Je hebt verschillende opties om bestanden te verzenden vanaf je Mac. In dit artikel laten we je zien hoe bestanden verzenden werkt met AirDrop naar een Mac, iPad of iPhone in de buurt, hoe de dienst Mail Drop werkt en hoe je bestanden vanuit apps in macOS gemakkelijk deelt met anderen.

De termen verzenden en delen worden vaak door elkaar gebruikt. In principe hebben we het over verzenden als je een bestand naar iemand stuurt, denk aan een gewone e-mail. Een bestand delen betekent in de meeste gevallen dat je met meerdere personen aan hetzelfde bestand kunt werken of dat een map gedeeld wordt, denk aan een map in Dropbox die je met een collega deelt. In de praktijk gebruiken softwarefabrikanten deze termen echter door elkaar en kan delen verzenden betekenen en omgekeerd.

Versturen als e-mail

De Finder is de centrale plaats waar je al je bestanden vindt. Dit zal dan ook de plek zijn van waaruit je het vaakst bestanden wilt verzenden naar anderen. Om een bestand te verzenden klik je er met je rechtermuisknop op en kies je voor Deel (kijk, daar gaan we al…). De meest gebruikte optie is om voor Mail te kiezen. Het mailprogramma van macOS wordt geopend en het bestand wordt meteen als bijlage aan een e-mail gehangen. Je hoeft alleen nog maar de e-mail te schrijven en hem te versturen. Deze optie geldt niet alleen voor een afzonderlijk bestand, je kunt ook complete mappen op deze manier versturen. Uiteraard is het met e-mail niet handig om al te grote bestanden te versturen, al heeft macOS een slimme functie genaamd Mail Drop; hierover later meer.

©PXimport

Andere verzend- en deelopties

Je vindt in het deelmenu ook nog een paar andere mogelijkheden. Als je een bestand of foto in een bericht naar iemands iPhone wilt sturen, dan kies je hier voor de optie Berichten. Je vindt in het deelmenu ook de opties om bestanden naar de apps Notities of Herinneringen te sturen. Dit is handig als je bijvoorbeeld een schermafbeelding hebt gemaakt en deze inclusief een kleine tekst als notitie in de app Notities wilt opslaan. Standaard wordt de notitie inclusief tekst opgeslagen als nieuwe notitie in iCloud. Je hebt dus op al je aangesloten iCloud-apparaten meteen toegang tot dit bestand. Je vindt in het deelmenu ook nog de optie Voeg toe aan Foto’s, als je tenminste een afbeelding hebt geselecteerd. De afbeelding wordt naar je Foto’s-bibliotheek gekopieerd zonder dat de app wordt geopend.

©PXimport

AirDrop

De laatste optie in het deelmenu heet AirDrop. Dit is een functie die heel handig is om bestanden en foto’s tussen Mac-computers en mobiele Apple-apparaten zoals de iPhone en iPad te sturen. AirDrop werkt met bluetooth en wifi en je moet deze functies op beide apparaten aan hebben staan. Op een Mac vind je beide onderdelen in de menubalk, in iOS veeg je naar boven en kijk je of zowel het wifi- als het bluetooth-icoontje blauw is. Zodra het verbinding heeft gemaakt, wordt er een zogenaamd peer-to-peernetwerk tussen deze apparaten aangemaakt. Via een snelle wifi-verbinding wordt het bestand vervolgens van het ene naar het andere apparaat verzonden. Tijdens het aanmaken van dit netwerk maken beide apparaten ook een firewall aan voor de verbinding en wordt het bestand versleuteld verstuurd. Dit gebeurt allemaal binnen een fractie van een seconde. Het voordeel van verzenden met AirDrop is dat je geen router of wifi-verbinding nodig hebt.

Selecteer Deel, AirDrop en een pop-upscherm verschijnt. Alle apparaten die zich in de buurt bevinden en AirDrop ondersteunen, zijn hier te selecteren. Kies het juiste apparaat en het bestand wordt meteen naar het andere apparaat verstuurd. Het ontvangende apparaat geeft een geluidssignaal en het bestand wordt geopend.

