Of er in Nederland ook lange rijen voor de T-Mobile-filialen staan, zal vandaag blijken. Maar feit is wel dat geen enkele telefoonfabrikant zoveel verwachtingen creëert als Apple. Dit jaar krijgt de iPhone 3G een upgrade; het resultaat heet de iPhone 3GS.

Of er in Nederland ook lange rijen voor de T-Mobile-filialen staan, zal vandaag blijken. Maar feit is wel dat geen enkele telefoonfabrikant zoveel verwachtingen creëert als Apple. Dit jaar krijgt de iPhone 3G een upgrade; het resultaat heet de iPhone 3GS.

Laat er geen misverstand over bestaan: de S in de productnaam staat voor ‘speed’, want de nieuwe iPhone is een stuk sneller. Gemiddeld zo’n tweemaal zo snel, aldus Apple, al ligt het ook aan de toepassing. Dat is ook meteen de meest drastische wijziging ten opzichte van de iPhone 3G; beide toestellen lijken namelijk uiterlijk als twee druppels water op elkaar. De 412 MHz-processor is echter vervangen door een krachtigere 600 MHz-processor en het interne geheugen is van 128 MB naar 256 MB opgekrikt. Dat leidt bij de normale applicaties al tot een flinke verbetering, maar de échte snelheidswinst zit hem in grafisch intensieve games. De nieuwe hardware is namelijk OpenGL|3D-compatibel, waardoor 3d-berekeningen véél sneller gaan.

iPhone-fanaten hadden hooggespannen verwachtingen van de iPhone 3GS. Apple heeft ze niet allemaal waar kunnen maken; zo mist er nog steeds een flitser, komt er geen zakelijk model met fysiek toetsenbord en een tweede camera voor videobellen is in geen velden of wegen te bekennen. Jammer, maar toch heeft Apple een aantal prettige verbeteringen aangebracht. De nieuwe camerasensor springt daarbij het meest in het oog: de matige 2-megapixel sensor van de iPhone 3G is nu vervangen door een 3-megapixel sensor. Dat lijkt weinig, maar in de praktijk blijkt deze prima foto’s te schieten, mede dankzij autofocus en automatische witbalans en helderheid. De focus is ook handmatig in te stellen door op het scherm het onderwerp aan te raken. De nieuwe beeldsensor maakt het ook mogelijk te filmen met de iPhone, een functie waar veel mensen met smart op zitten te wachten. Apple heeft sowieso goed nagedacht over de camcorderfunctie, want het is meteen mogelijk clips in te korten en zelfs te uploaden naar YouTube.

De andere veelbesproken vernieuwing is het ingebouwde kompas, of magnetometer zoals hij officieel heet. Op dit moment is het nut nog beperkt, al kunt u in Google Maps meteen zien welke kant u op moet lopen. Voor toekomstige applicaties lijkt het kompas echter veelbelovend: navigatieapplicaties werken nauwkeuriger en augmented reality, waarbij de iPhone informatie geeft over gebouwen of voorwerpen in beeld, komt een stap dichterbij.

Ook helemaal nieuw is Voice Search, dat volgens Apple te rekenintensief was om naar de iPhone 3G te brengen. Het is mogelijk om de iPhone 3GS geheel via spraak te bedienen, waarbij niet alleen telefooncommando’s ondersteund worden, maar ook de iPod-functionaliteit aangestuurd kan worden. Hoewel de spraakherkenning niet helemaal vlekkeloos werkt, ondersteunt de iPhone maar liefst 21 talen, waaronder Nederlands.

De andere verbeteringen zijn kleiner, zoals de ingebouwde dictafoon en het oleofobe (vetafstotende) scherm dat minder gevoelig moet zijn voor vingervlekken. Leuk, maar het merendeel van de iPhone-bezitters kiest toch voor een screenprotector (wij raden dit ook ten zeerste aan). Ook is de capaciteit toegenomen; naast de 16 GB iPhone 3GS is er ook een 32 GB iPhone 3GS beschikbaar.

In de praktijk is de overstap van de iPhone 3G naar de 3GS geen grote. De interface voelt wat vlotter aan, applicaties openen iets sneller en vooral Safari laadt zijn pagina’s sneller in, maar het ‘wow’-gevoel van de eerste iPhone blijft uit. Het is vooral de camera die indruk weet te maken; voorheen hoefde u echt niet te proberen onder slechte lichtomstandigheden een goede foto te maken, de nieuwe sensor blijkt een sprong vooruit. Dat de iPhone 3GS nu ook onderwerpen op zo’n 10 centimeter afstand scherp kan fotograferen, is uiterst handig voor applicaties die vertrouwen op barcodes en tekst – het oude model produceerde nauwelijks bruikbare resultaten.

Wie al een iPhone 3G heeft, hoeft in ieder geval niet meteen over te stappen. Daarvoor verschilt het nieuwe model te weinig, of u moet intensief gebruik maken van de ingebouwde camera. Dankzij firmware 3.0 zijn de meeste verbeteringen van het iPhone OS ook op de iPhone 3G beschikbaar. De iPhone 3GS lijkt daarmee vooral interessant voor wie nog geen iPhone heeft en al overwoog er een aan te schaffen, of iPhone-bezitters die hun binnenkort hun contract gaan verlengen en het nieuwe model hierbij voor weinig geld kunnen aanschaffen.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De iPhone 3GS is niet de enorme sprong voorwaarts waar veel Apple-fanaten op gehoopt hadden. Daarvoor missen er nog een aantal zaken, zoals een flitser of een tweede camera. Maar dat Apple goed nagedacht heeft over de zwakke punten van de 3G en deze in het nieuwe model opgelost heeft, lijdt geen twijfel. Wie nog geen iPhone heeft kan het nieuwe model gerust aanschaffen, al is het maar om de verbeterde camera en de enorme catalogus aan App Store-applicaties waar Apple mee schermt. Nu is het wachten op de concurrentie; wat gaan Palm en HTC in Nederland doen?Besturingssysteemeigen besturingssysteemSchermgrootte (inch)3.5Schermresolutie480 x 320Intern geheugen (MB)32768Uitbreidbaar geheugen-
Netwerken (GSM)quadbandNetwerken (draadloos)802.11 b/g/n
Bluetooth 2.0+EDR
GPRS
UMTS
HSDPA
Camera-resolutie (megapixel)3Aanraakgevoelig schermjaQwerty-toetsenbordneeGPS-receiverjaBatterijduur spraak (uren)5Batterijduur standby (dagen)15ProcessorARM Cortex A8 (600 MHz)Afmetingen115 x 61 x 11,6 mmGewicht (grammen)135

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.