Toen ik de Nexus 5 twee jaar terug reviewde, ben ik na het testen direct naar de winkel gerend om het toestel te kopen. Nu komt Google in samenwerking met LG tot een herziene versie, de Nexus 5X. Maar mij zie je er niet voor naar de winkel rennen, ik leg je in deze review uit waarom.

Met de Nexus 5 wilden Google en LG een toestel met goede specificaties voor een betaalbare prijs aanbieden. Geen rare overbodigheden, een gewoon formaat (5 inch-scherm), plastic bouw en een schone versie van Android die meteen van updates wordt voorzien. De 5X wordt gelanceerd naast de Nexus 6P, waarbij de P mag staan voor patser: enorm groot, krachtig, metalen behuizing en een prijs van maarliefst 650 euro. De Nexus 5X is wat meer bescheiden, net als de oude 5, maar dan met betere specificaties, een iets groter formaat vanwege twee front-speakers en een 5,2 inch-scherm (13,2 cm), vingerafdrukscanner, betere camera met autofocus en een usb-c poort. Lees ook: de beste smartphones van 2015

Dure dollars

Maar de prijs is het eerste struikelblok. Het basismodel (479 euro) heeft slechts 16 GB opslag. Daarvan houd je ongeveer 10 GB over. Voor een smartphone met 12 megapixelcamera, die ook videos in 4K en slowmotion kan opnemen is dat te weinig. De variant met een acceptabele 32 GB kost 529 euro. En dat is veel te duur, voor minder geld (op het moment van schrijven rond de 450 euro) heb je een LG G4: een smartphone met vrijwel identieke specificaties, hogere schermresolutie, betere bouwkwaliteit, vervangbare accu en de mogelijkheid om de 32 GB opslag uit te breiden met een geheugenkaart. Daar wordt het belangrijkste principe van Nexus 5 door het toilet gespoeld. Wat het extra moeilijk te verteren maakt is dat de prijs in de VS voor het 32GB model $429 dollar is. Dat is omgerekend zo'n 400 euro. Dat maakt deze Nederlandse prijs extra onverteerbaar.

©PXimport

Het toestel laad je op via een usb-c-kabel.

G4

Zoals ik al schreef heeft de Nexus 5X qua innerlijk veel gemeen met de G4. Dezelfde camera, die in een eerdere cameratest als beste uit de bus kwam, dezelfde processor (1,8 GHz hexacore), 3GB werkgeheugen. Meer dan genoeg om Android 6.0 vlekkeloos te laten werken. Maar lang niet de snelste. Ook bij de vingerafdrukscanner merk je dat deze vlekkeloos vlot ontgrendelt. Wanneer je het toestel oppakt is hij ontgrendeld voordat hij werkbaar in je hand ligt. De positie van de vingerafdrukscanner op de achterkant vind ik persoonlijk wat onhandig en vergt wat gewenning. Een vingerafdrukscanner aan de voorkant of in de aan- en uitknop aan de zijkant zoals bij Sony-smartphones voelt logischer aan.

De belangrijkste reden om een Nexus aan te schaffen is omdat het een schone versie van Android draait. Geen vervelende, onverwijderbare bloatware en een schone versie van Android zonder zware skin. Hierdoor krijg je ook als eerste de nieuwste Android-versie als update. Nexus-toestellen moeten immers als een uithangbord van Android gelden, waarbij deze Nexus 5X het (mislukte) prijs-kwaliteitsuithangbord is en de Nexus 6P het luxepaard.

Scherm vs. accu

Het scherm heeft een full-HD resolutie (1920 x 1080). De meeste toptoestellen van 2015 hebben een hogere UHD resolutie (2560 x 1440). De resolutie-verschillen zijn echter nauwelijks opmerkbaar en omdat de eerste Nexus 5 al te kampen had met en uiterst matige accuduur is het een verstandige keuze om te kiezen voor accuduur in plaats van een hogere resolutie.

©PXimport

Op de achterkant zit nu ook een vingerafdrukscanner en autofocus voor de camera.

De accucapaciteit is ook wat opgeschroefd, van 2300 naar 2700 mAh. In praktijk merkte ik een lichte verbetering van de netto-accuduur. Een dag met een volgeladen accu lukte me net aan, maar als je het toestel intensief gebruikt merk je dat een volle dag lastig is. Dat is toch wat teleurstellend. Wanneer je het toestel niet gebruikt gaat de accu een stuk langer mee, dit is te danken aan de doze-functie in Android 6.0. Doze analyseert de achtergrondprocessen en minimaliseert deze wanneer het toestel langere tijd in standby staat, waardoor de accu enorm wordt ontzien.

Het scherm is verder van prima kwaliteit. De kleurweergave is realistisch en de kijkhoeken zijn goed. Het scherm is wel ietsje minder helder dan de eerdere Nexus 5, wat een nadelig effect heeft als je je smartphone in zonlicht gebruikt.

Pukkel

De uiterlijke veranderingen zijn subtiel. Aan de voorkant zijn de speakertjes opvallend en zorgen voor een indrukwekkend geluid, voor een smartphone. Aan de achterkant zijn de veranderingen groter, zo zie je een zwart kapje voor de autofocus en natuurlijk de vingerafdrukscanner. De camera is gecentreerd en steekt als een pukkel uit het toestel. Ook loopt er een flinke naad langs de zij- en onderkant van het toestel. Het blijft natuurlijk iets persoonlijks, maar al met al vind ik het toestel bepaald niet moeders mooiste.

©PXimport

De camera zit als een pukkel op de achterkant

Conclusie

Is het voor mij na het testen van de Nexus 5X tijd om weer naar de winkel te rennen? Absoluut niet. Ik ben behoorlijk teleurgesteld in wat het te bieden heeft. Allereerst is de prijs-kwaliteitsverhouding teniet gedaan door een onverklaarbare prijsverhoging. Ook de bekende tekortkoming van de accu is onvoldoende aangepakt. De extraatjes zoals de camera, vingerafdrukscanner en speakers voelen als een doekje voor het bloeden. Er blijft een dure middenmoter over met als enige échte pluspunt een schone, recente Androidversie.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.