Op de valreep van het jaar is de Nexus 6P uitgekomen in Nederland. Dit Nexus-toestel, afkomstig van Huawei, moet het beste wat Android te bieden heeft uitstralen, en slaagt daar ook in. Maar niet geheel zonder kritiek.

Voor de meesten hebben Nexus-smartphones geen introductie meer nodig. Deze toestellen draaien de meest recente versie van Android. Geen opsmuk van fabrikanten, die je in praktijk waarschijnlijk toch niet gebruikt, bovendien zorgt Google ervoor dat je als eerste de nieuwste Androidupdates ontvangt. Het beste van Android dus. Dit jaar zijn er maarliefst twee Nexus-toestellen: de bescheiden 5X en de 6P die juist groot, krachtig en van metaal is. Lees ook: review LG Nexus 5X - Oude idealen verwaterd.

©PXimport

Het toestel is groot en krachtig.

Nexus 6-herkansing

De vorig jaar verschenen Nexus 6, die door Motorola gemaakt werd, was het niet helemaal. Het toestel was te groot en voor de bouwkwaliteit en specificaties te duur. De 6P onthaal ik met meer enthousiasme. Het toestel ziet er eigenzinnig uit, met z'n zwarte 'zonnebril' aan de achterzijde maar voelt bijzonder stevig aan door z'n aluminium bouw. Het toestel is enorm groot door zijn 5,7 inch-scherm (14,5 cm), gelukkig is dat wel een slagje kleiner dan de Nexus 6, waarvan de schermdoorsnee 6 inch is. Boven en onder het scherm zijn wel twee speakertjes geplaatst, die zeker meerwaarde bieden qua geluid, maar het toestel wel wat lang maken. Hoewel de Nexus 6P een groter scherm heeft, is het toestel qua formaat te vergelijken met de iPhone 6(S) Plus. Persoonlijk had ik niet veel moeite met het formaat, maar dat komt omdat ik zelf een OnePlus One bezit.

Aan de achterkant tref je bovenin dus een soort zonnebril, onderin zit een minder opvallend kapje bevestigd. Deze zijn om de schroefjes te verhullen. Een mooi afwerking voor het oog, maar vanuit reparatie-perspectief een drama natuurlijk. Door deze metalen constructie is een verwisselbare batterij niet mogelijk. Ook is er geen geheugenkaartlezer. Beide nadelen zijn Nexus-toestellen niet vreemd, maar een geheugenkaartslot blijft wel een gemis. Vooral omdat Android 6.0 op een slimme manier geheugenkaarten als uitbreiding van het opslaggeheugen inzet. Gelukkig heeft het basismodel voldoende opslagruimte, 32 GB.

©PXimport

De vingerafdrukscanner en de zonnebril zijn iconisch voor het toestel.

Het laatste onderdeel van de achterkant van het toestel is de vingerafdrukscanner. Sinds Android 6.0 heeft Android eindelijk ondersteuning voor vingerafdrukscanners ingebouwd. Tot voorheen moesten fabrikanten dit zelf softwarematig in Android verwerken. Deze scanner werkt, net als op de Nexus 5X snel en nauwkeurig. Desondanks vind ik persoonlijk de plaatsing op de achterkant niet optimaal. Wat dat betreft heeft Sony het slimmer aangepakt door de scanner in de aanknop aan de zijkant van de Xperia Z5 te plaatsen.

Fijn vasthouden, die 6P

Terugkomend op dat 5,7 inch scherm. Het amoled-schermpaneel is helder, heeft een prima kleurweergave en oogt scherp, dankzij een QHD-resolutie van 2560 bij 1440. Ietsje minder helder dan de Galaxy S6, de smartphone met het mooiste scherm tot nu toe, maar alsnog erg indrukwekkend. Kan je met het formaat om, dan is het heel fijn om op dit scherm filmpjes af te spelen, te gamen of foto's te bekijken. Vooral als je het toestel in landscape-modus gebruikt heb je door de speakers boven en onder het scherm genoeg ruimte om het toestel vast te houden, zonder hierbij het scherm vast te houden.

Een grote smartphone biedt ook ruimte voor een grotere accu: 3450 mAh. Ondanks dat een groter scherm met hoge resolutie flinke energiehonger hebben, merk je in praktijk veel voordeel van de grote batterij. Ook de energiebesparende Doze-modus van Android 6.0 helpt hier aan mee wanneer het toestel niet gebruikt wordt. Anderhalf tot twee dagen kun je prima met een opgeladen accu doen. Er is overigens geen draadloze oplaadmogelijkheid, wel laadt het toestel ontzettend snel op via de usb-c aansluiting.

©PXimport

Aan de onderkant tref je een usb-c-aansluiting.

De Nexus 6P camera

Ook wat betreft de camera gaat het om een hoogwaardig toestel. De 12,3 megapixelcamera legt foto's erg gedetailleerd vast en weet zeker zijn mannetje te staan in omgevingen met weinig licht. De camera-app van Android is wat beperkt voor gevorderde fotografen. Je kunt geen foto's in rawformaat maken en veel meer dan een blurfunctie, burstopname, (auto-)HDR, panorama en 360-gradenfoto is er niet. Maar als je puur de gemaakte foto's bekijkt, dan zijn de resultaten indrukwekkend en vergelijkbaar met die van de iPhone 6S, Galaxy S6 en LG G4.

Wisselkoers

De Nexus 6P biedt alles wat je van een hoogwaardig Androidtoestel verlangt. Als het op pure rekensnelheid aankomt is de Galaxy S6 wellicht een tandje sneller en de G4 wint het nipt op cameragebied. Maar dit valt volledig weg te strepen tegen de stabiliteit en snelheid van een schone, recente Androidversie. Een topprijs zou daar nog eens extra aan bijdragen en hier gaat het, net als bij de Nexus 5X behoorlijk mis. De 32 GB-uitvoering is in de VS uitgebracht voor 500 dollar, dat is omgerekend, plus belasting zo'n 480 euro. Dat zou een fantastische prijs zijn voor dit toestel. Het toestel gaat hier in Europa echter vanaf 650 euro over de toonbank. Dat verschil valt met wisselkoersen niet goed te praten, de euro is nog steeds meer waard dan de dollar. Dankzij dit prijsverschil worden de G4 (€ 480,-) en de Galaxy S6 (€ 540,-) alsnog alternatieven die het overwegen waard zijn.

©PXimport

De metalen behuizing geeft het toestel een hoogwaardige uitstraling.

Conclusie

De conclusie kon je eigenlijk al in de kop lezen: de Nexus 6P is de beste Android-smartphone van het jaar. Op alle vlakken kan het toestel zich met de beste meten en Android komt in zijn schone vorm het beste tot zijn recht. Hoewel het formaat en het uiterlijk wel even wennen zijn. Een fors en onnodig minpunt is er ook: het prijsverschil met de VS is 150 euro. Zulke wisselkoers-bedondering zijn praktijken voor een bedrijf met een stukje fruit in het logo, maar voor Androids, waar prijs-kwaliteitsverhouding hogere prioriteit krijgt, levert dit (bij mij althans) toch een scheef gezicht op. Ondanks mijn enthousiasme voor het toestel zelf.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.