LG stopt met het maken van smartphones. Het Koreaanse bedrijf heeft veel succes in andere takken, zoals televisie en huishoudelijke apparaten, maar nadat het al langere tijd weinig voet aan de grond kreeg op het gebied van smartphones, haakt het bedrijf af. Dit is hoe dat zo heeft kunnen gebeuren.

Ondanks de opvallende LG Velvet en LG Wing, de laatste telefoons die LG maakte, rapporteerde LG rapporteerde qua smartphoneverkopen al jaren verliezen. Het bedrijf besloot dan ook niet uit de mobiele wereld te stappen, maar wel uit de smartphonefabrikage. Het wil helpen bij het ontwikkelen van 6G. Verder kijkt het vooral naar smarthome, kunstmatige intelligentie, robotica en elektrische voertuigen als nieuwe markten om groot in te worden.

Het is zonde om LG te zien gaan, want het bedrijf gaat al erg lang mee. Laten we wat hoogtepunten in de spotlight zetten.

Geschiedenis van LG-telefoons

Toen we halverwege de 00’s met Motorola RAZR’s liepen en iPhones nog niet bestonden, kwam LG met KG800 Chocolate. De schuifbare telefoon werd een hit en zette LG met 21 miljoen verkopen op de kaart. Vervolgens kwam LG in 2007 ook nog met de allereerste telefoon met een capacitieve touchscreen, de LG KE850 Prada. 

Wederom had dit toestel een stijlvol design om mee op te vallen. Helaas stopte LG er maar 8 MB aan opslag in, waardoor het toestel toch wat achterstond. Zeker gezien de concurrentie, want een paar maanden later werd de iPhone onthuld.

LG kwam met de wat normalere LG KP500 Cookie in 2008 die wat lager in prijs was, waardoor het toestel nog 13 miljoen keer over de toonbank ging. Toch had het bedrijf last van die iPhone, die al vanaf dag één een groot succes was. 

Daarop volgde de LG KU99 Viewty, die als eerste telefoon ter wereld slow-motion-video’s kon maken. Opvolger LG Optimus 2X kon op zijn beurt als eerste 1080p-video’s schieten. De eerste telefoon met goedwerkende dual camera? De LG G5.

©PXimport

LG bleef innoveren, al deed het dat vanaf 2009 met besturingssysteem Android als basis. Hiervoor gebruikte het Symbian en Windows Phone. De eerste LG-smartphone met Android was de LG GW620, een telefoon met een 3 inch touchscreen en een 5 megapixel camera. 

Vervolgens kwam het bedrijf onder andere met de Optimus-lijn, waarna het helaas helemaal wegging bij de ‘chocolate’- en ‘cookie’-achtige namen en startte met serienummers: L, F, Q, V en G. LG Velvet en LG Wing waren na een groot aantal ThinQ-telefoons de laatste smartphones van LG.

Hoe het misging

Waar is het misgegaan met LG? Was het al ten tijde van LG Prada, die door Apple werd gestoomwalst? 

Hoewel de komst van iPhone niet heeft geholpen (wat geldt voor alle smartphoneleveranciers), is het niet alleen daardoor dat LG telkens slechter presteerde op de smartphonemarkt. Het heeft alsnog miljoenen telefoons verkocht en innovatieve toestellen gemaakt. Echter is het waarschijnlijk de hevige concurrentie gecombineerd met moeite om nog steeds met innovatie te komen, waardoor LG’s telefoontak steeds minder goed presteerde in verkopen.

Bovendien waren er ook problemen met de telefoons van LG. In 2015 verscheen G4, die bootloopproblemen kreeg, waardoor hij steeds bleef rebooten. Nu is dat op zich al vervelend, maar helemaal toen de vervangende G4 met exact hetzelfde probleem kampte. Het dreef veel mensen weg van LG, want het vertrouwen had een enorme deuk opgelopen. 

De opvolger G5 was helaas niet goed genoeg doordacht. LG wilde waarschijnlijk snel van de G4 af en kwam met een telefoon waarop je allerlei accessoires kon toevoegen aan de onderkant. Alleen bleek dat een zwak systeem dat bovendien met te weinig accessoires kwam, waardoor ook de G5 geen voet aan de grond kreeg.

©PXimport

Op zich had LG zich hier nog kunnen herpakken, maar omdat de LG G6 kwam met een Snapdragon 821-chip in plaats van de nieuwe generatie Snapdragon 835 die de concurrentie wel had, stond LG weer 1-0 achter. Er kwam nog een G7, maar het scherm bleek van te grote invloed op de batterijprestaties. Bovendien was de telefoon niet heel vernieuwend, waardoor hij snel in de vergetelheid raakte.

Gelukkig had LG tegelijkertijd de V-serie lopen. De V10 en V20, die een handig tweede scherm hadden waarmee je snel toegang had tot apps, waren goede toestellen, maar ze waren erg groot. Uiteindelijk zijn de V-lijn en de G-lijn te veel naar elkaar toegegroeid en wisten ze met te weinig innovatie te komen of anderzijds op te vallen om nog boven het maaiveld uit te steken.

Uiteindelijk heeft LG het qua smartphones niet gered en op 31 juli gaat de stekker volledig uit de smartphonetak. De meest recente toestellen krijgen wel nog een poosje updates, maar er worden geen nieuwe telefoons meer gemaakt.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.