Op de valreep van het jaar is de Nexus 6P uitgekomen in Nederland. Dit Nexus-toestel, afkomstig van Huawei, moet het beste wat Android te bieden heeft uitstralen, en slaagt daar ook in. Maar niet geheel zonder kritiek.

Voor de meesten hebben Nexus-smartphones geen introductie meer nodig. Deze toestellen draaien de meest recente versie van Android. Geen opsmuk van fabrikanten, die je in praktijk waarschijnlijk toch niet gebruikt, bovendien zorgt Google ervoor dat je als eerste de nieuwste Androidupdates ontvangt. Het beste van Android dus. Dit jaar zijn er maarliefst twee Nexus-toestellen: de bescheiden 5X en de 6P die juist groot, krachtig en van metaal is. Lees ook: review LG Nexus 5X - Oude idealen verwaterd.

©PXimport

Het toestel is groot en krachtig.

Nexus 6-herkansing

De vorig jaar verschenen Nexus 6, die door Motorola gemaakt werd, was het niet helemaal. Het toestel was te groot en voor de bouwkwaliteit en specificaties te duur. De 6P onthaal ik met meer enthousiasme. Het toestel ziet er eigenzinnig uit, met z'n zwarte 'zonnebril' aan de achterzijde maar voelt bijzonder stevig aan door z'n aluminium bouw. Het toestel is enorm groot door zijn 5,7 inch-scherm (14,5 cm), gelukkig is dat wel een slagje kleiner dan de Nexus 6, waarvan de schermdoorsnee 6 inch is. Boven en onder het scherm zijn wel twee speakertjes geplaatst, die zeker meerwaarde bieden qua geluid, maar het toestel wel wat lang maken. Hoewel de Nexus 6P een groter scherm heeft, is het toestel qua formaat te vergelijken met de iPhone 6(S) Plus. Persoonlijk had ik niet veel moeite met het formaat, maar dat komt omdat ik zelf een OnePlus One bezit.

Aan de achterkant tref je bovenin dus een soort zonnebril, onderin zit een minder opvallend kapje bevestigd. Deze zijn om de schroefjes te verhullen. Een mooi afwerking voor het oog, maar vanuit reparatie-perspectief een drama natuurlijk. Door deze metalen constructie is een verwisselbare batterij niet mogelijk. Ook is er geen geheugenkaartlezer. Beide nadelen zijn Nexus-toestellen niet vreemd, maar een geheugenkaartslot blijft wel een gemis. Vooral omdat Android 6.0 op een slimme manier geheugenkaarten als uitbreiding van het opslaggeheugen inzet. Gelukkig heeft het basismodel voldoende opslagruimte, 32 GB.

©PXimport

De vingerafdrukscanner en de zonnebril zijn iconisch voor het toestel.

Het laatste onderdeel van de achterkant van het toestel is de vingerafdrukscanner. Sinds Android 6.0 heeft Android eindelijk ondersteuning voor vingerafdrukscanners ingebouwd. Tot voorheen moesten fabrikanten dit zelf softwarematig in Android verwerken. Deze scanner werkt, net als op de Nexus 5X snel en nauwkeurig. Desondanks vind ik persoonlijk de plaatsing op de achterkant niet optimaal. Wat dat betreft heeft Sony het slimmer aangepakt door de scanner in de aanknop aan de zijkant van de Xperia Z5 te plaatsen.

Fijn vasthouden, die 6P

Terugkomend op dat 5,7 inch scherm. Het amoled-schermpaneel is helder, heeft een prima kleurweergave en oogt scherp, dankzij een QHD-resolutie van 2560 bij 1440. Ietsje minder helder dan de Galaxy S6, de smartphone met het mooiste scherm tot nu toe, maar alsnog erg indrukwekkend. Kan je met het formaat om, dan is het heel fijn om op dit scherm filmpjes af te spelen, te gamen of foto's te bekijken. Vooral als je het toestel in landscape-modus gebruikt heb je door de speakers boven en onder het scherm genoeg ruimte om het toestel vast te houden, zonder hierbij het scherm vast te houden.

Een grote smartphone biedt ook ruimte voor een grotere accu: 3450 mAh. Ondanks dat een groter scherm met hoge resolutie flinke energiehonger hebben, merk je in praktijk veel voordeel van de grote batterij. Ook de energiebesparende Doze-modus van Android 6.0 helpt hier aan mee wanneer het toestel niet gebruikt wordt. Anderhalf tot twee dagen kun je prima met een opgeladen accu doen. Er is overigens geen draadloze oplaadmogelijkheid, wel laadt het toestel ontzettend snel op via de usb-c aansluiting.

©PXimport

Aan de onderkant tref je een usb-c-aansluiting.

De Nexus 6P camera

Ook wat betreft de camera gaat het om een hoogwaardig toestel. De 12,3 megapixelcamera legt foto's erg gedetailleerd vast en weet zeker zijn mannetje te staan in omgevingen met weinig licht. De camera-app van Android is wat beperkt voor gevorderde fotografen. Je kunt geen foto's in rawformaat maken en veel meer dan een blurfunctie, burstopname, (auto-)HDR, panorama en 360-gradenfoto is er niet. Maar als je puur de gemaakte foto's bekijkt, dan zijn de resultaten indrukwekkend en vergelijkbaar met die van de iPhone 6S, Galaxy S6 en LG G4.

Wisselkoers

De Nexus 6P biedt alles wat je van een hoogwaardig Androidtoestel verlangt. Als het op pure rekensnelheid aankomt is de Galaxy S6 wellicht een tandje sneller en de G4 wint het nipt op cameragebied. Maar dit valt volledig weg te strepen tegen de stabiliteit en snelheid van een schone, recente Androidversie. Een topprijs zou daar nog eens extra aan bijdragen en hier gaat het, net als bij de Nexus 5X behoorlijk mis. De 32 GB-uitvoering is in de VS uitgebracht voor 500 dollar, dat is omgerekend, plus belasting zo'n 480 euro. Dat zou een fantastische prijs zijn voor dit toestel. Het toestel gaat hier in Europa echter vanaf 650 euro over de toonbank. Dat verschil valt met wisselkoersen niet goed te praten, de euro is nog steeds meer waard dan de dollar. Dankzij dit prijsverschil worden de G4 (€ 480,-) en de Galaxy S6 (€ 540,-) alsnog alternatieven die het overwegen waard zijn.

©PXimport

De metalen behuizing geeft het toestel een hoogwaardige uitstraling.

Conclusie

De conclusie kon je eigenlijk al in de kop lezen: de Nexus 6P is de beste Android-smartphone van het jaar. Op alle vlakken kan het toestel zich met de beste meten en Android komt in zijn schone vorm het beste tot zijn recht. Hoewel het formaat en het uiterlijk wel even wennen zijn. Een fors en onnodig minpunt is er ook: het prijsverschil met de VS is 150 euro. Zulke wisselkoers-bedondering zijn praktijken voor een bedrijf met een stukje fruit in het logo, maar voor Androids, waar prijs-kwaliteitsverhouding hogere prioriteit krijgt, levert dit (bij mij althans) toch een scheef gezicht op. Ondanks mijn enthousiasme voor het toestel zelf.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.