De verschillen tussen vingerafdrukscanners uitgelegd
Onze smartphone ontgrendelen met een cijfercode, dat doen er inmiddels velen niet meer. Nu doen we het door een patroontje te tekenen op het scherm, via gezichtsherkenning of met de vingerafdrukscanner. Maar, zelfs binnen de wereld van vingerafdrukscanners bestaan grote verschillen, waardoor de ene telefoon prettiger ontgrendeld dan de ander.
Bij vingerafdrukscanners onder het scherm is het grootste verschil die tussen de optische en de ultrasone vingerafdrukscanner. De ene werkt door met camera’s naar je vingerafdruk te kijken (die met LED-lampjes worden verlicht), terwijl de ander werkt door geluid te laten weerkaatsen om zo vast te stellen waar de groefjes in je vingers zich bevinden. Dat is nogal een verschil, hoewel je daar zelf weinig van merkt. Er komt echter wel een voordeel kijken bij de ultrasone variant.
Ultrasoon
Een ultrasone vingerafdrukscanner, zoals die van de Galaxy S10, heeft het voordeel dat er geen licht nodig is om je vinger goed te kunnen zien, want hij werkt met geluid. Hierdoor hoef je niet als je in bed ligt of in een schemerig restaurant zit je scherm op te laten lichten. Het is, omdat er alleen van geluid gebruik wordt gemaakt, dus mogelijk om je telefoon te ontgrendelen zonder hiervoor eerst het scherm in te schakelen (of een klein gedeelte te laten oplichten).
Er wordt ook gezegd dat ultrasoon ervoor zorgt dat je vingerafdruk in 3D wordt bekeken, terwijl dat bij optisch slechts 2D blijft omdat hier een soort foto wordt gemaakt. Volgens de FIDO Alliance Biometric Component-certificering is de ultrasone manier van vingerafdrukscannen dan ook veiliger. Toch is die ultrasone vingerafdrukscanner verre van perfect. Ten eerste kun je bijvoorbeeld geen screenprotector gebruiken met deze vingerafdrukscanner, omdat deze immers geen extra laag tussen je vinger en het glas kan gebruiken.
©PXimport
Niet 100% veilig
Er is echter een groter nadeel, al is die wel wat vergezocht: als je een 3D-printje van plastic maakt van iemands vingerafdruk, dan kun je de telefoon ontgrendelen: immers zitten de groefjes op dezelfde plekken, waardoor de ultrasone geluiden exact hetzelfde terugkaatsen als ze zouden doen als het wel je vinger was. Aan de andere kant doen optische vingerafdrukscanners ook niet altijd moeilijk als je een foto toont van een vingerafdruk, dus beide beveiligingsmethoden zijn niet 100% veilig. Mede daarom is er bijvoorbeeld de gezichtsscanner uitgevonden, want die is moeilijker te imiteren.
Capacitief Waar er bij optische vingerafdrukscanners een foto wordt gemaakt van je vingerafdruk, is er ook nog een variant hierop. Het is de capacitieve wijze waar vooral Apple veelvuldig gebruik van maakte. En die is ook meteen wat technischer. De buitenste laag van je huid is niet geleidend, maar die daaronder wel. De vingerafdrukscanner meet dan de veranderingen in structuur door geleiding en maakt zo een 3D-beeld. Er zat bij Apple-producten een ringetje om de home-knop, die door een zwak stroompje af te geven de mate van geleiding makkelijker te lezen maakt.
©PXimport
Of de vingerafdrukscanner in de toekomst nog heel erg gaat veranderen, daar is weinig kans van. Op dit moment wordt je biometrische informatie voornamelijk uitgelezen door de gezichtsscanner, die ook nog eens veiliger schijnt te zijn. Er is de afgelopen jaren veel geïnnoveerd op het gebied van vingerafdrukscanners. Immers zijn ze van aparte gedeeltes op de telefoon tegenwoordig zo’n beetje standaard in het scherm te vinden. Daar zullen ze ook nog wel een tijdje blijven, want hoe goed een gezichtsscanner ook is, vaak heeft deze bijvoorbeeld goed licht nodig of een goede hoek, waardoor de vingerafdrukscanner nog steeds veelvuldig wordt gebruikt om de smartphone te ontgrendelen, zowel sonisch als optisch.
