Motorola heeft drie nieuwe en betaalbare smartphones gepresenteerd. De Motorola Edge 40 Neo is met een prijs van 399,99 euro de duurste. Daarnaast verschijnen ook de G84 5G en G54 5G, die respectievelijk 299,99 en 179,99 / 199,99 euro (afhankelijk van de gekozen configuratie) kosten. Wat kun je van deze toestellen verwachten?

Lees ook: Zo voorkom je dat je Android-smartphone continu meeluistert

Voorafgaand aan de aankondig was ID.nl aanwezig tijdens een perspresentatie van de toestellen. Daardoor heeft onze redacteur ze kort kunnen testen. De drie toestellen hebben als allemaal een accu van 5.000 mAh én ze worden standaard geleverd met een oplader in de doos. Tot slot beschikken ze allemaal over Moto Secure (een extra beveiligingslaag), Family Space (ouderlijk toezicht), Dolby Atmos, stereospeakers en een snelle 120Hz-beelverversing. Ben je milieubewust? Er zullen naast de kunststofversies straks ook versies beschikbaar zijn met vegan leer.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola Moto G54 5G

We beginnen met de goedkoopste optie van het nieuwe aanbod: de Motorola G54 5G. Deze smartphone heeft een lcd-scherm van 6,5 inch, evenals een FHD+-resolutie. Achterop zit een camera van vijftig megapixel die beschikt over optische beeldstabilisatie. Verder heeft de G54 nog een frontcamera van zestien megapixel en een macrolens.

Onder de motorkap zit de Mediatek Dimensity 7020-processor. Dit is een cpu die vooral goed scoort op batterijduur en dagelijkse taken, maar verwacht niet dat je goed op deze smartphone kunt gamen. Er zijn straks verschillende configuraties beschikbaar, namelijk 4 GB aan werkgeheugen met 128 GB aan opslagruimte en 8 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte. De goedkoopste versie kost 179,99 euro, terwijl de duurdere variant 20 euro meer kost.

Opladen gebeurt met een vermogen van vijftien watt. Aan boord zit Android 13. Zodra je Android 14 krijgt, is het helaas over met de upgrades. Daarnaast krijg je drie jaar aan beveiligingsupdates.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola Moto G84 5G

Voor ongeveer 100 euro meer haal je de Motorola G84 5G in huis. Dit toestel heeft een POLED-scherm van 6,5 inch en een Full HD-resolutie. Dit model beschikt over een ip54-certificaat, waardoor het in elk geval tegen een regenbui kan en niet meteen kapotgaat van wat stof.

Anders dan bij de G54 5G komen we hier een processor van Qualcomm tegen, namelijk de Snapdragon 695. Dit is op zich een prima midrange-cpu, die op papier beter presteert dan de 7020 hierboven. Qua batterijduur en algemene taken ontlopen ze elkaar niet, maar de 695 kan wel beter met games omgaan (al moet je daar ook weer niet te veel van verwachten).

Het toestel laadt verder iets sneller op, dankzij het laadvermogen van 30 watt. In deze telefoon zien we verder een 50 megapixelhoofdcamera met optische beeldstabilisatie en een ultragroothoeklens van acht megapixel. De set is compleet met een macro- en dieptelens, al is de vraag altijd of je die eerste zult gebruiken.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Naast Moto Secure en Family Space beschikt de Motorola Moto G84 5G tevens over Ready For. Hiermee verbindt je de smartphone met een monitor of televisie, zodat je er op kunt werken of gamen (door er een bluetoothcontroller op aan te sluiten, bijvoorbeeld). Ook kun je videobellen door gebruik te maken van de camera’s.

De Moto G84 wordt geleverd met 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte. Je krijgt één Android-upgrade (van 13 naar 14) en drie jaar aan beveiligingsupdates.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola Edge 40 Neo

Tot slot kijken we nog even naar de Motorola Edge 40 Neo. Dit is het belangrijkste toestel deze reeks, en een aanvulling op de Edge-lijn (die tot nu toe wat te wensen overlaat). Het toestel is compleet water- en stofdicht dankzij het ip68-certificaat.

Het POLED-scherm is net even wat groter dan de andere twee toestellen, met 6,55 inch. Dat komt doordat de randen doorlopen. Het display is uitgerust met HDR10+-ondersteuning, een FHD+-resolutie, 144 Hertz en 1.300 nit (wat vooral handig is als het buiten erg zonnig is). Het oplaadvermogen is 68 watt. Dat betekent in de praktijk dat je accu binnen vijftien minuten weer op vijftig procent zit.

De cameramodule achterop is een groot aandachtspunt voor Motorola. De hoofdcamera beschikt over een ultrapixelsensor van 50 megapixel. Naast optische beeldstabilisatie krijg je ook de beschikking over de functie Instant Focus, waardoor je onderwerpen snel scherp stelt. Verder is er nog een ultragroothoeklens van dertien megapixel, evenals een diepte- en macrolens. Voorop zit een selfiecamera van 32 megapixel.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Motorola heeft gelet op de software. Zo is de nachtvisie flink verbeterd: die maakt foto’s nu zestien keer sneller dan voorheen. Ook is er de horizon lock, waarmee het toestel de horizon als het ware vastzet. Daardoor kun je video’s schieten zonder bewegingen. Tot slot is er ook een portretmodus voor video’s, waardoor je de achtergrond dus wazig kunt maken.

De Motorola Edge 40 Neo wordt aangedreven door de Mediatek Dimensity 7030, die qua prestaties de 7020 niet al te ver ontloopt. De extra kracht zit hem vooral in de hogere beeldverversing, downloadsnelheden en ondersteuning voor wifi 6e. Het apparaat krijgt 12 GB aan werkgeheugen en 256 GB aan opslagruimte, en beschikt over Family Space, Ready For en Moto Secure.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.