De Xperia XA1 van Sony is een middenmoter die u niet aanschaft om ermee te pronken. Het toestel oogt wat saai en hoewel de randen aan de zijkanten van het scherm erg dun zijn, is er veel loze ruimte aan de boven- en onderkant. Maar voor deugdelijkheid zonder allerlei franje valt ook wat te zeggen en de telefoon ligt desondanks lekker stevig in de hand. En de prestaties? Die zijn voor een toestel in deze prijsklasse erg goed.

De XA1 wordt aangedreven door de Helio P20-processor van MediaTek. Die blijkt in de praktijk snel genoeg: tijdens het dagelijks gebruik merken we nauwelijks haperingen op, ook niet wanneer we wat grafisch intensieve spelletjes proberen. Het werkgeheugen van 3 GB draagt daar ook aan bij. Het ontbreken van een vingerafdrukscanner is wel een gemis. Die zien we namelijk ook in goedkopere smartphones telkens vaker opduiken, maar Sony volgt die trend voorlopig niet.

Wat kan-ie?

De accucapaciteit is niet bijzonder hoog, maar desondanks merkten we dat de telefoon toch zo’n twee dagen meegaat op een oplaadbeurt. Dat komt onder andere door het scherm, dat ‘slechts’ een resolutie heeft van 1280 x 720 pixels – maar dat daardoor ook weinig energie nodig heeft. Daarnaast staat de P20-processor bekend als een energiezuinige cpu, en dat blijkt opnieuw in de XA1. Via de usb-c-aansluiting is het toestel binnen twee uur weer nagenoeg volgeladen.

De 23megapixel-camera in de XA1 heeft dezelfde sensor als in de premium Z5 en X-telefoons van vorig jaar en is voor een toestel in dit segment op papier uitstekend. Toch zijn we niet unaniem enthousiast over de resultaten. Hoewel de kleuren goed uitkomen, hebben foto’s de neiging wat korrelig te zijn. Bij weinig licht staat de camera beter z’n mannetje. Staar u dus niet blind op de specificaties: de kwaliteit van de kiekjes is even degelijk als andere telefoons in de middenklasse.

Uit de doos draait deze smartphone op Android 7.0. Net zoals andere Sony-telefoons is het besturingssysteem uitgerust met enkele extra apps, die vrij nadrukkelijk aanwezig kunnen zijn. Ze maken het toestel niet aanzienlijk trager, maar komen wel dikwijls met reclame-meldingen op de proppen. De apps laten zich niet de-installeren, maar de notificaties zijn in de meeste gevallen gelukkig wél uit te schakelen.

Grote broer

De XA1 heeft overigens ook een grote broer, de XA1 Ultra. U kunt daarvoor kiezen als u toch liever een wat groter toestel in handen wilt hebben. De XA1 heeft een schermomtrek van 12,7 centimeter (5 inch). Dat is vrij compact en daardoor valt de relatief lage schermresolutie ook niet zo op. De XA1 Ultra is 15,2 centimeter groot (6 inch) en is wél uitgerust met een full hd-scherm. Verder zijn de specificaties – op een betere selfiecamera na – gelijk. De prijs valt daardoor honderd euro duurder uit. Voor beide modellen valt wat te zeggen; het is maar net wat u zoekt.

Conclusie 

Wie niet zo maalt om uiterlijk vindt in de XA1 een toestel dat voor de prijs heel behoorlijk presteert.

Pluspunten
Snel en zuinig, stevige behuizing.
Minpunten
Saai design, geen vingerafdrukscanner.

Adviesprijs: € 279,– / € 379,– (Ultra)

Voor meer informatie: www.sonymobile.com

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.