Het is het eerste toestel met het nieuwe Android 12, maar dat is niet het enige wat Pixel 6 bijzonder maakt. Het is de eerste smartphone met de nieuwe Google Tensor-chip, die het bedrijf zelf ontwikkelde. Wat daar bijzonder aan is, lees je hier.

De System on a Chip (SoC) van Google wordt de grootste mobiele hardware-innovatie voor Google ooit genoemd. De chip is vooral geënt op kunstmatige intelligentie, want hierop wil Google in de toekomst nog hoger inzetten. Het gebruikt het al jaren met succes in de spraakassistent en de zoekmachine, maar nu het een eigen chip heeft gemaakt lijkt het erop dat dit nog verder kan worden uitgebreid. 

Het voordeel van een eigen processor is dat er geen bedrijfsgeheimen hoeven te worden gedeeld met derden en dat het nog beter op maat kan worden gemaakt.

Technische specificaties

Met Tensor kan Google zijn innovaties in kunstmatige intelligentie direct toepassen op een smartphone. De chip is voorzien van twee ARM Cortex-X1-kernen op 2,8 GHz met twee midrange 2.25 GHz A76 CPU-kernen, en nog vier kleinere A55-kernen. In plaats van de gebruikelijke 7nm wordt er bij Tensor gebruikgemaakt van 5nm. Er is voor twee X1’s gekozen omdat ze efficiënter werken dan andere mid cores op medium workload. Met succes: het is 80 procent sneller dan de Qualcomm Snapdragon 765G uit Pixel 5.

Een 20-core GPU zorgt vervolgens voor een betere game-ervaring: 370 procent sneller dan wat de Andreno 620 GPU te bieden heeft zoals die in de Pixel 5 zit. Qua beveiliging bevat de chip een CPU-subsysteem die apart is van de app-processor. Deze werkt met een eigen Titan M2-beveiligingschip om te zorgen dat de Pixels beveiligd zijn voor voltage-glitches, elektromagnetische analyse en laser-injectie.

Voor de zwaardere taken zoals live HDR+ op 4K (met 60 frames per seconde) is er een HDRNet-algoritme gezet op de Image Signal Processor. De fotografie-algoritmes van Google staan nu direct op de chip en dat zou beter zijn. Tensor zou zorgen voor levendige kleuren, wat komt omdat de algoritmes de verschillende onderdelen van de foto analyseren en kalibreren. Dat werd al op kleinere schaal gedaan, maar nu geldt het ook voor video’s en dat is uniek. 

©PXimport

Fotografisch sterk

Mede hierdoor kan Pixel 6 volledige objecten of mensen uit foto’s filteren, zonder dat het opvalt. Normaliter zou je hiervoor Photoshop nodig hebben, maar dankzij Google is dat niet nodig. Hetzelfde geldt voor de mogelijkheid om wazige foto’s te verbeteren. Een onscherp gezicht door beweging? Google’s Pixel 6 fikst het, maar kan dat alleen door die moderne chip. Hij kan het zelfs andersom doen: juist vaagheid in de achtergrond toevoegen om extra die focus te leggen op het onderwerp van de foto.

Sowieso wordt er daarnaast bij complexe apps voor gekozen om meerdere onderdelen van de chip te gebruiken, waardoor alles sneller en efficiënter verloopt. Het gaat echter niet alleen om de paardenkrachten in die chip. Zo is hij onder andere veel beter in stemherkenning, waardoor het direct kunnen vertalen van wat je zegt een groot unique selling point is voor de Pixel 6-telefoons.

Wat echter vooral de show moet gaan stelen, dat is de Tensor Processing Unit, een ML-engine die speciaal is gemaakt door en voor Google Research. Niet zozeer voor gebruik nu, maar voor de toekomst. Hier hebben we nu dus nog weinig van kunnen zien. Sowieso is niet iedereen even enthousiast over de chip: hij legt het af tegen Apples A15 Bionic als het om reguliere chiptaken gaat, maar dat is precies waarom Google zijn eigen chip is gaan maken. Namelijk om Google eigen extra’s toe te voegen en op die manier alsnog het verschil te maken.

Blik op de toekomst

Op dit moment lijkt die Tensor-chip nog geen baanbrekende chip, maar als we Google Research mogen geloven dan komt dat nog wel. Bovendien doet hij ook nu op de Pixel-telefoons wel degelijk dingen die we niet op die manier gewend zijn van een chip. 

Wie weet wat Pixel 6 nog zal brengen als de nieuwigheid van de toestellen én van Android 12 er af is en het aan Research is om te laten zien wat het in huis heeft? Pas dan kunnen we echt een oordeel vellen over Google’s eerste chip voor smartphones.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.