ID.nl logo
11 geweldige Android-functies die je moet gebruiken
© Reshift Digital
Huis

11 geweldige Android-functies die je moet gebruiken

Google I/O is in volle gang, waarbij vooral de vernieuwing in Android M interessant zijn. Echter, de huidige Android-versie zit ook al bomvol superhandige tools. Sommige zijn gemakkelijk te vinden, anderen zitten zo diep verborgen dat je ze nooit zou vinden. Wij zetten de beste functies op een rij!

Maar je hoeft al die geweldige functies niet mis te lopen. Zelfs als je denkt dat je een Android-poweruser bent, is het een goed idee om jezelf vertrouwd te maken met alle menu's, knoppen en tools in deze lijst. We hebben ons best gedaan om de precieze locaties van de functies die we hier noemen te identificeren, maar het kan dat je toch een beetje zult moeten zoeken als de fabrikant van je apparaat de interface buitensporig heeft aangepast. Lees ook: 'Google presenteert nieuw OS deze maand'.

Beveiliging op afstand

©PXimport

Gebruik Android Device Manager om veel meer controle te hebben over een verloren telefoon.

Het Google Play Services-framework wordt gebruikt om allerlei soorten backenddiensten te beheren en het wordt regelmatig op de achtergrond door Google geüpdatet. De meeste functionaliteit die in dit framework verwerkt is heeft weinig directe gevolgen voor de gebruiker, maar er zit een heleboel in, waaronder accountsynchronisatie, malwarescanning en de Android Device Manager. Deze functie maakt het mogelijk om je apparaat te lokaliseren, bellen, vergrendelen en wissen als je het kwijtraakt.

Standaard kun je met Android Device Manager alleen een apparaat bellen en lokaliseren, dus als je de volledige set functies wilt gebruiken moet je naar de systeeminstellingen gaan en omlaag scrollen naar Security. Open de Device Administrators-optie om te zien welke apps op je telefoon of tablet administratorrechten hebben gekregen. Als je het vakje naast Android Device Manager aanvinkt, zul je het apparaat ook kunnen wissen en vergrendelen.

Je kunt Android Device Manager op een aantal handige manieren van op afstand benaderen. Als je slechts één Android apparaat hebt, kun je een willekeurige webbrowser gebruiken om naar de Android Device Manager-pagina te gaan en op je account in te loggen. Van daaruit kun je een plattegrond te zien krijgen met de locatie van je telefoon. Bovendien kun je commando's geven om het apparaat te ontgrendelen of volledig te wissen.

Voordat je drastische maatregelen neemt wil je misschien even checken of je telefoon niet zomaar tussen de kussens van de bank is geglipt. Laat eerst het apparaat even rinkelen en controleer de locatie. Als je meer dan één Android-apparaat hebt, kun je de Android Device Manager-app gebruiken. Deze app kun je op al je apparaten installeren om de rest te lokaliseren en te beheren.

Schermopname

©PXimport

Screenshots zijn voor sukkels. Laat iedereen zien wat je aan het doen bent met een schermopname.

Een subgroep van Android-gebruikers heeft door de jaren heen hun toevlucht genomen tot het rooten van hun apparaten om geavanceerdere functies te krijgen. Android heeft langzaamaan functies gekregen die een root minder noodzakelijk maken. Vanaf Android Lollipop 5.0 is er minder reden dan ooit tevoren om te rooten, aangezien Android nu schermopname ondersteunt. Je hebt alleen een app nodig om er volledig van te profiteren.

Een schermopname is simpelweg een MP4-videobestand van wat er tijdens de opnameperiode op je scherm gebeurt. De meeste Android-apparaten bevatten om de een of andere reden geen native tool waarmee je dit kunt doen, maar je kunt er hopen vinden in de Play Store. Mijn persoonlijke favoriet is Rec.

