Er zullen momenten zijn dat je niet thuis bent, maar toch een bepaald bestand van je Mac nodig hebt. Hoewel diensten als iCloud Drive, Dropbox, Google Drive, Box en OneDrive het leven makkelijker maken, heb je hier vaak niet al je documenten opstaan. Zo kom je op afstand toch bij je Mac.

Er zijn verschillende manieren om op afstand bestanden die op je Mac staan te benaderen. Maar voordat je begint moet je een manier vinden om je Mac via internet te kunnen benaderen, waar je ook bent. Er zijn een aantal "dynamische DNS" diensten die dit kunnen, maar de handigste (en misschien wel beste) optie is om Apple's Terug naar mijn Mac dienst te gebruiken.

©PXimport

Terug naar mijn Mac instellen

Het configureren van Terug naar mijn Mac is niet moeilijk. Volg gewoon deze stappen:

1. Maak een Apple ID aan als je er nog geen hebt.

2. Log in op iCloud in de iCloud systeeminstellingen.

3. Schakel de "Terug naar mijn Mac" dienst in.

©PXimport

Op dit moment zou elke Mac die je ook zo geconfigureerd hebt met iCloud de Mac moeten kunnen benaderen die je hebt ingesteld met Terug naar mijn Mac. Vergeet niet dat Terug naar mijn Mac vereist dat je Mac een internetverbinding heeft. Bovendien moet hij zo zijn ingesteld dat hij op verzoek ontwaakt zodat je Mac, ook als hij in de slaapstand verkeert, op een Terug naar mijn Mac-verzoek kan reageren. Om ervoor te zorgen dat dit gebeurt, open System Preferences > Energy Saver en schakel de Wake for Network Access optie in.

Je kunt tegen een ander probleem aanlopen als je netwerk een firewall heeft die Terug naar mijn Mac-toegang blokkeert. Als je Terug naar mijn Mac hebt ingesteld maar vanaf een locatie op afstand geen verbinding kunt maken, moet je de instellingen van je router controleren om ervoor te zorgen dat UPnP of NAT-PMP diensten zijn ingeschakeld. Controleer, of reset bovendien de firewall van je router (schakel hem uit en test de connectie), en updatet de firmware van de router naar de nieuwste versie. Het is een goed idee om een dergelijke verbinding te testen vanuit een café in de buurt voordat je ergens ver weg bent en Terug naar mijn Mac voor uiterst belangrijk werk nodig hebt.

Wanneer Terug naar mijn Mac is ingesteld heb je verschillende opties om verbinding met je Mac te maken - programma's en bestanden direct op de computer openen, bestanden van en naar de computer kopiëren, en de Mac van op afstand bedienen via het opdrachtprompt. Hier leggen we het uit.

Het scherm van een andere Mac delen

De meest intuïtieve manier om je Mac van afstand te benaderen en te beheren is Screen Sharing, wat de desktopweergave van de computer op afstand naar de Mac die je op dat moment gebruikt streamt. De prestaties van deze dienst zijn afhankelijk van de snelheid van de breedbandverbinding, maar je kunt het gebruiken om te werken alsof je gewoon achter je Mac zit.

Om Screen Sharing in te schakelen, ga naar de Sharing systeeminstellingen, schakel de Screen Sharing dienst in, en zorg ervoor dat je gebruikersaccount er toegang toe heeft. Standaard krijgen alleen administrators toegang, maar je kunt specifieke gebruikers toevoegen aan de lijst of alle gebruikers toegang verlenen. Als je klaar bent kun je je Mac selecteren in de Finder zijbalk van een andere Mac die geconfigureerd is met dezelfde iCloud account. Klik op de optie om het scherm van de Mac op afstand te delen en applicaties en documenten erop te openen.

©PXimport

Screen Sharing ondersteunt ook extra opties zoals gesynchroniseerde klemborden en drag-and-drop ondersteuning voor het delen van bestanden. Hiermee kun je bestanden van de Finder op je huidige Mac naar het gedeelde scherm van je Mac op afstand slepen om ze naar die computer te kopiëren. Je kunt op deze wijze ook bestanden van je Mac op afstand naar je huidige Mac kopiëren. Om de gedeelde klembord-optie te gebruiken (ingeschakeld door User Shared Clipboard te selecteren in het Edit menu), kun je geselecteerde tekst of afbeeldingen kopiëren op elk van de twee Macs en de data zal naar het klembord van de andere Mac gestreamed worden. Dan kun je het vervolgens plakken door op Command-V te drukken.

Aangezien OS X meerdere gebruikersaccounts ondersteunt, kun je je Mac op afstand verbinden wanneer er een andere gebruiker is ingelogd. In al deze gevallen ondersteunt Sreen Sharing meerdere sessies. In dit scenario krijg je de keuze om op de achtergrond in te loggen op je account of te zien wat de huidige gebruiker ziet (met zijn of haar toestemming). Let op dat voor beide benaderingen er een indicatie in de statusmenu's verschijnt dat je bent ingelogd, dus iemand die achter jouw computer zit kan zien dat je bent ingelogd.

