Het is het eerste toestel met het nieuwe Android 12, maar dat is niet het enige wat Pixel 6 bijzonder maakt. Het is de eerste smartphone met de nieuwe Google Tensor-chip, die het bedrijf zelf ontwikkelde. Wat daar bijzonder aan is, lees je hier.

De System on a Chip (SoC) van Google wordt de grootste mobiele hardware-innovatie voor Google ooit genoemd. De chip is vooral geënt op kunstmatige intelligentie, want hierop wil Google in de toekomst nog hoger inzetten. Het gebruikt het al jaren met succes in de spraakassistent en de zoekmachine, maar nu het een eigen chip heeft gemaakt lijkt het erop dat dit nog verder kan worden uitgebreid. 

Het voordeel van een eigen processor is dat er geen bedrijfsgeheimen hoeven te worden gedeeld met derden en dat het nog beter op maat kan worden gemaakt.

Technische specificaties

Met Tensor kan Google zijn innovaties in kunstmatige intelligentie direct toepassen op een smartphone. De chip is voorzien van twee ARM Cortex-X1-kernen op 2,8 GHz met twee midrange 2.25 GHz A76 CPU-kernen, en nog vier kleinere A55-kernen. In plaats van de gebruikelijke 7nm wordt er bij Tensor gebruikgemaakt van 5nm. Er is voor twee X1’s gekozen omdat ze efficiënter werken dan andere mid cores op medium workload. Met succes: het is 80 procent sneller dan de Qualcomm Snapdragon 765G uit Pixel 5.

Een 20-core GPU zorgt vervolgens voor een betere game-ervaring: 370 procent sneller dan wat de Andreno 620 GPU te bieden heeft zoals die in de Pixel 5 zit. Qua beveiliging bevat de chip een CPU-subsysteem die apart is van de app-processor. Deze werkt met een eigen Titan M2-beveiligingschip om te zorgen dat de Pixels beveiligd zijn voor voltage-glitches, elektromagnetische analyse en laser-injectie.

Voor de zwaardere taken zoals live HDR+ op 4K (met 60 frames per seconde) is er een HDRNet-algoritme gezet op de Image Signal Processor. De fotografie-algoritmes van Google staan nu direct op de chip en dat zou beter zijn. Tensor zou zorgen voor levendige kleuren, wat komt omdat de algoritmes de verschillende onderdelen van de foto analyseren en kalibreren. Dat werd al op kleinere schaal gedaan, maar nu geldt het ook voor video’s en dat is uniek. 

©PXimport

Fotografisch sterk

Mede hierdoor kan Pixel 6 volledige objecten of mensen uit foto’s filteren, zonder dat het opvalt. Normaliter zou je hiervoor Photoshop nodig hebben, maar dankzij Google is dat niet nodig. Hetzelfde geldt voor de mogelijkheid om wazige foto’s te verbeteren. Een onscherp gezicht door beweging? Google’s Pixel 6 fikst het, maar kan dat alleen door die moderne chip. Hij kan het zelfs andersom doen: juist vaagheid in de achtergrond toevoegen om extra die focus te leggen op het onderwerp van de foto.

Sowieso wordt er daarnaast bij complexe apps voor gekozen om meerdere onderdelen van de chip te gebruiken, waardoor alles sneller en efficiënter verloopt. Het gaat echter niet alleen om de paardenkrachten in die chip. Zo is hij onder andere veel beter in stemherkenning, waardoor het direct kunnen vertalen van wat je zegt een groot unique selling point is voor de Pixel 6-telefoons.

Wat echter vooral de show moet gaan stelen, dat is de Tensor Processing Unit, een ML-engine die speciaal is gemaakt door en voor Google Research. Niet zozeer voor gebruik nu, maar voor de toekomst. Hier hebben we nu dus nog weinig van kunnen zien. Sowieso is niet iedereen even enthousiast over de chip: hij legt het af tegen Apples A15 Bionic als het om reguliere chiptaken gaat, maar dat is precies waarom Google zijn eigen chip is gaan maken. Namelijk om Google eigen extra’s toe te voegen en op die manier alsnog het verschil te maken.

Blik op de toekomst

Op dit moment lijkt die Tensor-chip nog geen baanbrekende chip, maar als we Google Research mogen geloven dan komt dat nog wel. Bovendien doet hij ook nu op de Pixel-telefoons wel degelijk dingen die we niet op die manier gewend zijn van een chip. 

Wie weet wat Pixel 6 nog zal brengen als de nieuwigheid van de toestellen én van Android 12 er af is en het aan Research is om te laten zien wat het in huis heeft? Pas dan kunnen we echt een oordeel vellen over Google’s eerste chip voor smartphones.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!