©PXimport

Delen via iCloud Drive

Naast het verzenden van bestanden kun je ook bestanden delen om op een ander apparaat verder eraan te werken. Dit werkt via iCloud Drive, een functie binnen de clouddienst van Apple. Zorg dat je met al je apparaten op hetzelfde iCloud-account bent aangemeld. Op de Mac meldt je je aan bij Systeemvoorkeuren, Apple ID. Zorg dat je een vinkje hebt staan voor de optie iCloud Drive. Klik op Opties om bepaalde apps uit te sluiten. Dit kan helpen om je iCloud Drive niet onnodig te vullen met bestanden van apps die je niet wilt delen met andere apparaten. Je hebt namelijk standaard maar 5 GB ruimte in iCloud, ruimte die je moet delen met allerlei iCloud-diensten zoals online reservekopieën van je iPhone, foto-back-ups van je mobiele apparaten en e-mails die je op al je apparaten beschikbaar wilt hebben. In iOS vind je de optie bij Instellingen, [je naam], iCloud, iCloud Drive.

In een app van Apple op je Mac, zoals Pages of Numbers, kun je nu gemakkelijk een bestand opslaan op je iCloud Drive door voor Archief, Bewaar te kiezen en te zorgen dat achter Locatie de optie iCloud Drive is geselecteerd. In de iOS-versie van een app kun je dit bestand nu meteen openen en er verder aan werken.

Niet alleen Apple-apps bieden ondersteuning voor iCloud Drive, ook programma’s als Word en Excel kunnen bestanden opslaan in iCloud Drive. Je slaat een bestand op via de gewone weg, maar moet alleen ervoor zorgen dat je als locatie je iCloud Drive-map selecteert. In Word kies je bijvoorbeeld Archief, Opslaan en selecteer je in de linkerkolom iCloud Drive onder iCloud.

©PXimport

Samenwerken aan documenten

Een andere optie is om samen met andere personen aan een document te werken. In een Apple-app vind je deze optie vrijwel altijd door op Deel, Werk samen met anderen te klikken. Een pop-upscherm geeft aan hoe je een uitnodiging voor samenwerken wilt versturen. Je vindt hier weer de gangbare opties Mail, Berichten en AirDrop. Ook kun je op Kopieer link klikken en de koppeling plakken in een programma naar keuze. Klik ook nog even op Delingsopties. Hier bepaal je wat de rechten zijn van iemand die een uitnodiging krijgt en of diegene ook weer anderen mag uitnodigen om aan het bestand te werken. Bij Toegankelijk voor is standaard de optie Alleen personen die jij uitnodigt geselecteerd. Je kunt hier ook kiezen voor Iedereen die de link heeft. Dit is handig als het om een uitnodiging voor een feest, receptie of vergadering gaat die ook mensen moet bereiken met wie je zelf geen contact hebt. In dit geval wil je waarschijnlijk achter Bevoegdheid de optie Alleen lezen selecteren. Is de optie Kan wijzigingen aanbrengen geselecteerd, dan kunnen mensen met toegang wijzigingen aanbrengen in het bestand.

©PXimport

Mail Drop

Wil je grote bestanden verzenden, dan hoef je niet per se uit te wijken naar een dienst als WeTransfer. Apple heeft namelijk zelf de functie Mail Drop. Die vind je echter niet als app in macOS. Wanneer je een groot bestand wilt toevoegen als bijlage aan een e-mail in de app Mail en je op de verzendknop drukt, dan zal de app melden dat het bestand te groot is om als normale e-mail te versturen. Je kunt in het pop-upscherm kiezen voor de optie Gebruik Mail Drop. De bijlage wordt nu naar de servers van Apple geüpload en zal daar dertig dagen blijven staan voordat het automatisch weer wordt verwijderd. De ontvanger hoeft geen Apple-computer te hebben om het bestand te kunnen ontvangen; in de e-mail staat een koppeling naar de plek waar hij het bestand kan downloaden.

©PXimport

Van Mac naar Android

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.