©PXimport

Screen Sharing kan ingesteld worden voor je persoonlijke Macs, maar de dienst is niet beperkt tot je eigen computers en kan gebruikt worden om verbinding te maken met andere Macs op een lokaal netwerk die Screen Sharing ingeschakeld hebben. Bovendien kun je een Screen Sharing verzoek indienen bij een vriend via Messages. (Onder Yosemite kun je dit doen tussen twee personen die een iCloud account hebben. Onder Mavericks kon dit alleen via een dienst van derden zoals AIM, Jabber, en Google Talk.)

Wanneer je via Messages met een vriend of collega aan het chatten bent, kun je op de Details knop drukken bovenaan de conversatie, waar je opties zult zien staan om met je contactpersoon te communiceren. Een daarvan is een paar overlappende rechthoeken, waarmee je, indien beschikbaar, het scherm van je contactpersoon kunt bekijken.

Bestanden delen

Als je alleen de bestanden op je Mac op afstand wilt benaderen en niet met een mogelijk trage Screen Sharing optie wilt modderen, kun je ook de bestanden direct benaderen. Als je de File Sharing optie ingeschakeld heb in de Sharing-systeeminstellingen op je Mac op afstand, kun je deze Mac selecteren in de zijbalk van een Finder scherm op je huidige Mac. Je krijgt vervolgens verschillende standaard en aangepaste gedeelde mappen te zien, die je kunt mounten en navigeren om de bestanden die je wilt hebben te benaderen.

Inloggen op afstand

Een andere manier om je Mac van op afstand te benaderen is voor ervaren gebruikers, waarbij je de Remote Login dienst gebruikt en de secure shell (SSH) in een Terminal venster gebruikt om in te loggen op je Mac en commando's en scripts uit te voeren.

©PXimport

Macs op afstand die Screen Sharing en File Sharing ingeschakeld hebben verschijnen in de zijbalk van de Finder. Als je alleen Remote Login inschakelt zal de Mac op afstand niet verschijnen. Maar je kunt deze benaderen via de Terminal app. Om dit te doen, open Terminal (/Applications/Utilities) en druk op Shift-Command-K (of selecteer New Remote Connection in het Shell menu). Er verschijnt dan een New Remote Connection venster. Selecteer in dit venster de Secure Shell dienst en je zult ingeschakelde Macs in de Server kolom zien staan. Van hieruit kun je met deze Macs verbinding maken en erop inloggen door ze te selecteren.

Andere diensten

De diensten die ik tot dusver genoemd heb zijn automatisch te detecteren; maar er kunnen extra diensten op je Mac staan die niet op die manieren te detecteren zijn, zoals bijvoorbeeld aangepaste FTP software, webservers, licentiemanagers, of andere serversoftware die je geconfigureerd hebt. Als je dergelijke software hebt, kun je er nog altijd verbinding mee maken met Terug naar mijn Mac door een URL samen te stellen die naar jouw Mac wijst vanaf elke plek op het internet.

Om dit te doen, voer het volgende commando in de Terminal in om een hiërarchie van domeinen voor je iCloud account te zien te krijgen:

dns-sd -E

Wanneer dit wordt ingevoerd zul je een output te zien krijgen zoals hieronder (NUMBER zal een unieke ID zijn voor je iCloud account:

local

icloud.com

- > btmm

- - > members

- - - > NUMBER

Met deze informatie kun je een URL samenstellen om je Mac op afstand direct te benaderen, mits je de computernaam van die Mac weet (de computernaam is de naam die bovenaan de Sharing systeeminstellingen staat). Voor dit artikel zullen we de Bonjour naam gebruiken, die alleen kleine letters gebruikt en die spaties door liggende streepjes vervangt. Dus bijvoorbeeld "Topher's MacBook Pro" heeft als Bonjour naam "tophers-macbook-pro".

Dan is het URL-schema voor het benaderen van de Mac op afstand als volgt:

computer-name.NUMBER.members.btmm.icloud.com

In deze context is mijn accountnummer "12345678," en om mijn MacBook Pro te benaderen moet ik dan de volgende URL gebruiken:

tophers-macbook-pro.12345678.members.btmm.icloud.com

Ik kan dit nu specificeren voor verschillende connectiviteitsdiensten die niet direct in de Finder worden ondersteund - zoals SSH en SFTP - en zelfs servers en diensten van derden die ik op het systeem heb geconfigureerd. Als ik bijvoorbeeld de OS X CUPS webinterface heb ingeschakeld op een Mac op afstand, kan ik er een verbinding mee maken om mijn printers te configureren door poort 631 te specificeren in een URL die lijkt op:

http://computer-name.account-number.members.btmm.icloud.com:631

Dit Terug naar mijn Mac-adres is erg veelzijdig en kan voor meer gebruikt worden dan alleen het benaderen van de ene Mac vanaf een andere Mac. Als je een systeem hebt, of het nu een iOS apparaat of Android telefoon is; een Windows pc of Linux systeem dat SMB filesharing ondersteunt, SSH-connecties, web connecties, enzovoorts; kun je dit Terug naar mijn Mac-adres gebruiken op die systemen om ze naar je geconfigureerde Macs te verwijzen.

Als laatste opmerking wil ik erop wijzen dat hoewel sharing diensten handig zijn, je ze misschien beter uitgeschakeld kunt laten tenzij je er veel gebruik van maakt. Er zijn geen bekende hacks voor deze diensten, en ze bestaan uit gerenommeerde en veilige code, maar het is het beste om diensten waar je geen gebruik van maakt uit te schakelen.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.