cortex-A7-chip. De processor wordt hierdoor een stuk zuiniger. De Q2 heeft overigens een 1,5 GHz quadcore-processor, maar dit toestel is beduidend duurder dan het in dit artikel besproken exemplaar.

Er is wel gesneden in de opslagcapaciteit. Had de Q1 nog 8GB geheugen, de Q moet het doen met de helft. Je zult dus mogelijk eerder je geheugen moeten uitbreiden met een micro-SD-kaartje, wat gelukkig dus wel mogelijk is.

©PXimport

De AT-AS45Q lijkt erg veel op zijn voorgangers.

Weinig aanpassingen

Voor de rest zijn er weinig inhoudelijke veranderingen doorgevoerd ten opzichte van de andere telefoons uit de Q-serie. De afmetingen, de accu en het scherm zijn niet of nauwelijks aangepast. Gelukkig was daar al niet veel op aan te merken. De smartphone is net een tikje groter dan bijvoorbeeld de iPhone 5 en is daarmee iets zwaarder, maar dat is verder niet hinderlijk. Het scherm beschikt over een 4,5 inch qHD IPS-display met een resolutie van 960 bij 540 pixels. Wel blijven eerder genoemde minpunten staan. Het scherm is nog steeds slecht af te lezen in de volle zon, de aansluiting voor oordopjes gaat niet in zijn geheel in de telefoon en de matzwarte achterkant van het toestel is krasgevoelig.

©PXimport

Op de achterkant van de smartphone zie je snel krasjes.

Multi-touch niet ideaal

De smartphone komt nu standaard met het Android 4.4-besturingssteem (KitKat). Het besturingssysteem ziet er hierdoor net iets gestroomlijnder uit. Applicaties zijn ook vlotter op te roepen en je scrolt net wat vloeiender door de menu's. Slechts enkele overschakelingen (van bijvoorbeeld het hoofdmenu naar de browser) lopen soms wat stroef, iets wat er op termijn mogelijk verder inslijt.

Ook reageert het scherm niet altijd lekker op het indrukken van kleine knoppen, waardoor je soms meerdere keren moet tikken voordat er iets gebeurt. Bij multi-touch is dit helemaal een probleem: foto's of de camera inzoomen door een spreidbeweging met twee vingers te maken, is geen pretje.

Acceptabele fotocamera

De 8 megapixel-camera van de Wolfgang AS45Q maakt zeer acceptabele foto's. De foto's zijn niet haarscherp en kunnen niet meten aan de camerakwaliteit van enkele andere smartphones uit het middensegment, maar voor de gelegenheidsfotograaf is het voldoende. Enig nadeel is dat de lens tijd nodig heeft om te focussen op het object dat je wilt fotograferen. Ongeduldige fotografen komen dus thuis met onscherpe foto's.

©PXimport

De camera van het toestel maakt acceptabele foto's.

De camera-applicatie is wat onoverzichtelijk, vooral omdat het niet altijd helder is waar je bepaalde instellingen kunt terugvinden. Het is daarnaast onduidelijk welk plaatje voor welke fotomodus staat. Pas wanneer je erop klinkt, wordt duidelijk dat je de panorama- of gezichtsmodus hebt geselecteerd. De verschillende voorgeprogrammeerde fotomodi zijn beperkt, maar wederom voldoende voor smartphone-gebruikers die slechts af en toe een foto maken. Overigens kun je wel zelf redelijk wat aanpassingen doorvoeren in de camera-instellingen, door de belichting, kleureffecten, witbalans, antiflikkering en zelfs beeldeigenschappen (scherpte, tint, verzadiging) in te stellen.

Conclusie

Al met al heb je voor het geld een prima smartphone. De AS45Q is in prijs zelfs enkele tientjes goedkoper dan sommige Wolfgang-voorgangers, waardoor deze nog aantrekkelijker wordt voor mensen met een beperkt budget. Door de kleine kijkhoek, het krasgevoelige design en een niet zo fijngevoelig scherm, is het toestel verre van perfect, maar dit valt weg te strepen tegen de vele pluspunten.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.