Wat moet je doen als je er achterkomt dat je bestanden of mappen hebt weggegooid die je eigenlijk had willen bewaren? Hier leggen we uit hoe je deze bestanden terughaalt op je Mac (en ook stiekem op een Windows pc...).

Controleer de Prullenbak

Het eerste wat je moet doen is controleren of de verwijderde bestanden nog in de prullenbak staan. Zo ja, dan heb je geluk gehad en kun je ze terugzetten. Bestanden die op USB-drives en andere externe apparaten staan worden vrijwel nooit in de prullenbak gezet wanneer je ze verwijdert. Hetzelfde geldt voor bestanden die te groot zijn om in de prullenbak te passen. Lees ook: Haal verloren foto's en documenten eenvoudig terug.

©PXimport

Op je Mac moet je naar de Prullenmand gaan, met de rechtermuisknop op het bestand of de map in kwestie klikken en Zet terug selecteren.

Op je Windows-pc moet je naar de Prullenbak gaan, op het bestand of de map in kwestie klikken en Dit item terugzetten selecteren op de werkbalk. Je kunt ook alles wat in de Prullenbak staat terugzetten door op Alle items terugzetten te klikken wanneer er geen bestanden of mappen geselecteerd zijn. De items worden dan op hun oorspronkelijke locatie teruggezet.

Bestandsherstel

Staan de items die je terug wilt halen niet in de prullenbak maar komen ze wel van je computer af in plaats van een extern apparaat, dan kun je het beste meteen ophouden met het gebruiken van je computer. Een aantal dingen kun je nog gewoon doen, maar sla vooral niets op, installeer geen nieuwe programma's en probeer niets naar je computer te streamen of te downloaden.

Bestanden en mappen die zijn weggegooid zijn namelijk niet helemaal verdwenen. De items zelf bestaan nog, maar zijn verborgen. Het besturingssysteem haalt alleen de links weg die ernaar verwijzen en voegt de opslagruimte die de items ingenomen zouden hebben toe aan de vrije ruimte op je systeem. Zolang er niets anders op je computer wordt opgeslagen, wordt deze fysieke vrije ruimte niet gebruikt en blijft de oorspronkelijke data gewoon staan, zodat je het terug kunt halen.

Recuva

Je kunt proberen om bestandsherstelsoftware te gebruiken, zoals Recuva voor Windows of Disk Drill voor Mac OS X. Als de software die je gebruikt het verwijderde bestand niet terug kan vinden, kan het een goed idee zijn om een ander herstelprogramma uit te proberen. Omdat dergelijke software op verschillende manieren te werk gaat, kan het zijn dat het ene programma je bestanden wel terugvindt terwijl het andere ze niet kan vinden.

Het is een goed idee om de portable versie van herstelsoftware te downloaden en op een externe drive op te slaan, omdat je op die manier geen vrije ruimte op je computer overschrijft waarin zich mogelijk de data bevindt die je wilt herstellen.

Elk programma is een beetje anders, maar meestal moet je selecteren welke harde schijf je wilt scannen. Afhankelijk van het formaat van de harde schijf kan het zoeken naar verwijderde bestanden enkele seconden tot een aantal minuten duren. Vervolgens krijg je een lijst met herstelbare bestanden te zien, samen met een optie om ze te herstellen.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.