De ene na de andere techleverancier besluit om producten uit te geven die minder chips bevatten dan ze eigenlijk zouden moeten hebben. De tekorten van chips zijn groot, maar niet onoverkomelijk. Er zijn veel initiatieven gestart om het tekort tegen te gaan, al is het de vraag of ze dit jaar nog gaan redden.

De vraag naar chips is zo groot, dat chipfabrikanten het niet meer aankunnen. Dat heeft niet alleen te maken met de durende pandemie die zorgt dat fabrikanten in eerste instantie stil kwamen te liggen en vervolgens te maken hadden met personeelstekorten. Het heeft ook te maken met de rijzende vraag naar gadgets. 

Kleine apparaten zoals smartphones, maar ook grote zaken zoals auto’s: allemaal maken ze gebruik van chips. Door de introductie van steeds meer smarthomeproducten stijgt de vraag naar chips daar ook. Om nog maar te zwijgen over zakelijke gadgets en datacenters.

©PXimport

Chiptekort

Uiteraard vraagt het ene product een heel ander type chip dan het andere, maar helaas zit het probleem in ongeveer alle grootten en typen chips. Het is door het chiptekort dat bijvoorbeeld de iPhone later kwam dan we gewend zijn, maar tegelijkertijd heeft autofabrikant Ford hele productielijnen moeten stilleggen omdat er gewoon geen chips waren. Er rolden dus geen auto’s van de band, omdat er bij de chipmakers onvoldoende chips werden gebakken.

Eén van de problemen met chips is dat ze veelal in China worden geproduceerd. Een land waar de Verenigde Staten al jaren mee overhoop ligt. Hierdoor investeert de Verenigde Staten enorm veel geld om zelf chips te maken: zo’n 46 miljard euro wordt er gestoken in het maken van chips en het onderzoek hiernaar.

Intel doet ook mee: het investeert 17 miljard euro om de grootste chipfabriek in Ohio neer te zetten. Samsung plaatst ondertussen in Texas een chipfabriek van 15 miljard euro. Goede, grote plannen, die echter pas in 2024 fysiek vorm krijgen. Dan pas zou de fabriek klaar zijn. 

©PXimport

Nieuwe fabrieken

Nieuwe chipfabrieken zijn nodig, vooral van nieuwe leveranciers. Op dit moment heeft het Chinese TSMC de fabrikage van meer dan de helft van de wereldwijde chips in handen. Op zich zijn er steeds meer merken die hun eigen chips ontwikkelen, zoals Apple en Google, maar die schakelen alsnog TSMC in voor het daadwerkelijke produceren. 

TSMC heeft dus enorm veel macht en dat is moeilijk. Het zijn dan ook wat logge organisatiestructuren, want als een telefoon- of automaker nu bedenkt dat het chips nodig heeft, dan moet het toch echt achterin de rij gaan staan.

Die rij is lang, dat is duidelijk. De enige oplossing is om meer fabrieken bij te bouwen en dat wordt volop gedaan. Niet alleen in de Verenigde Staten, want de EU probeert ook de samenwerking tussen Europese fabrikanten te verstevigen. Ook worden er producten uitgebracht met minder chips dan normaal: zo is Tesla hier al vrij vroeg mee gestart en schijnt er ook een PlayStation 5 te zijn die minder chips gebruikt, want tegelijkertijd zoeken fabrikanten van gadgets hun heil in creativiteit. 

Welke chips kunnen we achterwege laten, zonder dat de klant hier in functionaliteit al te veel last van heeft? Dat kan niet altijd soelaas bieden, waardoor we vooralsnog toch zien dat gadgets schaars worden en aanzienlijk duurder. 

©PXimport

Nieuwe ontwikkelingen

We moeten ook in ogenschouw nemen dat er ook juist veel initiatieven worden opgestart die meer chips benodigen. Het metaverse is daarvan het grootste voorbeeld, want chips zijn nodig in virtual realitybrillen, maar ook om bijvoorbeeld data te minen, iets dat veelvuldig gebeurt in bijvoorbeeld de wereld van cryptovaluta, wat ook weer alles te maken heeft met het metaverse. De blockchain kost veel energie, maar ook veel chips. Als dit soort projecten eerder groeien dan het aantal chips, dan zal het tekort alleen maar groter worden.

Kortom, mensen die dit jaar een smartphone, auto of gameconsole willen aanschaffen, zijn waarschijnlijk of duurder uit, of moeten langer op hun aankoop wachten. In sommige gevallen zelfs allebei. En in 2024? Dan is er door de bouw van de vele fabrieken zelfs kans op een chip-overschot. Nog even geduld hebben dus.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.