Of je nu Rec gebruikt of een andere app met ondersteuning voor Lollipop-schermopname, het enige wat je hoeft te doen is het schermopnameverzoek accepteren wanneer het verschijnt. Er verschijnt een icoon in de statusbalk om te laten zien dat er een schermopname aan de gang is. Sommige apps hebben ook ondersteuning voor verschillende resoluties en bitrates voor de opname, maar standaard zal dit de native resolutie van het scherm van je telefoon of tablet zijn.

De manier waarop je een opname beëindigt verschilt per app, maar meestal is er een notificatie of je kunt het apparaat gewoon in de slaapstand zetten. Eén van de redenen dat ik het liefste Rec gebruik, is dat het programma ondersteuning heeft voor allebei die opties en bovendien kun je je apparaat schudden om te stoppen met opnemen.

Je systeemanimaties supersnel maken

©PXimport

Waarom zou je trage animaties willen hebben wanneer je processor hogere snelheden aankan?

Android apparaten zijn sneller dan voorheen, maar je kunt het met één simpele aanpassing nog sneller laten lijken. Android heeft een verborgen optiemenu voor ontwikkelaars dat je kunt inschakelen door naar de systeeminstellingen te gaan en vervolgens naar About > Software Information > More > Build number. Druk op het getal van de build - tik er letterlijk herhaaldelijk op - tot er een berichtje onderaan het scherm verschijnt waarin staat dat je een ontwikkelaar bent.

Maar maak je geen zorgen: dit brengt geen veranderingen aan in je systeem. Het zorgt er alleen voor dat het Developer Options-menu in de systeeminstellingen verschijnt - dus ga terug naar de systeeminstellingen en open Developer Options. Dit menu bevat een heleboel interessante functies waarmee je kunt spelen, maar je kunt er ook een flinke puinhoop van maken, dus het is een goed idee om niets te veranderen wat je niet grondig onderzocht hebt. Je bent gewaarschuwd!

Terug naar de animaties. Scrol in Developer Options naar Drawing en zoek naar Window animation scale, Transition animation scale en Animator duration scale. Deze staan standaard allemaal ingesteld op 1x. Deze animaties zijn de mooie overgangen die je ziet wanneer apps geopend en afgesloten worden, menu's uitschuiven enzovoorts. Ze helpen om vertragingen te verdoezelen wanneer het systeem aan het nadenken is, maar op een snel apparaat heb je geen trage instellingen nodig. Je kunt deze allemaal op 0.5x zetten voor een sneller aanvoelende interface.

Je telefoon sneller ontgrendelen met Smart Lock

©PXimport

Beveiliging hoeft geen gedoe te zijn.

Het is belangrijk om je telefoon te beveiligen, maar als jij degene bent die het apparaat vasthoudt is het niet nodig om telkens wanneer je het uit je zak haalt een sterk vergrendelscherm te moeten gebruiken. Gelukkig hebben Android 5.0-apparaten nu ondersteuning voor Smart Lock. Deze functie kan het eenvoudige swipe vergrendelscherm weergeven wanneer dat veilig is. Hoe weet het apparaat wanneer het veilig is? Nou, er zijn een aantal verschillende opties, waarvan er een aantal veiliger zijn dan de rest.

Smart Lock wordt via Play Services op je apparaat gezet, net als Android Device Manager. De vergrendelopties zullen per apparaat verschillen, maar Nexus-telefoons en tablets hebben de meeste mogelijkheden. Je hebt Trusted Face, Trusted Location, Trusted Devices en On-body Detection. Alle apparaten zouden op zijn minst Trusted Location en Trusted Devices moeten hebben.

Zo kun je bijvoorbeeld je telefoon zo instellen dat hij thuis swipe gebruikt om te ontgrendelen, maar dat het apparaat als je de hoek om gaat of even een ritje maakt om een patroon, PIN of wachtwoord vraagt. Hetzelfde geldt voor Trusted Devices - als je verbonden bent met een bluetooth- of NFC-apparaat dat je als "trusted" hebt aangemerkt (zoals je auto of Android Wear-horloge) zul je geen beveiligd vergrendelscherm te zien krijgen. Met Trusted Face zal het apparaat naadloos omschakelen naar swipe om te ontgrendelen als het jouw gezicht herkent met de camera op de voorzijde. On-body detection is een beetje vreemd - deze optie geeft een onbeveiligd vergrendelscherm zolang het apparaat in je zak zit of in je hand ligt. Zodra je het apparaat neerlegt, wordt het beveiligde vergrendelscherm ingeschakeld.

Bedenk wel dat sommige hardwaremakers het Smart Lock-menu erg diep in de geavanceerde beveiligings- of privacyinstellingen begraven. Het kan ook zo zijn dat je op sommige apparaten Google Play Services als een "trust agent" moet inschakelen in de instellingen om Smart Lock te kunnen benaderen.

Dataverbruik niet alleen bijhouden, maar ook beheren

©PXimport

De truc is om een waarschuwing te krijgen voordat je je datalimiet overschrijdt.

In ons tijdperk van data-abonnementen en steeds hogere tarieven moet je regelmatig je mobiele dataverbruik nauwlettend in de gaten houden. Android heeft een ingebouwde tool die je hiermee helpt, maar de meeste mensen maken er niet volledig gebruik van. Het Data Usage-menu bevindt zich meestal ergens bovenaan in de lijst met systeeminstellingen (hoewel het verstopt kan zitten onder de More-header). Je kunt het ook benaderen via het icoontje voor de signaalsterkte in Quick Settings. De schuifbalken op de grafiek met het verbruik kunnen gebruikt worden om je datalimieten in te stellen voor je factureringscyclus.

Standaard krijg je simpelweg een waarschuwing wanneer je je datalimiet bereikt hebt. Maar tegen de tijd dat je die waarschuwing ontvangt, is het vaak al te laat om je gedrag aan te passen en extra kosten of automatische afkapping te voorkomen. Het is dan ook beter om de waarschuwing te laten versturen wanneer je een paar honderd megabytes onder je limiet zit en vervolgens met het selectievakje boven de grafiek een datalimiet in te stellen. Met de rode lijn in de grafiek kun je een punt kiezen waarop je mobiele data wordt uitgeschakeld.

Gebruik Wi-Fi Direct voor snelle bestandsoverdrachten

©PXimport

De SuperBeam app maakt supersnelle bestandsoverdrachten tussen apparaten mogelijk - zelfs 45 Mbps. De wonderen van wifi!

Het versturen van bestanden tussen apparaten was altijd een beetje irritant, maar functies zoals Android Beam hebben het eenvoudiger gemaakt: Je hoeft alleen maar twee apparaten waarop NFC ingeschakeld is (Android 4.1 of later) tegen elkaar aan te houden om via een bluetoothlink bestanden over te dragen. Het is een leuk trucje, maar de snelheid wordt beperkt door de bandbreedte van bluetooth en de ondersteuning van bestandstypen is beperkt. Gelukkig ondersteunen de meeste Android-apparaten ook Wi-Fi Direct, hoewel de stock-apps van Google er geen gebruik van maken.

Wi-Fi Direct is precies zoals het klinkt: een protocol dat via wifi een directe verbinding kan maken tussen twee apparaten. Je hoeft alleen maar een app te hebben om het te kunnen gebruiken - je kunt er in Google Play een aantal vinden. SuperBeam is waarschijnlijk de krachtigste app en het heeft bovendien een gratis versie. Om een overdracht te starten hoef je alleen maar bestanden met SuperBeam te delen (of welke app je ook gekozen hebt) en de telefoons tegen elkaar te tikken. Met Wi-Fi Direct kun je meerdere bestanden versturen in één enkele overdracht en de snelheid kan gemakkelijk boven de 30 Mbps uitkomen. Het is geweldig voor het delen van grote video's of afbeeldingen.

Beperk de achtergronddata per app

©PXimport

Soms hoeven apps op de achtergrond helemaal niet zoveel data op te schrokken.

Omdat Android apps toestaat om op de achtergrond te ontwaken en activiteiten uit te voeren, bestaat er altijd de mogelijkheid dat ze zonder je medeweten mobiele data verzenden en ontvangen. Wanneer je een abonnement met weinig data hebt (of als je tegen je limiet aanzit) kan dit een probleem zijn. Gelukkig geeft het Android Data Usage-menu in je telefoon informatie over de dingen die op de achtergrond data verbruiken, wat extra kosten kan voorkomen.

Onder de hierboven genoemde grafiek met het algemene dataverbruik staat een lijst met al je apps, gerangschikt op de hoeveelheid data die ze verbruikt hebben, beginnend bij de meest gulzige apps. Als je op een app drukt kun je details zien over de verhouding tussen voor- en achtergronddata. Als je ziet dat een bepaalde app veel bytes op de achtergrond gebruikt, kun je omlaag scrollen om de optie voor het beperken van achtergronddata in te schakelen. Let op: deze optie is alleen beschikbaar op apparaten die aansluiten op een mobiel data-abonnement.

Vergeet ook niet dat sommige apps niet naar behoren zullen functioneren wanneer deze optie is ingeschakeld - dus gebruik het alleen voor apps en diensten die je mobiele dataverbinding niet respecteren.

Gebruik Owner Info om een apparaat gemakkelijker terug te kunnen vorderen

©PXimport

Deel je eigendomsgegevens om weldoeners in staat te stellen om je telefoon terug te geven.

Het is altijd een goed idee om een pincode op je telefoon of tablet te hebben, maar wat gebeurt er als je het apparaat kwijtraakt en iemand het vindt en het terug wil geven? Hoe kan hij of zij weten van wie apparaat is? In het Owner Info-menu kun je eenvoudig je identiteit invoeren.

Deze functie bevindt zich in het Security-gedeelte van de systeeminstellingen of onder Personal > Lock screen and security op nieuwere Samsung-telefoons. Je kunt kiezen wat voor informatie je hier invoert, maar een e-mailadres en alternatief telefoonnummer zijn een veilige keuze. Vink de optie boven het tekstveld aan om de Owner Info op het vergrendelscherm weer te laten geven. Let op: hardwarebouwers die het vergrendelscherm enorm aanpassen (kuch - HTC), halen deze functie soms weg.

Telefoons met tethering als hotspots herkennen

©PXimport

Het wordt tijd dat je telefoon handsets met tethering het respect behandelen dat ze verdienen.

Android-apparaten bieden al lang ondersteuning voor tethering (het delen van je internetverbinding met een ander apparaat) en de meeste aanbieders voelen zich er eindelijk prettig genoeg bij om gebruikers met een datalimiet de functie te laten gebruiken zonder dat ze moeten bijbetalen. Dat gezegd hebbende: een Android-apparaat dat met een getetherde hotspot verbonden is, weet niet dat het mobiele data verbruikt. Het ziet niets anders dan een wifi-toegangspunt - en dat kan voor problemen zorgen.

Als je je apps zo hebt ingesteld dat ze via wifi automatisch updaten of bestanden back-uppen, zou je per ongeluk binnen een paar minuten het grootste deel van de datalimiet van de hotspot kunnen verbruiken. Om dit te voorkomen, moet je je apparaten leren welke wifi-netwerken eigenlijk mobiele hotspots zijn. Dit zal instellingen voor mobiele data op het hele systeem toepassen, hoewel je telefoon toch denkt dat hij een wifi-verbinding heeft.

In het Data Usage-menu kun Network restrictions selecteren. Het scherm dat verschijnt geeft een lijst weer met alle wifi netwerken die met je account data gesynchroniseerd zijn. Zet de schakelaar om naast de netwerken die hotspots zijn en je apparaat zal geen misbruik van de data maken. Deze functie haakt goed in op de bovengenoemde achtergronddata beperking.

Priority Notifications

©PXimport

Laat je telefoon je niet overladen met meldingen wanneer je ze niet wilt hebben.

In Android 5.0 Lollipop zijn notificaties aan het vergrendelscherm toegevoegd, maar dat is niet de enige aanpassing van het traditioneel geweldige notificatiesysteem van Android. Je kunt het Priority Notification-systeem gebruiken om content op het vergrendelscherm te verbergen en te kiezen welke apps je mogen lastigvallen en wanneer. Dit is geweldig en krachtig, maar het is lastig om in te stellen.

Notificatiemodi (die soms interrupties genoemd worden) worden op de meeste Lollipop-apparaten opgesplitst in All, Priority en None. None betekent dat je geen notificaties krijgt, zelfs geen alarm. Priority betekent dat je wel een alarm krijgt en notificaties van apps die jij als belangrijk hebt aangegeven. All is de standaard notificatiemodus. In de Sound and notification-instellingen kun je aangeven welke apps prioriteit hebben en je kunt oproepen of sms-berichten van bepaalde nummers prioriteit geven. Je kunt tussen de drie modi switchen door op de volumeswitch te drukken en op None, Priority of All te drukken.

Als je de interrupties eenmaal geconfigureerd hebt, kun je een terugkerende interruptiemodus instellen in het notificatiemenu. Dit is een manier om het apparaat automatisch op schema van modus te laten veranderen, bijvoorbeeld elke dag op het uur dat je naar bed gaat. Op de meeste apparaten heet dit Downtime, maar soms heet het Do Not Disturb. Dit zijn heel handige functies, dus het is de moeite waard om het even in te stellen.

De time-out periode van de vergrendeling verlengen (of verkorten)

©PXimport

Is de time-out periode van de vergrendeling van je telefoon te kort? Dit scherm zal verlichting brengen.

Android biedt talloze beveiligingsinstellingen voor het vergrendelen van je apparaat. Je kunt een pincode, wachtwoord of patroon kiezen of je kunt zelfs kiezen voor gezichtsherkenning. Het gebruik van een slot is belangrijk om te voorkomen dat ongure mensen je data benaderen als je je apparaat verliest, maar het kan vervelend zijn om elke keer wanneer het scherm uitgaat je hardware opnieuw te moeten vergrendelen. Gelukkig hebben bijna alle Android-apparaten een functie waarmee je dit kunt oplossen.

In het Security menu van de meeste apparaten (Samsung heeft ook dit in het My Device-menu verstopt) staat een optie met de naam Automatically Lock. Dit item staat er alleen als je een vorm van schermbeveiliging hebt ingeschakeld. Hier kun je kiezen hoe lang je apparaat ontgrendeld blijft nadat het scherm uitgeschakeld is - op sommige telefoons gaat dit van onmiddellijk tot 30 minuten. Je kunt dan vaak ook nog gewoon de aan-/uitknop gebruiken om je apparaat meteen te vergrendelen, mocht je dat willen - dit kan door een selectievakje onder de time-out-optie aan te vinken (maar dit kan niet op alle telefoons).

▼ Volgende artikel
Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers
© Hoymiles
Energie

Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Even voorstellen: Wie is Hoymiles?

Hoewel de naam voor de gemiddelde consument misschien nieuw klinkt, is Hoymiles in de professionele solar-wereld een gevestigde orde. Het beursgenoteerde bedrijf is wereldwijd actief en staat bekend als dé uitdager op het gebied van hoogwaardige omvormer-techniek. Met de HiOne brengen ze hun jarenlange ervaring van het dak nu naar de garage. Dat veiligheid voorop staat, bleek tijdens de recente lancering: daar bevestigde keuringsinstituut TÜV dat de HiOne voldoet aan de strengste Europese veiligheidseisen. Je haalt dus gecontroleerde toptechniek in huis, met de zekerheid van een Europees hoofdkwartier in Nederland voor service en ondersteuning.

Tijdens de HiOne-presentatie in Amsterdam.

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje